Ұлыбритания армиясының Royal Gloucestershire Hussars полкі

Кіріспе

Британ армиясының бірлігі – Корольдік Глостершир гусарлары еріктілер полкі, ол 20-шы ғасырда Британ армиясының резервінің бір бөлігіне айналды. Оның тамыры 1795 жылы құрылған Глостерширдің бірінші, немесе Челтенхэм әскеріне дейін жетеді, бірақ әулеттік байланыстың үзілуі оның құрылуын 1830 жылы құрылған Маршфилд және Додингтон әскерімен байланыстырады. Ақсүйектер мен ақсүйектер офицерлік қызмет атқаратын, негізінен жер иелері мен шаруалар арасынан салынған алты қосымша әскер Глостерширде құрылды, ал 1834 жылы олар Глостершир атты әскерін құрды. 1847 жылы полк гусар формасын қабылдап, Корольдік Глостершир гусарлары деген ат алды. Бастапқыда көтеріліске және ешқашан болмаған француз басқындығына қарсы тұру үшін құрылған, атты әскердің алғашқы орналасуы салтанатты және азаматтық тәртіпсіздік кезінде атты полиция қызметін атқарды. 1830 жылдары үш Глостершир әскері екі рет азаматтық билікті қолдау үшін Бристольге жіберілді. 19-шы ғасырдың ортасынан бастап, азаматтық полиция күші құрылғандықтан атты әскердің полициялық рөлі азайды, ал жаңадан пайда болған басқындық қорқынышы ұлттық қорғанысқа назар аударды. Корольдік Глостершир гусарларының алғашқы шайқас құрметі Екінші Буер соғысы кезінде Оңтүстік Африкада жеңіске жетті, онда Глостершир атты әскерінің контингенті Императорлық атты әскерде атты жаяу әскер ретінде қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын барлық ерікті күштер, соның ішінде атты әскер, Территориялық күшке қосылды. Соғыс басталғанда полк екінші саптық бөлімді құрды, ол Ұлыбританияда қалды және 1916 жылы велосипедшілер бөліміне айналды, сондай-ақ резервтік қызмет атқарған үшінші саптық бөлімді құрды. Бірінші саптық бөлім Галлиполиде жаяу әскер ретінде, ал Синай және Палестина науқанында атты әскер ретінде әрекет етті; соңғысында ол Суэц каналынан қазіргі Сириядағы Алеппоға дейін атпен де, жаяу да соғысты. Соғыстан кейін полк қысқартылып, 21-ші (Корольдік Глостершир гусарлары) бронеавтомобильдер ротасына айналдырылды. 1930 жылдардың соңында Ұлыбритания қайтадан жұмылдыра бастағанда, рота бронетанкілік полкке айналдырылып, бұрынғы атауына қайта ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Корольдік Глостершир гусарлары екінші және үшінші саптық бөлімдерді қайта құрды. Бірінші саптық полк Ұлыбританияда оқу бөлімі ретінде қалды, соғыстан кейін ғана Аустриядағы оккупациялық армияның бір бөлігі ретінде қызмет етті, ал үшінші саптық полк британдық бронетехникасының күшін және орналасуын жасыруға арналған алдау ретінде әрекет еткен, негізінен әскер мөлшеріндегі бөлім болды. 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары Солтүстік Африкада соғысты, бастапқыда 7-ші бронетанкілік дивизияға (Сүлдік тышқандары) қосылды. Полк "Crusader" операциясы мен одан кейінгі Газала шайқасында ауыр зардап шекті, екі рет жөндеу үшін желіден шығарылды және әртүрлі Crusader, M3 Stuart және M3 Grant танктерімен жабдықталды. Екі командирін қысқа мерзім ішінде жойғаннан кейін, полктің жеке эскадрильялары басқа бөлімдерді нығайту үшін пайдаланылды, ал 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары 1943 жылы таратылды. Соғыстан кейін бір полкке дейін қысқартылған Корольдік Глостершир гусарлары бронеавтомобильдермен жабдықталды және барлау рөліне ие болды. 1960 жылдары Территориялық армияның қайта ұйымдастырылуы полкті жаяу әскерге тағайындалған эскадрильяға дейін қысқартты. 1990 жылдары эскадрилья Корольдік Уэссекс гусарларында бронетанкілік рөлге оралды, оған тұрақты армияның Challenger 2 танктеріне жаңа экипаждарды даярлау міндеті жүктелді.

Unit of the British Army

The Royal Gloucestershire Hussars was a volunteer yeomanry regiment which, in the 20th century, became part of the British Army Reserve. It traced its origins to the First or Cheltenham Troop of Gloucestershire Gentleman and Yeomanry raised in 1795, although a break in the lineage means that its formation is dated to the Marshfield and Dodington Troop raised in 1830. Six further troops – officered by nobility and gentry, and recruited largely from among landholders and tenant farmers – were subsequently raised in Gloucestershire, and in 1834 they came together to form the Gloucestershire Yeomanry Cavalry. In 1847, the regiment adopted a hussar uniform and the name Royal Gloucestershire Hussars. Originally intended to counter insurrection and a French invasion that never materialised, the yeomanry's first deployments were ceremonial and as mounted police during times of civil unrest. Three Gloucestershire troops were deployed to Bristol on two separate occasions in the 1830s in support of the civil authorities. From the mid 19th century, the yeomanry's policing role diminished with the establishment of a civilian police force, and renewed fears of invasion turned its focus to national defence. The Royal Gloucestershire Hussars' first battle honour was won in South Africa during the Second Boer War, when a contingent of Gloucestershire yeomanry served as mounted infantry in the Imperial Yeomanry. Before the First World War, all volunteer forces, including the yeomanry, were brought into the Territorial Force. On the outbreak of the war the regiment raised a second line unit, which remained in the UK and became a cyclist unit in 1916, and a third line unit, which served as a reserve. The first line unit saw action as infantry at Gallipoli and as cavalry in the Sinai and Palestine Campaign; in the latter it fought both mounted and dismounted from the Suez Canal to Aleppo in modern day Syria. Following the war, the regiment was downsized and converted to the 21st (Royal Gloucestershire Hussars) Armoured Car Company. When the United Kingdom began mobilising again in the late 1930s, the company converted to an armoured regiment and was restored to its former name. On the outbreak of the Second World War, the Royal Gloucestershire Hussars once again raised second and third line units. The first line regiment remained in the UK as a training unit, seeing service overseas only after the war as part of the army of occupation in Austria, and the third line regiment was actually a troop sized unit acting mainly as a deception designed to disguise British armour strength and disposition. The 2nd Royal Gloucestershire Hussars fought in North Africa, initially attached to the 7th Armoured Division (the Desert Rats). The regiment suffered heavy losses during Operation Crusader and the subsequent Battle of Gazala, twice being taken out of the line for refit, and was variously equipped with Crusader, M3 Stuart and M3 Grant tanks. When it lost two commanders killed in action in quick succession, the regiment's individual squadrons were used to reinforce other units, and the 2nd Royal Gloucestershire Hussars was disbanded in 1943. Reduced back to a single regiment after the war, the Royal Gloucestershire Hussars was equipped with armoured cars and given a reconnaissance role. Repeated reorganisation of the Territorial Army in the 1960s reduced the regiment to a squadron assigned to an infantry role. In the 1990s, the squadron returned to an armour role in the Royal Wessex Yeomanry, tasked with training replacement crews for the regular army's Challenger 2 tanks.

