Нил Гейманның 2003 жылғы «Джон Болтон туралы қысқа фильм» – суретші Джон Болтонның (Джон О’Махони) еңбектерін, қорқынышты портреттерін көрсететін мистикалық туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Болтон туралы қысқа фильм – 2003 жылы Нейл Гейман жазған сценарий бойынша және оның режиссерлік еткен фильмі. Фильм нақты суретші Джон Болтон туралы ойдан шығарылған телефильм түрінде жасалған (бірақ фильмде актер Джон О'Махони оның рөлін ойнайды). Ол бірнеше қосымша мүмкіндіктермен бірге дереу бейнежазбаға шығарылды.
A Short Film About John Bolton is a 2003 film written and directed by Neil Gaiman. The film takes the form of a fictional television piece on real life artist John Bolton (but played in the film by actor John O'Mahony). It was released direct to video, along with several bonus features.
Сюжет
Лондонның сәнді галереясында Кэролин Далглиш (Кэролин Бекхаус) Джон Болтонның соңғы туындыларын көрсетеді: ол үңгірлерді зерттеу кезінде кездескен әдемі, қатыгез вампир әйелдерінің мазасыз портреттерін ұсынады. Интервьюер (Маркус Бригстокк) Болтон туралы ақпарат жинайды, ол онымен жұмыс істейтіндерді және оның өнерін жинайтындарды (радиоведущісі Джонатан Росс сияқты (өзін-өзі ойнайды)) қызықтыратын сияқты. Болтон ашылу алдында суреттердің орналасуын тексергендей көрінеді. Ерекше және суыққан Болтон, оған көрсетіліп жатқан назардан ұялады. Сол кешкі кеште сөз сөйлеуге мәжбүр болған Болтон, тек "көргенін салады" дейді. Галадан кейін Болтон Бригстокке үйінде сұхбат береді. Болтон өнері туралы сұрақтарға қайта-қайта жауап беруден жалтарып, бірақ жұмыс процесін алғаш рет түсіруге (мәжбүрлі түрде) келіседі (бірақ тек Интервьюермен, командасыз). Күн батқанда Болтон Интервьюерді студиясына, ежелгі монастырь мен зираттың ішіндегі жертөлеге алып барады. Уақыт өте бара жатқанда Болтон ештеңе істемейді (оның айтуынша, күтіп отыр), ал Интервьюер ақыры кетеді. Зираттан шығып бара жатып, Интервьюер өзіне қарай келе жатқан екі әйелді (бірінің аяғында зебра жолақтары бар) көреді. Камера жерге түсіп, фильм Болтонның соңғы туындысымен аяқталады: аяғында зебра жолақтары бар, адам етін жеп жатқан сұрғылт әйел.
In a posh London gallery, Carolyn Dalgleish (Carolyn Backhouse) prepares a showing of the latest works by John Bolton: disturbing portraits of beautiful, vicious vampiric women he encountered whilst pot holing. The Interviewer (Marcus Brigstocke) collects information on Bolton, who seems to perplex those who work with him and collect his art (like radio personality Jonathan Ross (playing himself)). Bolton appears to review the placement of the paintings before the opening. Eccentric and detached, Bolton is uncomfortable with the amount of attention being paid to him. Forced to give a speech at that evening's party (where guests include the real John Bolton in a cameo appearance), Bolton quietly states that he simply "paints what he sees." Following the gala, Bolton is interviewed at home by Brigstocke. Bolton again proves elusive with answers about his art, though he does (reluctantly) agree to have his work habits filmed for the first time (though only by the Interviewer, working without his crew). As dusk approaches, Bolton takes the Interviewer to his studio, located in the basement of an ancient monastery and graveyard. As the hours drag on, Bolton shows no signs of getting started (he says he is waiting), and the Interviewer finally leaves. Filming himself as he walks out of the graveyard, the Interviewer spots two ghostly women (one with zebra stripes running up her leg) moving towards him. The camera falls to the ground, and the film closes on Bolton's latest work: a pale woman, with zebra stripes running up her leg, feasting on human flesh.
Даму
Геймэн Болтонның өнерінің жинағына алғысөз жазғаннан кейін фильм идеясы келгенін айтты, ол суретшінің құрастырылған өмірбаяны болды. Болтон фильмге рұқсат берді, фильмде көрсетілген суреттердің бәрін ұсынды және фильмнің соңына сәйкес жаңа сурет салды. Әйелдің аяғындағы зебра жолақтары – шын татуировка. Фильм Х.П. Лавкрафттың "Пикменнің моделі" деген әңгімесімен ұқсас. Өнер туындысын таныстыруға Гейманның достары мен әріптестері шақырылды, олардың ішінде ғылыми-фантастика жазушысы Колин Гренланд және Starburst журналының авторы Энтони Браун болды. Қонақтарға шарап берілгендіктен, актерлік шеберлікке көп қажеттілік болмады.
Gaiman claimed to have got the idea for the film after writing an introduction to a collection of Bolton's art, which took the form of a fictional biography of the artist. Bolton gave permission for the fictional film, and not only provided all of the paintings shown in the movie, but painted a new one based on the film's finale. The zebra stripes on the woman's leg are actually a tattoo. The film is similar to H. P. Lovecraft's short story "Pickman's Model." Guests at the art launch were friends and colleagues of Gaiman's who he asked to take part, among them SF writer Colin Greenland and Starburst writer Anthony Brown. Little acting was required as the wine served was real.