SS Mission San Fernando танкері: тарихы, АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі қызметі, аттарының өзгеруі (USS, USNS). Muscle Shoals, Vanguard ретінде де белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SS Mission San Fernando – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз комиссиясы үшін салынған T2 SE A2 типіндегі танкер болды. Соғыстан кейін ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне USS Mission San Fernando (AO 122) ретінде қосылды. Кейіннен танкер Әскери теңіз тасымалдау қызметіне USNS Mission San Fernando (T AO 122) ретінде берілді. Ол Лос-Анджелестегі Сан-Фернандо-Рей-де-Эспаньо миссиясының құрметіне аталды. Кейіннен ол USNS Muscle Shoals (T AGM 19) (Алабама штатындағы Muscle Shoals қаласының атымен) деп, ал одан кейін USNS Vanguard (T AG 194) деп қайта аталды.
SS Mission San Fernando was a Type T2 SE A2 tanker built for the United States Maritime Commission during World War II. After the war she was acquired by the United States Navy as USS Mission San Fernando (AO 122). Later the tanker transferred to the Military Sea Transportation Service as USNS Mission San Fernando (T AO 122). She was a member of the and was named for Mission San Fernando Rey de España in Los Angeles. She was later renamed USNS Muscle Shoals (T AGM 19) (after Muscle Shoals, Alabama), and, later, USNS Vanguard (T AG 194).
Майлаушы ретінде, 19431957
Mission San Fernando кемесі 1943 жылғы 26 тамызда Саусалито, Калифорниядағы Marine Ship Corporation компаниясының Теңіз комиссиясымен жасалған шарт бойынша салынды; 1943 жылғы 25 қарашада суға түсірілді; Рут Б. Крон ханымның қолдауымен; және 1944 жылғы 29 ақпанда тапсырылды. Pacific Tankers Inc. компаниясына жалға беріліп, ол соғыстың қалған бөлігінде Батыс Тынық мұхитындағы одақтас күштерге отын жеткізіп, қызмет етті (осы кезеңде ол екі рет Ұрыс тиімділігі сыйлығымен және Ұлттық қорғаныс қызметі медалімен марапатталды). 1946 жылғы 10 мамырға дейін қызметте болғаннан кейін Теңіз комиссиясына қайтарылып, Вашингтон штатының Олимпия қаласындағы Резервтік флотқа қойылды. 1947 жылғы 21 қазанда Әскери-теңіз күштері сатып алып, операциялар үшін Union Oil Company компаниясына жалға берілді және Mission San Fernando (AO 122) ретінде Әскери-теңіз көлігі қызметінің операциялық бақылауында қызмет етті. 1949 жылғы 1 қазанда жаңа құрылған Әскери теңіз көлігі қызметінің операциялық бақылауына беріліп, USNS Mission San Fernando (T AO 122) деп қайта аталды. 1955 жылғы 24 мамырға дейін MSTS қызметінде болды, содан кейін Теңіз әкімшілігіне қайтарылып, Олимпиядағы Теңіз резервтік флотына қойылды. 1955 жылғы 22 маусымда Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды. 1956 жылғы 21 маусымда Әскери-теңіз күштері қайта сатып алып, MSTS қызметінде қалды және Marine Transportation Lines компаниясымен шарт бойынша жұмыс істеді. 1957 жылғы 4 қыркүйекте Теңіз әкімшілігіне қайтарылып, Вирджиния штатының Джеймс өзеніндегі Теңіз резервтік флотына қойылды.
Mission San Fernando was laid down on 26 August 1943 under a Maritime Commission contract by Marine Ship Corporation, Sausalito, California; launched on 25 November 1943; sponsored by Mrs. Ruth B. Krohn; and delivered on 29 February 1944. Chartered to Pacific Tankers Inc., for operations, she served the remainder of the War carrying fuel to Allied forces in the western Pacific (during which time she was twice awarded the Battle Efficiency Award as well as the National Defense Service Medal). She remained in service until 10 May 1946 when she was returned to the Maritime Commission and laid up in the Reserve Fleet at Olympia, Washington. Acquired by the Navy on 21 October 1947 she was chartered to the Union Oil Company for operations and placed in service under the operational control of the Naval Transportation Service as Mission San Fernando (AO 122). Transferred to the operational control of the newly created Military Sea Transportation Service on 1 October 1949 she was redesignated USNS Mission San Fernando (T AO 122). She served in MSTS until 24 May 1955 when she was returned to the Maritime Administration and laid up in the Maritime Reserve Fleet at Olympia. She was struck from the Naval Vessel Register on 22 June 1955. Reacquired by the Navy on 21 June 1956 she was placed in service with MSTS and operated, under charter, by Marine Transportation Lines. She served with MSTS until she was returned to the Maritime Administration on 4 September 1957 and laid up in the Maritime Reserve Fleet at James River, Virginia.