Шығу тегі

1794 жылы көтерілістен сескеніп, Француз революциялық соғыстары кезінде басқыншылық қаупіне тап болған Ұлыбритания премьер-министрі Уильям Питт, ішкі қорғаныс үшін атты әскерін күшейтуді талап еткен кезде, халықтық атты әскер туралы алғашқы жазбаша мәліметтерді келтірді. Үкімет одан кейін барлық лорд-лейтенанттарға – әр графтықтағы монархтың жеке өкіліне – ұлттың қалауындағы күштерді арттыру жоспарын ұсынды. Бұл жоспарға ерікті атты әскерлерді құру кірді. Әрбір топқа 50-ден 80-ге дейін адам кірді және оны құрған адам басқарды. Командирлер, құрылған топтардың санына байланысты, капитаннан полковникке дейінгі уақытша шен алды. Офицерлер көбінесе аристократиядан және помещиктерден тағайындалды, ал әскерлерге негізінен жер иелері мен жалға берілген шаруалар алынды. Мүшелер өздерінің аттарын ұсынды және шақырылған жағдайда ғана ақы алатын. Ұлттық киімдерді командирлер, ал қару-жарақтарды үкімет ұсынды. Халықтық атты әскер тек лорд-лейтенанттың немесе корольдік жарлық бойынша, отандық немесе көршілес графтықтардағы азаматтық тәртіпсіздіктерді басу үшін, немесе шетелдік басқыншылық жағдайында корольдік жарлық бойынша ғана шақырылуы мүмкін. «Джентльмендер мен халықтық атты әскер» корпусының жекелеген топтары, күш алғаш рет осылай аталған, бастапқыда тәуелсіз болды және кейін ғана полктер құру үшін біріктірілді. Әрбір топқа жылына он екі күннен, кейін 1816 жылы алты күнге дейін қысқартылған, жаттығулар немесе «тұрақты міндет» орындау талап етілді. Глостерширде құрылған алғашқы халықтық атты әскер – 1795 жылы Пауэлл Снелл құрған, жағдайы жақсы помещик, Глостершир джентльмендері мен халықтық атты әскерінің 60 саялы бірінші немесе Челтнем тобы болды. 1798 жылға қарай барлығы сегіз топ құрылды. efn|Челтенхемнен басқа, 18-шы ғасырдың соңында Минчинхемптон, Воттон-андер-Эдж, Стоу-он-Уолд (Котсуолд тобы деп аталды), Бристоль, Хенбери, Глостер және Страуд (Лонгтри, Бислі және Уитстоун тобы деп аталды) тобы құрылды.efn|Челтенхем тобынан басқа, 19-шы ғасырдың басында келесі топтар құрылды: Стоу; Бристоль (бір аттан түскен және екі атты топ); Сиренсестер; Дерсли; Глостер; Грамболдс Эш (Бадминтонға жақын); Лонгтри, Бислі және Уитстоун; Тьюксбери; Тортуорт; және Винтерборн. Глостер тобы 1807 жылы Уэльс принці қалаға келген кезде сүйемелдеу қызметін атқарды, ал 1810 жылы ол жергілікті пабта ирландтық милиция мен азаматтар арасындағы төбелес оқиғасына шақырылды. Наполеон жеңіліске ұшырағаннан кейін ерікті күштердің жалпы саны азайды, ал 1815 жылға қарай Глостерширдегі барлық халықтық атты әскер тобы бірден басқалары таратылды. Тек Глостер тобы ғана 1827 жылы таратылғанға дейін атты полиция күштері ретінде сақталды.

