USS Frazier эсминцісі және 2-ші дүниежүзілік соғыстағы қызметі
USS Frazier
USS Frazier (DD 607) – WWII кезеңіндегі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Бенсон классы эсминеці. Дэниел Фрейзердің өмірі мен қаһармандық ерліктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенсон класының эсминшісі.
Benson class destroyer
USS Frazier (DD 607) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен Бенсон класының эсминшісі.
USS Frazier (DD 607) was a Benson class destroyer in the United States Navy during World War II.
Есімдес
Дэниел Фрейзер шамамен 1785 жылы Мэриленд штатының Дорчестер округінде дүниеге келген. 1802 жылы теңізші болып Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Бірінші Барбария соғысы кезінде Жерорта теңізінде қызмет етіп, ол Стивен Декатурдың Триполи портына басып алынған «Филадельфия» кемесін жою үшін жасаған атақты шабуылына қатысты және 1804 жылғы 3 тамызда Триполиге шабуылда Декатурмен бірге болды. Ол канонерлік қайық шабуылында ауыр жарақат алды, және көптеген тарихшылар осы жарақаттарды Декатурды өз денесімен қорғағанда алғанына сенімді. Бұл ерлік әрекеті көбінесе (қате) басқа теңізші, Рубен Джеймске, Джеймс есімін көрсететін татуировкасы бар сурет арқасында тағайындалады. Ол 1833 жылғы 22 сәуірде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Daniel Frazier was born ca. 1785 in Dorchester County, Maryland. He joined the Navy as a seaman in 1802. Serving in the Mediterranean Sea during the First Barbary War, he took part in Stephen Decatur's renowned foray into Tripoli harbor to destroy the captured Philadelphia and was again with Decatur in the attack on Tripoli on 3 August 1804. He was severely wounded in the gunboat attack, and is believed by many historians to have received these wounds while protecting Decatur with his own body. This act of bravery is commonly attributed (incorrectly) to another sailor, Reuben James, due to an image with a tattoo displaying the name James. He died in New York City about 22 April 1833.
Құрылыс және іске қосу
Фрейзер 1942 жылдың 17 наурызында Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы «Бетлехем Стил» корпорациясы құрастырып шығарды. Оның құрметті демеушісі Ричард Маккалоудың әйелі болды, ал 1942 жылдың 30 шілдесінде лейтенант-коммандер Фрэнк Вирден басқаруымен комиссияға қабылданды.
Frazier was launched 17 March 1942 by Bethlehem Steel Corporation, San Francisco, California; sponsored by Mrs. Richard McCullough; and commissioned 30 July 1942, Lieutenant Commander Frank Virden in command.
1942 және 1943 жылдар
Фрейзер 1942 жылдың 9 желтоқсанында Ноумеяға, Жаңа Каледонияға әскер тасымалдауы тобының эскортында келді. Келесі 4 айда ол Оңтүстік Тынық мұхитында эскорттық және патрульдік қызметтер атқарды. Гуадалканалға бағытталған көліктерді күзетіп, Эспириту-Санто маңында патрульдеді, ал Эфате мен Соломон аралдары арасындағы сулардағы эскорттық авиатасымалдаушыларды қаптады. 1943 жылдың 18 наурызында Фрейзер Эфатеден Перл-Харборға, Алеут аралдарында операция жүргізуге тағайындалған күштермен кездесу үшін аттанды. Басқыншылыққа дейін артиллериялық оқтарды атқаннан кейін, Фрейзер 1943 жылдың 11 мамырында Аттуға түскен десантты қамтамасыз етті және Аляскадағы Киска аралы мен оның маңында патрульдеді. 12 мамырда ол екі перископты байқап, жапондық I 31 суасты қайығына оқ ашты, ол дереу суға батты, бірақ Фрейзер перископтарға тигізер алды. Жақын арада гидролокациялық байланыс орнатылып, эсминец тереңдік зарядтарымен шабуыл жасады, нәтижесінде су бетіне ауа көпіршіктері, май және қиындылар шықты. Екі шабуылдан кейін суасты қайық батып кетті. 