Кіріспе

Маркантонио Барбаро (1518–1595) – Венеция Республикасының итальян дипломаты.

Отбасы

Ол Венецияда Барбаро аристократиялық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Франческо ди Даниэле Барбаро, ал анасы Елена Пизани – банкир Альвизе Пизани мен Сесилия Джустинианның қызы. Барбаро 1534 жылы Джустина Джустинианиге үйленді және олардың төрт ұлы болды. Олардың бірі Франческо Аквилея патриархы болды, ал екіншісі Альвизе Жакопо Фоскаринидің қызына үйленді. Франческо Барбаро қайтыс болғаннан кейін Маркантонио мен оның ағасы Даниэле Барбаро Мазердегі елдiк мүлікті бірлесіп мұраға алды. Мүлікте бұрыннан үй болған, бірақ ағайындылар оны сәулетші Палладио жобалаған жаңа үймен алмастырды. Бұл Вилла Барбаро қазір "Виченца қаласы және Венето аймағындағы Палладиан виллалары" Дүниежүзілік мұра тізіміне енген. Ағайындылар ғимараттың жобалауына да өз үлесін қосып, пікір білдірген болуы мүмкін. Даниэле – жарияланған автор, оның қызығушылықтары сәулет өнерін қамтиды. Маркантонио Барбаро әуесқой мүсінші болды және көбінесе жаңа үйдің бағына (әсіресе, нимфеум су құрылысына) назар аударды. Палладионың өмірінің соңында Маркантонио оған Мазер мүлігі үшін дөңгелек шатырлы Темпиетто шіркеуін жобалауды тапсырды және ол оның құрылысын жеке бақылады. Дегенмен, Маркантонио Мазерде емес, Венециядағы Сан-Франческо-делла-Виньядағы отбасылық шіркеуге жерленді.

Кәсібі және қызығушылықтары

Маркантонио Падуа университетінде білім алған. 1590 жылдары ол университетке ректор ретінде оралды. Галилей сол кезде де сол жерде сабақ беріп жүрді. 1560 жылы ол Савио ди Терраферма лауазымын атқарды. 1561-64 жылдары Францияда елші болып қызмет етті. Кейін Константинопольдің бейлосы, яғни 1568-73 жылдары және 1574 жылы Ұлы Портаға (Осман империясы) елші болып тағайындалды. Барбаро 1571 жылы елінің Кипрді жоғалтуынан кейін және сол жылы Лепанто шайқасынан соң бейбіт келісімге келуге араласты. Лепанто шайқасында христиандар жеңіске жеткеннен кейін екі жыл өткен соң ол Осман мемлекетінің басқаруын ислам дініне ауысқан христиандардың қолында екенін былай деп сипаттады: "Осман империясының байлығы, күші және үкіметі, жалпы алғанда, мемлекеттің бүкіл негізі Мәсіхтің имандыларына байланысты, олар түрлі жолдармен құлдарға айналып, Мұхаммед дініне өтті". 1583 жылы Сенат оған шекаралық дауларды болдырмау үшін Фриулян шекарасын картаға түсіруді тапсырды. 1593 жылы оған аймақты бекініп қалуға рұхсат берілді. Ол Палманова қаласын дамытуға қатысты. Барбаро 1570, 1578, 1585 және 1595 жылдары Венеция дожы лауазымына үміткер болды. Барбаро сенаторлық лауазымын Венециядағы қоғамдық архитектураға ықпал ету үшін пайдаланды. 1558 жылы ол ағасы Даниэльмен бірге Сан-Пьетро ди Кастелло соборының жаңа фасады үшін Палладионың жобасын қолдады. Барбароның қолдауына қарамастан, өрттен кейін Дож сарайын қайта жаңарту жобасы қабылданбады. Алайда Палладионың Реденторе шіркеуінің жобасы сенат тарапынан мақұлданды. Палладионың қайтысынан кейін Барбаро өзінің қолдауын Винченцо Скамоцциге аударды. 1587 жылы ол Скамоццидің үш аркалы Риальто көпірінің жобасын қолдады, бірақ Антонио да Понтенің бір аркалы көпір дизайны таңдалды және көпірді қайта жаңартуды қадағалауға тағайындалған үш венециялық ақсүйектердің бірі болды. Маркантонио Венеция Республикасындағы еврейлердің құқықтарын қорғаудың алғашқы жақтастарының бірі болды. Ол Венециядағы түрік елшісі Удинелік Сүлейменді Дож сарайында қабылдауға маңызды үлес қосты.