In 1794, fearing insurrection and faced with the threat of invasion during the French Revolutionary Wars, British Prime Minister William Pitt made the first ever recorded mention of yeoman cavalry when he called for an augmentation of the cavalry for internal defence. The government subsequently proposed a plan to all Lord Lieutenants – the monarch's personal representative in each county – to increase the forces at the nation's disposal. This included the raising of volunteer troops of cavalry consisting of gentlemen and yeomanry. Each troop comprised 50 to 80 men, commanded by the person raising it. Commanders received a temporary rank ranging from Captain to Colonel, depending on the number of troops raised. Officers were generally appointed from among the nobility and gentry, and troops were largely recruited from landholders and tenant farmers. Members provided their own horses and were not paid except when called out. Uniforms were provided by the commanders, and weapons by the government. The yeomanry could only be called out by the Lord Lieutenant or royal warrant to suppress civil unrest in home or neighbouring counties, or by royal warrant in the event of foreign invasion. The individual troops of the Corps of Gentlemen and Yeomanry, as the force was first called, were initially independent, and only later would they combine to form regiments. Each troop was required to conduct exercises, or 'permanent duty', initially for twelve days each year, reduced to six in 1816. The first yeomanry troop raised in Gloucestershire was the 60 strong First or Cheltenham Troop of Gloucestershire Gentlemen and Yeomanry, formed in 1795 by Powell Snell, a gentleman of means and good position. In total, eight troops had been raised by 1798. efn|In addition to Cheltenham, troops were raised in the late 18th century at Minchinhampton, Wotton Under Edge, Stow on the Wold (named the Cotswold Troop), Bristol, Henbury, Gloucester and Stroud (named the Longtree, Bisley, and Whitstone Troop)efn|As well as the Cheltenham Troop, the following troops were raised in the early 19th century: Stow; Bristol (one dismounted and two mounted troops); Cirencester; Dursley; Gloucester; Grumbolds Ash (near Badminton); Longtree, Bisley, and Whitstone; Tewkesbury; Tortworth; and Winterbourne. the Gloucester Troop provided an escort during the visit of the Prince of Wales to the city in 1807, and in 1810 it was called out to an affray between Irish militia and citizens in a local pub. A general reduction in volunteer forces followed the defeat of Napoleon, and by 1815 all yeomanry troops in Gloucestershire except one were disbanded. Only the Gloucester Troop was retained, as a mounted police force, until it too was disbanded in 1827.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, полк 1914 жылғы 4 тамызда жұмылдырылды және сегіз күннен кейін Уорвик қаласындағы 1-ші Оңтүстік Мидленд атты бригадасының қалған бөлігіне қосылды. Айдың соңында бригада 2-ші атты дивизияның қалған бөлігімен бірге Беркшир Даунсқа жиналды, содан кейін Англияның шығыс жағалауында ішкі қорғаныс міндеттерін атқаруға орналастырылды. Аумақтық полк ретінде, Корольдік Глостершир гусарлары шетелде қызмет етуге міндетті емес, бірақ ерікті түрде қызмет ете алатын, және олар ерікті болған жағдайда, 1914 жылдың қыркүйегінде екінші полк құрылды. 1915 жылы үшінші полк резерв ретінде және алғашқы екеуінің орнын алмастыру үшін құрылды. Полктер 1/1-ші, 2/1-ші және 3/1-ші Корольдік Глостершир гусарлары деп аталды. Территориялық күштердің ережелері шетелде қызмет етуге мүмкіндік бермеді, бірақ жеке тұлғалар Императорлық міндеттемені қабылдап, шетелдегі әскери науқандарда қызмет етуге құқылы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ерлердің 80% немесе одан да көп бөлігі міндеттемені қабылдаған бөлімдер шетелде қызмет етуге дайын болды. Бірліктің ішкі қорғаныс міндеттерін бастапқы бірліктен міндеттемені қабылдамаған адамдардан құралған екінші саптық бөлімдер алмастырды. 1916 жылдың шілдесінде полк аттарды велосипедтерге ауыстырып, 2-ші велосипедші дивизиясының 8-ші велосипедші бригадасына қосылды. Қараша айында полк 2/1-ші Корольдік Вустершир гусарларымен біріктіріліп, 4-ші велосипедші бригадасының 12-ші (Глостершир және Вустершир) емендік велосипедші полкін құрды, бірақ 1917 жылдың наурыз айында өзінің бастапқы статусын 2/1-ші Корольдік Глостершир гусарлары ретінде қайта алды. 1918 жылдың сәуір айында полк Ирландияға көшіп, Дублинде орналасты, сонда соғыс аяқталғанға дейін 4-ші велосипедші бригадасында қалды. Үшінші полк Тидворттағы кавалерия резервінің бөлігіне айналды, бастапқыда 4-ші резервтік кавалерия полкіне, кейіннен 5-ші резервтік кавалерия полкіне қосылды. 24 сәуірде Александрияға қонды. 14 тамызда полк Галлиполиге аттарынсыз аттанды және үш күннен кейін Сувла шығанағына жетті. Ол 21 тамызда Шоколад төбесінде жаяу әскер ретінде шайқасты, Сцимитар төбесіндегі шайқаста 29-шы дивизияның шабуылына қолдау көрсетті, осы шайқаста полк 61 адамнан зардап шекті. Ол қазан айының соңына дейін сол аймақта қалды, резервте және алдыңғы және қолдау шебіндегі окоптарда кезекпен қызмет етті. Осы уақыт ішінде ол ауру мен жаудың оқ-дәрісінен адамдарды жоғалта берді, және екі айдан астам уақыт бұрын қоныс аударған 361 адамнан тұратын бастапқы контингенттен, полк 31 қазанда Галлиполиден кеткен кезде тек шамамен 100 адам ғана қызметке жарамды болды.

Following the outbreak of the First World War, the regiment mobilised on 4 August 1914 and joined the rest of the 1st South Midland Mounted Brigade at Warwick eight days later. By the end of the month, the brigade had assembled on the Berkshire Downs with the rest of the 2nd Mounted Division, which was subsequently stationed on home defence duties on the east coast of England. As a territorial regiment, the Royal Gloucestershire Hussars was not obliged to serve overseas but could volunteer to do so, and when it did, a second line regiment was formed in September 1914 to take its place on home defence duties. A third regiment was raised in 1915 as a reserve and to provide replacements for the first two. The regiments were numbered the 1/1st, 2/1st and 3/1st Royal Gloucestershire Hussars. efn|The terms of the Territorial Force precluded service overseas, but individuals had the option to accept the Imperial Service Obligation and serve in foreign campaigns. On the outbreak of the First World War, units in which 80% or more of the men accepted the obligation became available for overseas duties. The unit's place on home defence duties was then taken by second line units recruited from those individuals from the original unit who did not accept the obligation. In July 1916, the regiment swapped horses for bicycles and joined the 8th Cyclist Brigade in the 2nd Cyclist Division. In November, the regiment was merged with the 2/1st Queen's Own Worcestershire Hussars to form the 12th (Gloucestershire and Worcestershire) Yeomanry Cyclist Regiment in the 4th Cyclist Brigade, but resumed its original identity as the 2/1st Royal Gloucestershire Hussars in March 1917. Around April 1918, the regiment moved to Ireland and was stationed at Dublin, where it remained, still in the 4th Cyclist Brigade, until the end of the war. The third line regiment became part of the Cavalry Reserve at Tidworth, initially affiliated to the 4th Reserve Cavalry Regiment and subsequently to the 5th Reserve Cavalry Regiment. disembarked at Alexandria on 24 April. On 14 August, the regiment embarked without its horses for Gallipoli and arrived at Suvla Bay three days later. It fought as infantry at Chocolate Hill on 21 August, supporting the attack of the 29th Division in the Battle of Scimitar Hill, during which the regiment suffered 61 casualties. It remained in the area until the end of October, serving periods of duty in reserve and in the support and front line trenches. During this time it continued to lose men to sickness and enemy shelling, and of the original contingent of 361 all ranks that had landed over two months previously, only some 100 men were still fit for duty when the regiment departed Gallipoli on 31 October.