Трекерлік және навигациялық сынақ кемесінде, 1964 1999
1964 жылғы 28 қыркүйекте Теңіз күштері оны қайта алды және General Dynamics Quincy Shipbuilding Division компаниясы оны кеңейтілген модернизация мен қайта құру үшін Массачусетс штатының Куинси қаласындағы кеме құрылыс алаңына жіберді. Бұл оның ұзындығына 24 метр (80 фут) қосуды қамтыды. Зымырандық қашықтықты өлшеу кемесіне айналған кезде ол Алабама штатының Масл-Шоалс қаласының атымен аталып, қайта жіктелді және Масл-Шоалс (AGM 19) атанды. 1965 жылғы 1 қыркүйекте Вангард деп қайта аталды және 1966 жылғы 28 ақпанда MSTS қызметіне USNS Вангард (T AGM 19) ретінде қосылды. Теңіздегі зымыранды бақылау станциясы ретінде жобаланған ол Аполлон жобасының сынақ сериясына қатысты және 1969 жылға дейін осы міндеттерді атқаруын жалғастырды. Содан кейін ол Skylab бағдарламасы мен АҚШ-КСРО бірлескен Аполлон-Союз сынақ жобасына қатысты. 1980 жылғы қыркүйекте қайта жабдықталды және үлкен зымыранды бақылау антенналары алынып тасталды. Ол "Компас аралы" кемесін алмастырып, T AG 194 деп қайта жіктелді. Оның міндеті навигациялық сынақ кемесі болу болды және ол суасты кемелерінің навигациялық жүйелерін тексеру үшін пайдаланылды. Ол "Посейдон" және "Трайдент I" навигациялық жүйелерін қолдау және "Трайдент II" навигациялық жүйесін дамыту мақсатымен 250 000 мильден астам қашықтықты жүзіп өтті. 1999 жылғы 12 желтоқсанда USNS Waters (T AGS 45) кемесімен алмастырылғаннан кейін қайтадан қызметтен шығарылды.
Reacquired by the Navy on 28 September 1964 she was taken in hand by General Dynamics Quincy Shipbuilding Division for extensive modernization and rebuilding at its Quincy, Massachusetts yard. This included adding 80 feet (24 m) to her length. While under conversion to a missile range instrumentation ship, she was renamed for Muscle Shoals, Alabama, and reclassified, becoming Muscle Shoals (AGM 19). Renamed Vanguard on 1 September 1965, she was placed in service with MSTS on 28 February 1966 as USNS Vanguard (T AGM 19). Designed to be a seagoing missile tracking station, she participated in the Apollo Project test series and into 1969 had continued in these duties. She then participated in the Skylab program and the joint US/Soviet Apollo–Soyuz Test Project. In September 1980, she was reconfigured and the large missile tracking antennas were removed. She replaced the Compass Island and reclassified as T AG 194. Her role became that of a Navigational Test Ship and she was used to check submarine navigation systems. She steamed over 250,000 miles in support of Poseidon and Trident I navigation subsystems and in development of the Trident II navigation subsystem. She was stricken again on 12 December 1999 after being replaced by USNS Waters (T AGS 45).
Тарату
2001 жылы 29 қарашада ол АҚШ Теңіз Әкімшілігіне (MARAD) берілді. 2005 жылдың 16 наурызында MARAD «Вангардтың тарихи маңызы туралы» халықтан пікір алу үшін «Пікір білдіру туралы сұрау» жариялады. Тарихи сараптамадан кейін, кемеге Вирджиния штатының тарихи ескерткіштерді сақтау кеңсесі 2006 жылғы 15 қарашада жоюға рұқсат берді. Кеме 2013 жылдың 5 қарашасында Техас штатының Браунсвилл қаласындағы Marine Metal Inc. металл қайта өңдеу кемесінде сөйілді.
On 29 November 2001 she was transferred to the United States Maritime Administration (MARAD). On 16 March 2005 MARAD issued a "Request for Comments" for public input on the historical significance of the Vanguard. Following historical review, the vessel was cleared for disposal by the Virginia State Historic Preservation Office on 15 November 2006. The ship was scrapped on 5 November 2013 at Marine Metal Inc. recycle slip in Brownsville, Texas.