Кіріспе
Венгр актері Сниц Эдвардс (шын аты Эдвард Нойман, 1 қаңтар 1868 – 1 мамыр 1937) – үнсіз кино дәуірінің бастапқы жылдарынан 1930-шы жылдарға дейінгі сахна және эпизодтық рөлдерді сомдайтын актер. Ол Рудольф Валентино, Клара Кимболл Янг, Дуглас Фэйрбанкс және тағы да көптеген танымал актерлермен бірге ойнады.
Snitz Edwards (born Edward Neumann, 1 January 1868 – 1 May 1937) was a stage and character actor of the early years of the silent film era into the 1930s. He acted alongside popular screen actors including Rudolph Valentino, Clara Kimball Young, Douglas Fairbanks, and many others.
Ерте өмір
Ол 1868 жылдың 1 қаңтарында Будапештте (сол кезде Австрия-Венгрия империясының құрамында) еврей отбасында Эдвард Нойман ретінде дүниеге келді.
Мансап
Эдвардс Америка Құрама Штаттарына көшіп келіп, ХХ ғасырдың басында Бродвей сахнасының сәтті актеріне айналды. Оның алғашқы спектаклі 1900 жылдың 8 қаңтарында ашылған "Қызыл Жарқын" музыкалық комедиясы болды. Ол 20-шы ғасырдың басындағы он жылдықтарда Артур Хаммерштейн және Чарльз Фроман сияқты белгілі сахна режиссерлерінің қойылымдарында Бродвейде жиі ойнады. Ол Америка Құрама Штаттары мен Оңтүстік Америка бойынша гастрольдік труппалармен саяхаттады. Бір сапарында компания менеджері кассалық түсімдерді ұрлап кетіп, Сницті және қалған актерлерді Панама арқылы өтіп, Нью-Йоркке қайта оралу үшін кеме табуға мәжбүр етті. Кейінірек Сниц Америка батысындағы шағын қалалардағы пансионаттарда "Еврейлерге, үндістерге және ирландтарға рұқсат, бірақ актерлерге жоқ" деген жазулар болғанын айтты.
Фильмдерге өту
Эдвардс фильмдерге оңай көшті және тез арада талантты кейіпкерлік актер ретінде даңққа ие болды. Оның көрнекті және "жақсы мінезді" жүзі көптеген режиссерлерге жеңіл, комедиялық рөлдерге өте қолайлы деп есептелді, сондықтан ол көбінесе басты актерлерге қарсы комедиялық кейіпкерлерді ойнады. Оның "жақсы мінезді" және икемді келбеті 1920 жылдары Эдвардстың есімі елге танымал болуына себепкер болды. 1910 жылдардың соңы мен 1920 жылдардың басында Эдвардс дәуірдің ең танымал актерлерімен бірге түсті, олардың ішінде Мэри Пикфорд, Клара Кимболл Янг, Барбара Ла Марр, Дуглас Фэрбенкс, Уоллес Рид, Лила Ли, Колин Мур, Лайонел Барримор, Конрад Нагель, Милдред Харрис, Род Ла Рокк, Рамон Новарро, Марион Дэвис және тағы да көптеген актерлер болды. 1925 жылы ол Руперт Джулианның режиссерлік жұмысы болған, кассалық табысқа ие болған "Операның арбауы" фильмінде Флорин Папийон рөлін сомдады, осы фильмде Лон Чейни және Мэри Филбинмен бірге ойнады. Сонымен қатар, ол Дуглас Фэрбенкспен "Бағдаттың ұрысы" фильмінде де түсті. Эдвардс актер және режиссер Бастер Китонның үш фильміне де жеке шақырылды: 1925 жылғы "Жеті мүмкіндік", 1926 жылғы "Күрескен Батлер" және 1927 жылғы өте танымал "Колледж" фильмдері. 1930 жылдардың басында және дыбысты фильмдердің пайда болуымен Эдвардс 60 жасқа толған, қанағатсыз артриттен зардап шекті, бірақ соңғы рөліне дейін белсенді болды – 1931 жылы Уильям А. Уэллманның режиссерлік қылмыс драмасы "Жазаланғандар" фильмінде Жан Харлоу, Джеймс Кагни және Джоан Блонделлмен бірге түсті. Бастапқыда рөл маңызды болған, бірақ түсірілімнің алғашқы сахналары қатты жаңбыр астында өтті, нәтижесінде Эдвардс ауыр сырқатқа шалдықты. Фильмде ол тек бірнеше сахнада ғана көрінеді (сыраханада жас Кагни мен оның досына көңілді күлімдеп "Сәлем, жігіттер!" дейді, Кагниді жамандау үшін телефонға тиын тастап, тері қоймасындағы алғашқы жұмысы сәтсіз аяқталғаннан кейін Кагниге есікті ашудан бас тартады).
Жеке өмір және өлім
Эдвардс актриса Элеонора Тейлорға үйленген, олардың үш қызы болды: Крикет, Эвелин және Мариан. Эдвардс Голливудтағы танымал тұлға болды, ол және Элеонора көңілді кештер өткізді, сонымен қатар Марион Дэвистің Сан-Симеон сарайында қонақтар болып қатысты. Эдвардс 1937 жылдың 1 мамырында Лос-Анджелесте 69 жасында табиғи себептерден қайтыс болды. Оның әйелі Элеонора Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін киім-кешек қосымшасы ретінде жұмыс істеді, содан кейін ол Голливуд кантеенінде ерікті болып қызмет етті. Сниц пен Элеонораның үш қызы киноиндустриясындағы мансаптарын жалғастырды: Крикет Карл Форман және Columbia Pictures компанияларында атқарушы қызметкер болды; Эвелин MGM және CBS компанияларында жазушы, сюжет талдаушысы және сюжет редакторы болып жұмыс істеді; ал Мариан (жазушы Ирвин Шоуға үйленген) Еуропада көптеген пьесаларды қойды. Элеонора 1968 жылы Калифорния штатының Калабасас қаласындағы "Motion Picture Country Hospital" ауруханасында қайтыс болды.