Мысыр

Лемнос аралында қысқа уақыт болғаннан кейін полк 1915 жылдың қарашасында Мысырға оралды. Ол қайтадан ат әскерінің рөліне көшті және 1916 жылдың қаңтарында әскер құрамы 370 адамға дейін толықтырылды. Сол айда 2-ші атты дивизия таратылды, ал 1-ші Оңтүстік Мидленд атты бригадасы – сәуір айында 5-ші атты бригада деп аталды – Суэц каналы аймағында орналасқан XV корпустың құрамына кірді. 1916 жылдың наурыз айының соңында полк Синайды патрульдеді, ал айдың соңында каналдан шығысқа қарай 34 шақырым жердегі Романи (қазіргі Роммана) қаласына жиналды. 1916 жылдың 23 сәуірінде таңда А эскадрильясы Романиден оңтүстік-шығысқа қарай 10 шақырым жердегі Катияда (немесе Катияда) орналасты. Сағат 09:15-те оған 1000 мен 1500 жаяу әскерден тұратын түрік күштері шабуыл жасады, оларға ат әскері мен таулық артиллерия батареясы қолдау көрсетті. Бұл күштер Огратинадан шығысқа қарай орналасқан Уорчестершир гусарларының екі эскадрильясын және Корольдік инженерлер тобын жеңіп алған еді. А эскадрильясы Ворчестершир гусарларының эскадрильясымен күшейтілді, ал полктің B және D эскадрильялары Романиден Катияға көмекке аттанды. Катиядағы қорғаушылар түске дейін қарсы тұрып, кейін жеңіліп қалды. Қатияға жетуге жасалған тырысқа қатысқан B және D эскадрильялары Романиге қайта оралды. Катия шайқасында Корольдік Глостершир гусарлары 98 адамнан зардап шекті, олардың көпшілігі тұтқынға алынды, ал А эскадрильясының бар болғаны тоғыз адамы өлімнен немесе тұтқындықтан құтыла алды. Эскадрилья тым алға жылжуы сынға ілікті, ал Катияға келген австралиялық әскер еомендерді "артықшылықты жандардың басқаруындағы провинциалдар" деп атады. 1922 жылы генерал-лейтенант сэр Филип Четвуд Корольдік Глостершир гусарларының соғыс ескерткішін ашқанда, ол "өте қате сынға" қарсы шығып, "атануға ештеңе жоқ, олардың полкімен мақтан тұтуға барлық себеп бар" деді. А эскадрильясы қайта құрылғанда, B және D эскадрильялары Ворчестершир гусарларының эскадрильясына қосылып, 5-ші атты бригада құрамында біріктірілген полк құрды. 4 тамызда 42-ші (Шығыс Ланкашир) жаяу әскер дивизиясына бөлінген D эскадрильясы Романи шайқасында елеулі рөл атқарды. Ол командирі майор Чарльз Тернердің бастамасымен үш сағат бойы қауіпті жарылымды тосып, ұстады, осының нәтижесінде ол "Еңбегі үшін орденмен" (DSO) марапатталды. Эскадрилья 5-ші атты бригада қолдауға келгеннен кейін біріктірілген полкке қайта қосылды. Күндіз Анзак және британдық атты бригадалары қарсы шабуыл жасағанда, полк жорықпен жотаға жетті, содан кейін 500 тұтқынды, төрт зеңбірек пен екі пулемет батареясын жаулап алды. Шабыстың қалған бөлігінде 5-ші атты бригада ANZAC атты дивизиясының басқаруына өтті және Катияны басып алуға, сондай-ақ жауды Бир-эль-Абдқа дейін қууға қатысты. Британ империясының күштері Синай арқылы алға жылжуын жалғастырды, ал полк 1917 жылдың 9 қаңтарында Рафа шайқасында қайтадан қатысты, онда олар жаяу әскер ретінде шайқасты, 46 адамнан зардап шекті.

After a short spell on Lemnos, the regiment arrived back in Egypt in November 1915. It returned to the cavalry role and was brought back up to strength, numbering 370 all ranks in January 1916. The same month, the 2nd Mounted Division was disbanded, and the 1st South Midland Mounted Brigade – renamed the 5th Mounted Brigade in April – became corps troops for the XV Corps, stationed in the Suez Canal area. In late March 1916, the regiment was patrolling the Sinai, and at the end of the month it assembled at Romani (modern day Rommana), some 21 mile (34 km) east of the canal. Early on 23 April 1916, A Squadron was stationed at Qatia (or Katia), some 6 mile (10 km) south east of Romani. At 09:15 it came under attack by a Turkish force of between 1,000 and 1,500 infantry, supported by cavalry and a battery of mountain guns, which had already overwhelmed two squadrons of the Queen's Own Worcestershire Hussars and a party of Royal Engineers further east at Oghratina. The squadron was reinforced by a squadron of Worcestershire Hussars, and the regiment's own B and D Squadrons moved out of Romani in support. The defenders at Qatia held out until mid afternoon before being overwhelmed, and B and D Squadrons, which had been heavily engaged in the attempt to reach Qatia, retired back to Romani. The Battle of Katia cost the Royal Gloucestershire Hussars 98 casualties, most of them being taken prisoner, and only nine men of A Squadron evaded death or captivity. The squadron was criticised for advancing too far, and an Australian soldier who visited Qatia labelled the yeomen "country bumpkins led by privileged toffs". When Lieutenant General Sir Philip Chetwode unveiled the Royal Gloucestershire Hussars war memorial in 1922, he countered the "very wrong criticism", saying that "there was nothing to be ashamed of, but everything to make them proud of their regiment". While A Squadron was being rebuilt, B and D Squadrons joined a squadron from the Worcestershire Hussars to form a composite regiment within the 5th Mounted Brigade. On 4 August, D Squadron, detached to the 42nd (East Lancashire) Infantry Division, played a conspicuous role in the Battle of Romani when it plugged and held for three hours a dangerous gap on the initiative of its commander, Major Charles Turner, for which he was awarded the Distinguished Service Order (DSO). The squadron rejoined the composite regiment after the 5th Mounted Brigade arrived in support, and when the Anzac and British mounted brigades counter attacked in the afternoon, the regiment took a ridge at the gallop and subsequently captured 500 prisoners, a battery of four guns and two machine guns. For the rest of the battle, the 5th Mounted Brigade came under command of the ANZAC Mounted Division and took part in the capture of Qatia and the pursuit of the enemy to Bir el Abd. British Empire forces continued to advance across the Sinai, and the regiment was next in action on 9 January 1917, in the Battle of Rafa, during which it fought dismounted, suffering 46 casualties.

