Кіріспе

Коста-Риканың солтүстігіндегі ұлттық парк, Белиздегі ұлттық парк.

Гуанакасте ұлттық паркі, испан тілінде Parque Nacional Guanacaste – Коста-Риканың солтүстігінде орналасқан ұлттық парк. Парк Гуанакасте табиғатты қорғау аймағының ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енген бөлігі болып табылады және Ороси және Какао жанартауларының батысындағы беткейлерден басталып, Санта-Роза ұлттық паркіне іргелес жатқан Америкааралық тас жолына дейін созылады. Парк 1989 жылы құрылды, бұл Д. Даниэль Янзеннің күш-жігері мен қаржы жинауының нәтижесінде болды. Осының арқасында құрғақ және жаңбырлы орман аймақтары арасында маусымдық көші-қон жасайтын көптеген түрлерге арналған дәліз құрылды. Парк ауданы шамамен 340 шаршы километрді құрайды және 140 түрлі сүтқоректілер, 300-ден астам құс, 100 қосмекенді және жорғалаушылар, сондай-ақ 10 000-нан астам жәндік түрлерін қамтиды. Осы биологиялық әртүрліліктің жоғары деңгейі Коста-Рика үкіметін осы аймақты қорғауға итермеледі. Гуанакасте ұлттық паркі көршілес Санта-Роза ұлттық паркін, Ороси және Какао жанартауларының жоғалымды ормандық аймақтарын, сондай-ақ елдің солтүстігіндегі Кариб теңізінің жаңбырлы ормандық аймақтарын біріктіреді. Темписке өзені парктің жазық жерлері арқылы ағып өтеді. Төменгі биіктікте құрғақ орман, ал жоғары биіктікте бұлтты орман орналасқан. Парк ішінде жақсы сақталған көптеген жолдар бар, олар тамаша жаяу серуендеуге мүмкіндік береді. Ороси жанартауына апаратын жолдың жанында, Эль-Педрегал жазығында Колумбияға дейінгі петроглифтер табылған. Ең жақын қала – солтүстік-батыста орналасқан Ла-Круз. Паркте бірнеше нысандар бар, оның ішінде Гуанакасте табиғатты қорғау аймағының бас кеңсесі, сондай-ақ парктің солтүстік-шығыс бөлігіндегі Питилладағы станциялар, Какао жанартауының оңтүстік-батыс беткейіндегі станция және екі жанартаудың жанында орналасқан Марица станциясы бар.

Тарих

1989 жылы парк алғаш рет 19124 MIRENEM/89 атқарушы жарлығымен құрылды, ол Santa Rosa және Rincón de la Vieja ұлттық парктерімен бірге Guanacaste қорғау аймағының құрамына кірді. Бұл нысандар 1994 жылы Ұлттық консервациялық бірліктер жүйесіне (SINAC) енді, ал кейін 1999 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне қосылды. 1995 жылы Junquillal шығанағының жабайы табиғат қоры осы аумаққа қосылды. 1989 жылы парктің басшылығымен келісім бойынша 12 000 тонна апельсин қалдықтары өнімсіз топыраққа төгілді. 15 жыл өткен соң, бұл аймақта әртүрлі өсімдіктер өсті.