Луи Рымкус: Американ футболшы және жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Луис Джозеф "Батлер" Римкус (6 қараша 1919 - 31 қазан 1998) – Америка футбол конференциясы (AAFC), Ұлттық футбол лигасы (NFL) және Америка футбол лигасы (AFL) футболшысы және жаттықтырушысы. 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында AAFC және NFL-де «Кливленд Браунс» командасы үшін tackle ретінде ойнаған Римкус, команда бес лига чемпионатын жеңген кезде квотербек Отто Грэмнің қауіпсіздігін қамтамасыз етті. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Римкус 1960 жылы AFL-дің «Хьюстон Ойлерс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғанға дейін бірнеше көмекші жаттықтырушы лауазымдарында жұмыс істеді. Команда лиганың алғашқы чемпионатын жеңіп алды, бірақ 1961 жылығы маусымды жайпақ бастағаннан кейін «Ойлерс» иесі Бад Адамс Римкусты қызметтен босатып жіберді. Римкус Иллинойс штатының Роялтон қаласында дүниеге келді және Чикагода өсті. Ол мектептегі үздік шабуылшылардың бірі болды және «Нотр-Дам» университетіне футболдан стипендия жеңіп алды. «Нотр-Дамда» ол 1941 жылы бас жаттықтырушы Фрэнк Лихи басшылығымен жеңіліссіз өткен команда құрамында ойнады. Римкусты 1943 жылы NFL-дің «Вашингтон Редскинс» командасы таңдады және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз корпусына қосылғанға дейін команда үшін бір маусым ойнады. Екі жыл қызметтен кейін ол «Браунс» командасымен келісімшартқа отырды және өзінің ойыншылық карьерасын осы командада аяқтады. «Браунс» командасының алғашқы жаттықтырушысы Пол Браун Римкусты «Мен көрген ең жақсы қауіпсіздік қамтамасыз етуші» деп атады. Оның ойын техникасын жаттықтырушылар дұрыс форманы көрсету үшін пайдаланды. Римкус «Ойлерс» командасын жаттықтырғаннан кейін, ол футбол саласында көптеген лауазымдарда жұмыс істеді, соның ішінде Луизиана штатындағы орта мектеп командасының жаттықтырушысы және «Детройт Лайонс» командасының көмекшісі болды. 1988 жылы Римкус Кәсіби футбол даңқы залына ілінуге үміткерлердің бірі болды, бірақ сайланбады. 2005 жылы ол Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығының үшінші HOVG класындағы «Өте жақсылар залына» енгізілді. Ол көп жылдар бойы тұрған Техас штатының Хьюстон қаласында инсульттан қайтыс болды.

Ерте өмір және мектептегі мансап

Рымкус Иллинойс штатының Роялтон қаласында, кішкентай азық-түлік дүкенінің иесі болған литвалық көшпеннің ұлы болып дүниеге келді. Әкесі дүкенінің алдында атып өлтірілгеннен кейін, Рымкус отбасымен Чикагоның оңтүстігіндегі "Бек-оф-Ярдс" ауданына көшіп келді. 1936 жылы Чикагодағы Солдат алаңында өткен ойында ол қарсылас Остин орта мектебінен соққыны тойтарып, гол соқты. Кейін ол осы ойынды өзінің орта мектептегі ең есте қаларлық ойыны деп атады. Колледжде ол мықты және төзімді tackle ретінде танымал болды. 1941 жылы Джорджия Техникумына қарсы өткен ойында Рымкустың үстінкі ерініне соққы тиді. Ол 14 тігіс салдыру үшін алаңнан шығып, 20-0 есебімен Нотр-Дамның жеңісіне оралды. Нотр-Дам сол маусымда жеңіліссіз өтті, жаттықтырушы Фрэнк Лихи мектептегі бірінші жылында. "Браунс" 1950 жылы, команданың лигадағы алғашқы жылы, NFL чемпионатында жеңіске жетті. Кливленд келесі жылы чемпионатқа ілгеріледі, бірақ Лос-Анджелес Рамс командасына 24-17 есебімен ұтылып қалды. 32 жастағы Рымкус шыбық және тізе жарақаттарынан шаршап, 1951 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты, командамен алты жыл бойы бірде-бір ойынды немесе жаттығуды өткірмейтін. Бір жылдан кейін ол солтүстікке қарай, Канада футбол лигасының "Калгари Штампедерс" командасының бұрынғы Рамс бас жаттықтырушысы Боб Снайдердің көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол Сид Гиллманмен екі маусым бойы Рамс командасында жұмыс істеді және оны әлеуетті бас жаттықтырушы ретінде қарастырды. Жаңа Американдық футбол лигасының (AFL) "Лос-Анджелес Чарджерс" командасы оны 1959 жылы бас жаттықтырушы лауазымына қарастырды; Рымкустың бұрынғы Нотр-Дам жаттықтырушысы Лихи команданың бас менеджері болды. "Чарджерс" оның орнына Гиллманды таңдады, ал 1960 жылдың қаңтарында Римкус AFL-дің "Хьюстон Ойлерс" командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. "Ойлерс" клубының