Палестина

Рафа шайқасынан кейін 5-ші атты бригада корпустық әскерлерден Императорлық атты дивизияға (мамыр айында Австралиялық атты дивизия деп қайта аталды) Салалық колоннаға (тамыз айында Салалық атты корпус деп қайта ұйымдастырылды) ауыстырылды. 26 наурызда атты дивизиялар, Глостерширдің корольдік гусарларынан басқа, Газаның бірінші шайқасында шығыс және солтүстіктен Газаға шабуыл жасады. 53-ші (Уэльстік) жаяу әскер дивизиясына қосылған полк, теңіз жағалауында орналасып, дивизияның сол жақ қанатын жауып, Газаға оңтүстіктен шабуыл жасады. Газаны басып алу әрекеті тұманның кесірінен кешікті, және шабуыл кешке тоқтатылды. Сәуірде болған Газаның екінші шайқасында полк, атты әскердің қалған бөлігімен бірге, оң жақ қанатында атты әскер ретінде соғысты, бірақ нәтиже жақсы болмады, және екі тарап та әрекетсіздікке түсті. Маусым айында генерал Эдмунд Алленби Египет экспедициялық күшінің қолбасшысы болып тағайындалды, ал қазан айының соңында ол Оңтүстік Палестинадағы Британ империясының шабуылын қайта бастады. Полк Беер-Шеба шайқасында резервте болды, бірақ 4 қарашада Тель-эль-Хувейльфе шайқасында әрекетке түсті, оның барысында 14 адам қаза тапты. Полк Худждағы шабуылға қолдау көрсетті, бірақ қатыспады, және 12 қарашада Мұғар қырқасының шайқасынан бірден бұрын қорғаныс шараларын жүргізді, онда түрік қарсы шабуылы 5-ші атты бригаданы Балинден кері итерді, полк 21 адамнан зардап шекті. 1 желтоқсанның таңында полк Яффаның солтүстігіндегі және солтүстік-шығысындағы биік жерлерге қарсы түрік қарсы шабуылын жеңуге көмектесті, ал айдың қалған бөлігінде күзет, барлау, бекініс жұмыстарымен және дивизия резервінде болды. Алленби 1918 жылдың басында Иордан аңғарын басып алып, оң жақ қанатын қорғағанда полк резервте қалды, ал бос уақытында ерлер түлкі аулаумен, тікұшақпен және Яффа мен Иерусалимде демалыспен көңіл көтерді. Сәуірдің соңында полк Киелі кітаптағы жолмен Иерусалим, Голгофа, Зәйтүн тауы, Гетсимани, Иерихон, Небо тауы, Қайырымды самариялықтың қонақ үйінің болжамды орны және Иордан аңғары арқылы саяхаттады. Ол мамыр айының басында Эс-Салттың екінші шайқасында аттан түсіп соғысты, ал операция жеңіліспен аяқталғанда, Британ империясының күштерімен бірге аңғарға қайтты. Полк тамызға дейін "өлім аңғарында" болды, онда температура жоғары көтеріліп, безгек тұрақты проблема болды, тек қысқа ғана уақытта жеңілдеу болды. Дұшманның әрекетінен гөрі, жауапсыз ортада аурудан көп зардап шекті; тек мамыр айында полк ұрыста 16 адамнан зардап шекті, ал 116 адам ауруға байланысты ауруханаға түсті. Тамыз айында 5-ші атты бригада 13-ші атты бригадаға айналды және 5-ші атты дивизияға ауыстырылды, ол шабуылдың келесі кезеңіне дайындық ретінде жағалау секторына көшті. 19 қыркүйекте дивизия Шарон шайқасында жаяу әскер жасаған жарылымды пайдаланды, және 80 км-ден астам алға жылжығаннан кейін, дәстүрлі атты әскер рөлінде әрекет еткен полк келесі күні таңертең Назарет қаласына семсерлерін тартып кірді. Сол күні таңертең кері шегінуге бұйрық берілгенімен, ол қайта оралып, 21 қыркүйекте қаланы толық басып алды. Қыркүйек айының соңында полк Дамаскқа жетті, ал 27 қазанда, Мудрос келісімі жауынгерлік әрекеттерді тоқтатуға дейін, Алеппоға кірді. Жүріс барысында полк А эскадрильясының командирі капитан Ллойд Бейкердің семсерін, оның Қатиада қаза болғаннан кейін түріктерге екі жылдан астам уақыт бұрын түскенін қайтарып алды, және 21 қарашада полк Қатиада тұтқындалған тоғыз әскери тұтқынын қабылдады.

Following the Battle of Rafa, the 5th Mounted Brigade transferred from corps troops to the Imperial Mounted Division (renamed in June to the Australian Mounted Division) in the Desert Column (reorganised in August as the Desert Mounted Corps). On 26 March, the mounted divisions, less the Royal Gloucestershire Hussars, invested Gaza from the east and north in the First Battle of Gaza. The regiment, attached to the 53rd (Welsh) Infantry Division, was deployed along the coast, covering the division's left flank as it attacked Gaza from the south. The attempt to capture Gaza suffered from delays caused by fog, and the attack was called off in the late afternoon. The Second Battle of Gaza in April, during which the regiment fought with the rest of the cavalry as mounted infantry on the right flank of the main infantry attack, fared no better, and the opposing sides settled into a period of inaction. In June, General Edmund Allenby was appointed commander of the Egyptian Expeditionary Force, and at the end of October he resumed the British Empire offensive in southern Palestine. The regiment was in corps reserve during the Battle of Beersheba, but saw action on 4 November in the Battle of Tel el Khuweilfe, during which it suffered 14 casualties. The regiment supported, but did not participate in, the Charge at Huj, and fought a defensive action on 12 November, immediately before the Battle of Mughar Ridge, when a Turkish counter attack pushed the 5th Mounted Brigade back from Balin at a cost to the regiment of 21 casualties. In the early hours of 1 December, the regiment helped defeat a Turkish counter attack against the high ground north and north east of Jaffa, and for the rest of the month it was employed in guard duties, reconnaissance, fortification works and as divisional reserve. The regiment remained in reserve while Allenby secured his right flank with the occupation of the Jordan valley in early 1918, and when not on duty the men entertained themselves with fox hunts, a steeplechase, and periods of leave in Jaffa and Jerusalem. At the end of April, the regiment travelled a biblical route through Jerusalem, Calvary, the Mount of Olives, Gethsemane, Jericho, Mount Nebo, the alleged site of the inn of the Good Samaritan and across the Jordan valley. It fought dismounted in the Second Action of Es Salt at the beginning of May, and when that operation ended in defeat, it retired with the British Empire forces back into the valley. The regiment remained until August in the "valley of death", where temperatures peaked above and malaria was a constant problem, with only brief periods of relief. It suffered more from sickness in the inhospitable environment than from enemy action; in May alone the regiment suffered 16 casualties in battle, while 116 men were hospitalised due to illness. In August, the 5th Mounted Brigade became the 13th Cavalry Brigade and was transferred to the 5th Cavalry Division, which moved to the coastal sector in preparation for the next phase of the offensive. On 19 September, the division led the exploitation of a breach made in the enemy lines by the infantry in the Battle of Sharon, and after an advance of over 50 mile (80 km) the regiment, acting in the traditional cavalry role, entered Nazareth with swords drawn early the next day. Although it was ordered to withdraw later that morning, it returned and completed the capture of the town on 21 September. By the end of September the regiment had reached Damascus, and on 27 October, shortly before the Armistice of Mudros ended hostilities, it entered Aleppo. During the march, the regiment recovered the sword of Captain Lloyd Baker, commander of A Squadron, over two years after it was taken by the Turks following his death at Qatia, and on 21 November the regiment entertained nine of its own recently released prisoners of war who had been captured at Qatia.

