Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Сипо канастеро (Asthenes luizae) – Furnariidae құс отбасының Furnariinae кішіотбасына жататын, құрылысшы құстарға жақын қауіпті түр. Ол Бразилияға ендемик. Бұл түрдің жеке туысқа жататынына қатысты бірнеше дәлелдер бар. Сипо канастеро – монотиптік түр.
The Cipo canastero (Asthenes luizae) is a Near Threatened species of bird in the Furnariinae subfamily of the ovenbird family Furnariidae. It is endemic to Brazil. There is some evidence that the species belongs in its own genus. The Cipo canastero is monotypic.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Сипо канастеро Бразилияның оңтүстік-шығысындағы Минас-Жерайс штатының солтүстік-шығыс және шығыс-орталық аймақтарындағы Эспинхасо тауларында кездеседі. Ол кампос-рупестрлер далаларындағы тасты тік жарлар мен бұталы өсімдіктер өсетін жерлерде қоныстанады. Оның биіктігі көрсетілмеген.
The Cipo canastero is found in a few locations in the Espinhaço Mountains of north central and east central Minas Gerais, a state in southeastern Brazil. It inhabits areas of rocky outcrops and bushy vegetation in the grasslands of the campos rupestres. In elevation it ranges from .
Қозғалыс
Сипо-канастеро өмір бойы таралған аймағында қоныстанады.
The Cipo canastero is a year round resident throughout its range.
Тамақтандыру
Сипо канастеро буынтұқымдылармен қоректенеді. Ол жалғыз немесе жұп болып ізденіп, тас пен жерден азығын теріп алады.
The Cipo canastero feeds on arthropods. It forages singly or in pairs, gleaning its prey from rocks and the ground.
Өсіру
Сипо канастеросы бұтаның жанында жерге жақын таяқтардан шар немесе цилиндр пішіндес ұя салады. Оның көбейту биологиясы туралы басқа ештеңе белгілі емес.
The Cipo canastero builds a spherical or cylindrical nest of sticks near the ground in a bush. Nothing else is known about its breeding biology.
Дауыстау
Ципо канастероның әні шамамен 12 нотадан тұратын, төмен қарайтын "tseeptseep" дыбысталады. Оның шақыруы "жоғары" "tjip" болып естіледі.
The Cipo canastero's song is a "descending series of about 12 notes 'tseeptseep ' ". Its call is a "high 'tjip' ".
Мәртебе
IUCN 1994 жылы Cipo canastero-ны құрып кету қаупі төнген түр ретінде бағалап, кейін 2004 жылы осал, ал 2011 жылдан бері қатерге жақын деп санады. Оның таралған аймағы шағын, мекендеу орындары үздірілісті және ересек жекелерінің саны шамамен 10 600 болса, олардың азайып бара жақандығы айтылуда. "Жақында енгізілген жылтыр сиыр құсының (Molothrus bonariensis) ұяға паразит болуы қазіргі кездегі ең күрделі қауіп және түрдің жалғасудағы төмендеуіне басты себеп деп есептеледі". Құрғақ маусымда жиі болатын өрттер де, әсіресе климаттың өзгеруіне байланысты күтілетін құрғақтықтың артуымен бірге, маңызды қауіпті құрайды. Сонымен қатар, "түрдің 40%-дан астамы қазіргі уақытта тікелей немесе жанама түрде кен өндіруден зардап шегуде". Ол кейбір аймақтарда кең таралған және кем дегенде екі ұлттық паркте кездеседі. "2000 жылдың наурыз айында басқа белгілі мекенжайлардан 170 км солтүстікке қарай орналасқан Кампина-ду-Бананалда және Жекитинхонья аңғарының солтүстігінде осы түрдің табылуы оң көзқарасқа мүмкіндік береді".
The IUCN originally in 1994 assessed the Cipo canastero as Endangered, then in 2004 as Vulnerable, and since 2011 as Near Threatened. It has a small range with discontinuous habitat and an estimated population of 10,600 mature individuals that is believed to be decreasing. "Brood parasitism by the recently introduced Shiny Cowbird (Molothrus bonariensis) is thought to be the most serious current threat and the main cause of the species's ongoing decline." Frequent fires in the dry season are also a potentially serious threat especially with the expected increased dryness due to climate change. In addition, "[m]ore than 40% of the species's habitat is currently either directly or indirectly affected by mining." It is fairly common in some locales and occurs in at least two national parks. "[D]iscovery of this species in Mar 2000 at Campina do Bananal, 170 km N of other known localities and N of Jequitinhonha Valley, gives cause for optimism."