Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандық Оғаб (عقاب, "Бүркіт" деген мағынаны білдіреді) кейде Акаб және Окаб деп те жазылады. Бұл бағытталмаған 230 мм (9 дюйм) артиллериялық ракетасы, оның ұшу қашықтығы 34-45 км (20-28 миль). Ол айналу арқылы тұрақтандырылады, бірақ 500 м-ден астам дөңгелек қатесі бар, осылайша ол өте дәл емес қару болып табылады. Оның 70 кг (150 фунт) салмақтағы жоғары жарылғыш фрагментациялық снаряды бар, бірақ ол химиялық снарядтарды да тасымалдай алуы мүмкін. АҚШ деректеріне сәйкес, Иран Әуе күштерінің F-14 Tomcat және F-4 Phantom II ұшақтарынан тасымалданатын және атылатын модификацияланған нұсқасы әзірленген. Оқ ату құрылғысы – Mercedes Benz LA 911B 4×4 жүк машинасының шассиіне орнатылған үш рельсті көтерілетін құрылғы.
The Iranian Oghab (عقاب, meaning "Eagle") sometimes spelled as Akab and Okab missile is an unguided 230 mm (9 in) artillery rocket with a range of 34–45 km (20–28 mi). It is spin stabilized in flight but has a proven circular error probable in excess of 500 m (1,500 ft), making it a highly inaccurate weapon. It carries a 70 kg (150 lb) high explosive fragmentation warhead, though it may also be able to carry chemical warheads. According to US sources, a modified version has been developed that could be carried and fired from Iranian Air Force F 14 Tomcat and F 4 Phantom II aircraft. The launcher is an elevatable triple rail launcher assembly fitted to a Mercedes Benz LA 911B 4×4 truck chassis.
Тарих
Ракета 1985 жылы қол қойылған келісім бойынша Қытай Халық Республикасының көмегімен, Иран-Ирак соғысы кезінде қытайдың 83-ші түріндегі артиллериялық ракетасынан жасалды. Ол 1986 жылы қаруға алынып, сол жылдың желтоқсан айында Ирактың Басра қаласына жасалған шабуылда бірден қолданылды. Соғыс барысында шамамен 260-270 «Огхаб» ракетасы атылған, бірақ олардың тиімділігі шектеулі болды. Ракетаның аз қашықтығы оны Ирактың шекаралық қалаларына ғана шабуыл жасауға мүмкіндік берді, ал дәлдігінің жетіспеуі «Огхаб» шабуылдарын артиллериялық оқ жаудырудан кем тиімді етті. «Огхабты» Иран армиясы және Ислами революциялық гвардиясы қолданды. Оның «Хезболла» ұйымына экспортталғаны белгілі.
The missile was developed from the Chinese Type 83 artillery rocket during the Iran–Iraq War, with the assistance of the People's Republic of China under an agreement signed in 1985. It entered service in 1986 and was immediately used in combat in an attack on the Iraqi city of Basra in December 1986. Around 260–270 Oghabs were reportedly fired during the war, though their effectiveness was limited. The missile's short range confined its use to attacks on Iraqi border cities and its lack of accuracy meant that Oghab attacks were far less effective than artillery barrages. The Oghab was used by the Iranian Army and the Revolutionary Guards. It is known to have been exported to Hezbollah.
Нұсқалар
Хусилердің әл-Наджм әл-Тхакиб (ракетасы) Оғаб ракетасына ұқсас белгілерді де көрсетеді. Ол Иран-Ирак соғысынан бері көрінбеген және қолданыстан шығарылған деп есептеледі.
The Houthi al Najm al Thaqib (missile) also shows similarities to the oghab missile. It has not been seen since the Iran Iraq War and is believed to be out of service.
Басқа дереккөздер
Энтони Х. Кордесман. Иранның әскери күштерінің өзгеруі: дәстүрлі қауіптер және жаппай қырып-жою қарулары, 296 б. Гринвуд баспасы тобы, 1999 ж. Энтони Х. Кордесман, Мартин Клейбер. Иранның әскери күштері және соғыс жүргізу қабілеттері, 60-бет. Гринвуд баспасы, 2007 ж. "Аэроғарыш өнеркәсібі ұйымы 230 мм OGHAB артиллериялық ракеталық жүйесі (Иран)". Джейнс қару-жарақ және артиллериясы, 2008 ж.
Anthony H. Cordesman. Iran's Military Forces in Transition: Conventional Threats and Weapons of Mass Destruction, p. 296. Greenwood Publishing Group, 1999. Anthony H. Cordesman, Martin Kleiber. Iran's Military Forces and Warfighting Capabilities, p. 60. Greenwood Publishing Group, 2007. "Aerospace Industries Organization 230 mm OGHAB artillery rocket system (Iran)". Jane's Armour and Artillery, 2008.