Соғыс аралығы

Полк соғыстан кейін Палестинада қалды және кезең-кезеңмен демобилизацияланды. Бірінші топ 1919 жылдың қаңтарында Ұлыбританияға оралды, наурыз айына дейін тек екі эскадрон қалды, ал демобилизацияға жарамсыз болғандар маусым айында Шервуд рейнджерлері еоманриіне жіберілді. 28 адамнан тұратын қалған құрам маусым айының соңында үйлеріне жолға шығып, 15 тамызда Глостерге жетті. Соғыста қаза тапқан 28 офицер мен 200 қатардағы сарбаздың есімдері 1922 жылдың 29 сәуірінде Глостер соборының аумағында ашылған Глостерширдің патшалық гусарларының соғыс ескерткішіне жазылған. Территориялық күш 1920 жылы қайта құрылды және көп ұзамай Территориялық армия (ТА) деп аталды, содан кейін Глостерширдің патшалық гусарлары жаңа мүшелерді қабылдауға кірісті. 21 қазанда құрамында 10 офицер және 37 қатардағы сарбаз болды, ал 1921 жылдың тамызына қарай 16 офицер мен 208 қатардағы сарбазға жетті. Сол жылы Соғыс министрлігі тек он төрт ең жоғары дәрежелі еоманри полкінің ат әскері ретінде сақталатынын және қалғандарына Корольдік далалық артиллерия бөлімдеріне өтуге немесе қысқартылып, бронеавтомобиль компанияларына айналуға мүмкіндік берді. 25 қарашада полк соңғысын таңдады – 21-ші (Royal Gloucestershire Hussars) бронеавтомобиль компаниясы (ТА), Royal Tank Corps құрамында (1939 жылы Royal Tank Regiment деп қайта аталды). Компанияда штаб және төрт бөлімше болды, әр бөлімшеде төрт Peerless бронеавтомобилі бар еді, олар 1928–1929 жылдары Rolls Royce бронеавтомобильдерімен ауыстырылды. ТА-ның саны екі есеге артты, әр полк екі бөлімше құрды, ал 1939 жылдың жазында 1-ші Royal Gloucestershire Hussars Глостер, Сиренчестер және Бристольде, ал 2-ші Royal Gloucestershire Hussars Глостер, Челтенхэм, Страуд және Тетбериде сарбаздарды қабылдады. 1939 жылдың шілдесіндегі жылдық жаттығу лагеріне шамамен 1000 еоман келді, ал өткен жылы бұл көрсеткіш 300-ге жуық болған.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1-ші Корольдік Глостершир гусарлары Vickers Mk. IV және Mk. VI жеңіл танктерімен жабдықталды және бастапқыда 20-шы жеңіл броньды бригада құрамында ішкі қорғанысқа тартылды. Кейіннен полк Valentine танктерімен қайта жабдықталды және Солтүстік Африкада 6-шы бронетанкті дивизияның құрамында қызмет етуге дайындалды, бірақ соңғы сәттегі өзгеріс салдарынан бөлім Ұлыбританияда оқу полкі ретінде қалды. Соғыс аяқталысымен полк 5000-нан астам офицер мен сарбазды даярлады. Соғыс аяқталуға жақын, полк Churchill танктерімен жабдықталды және алыс Шығыста қызмет етуге дайындалды, бірақ VJ күнінен кейін Sherman танктерімен және Greyhound бронеавтомобильдерімен қайта жабдықталды. 1945 жылдың желтоқсанында полк оккупациялық армияның бір бөлігі ретінде Аустрияға жіберілді. 3-ші Корольдік Глостершир гусарлары бір офицер мен 30 сарбаздан тұратын топ болды. Ол оқу полкі, сынақ бөлімі және алдаушы күш ретінде қызмет етті, жауды британдық бронетехниканың орналасуы мен күші туралы жаңылыстыру үшін макеттік танктарды құрды. Ұлыбританиядағы оқуын аяқтағаннан кейін, 1941 жылдың қазан айында 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары Мысырға аттанды. Қарашаның ортасына қарай полк Ливия шекарасына жақын, Мерса Матрухтан оңтүстік-батысқа қарай 122 км (76 миль) жерде жиналды. Бұл кезде полк 43 офицерден және 585 басқа шенді сарбаздан тұратын үш танк эскадрильясына (F, G және H) бөлінді, сондай-ақ полк штабы мен жабдықтауға жауапты тыл бөлімі болды. Полкте 52 Crusader танк, 10 барлау машинасы және 112 дөңгелекті көлік болды.