иесі Бад Адамс оны үш жылдық келісімшартқа қол қойды, жылдық жалақысы 15 500 доллар болды. "Ойлерс" 13 қарашада өткен ойында "Чарджерс" командасынан жеңілді, бұл ойын "Ағаш ұнтағы ойыны" деп аталды, себебі Лос-Анджелестегі лайлы және сулы алаңға ағаш ұнтағы себілді, бірақ олар чемпионатқа алты жарым ұпаймен фаворит ретінде кірді. Ойын алдында Рымкус AFL-дің жылдың жаттықтырушысы атанды. Жеңіске жетуді еске алу үшін Рымкус жүзі бар мыңдаған стақанға тапсырыс беріп, достарына сыйлады. Мерекелік көңіл-күй келесі маусымға дейін жалғасты, Адамс команданы екі аптаға Гавайидегі жаттығу лагеріне жіберді. Рымкус бұл шешімнің тудырған алаңдаушылықтарына наразы болды. "Бізге пальма ағаштарының арасында футбол туралы ойлау қиын болды", - деді ол. "Ойын алдындағы лагерь қиын болуы керек, және сіз көп жұмыс істеуіңіз керек. Гавайи сияқты жерде мұны істеуге болмайды". Адамс бұл шешім "қолдағы материал толыққанды пайдаланылмағанына байланысты" деп түсіндірді. Лемм басшылығымен "Ойлерс" командасы екінші рет жеңіске жетті. Рымкус жұмыстан босатылғаннан кейін футболдан кетіп, Лос-Анджелестегі "Global Marine Exploration Company" компаниясының аймақтық байланыс бөлімінде жұмыс істеді. Үш жылдан астам уақыт спорттан тыс болғаннан кейін, ол жаттықтырушылыққа және "Ойлерс" командасына бұрынғы "Редскинс" командасының әріптесі Хью Тейлор оны команданың шабуылдаушы жаттықтырушысы ретінде шақырғанда оралды. Рымкус 1965 жылғы маусымда командада қалды, ал 1966 жылдың қаңтарында отставкаға кетті. "Ойлерс" командасымен қысқа мерзімде жұмыс істегеніне қарамастан, Рымкус Хьюстонда танымал болды; оның құрметіне 250-ден астам адам түскі асқа қатысты. Үш аптадан кейін Рымкус пен Бау, олар онымен бірге "Ойлерс" штабында жұмыс істеді, "Детройт Лайнз" командасының көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалды. 1966 жылғы NFL маусымынан кейін Гарри Гилмер "Арыстандар" бас жаттықтырушысы лауазымынан босатылғанда, Рымкус тағы да жұмыссыз қалды. Ол Континентальдық футбол лигасының "Акрон Вулканс" клубының көмекшісі болып жұмысқа орналасты және 1967 жылы команданың бас жаттықтырушысы және бас менеджері болып тағайындалды. Рымкус сол жылы қаржылық қиындықтарға байланысты команданың жабылуына дейін осы лауазымда қалды; команданың иесі Франк Хурн ақшасы бітіп, "Вулканс" командасының шоттарын төлеуді тоқтатты. Кейін Рымкус Луизиана штатының Мани қаласындағы Мани орта мектебінің бас жаттықтырушысы болып қызмет ету үшін айлықақысын күрт қысқартты. 1969 жылы Рымкус Мани қаласын тастап кетті - ол "оған қол жеткізе алмады" деді - және Хьюстондағы "Executive Health Club" клубының бас менеджері болып жұмыс істей бастады. Сол жылы ол Континенттік футбол лигасының "Батыс Техас Руфнекс" командасын ұйымдастыру үшін ақша жинады. "Руфнекс" командасы "Омаха Мустангс" командасына қарсы өткен көрсету ойынында 31-0 есебімен жеңілгеннен кейін, "Professional Sports Inc." компаниясының директорлар кеңесі бірауыздан оны бас жаттықтырушы лауазымынан шеттетуге дауыс берді. 1968 жылы команда "Техас футбол лигасының" құрамында болған кезде "Руфнекс" командасының бас жаттықтырушысы және бас менеджері болған Тед Доусон лауазымды қайта иеленді және маусымды Батыс конференциясының чемпионы "Сан-Антонио Торос" командасымен тең нәтижемен аяқтады. 1970 жылдың басында Рымкус "Браунс" командасының шабуылдаушы жаттықтырушысы лауазымына өтініш берді, бірақ лауазымды иеленбеді. Кейін сол жылы ол Дон Маккаферти басшылығымен "Балтимор Колтс" командасының шабуылдаушы жаттықтырушысы ретінде NFL-ге оралды. Бірақ үш ресми ойыннан кейін ол Джордж Янгпен ауыстырылды және команданың скауттар бөліміне ауыстырылды. Ол футболдан тыс көптеген жұмыстар істеді, соның ішінде Хьюстонда көлік сатумен айналысты, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды. 1988 жылы ол "Про футбол залының" құрамына енуге үміткер 15 финалисттің қатарында болды, бірақ іріктеуден өте алмады (финалистердің арасында Рымкус пен Ли Рой Джордан ғана бұл залға енбеді). Ол 1998 жылдың 31 қазанында Хьюстондағы хоспис орталығында инсульттан қайтыс болды. Оның әйелі Бетти есімді екі ұлы болды, олардың есімдері Пэт және Майк.