10 маусымның тұманды таңында, лейтенант-коммандер Эллиот М. Браун басшылығымен, ол суасты қайықтар деп саналған радарлық сигналдарға екі рет шабуыл жасады. Екінші шабуылда эсминецтің қарулары бес минут бойы атып, нысанының радарлық сигналы Кисканың құрлықтық сигналымен біріккенше оны қуды. Сол түні және 11 маусым таңында Фрейзер екі суасты нысанына тереңдік зарядтарын тастады, бірақ шабуылдардың нәтижесін анықтай алмады; ол I 9 суасты қайығының бірінде батқан болуы мүмкін. 2 және 12 тамызда ол Кискаға жағалауға оқ атты, содан кейін 15 тамыздағы қарсылықсыз десантты қамтамасыз етті. Қыркүйек айының басына дейін Алеут аралдарындағы ірі соғыс кемелерін күзетіп, Пьюджет-Саундта қысқаша жөндеу жұмыстарын жүргізді. Фрейзер Гилберт аралдарына бағытталған көліктердің эскортына қосылу үшін Веллингтонға (Жаңа Зеландия) сапарлады. 1943 жылдың 7-13 қарашасында топ Эфатеде жаттықты, содан кейін Тараваға бет бұрды, онда Фрейзер шабуылға дейін артиллериялық оқтармен қолдау көрсетті және 20 қарашада десант түскен әскерлерге отпен көмектесті. 22 қарашада Бетио маңында патрульдеу кезінде Фрейзер Мидпен бірігіп, I 35 жапондық суасты қайығына шабуыл жасады. Екі эсминец I 35 суасты қайығын тереңдік зарядтарымен су бетіне көтергеннен кейін, оқпен шабуыл жасады, ал Фрейзер соққымен оны су түбіне жіберді. Оның мұрты зардап шекті, бірақ экипаж мүшелерінің ешқайсысы жарақат алмады. Екі күннен кейін ол жөндеу және оқу-жаттығу үшін Перл-Харборға аттанды.
Frazier arrived at Noumea, New Caledonia, 9 December 1942 in the escort for a group of troop transports. She served on escort and patrol in the South Pacific for the next 4 months, guarding transports to Guadalcanal, patrolling off Espiritu Santo, and covering escort carriers as they patrolled the waters between Efate and the Solomon Islands. On 18 March 1943, Frazier departed Efate bound for Pearl Harbor and a rendezvous with a task force assigned to operate in the Aleutian Islands. After firing in the preinvasion bombardment, Frazier covered the landings on Attu 11 May 1943, and patrolled off that island and Kiska, Alaska. On 12 May, she sighted two periscopes and opened gunfire on Japanese submarine I 31 who dived quickly but not before Frazier had scored hits on the periscopes. Immediately gaining sonar contact, the destroyer began a depth charge attack which brought air bubbles, oil, and debris to the surface. Two more attacks ensured the submarine was sunk. Early in the foggy morning of 10 June, with Lieutenant Commander Elliot M. Brown in command, she made two separate attacks on radar contacts which were believed to be submarines. In the second attack, the destroyer's guns fired for five minutes as she pursued her target until its radar echo merged with land echo of Kiska. Late that night and again on the morning of 11 June, Frazier dropped depth charges on two different underwater contacts, but was unable to determine the results of these attacks; it is likely she sank I 9 in one of them. On 2 and 12 August, she fired shore bombardment on Kiska, then covered the unopposed landings of 15 August. She continued to screen large combatants in the Aleutians until early September, when she began a brief overhaul at Puget Sound. Frazier sailed to Wellington, New Zealand, to join the escort for transports assigned to the Gilbert Islands operation. Between 7 and 13 November 1943 the group rehearsed at Efate, then sailed on to Tarawa, where Frazier provided preassault bombardment and call fire support to the troops landed 20 November. Patrolling off Betio, on 22 November, Frazier joined Meade in attacking Japanese submarine I 35. After the two destroyers had depth charged I 35 to the surface, they attacked it with gunfire, and Frazier finally sent her to the bottom by ramming. Her bow was badly damaged, but none of her men was injured. Two days later, she sailed for repairs and training at Pearl Harbor.