"Crusader" операциясы

Крестоносец операциясы кезінде 7-ші бронедивизияға Ось күштерінің бронетехникасын табу және жою міндеті жүктелді, ал 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары 22-ші бронедивизия бригадасының шабуылының алдыңғы қатарлы бөлімі болды. 19 қарашада бригада итальяндық Ариете дивизиясымен кездесті, ал Бір-эль-Губиде болған шайқаста 40 танкты жоғалтты. Бригаданың үш полкі ішінде 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары ең көп шығынға ұшырады. Полк итальяндық танкіге қарсы позицияларды басып өтті, бірақ жаяу әскердің қолдауы болмағандықтан, олардың қарсыластарын тұтқынға ала алмады. Одан кейін итальяндықтар өз қаруларына оралып, полк танктеріне көлденең атыс жасады. Крестоносец танктерінің бронясы 100 метрден бұрын тесіліп, ал олардың қаруы 100 метрден артық қашықтықта тиімсіз болды. Бір кезде полк саны жаудан бес-алты есе артық болды. Күндізгі шайқаста полк 30 танк пен шамамен 50 адамдық шығынға ұшырады. Полктің қолбасшысы, подполковник Чарльз Бирли, танкысы істен шыққанда қолы сынғаннан кейін, екінші танктың үстіне шығып, полкке күннің соңына дейін басшылық етті, осы ісі үшін ол DSO орденімен марапатталды. 19 танктан тұратын бір эскадрильяға дейін азайған полк 22 және 23 қарашада Сиди-Резеде қайтадан шайқасқа түсті. 7-ші бронедивизия неміс 15-ші және 21-ші танк дивизияларынан ауыр соққы алды, содан кейін неміс бронетехникасы байланысты үзіп, Египет шекарасына қарай жылжыды. Тынығу кезінде, бір кезде төрт Крестоносецке дейін азайған полк, бес M3 Стюарт танктерімен (британдықтар "Honey" деп атаған), бес Крестоносец танктерімен және 2-ші Корольдік танк полкінен бір эскадрилья Cruiser Mk IV танктерімен күшейтілді. Полк 27 және 28 қарашада Сиди-Резег ауданында қайтадан шайқасқа қатысты, Египет шекарасына шабуыл жасаған жаудың бронетехникасынан қайтадан оққа ұшырады. Шайқастан кейін полк кері қайтарылып, 52 "Honey" танктерімен қайта жабдықталды, бұл танктар бұрын 8-ші Корольдік ирланд гусарларымен шайқасқан. Материалдық шығындардан басқа, осы күнге дейін болған шайқастарда полк 16 офицер мен 70 қатардағы сарбазды жоғалтты. Майор В.А.Б. Тревор, Бирли жараланғаннан кейін полкке қолбасшылық еткен, полкті басқарғаны үшін DSO орденімен марапатталды. Желтоқсан айында полк 7-ші бронедивизияның қолдау тобы мен 4-ші бронедивизия бригадасының құрамында әр түрлі уақытта шайқасты. Ол желтоқсанның соңғы аптасында 22-ші бронедивизияға қосылып, британдық және достас күштері Ось күштерін Киренаикадан ығыстырғанда шөлде ұзақ марш жасады. "Крестоносец" операциясы аяқталар тұсында полк 28 және 30 желтоқсанда Хор-эс-Суфан маңында шайқасқа қатысты, содан кейін 7-ші бронедивизия 1-ші бронедивизиямен ауыстырылды. Барлығы полк 169 адамдық шығынға ұшырады.

In Operation Crusader, the 7th Armoured Division was tasked with locating and destroying the Axis armour, and the 2nd Royal Gloucestershire Hussars was the lead element of the 22nd Armoured Brigade's advance. On 19 November, the brigade encountered the Italian Ariete Division, and in the ensuing action at Bir el Gubi it lost 40 tanks. Of the brigade's three regiments, the 2nd Royal Gloucestershire Hussars fared the worst. The regiment overran some Italian anti tank positions, but without infantry support it could not take their surrender. The Italians subsequently returned to their guns and caught the regiment's tanks in a crossfire. The Crusader's armour could be defeated at ranges of while its gun was ineffective at ranges greater than , and at one stage the regiment was outnumbered five or six to one. The day's fighting cost the regiment 30 tanks and some 50 casualties. Among the wounded was the regiment's commanding officer, Lieutenant Colonel Charles Birley, who, after suffering a broken arm when his tank was disabled, sat exposed on another and directed the regiment until it withdrew at the end of the day, for which action he was awarded the DSO. The regiment, down to a single composite squadron of 19 tanks, was in action again on 22 and 23 November at Sidi Rezegh. The 7th Armoured Division was badly mauled by the German 15th and 21st Panzer Divisions before the German armour broke contact and pushed on towards the Egyptian border. In the respite, the regiment, which at one stage had been reduced to just four Crusaders, was reinforced with five M3 Stuarts – named Honey by the British – five Crusaders, and a squadron of Cruiser Mk IVs from the 2nd Royal Tank Regiment. The regiment fought next in the Sidi Rezegh area on 27 and 28 November, finding itself once again outgunned by enemy armour returning from its raid on the Egyptian border. After the battle, the regiment was withdrawn and re equipped with 52 Honies which had already seen battle with the 8th King's Royal Irish Hussars. As well as materiel losses, the fighting to date had cost the regiment 16 officers and 70 other ranks. Major W. A. B. Trevor, who had assumed command of the regiment after Birley was wounded, was awarded the DSO for his handling of the regiment. In December, the regiment fought at various times under command of the 7th Armoured Division's Support Group and the 4th Armoured Brigade. It rejoined the 22nd Armoured Brigade in the last week of December and completed a long march across the desert as the British and Commonwealth forces pushed the Axis forces out of Cyrenaica. As Operation Crusader drew to a close, the regiment saw action around Chor es Sufan on 28 and 30 December, after which the 7th Armoured Division was relieved by the 1st Armoured Division. In total, the regiment had suffered 169 casualties.

Газала шайқасы

Бірли, қолы шүберекпен, 1942 жылдың 13 қаңтарында полкке қайтадан басшылық етті. Ал неміс Африка корпусының қарсы шабуылы британдық және достас күштерін сол айдың соңында Газалаға кері итергенде, ол 2-ші Корольдік Глостершир гусарларының штабы мен танк эскадрильясын қамтитын Бірли күштеріне басшылық етті. Полк ақпан айының бірінші аптасында қайта жарақтандырылды: F эскадрильясы жаңа M3 Грант танктерімен, ал G және H эскадрильялары крейсерлік танктермен. Мамыр айында полктің құрамында 36 офицер, 563 сарбаз және 48 танк болды. Мамыр айының соңында 22-ші бронетанкті бригада өздерінің бас бөлімшесіне, 1-ші бронетанкті дивизияға қайтып келді. Полк Тобруктан оңтүстік-батысқа қарай 20 миль (32 км) жерде орналасқан, 201-ші гвардиялық мотобригадасы ұстаған «Книгсбридж» және Бир-эль-Хармат аудандарында шайқасқа қатысты. Шабуыл басталғанда F эскадрильясы барлық Гранттарынан, біреуін қоспағанда, айырылды, ал полк тез арада 16 крейсерлік танк пен екі «Хани» танктеріне дейін азайды. Олар 3-ші Лондон графтығының қолбасшылығымен біріктірілген эскадрильяны құрады. 1 маусымда полк қалған крейсерлік танктерін 4-ші Лондон графтығына тапсырды және келесі күні жөндеу үшін шептен алынды. Полк 4 маусымда 4-ші Королева гусарларынан алынған «Хани» және Грант танктерімен, G және H эскадрильяларында әрқайсысы 14 танк, полк штабында 4 және F эскадрильясында 12 Грант танктерімен қайтадан шепке оралды. Келесі күні ол «Қазан» аймағындағы Бир-эль-Аслагқа жасалған сәтсіз шабуылға қатысты, бұл британдық және достас күштерінің алдыңғы шебіне енген неміс ілгегі болды. Содан кейін полк шығысқа қарай «Книгсбриджге» шегінді, онда 6 маусымда командалық танк дұрыс тиіп, Бірли мен полк адъютанты қаза тапты. Осы кезде полктің құрамында 17 «Хани» және екі Грант танктері қалды. Келесі екі күнде Тревор тағы да басшылыққа келді, полк 22-ші бронетанкті бригаданың күзет эскадрильясы ретінде жұмыс істеді. 10 маусымда H эскадрильясы 7-ші моторлы бригадаға (бұрынғы қолдау тобына) қосылды. Ол айдың соңына дейін сол бригадада болды, ал полктің қалған бөлігі шептен алынды. Материалдық шығындардан басқа, Газала шайқасы полкке 82 жарақатты әкелді, ал 12 маусымда Тревор әуе шабуылынан қаза тапқанда, тізімге тағы бір адам қосылды. Келесі бірнеше күнде қалған жоғары шенді офицерлер бригада, дивизия және корпус командирлеріне полк бөлініп, ауыстыру үшін пайдаланылуын болдырмауды өтінді.