Rymkus was born in Royalton, Illinois, the son of a Lithuanian immigrant coal miner who owned a small grocery store. After his father was shot and killed outside the grocery store, Rymkus and his family moved to the Back of the Yards neighborhood on Chicago's South Side. He blocked a kick and scored a touchdown in a game at Chicago's Soldier Field in 1936 against rival Austin High, a play he later said was the most memorable of his high school career. He was known in college as a tough and durable tackle. In a 1941 game against Georgia Tech, Rymkus was elbowed in his upper lip. He left the game to get 14 stitches and returned to play in the 20–0 Notre Dame victory. Notre Dame went undefeated that season, coach Frank Leahy's first year at the school. The Browns won the NFL championship in 1950, the team's first year in the league. Cleveland advanced to the championship the following year, but lost 24–17 to the Los Angeles Rams. Slowed by injuries to his elbow and knees, the 32 year old Rymkus retired after the 1951 season, never having missed a game or a practice during his six years with the team. A year later, he headed north to work as an assistant under former Rams head coach Bob Snyder with the Calgary Stampeders of the Canadian Football League. He worked under Sid Gillman with the Rams for two seasons, and was seen as a potential head coach. The new American Football League's (AFL) Los Angeles Chargers considered him for the top spot in 1959; Leahy, Rymkus's former Notre Dame coach, served as the team's general manager. The Chargers selected Gillman instead, and Rymkus in January 1960 took the head coaching position of the AFL's Houston Oilers. Oilers owner Bud Adams signed him to a three year contract paying $15,500 per year ($ in dollars). The Oilers had lost to the Chargers in a November 13 game dubbed the "Sawdust Game" because sawdust was spread over the muddy and wet field in Los Angeles, but they entered the championship a six and a half point favorite. Before the game, Rymkus was named the AFL's coach of the year. To commemorate the victory, Rymkus ordered thousands of drinking glasses emblazoned with a picture of his face and gave them to friends. The celebratory mood continued into the next preseason, when Adams sent the team for two weeks of training camp in Hawaii. Rymkus was upset by the distractions caused by the decision. "We found it hard to think football around the palm trees", he said. "A preseason camp has to be hard, and you have to work hard. You can't do it in a place like Hawaii." Adams said the decision was "based on the conclusion the material on hand has not been used to its fullest potential". Under Lemm, the Oilers regrouped to win their second consecutive title. Rymkus left football after his firing and accepted a regional public relations position with the Los Angeles based Global Marine Exploration Company. After more than three years out of the sport, he returned to coaching and the Oilers when former Redskins teammate Hugh Taylor hired him as the team's offensive line coach. Rymkus stayed with the team for the 1965 season, resigning in January 1966. Despite his short tenure with the Oilers, Rymkus was popular in Houston; over 250 people attended a dinner in his honor following his resignation. Three weeks later, Rymkus and Baugh, who had worked with him on the Oilers' staff, were named assistant coaches for the Detroit Lions. When Harry Gilmer was fired as Lions' head coach after the 1966 NFL season, however, Rymkus was once again out of work. He got a job as an assistant for the Akron Vulcans of the Continental Football League and was appointed the team's head coach and general manager in 1967. Rymkus stayed in the position until the team folded later that year due to financial difficulties; the team's owner, Frank Hurn, ran out of money and stopped paying the Vulcans' bills. Rymkus next took a steep pay cut to serve as head coach of Many High School in Many, Louisiana. In 1969, Rymkus left Many – he said he "couldn't afford it" – and began working as general manager of the Executive Health Club in Houston. Later that year, he raised money to organize a West Texas Rufneks team in the Continental Football League. After the Rufneks lost an exhibition game 31–0 to the visiting Omaha Mustangs, the board of directors of Professional Sports Inc. voted unanimously to remove him as head coach. Ted Dawson, who had been head coach and general manager of the Rufneks when the team was part of the Texas Football League in 1968, retook the position and completed the season in a tie with the Western Conference champion San Antonio Toros. In early 1970, Rymkus applied for a job as the Browns' offensive line coach but did not get the position. Later that year, he returned to the NFL as an offensive line coach for the Baltimore Colts under Don McCafferty. After just three regular season games, however, he was replaced by George Young and transferred to the team's scouting department. He went on to take a number of jobs outside of football, including selling cars in Houston, where he spent his remaining years. In 1988, he was among 15 finalists for induction into the Pro Football Hall of Fame but did not make the cut (among those finalists, Rymkus and Lee Roy Jordan are the only ones who did not eventually become elected into the Hall) He died of a stroke in a Houston hospice on October 31, 1998. He and his wife Betty had two children, twin boys named Pat and Mike.