Birley, his arm in a sling, resumed command of the regiment on 13 January 1942, and when a German Africa Corps counter attack pushed the British and Commonwealth forces back to Gazala later that month, he commanded Birley Force, a composite regiment to which the 2nd Royal Gloucestershire Hussars contributed the HQ and a squadron of tanks. The regiment was re equipped in the first week of February; F Squadron with the new M3 Grant tanks, and G and H Squadrons with Crusaders, and in May its strength was 36 officers, 563 other ranks and 48 tanks. At the end of May, with the 22nd Armoured Brigade now returned to its parent unit, the 1st Armoured Division, the regiment saw action in the Battle of Gazala. It fought in the areas of Bir el Harmat and 'Knightsbridge', a defensive box held by the 201st Guards Motor Brigade some 20 mile (32 km) south west of Tobruk. At the start of the battle, F Squadron lost all but one of its Grants, and the regiment was quickly reduced to 16 Crusaders and two Honies. These were formed into a composite squadron under command of the 3rd County of London Yeomanry. On 1 June the regiment handed over its remaining Crusaders to the 4th County of London Yeomanry and was taken out of the line for a refit the next day. The regiment returned to the line on 4 June with Honies and Grants taken over from the 4th Queen's Own Hussars; 14 tanks each in G and H Squadrons, 4 in the regimental HQ and 12 Grants in F Squadron. The next day it participated in a failed attack at Bir el Aslagh in the 'Cauldron', a German salient behind the original British and Commonwealth lines. It then retired east to Knightsbridge where, on 6 June, the command tank was hit, killing Birley and the regiment's adjutant. The regiment was by this stage down to a strength of 17 Honies and two Grants, and for the next two days, with Trevor once again in command, it acted as a patrol squadron for 22nd Armoured Brigade. On 10 June, H Squadron was attached to the 7th Motor Brigade (the former Support Group) fighting around Bir Hacheim. It remained with that brigade until the end of the month, while the remainder of the regiment was withdrawn from the line. In addition to the losses in materiel, the Battle of Gazala had cost the regiment 82 casualties, and on 12 June another was added to the list when Trevor was killed in an airstrike. Over the next few days the remaining senior officers appealed to brigade, division and corps commanders to prevent the regiment from being split up and used as replacements.

Тарату және тарату

Газала шайқасында жеңілгеннен кейін британдық және Достас күштері Эль-Аламейн шайқасының бірінші кезеңінде Остің шабуылын тоқтатты. G эскадрильясы түрлі уақытта 1-ші бронетанкті дивизияның танк жеткізу полкіне, 4-ші Лондон графтығының атты әскерлеріне және 9-шы Корольдік лансерлерге қосылды. Ал F және H эскадрильялары 10-шы бронетанкті дивизияның құрамында жаяу әскерге айналып, итальяндық танкке қарсы мылтықтармен, гранаталармен және «Молотов коктейлімен» қаруланып, Дельтадағы қорғаныс шебін ұстады. Шілде айының соңында H эскадрильясы 5-ші Корольдік танк полкінің (RTR) A эскадрильясының «Крестоносцы» танктерін иеленді және оларды Эль-Аламейн желісінде ауыстырды, ал F эскадрильясы 17 тамызда 5RTR-дің C эскадрильясын алмастырды. Сол айда G эскадрильясына «Крестоносцы» танктері берілді және олар Эль-Амириядағы армия резервіне жіберілді, түрлі уақытта 8-ші гусарлардың, үнді бригадасының, 9-шы австралиялық дивизияның және соңында 10-шы Корольдік гусарлардың басшылығымен қызмет етті. Полктің тыл эшелоны мен штаб бөлімдерінің бір бөлігі Дельтадағы Нил өзеніндегі көпірлерді күзетті. Британдық және Достас күштері Эль-Аламейнге шегініп, оның қорғаныс шебінде тұрақтап, қаншалықты дағдарыста болғандарын көрсететіндей, G эскадрильясы 10-шы Корольдік гусарлардың үш шайқас эскадрильясының бірі болды, олардың ешқайсысы 10-шы Корольдік гусарларға тиесілі емес еді. Үш эскадрилья 20 қыркүйекте Александрияда қайта бірікті, бірақ полк өз командасымен қайтадан шайқасады деген үміттер F, G және H эскадрильялары 4-ші гусарларға, Корольдік Уилтшир атты әскерлеріне және 8-ші гусарларға жіберілген кезде күйреп кетті. Штаб эскадрильясы 5-ші Корольдік танк полкі және 3-ші Корольдік гусарлар арасында бөлінді, ал 2-ші Корольдік Глостершир гусарлары 1943 жылдың 15 қаңтарында таратылды. Өмір жолының қысқа кезеңінде полк 72 адамды қаза тапқан, 100 адамды жараланған және 85 адамды тұтқынға алынған күйі жоғалтты, сондай-ақ екі DSO орденімен, жеті Әскери крестпен, бір «Ерен еңбегі үшін» орденімен және он төрт Әскери медальмен марапатталды.