Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса Марион Ай (5 сәуір, 1903 – 21 шілде, 1951) – экран және сахнада ойнаған, 1920 жылдары бірнеше фильмде, көбінесе комедияларда түскен американдық актриса. Ол кейде Мэрион Ай деп те көрсетілген.
American actress
Marion Aye (April 5, 1903 – July 21, 1951) was an American actress of screen and stage who starred in several films during the 1920s, mostly comedies. She was sometimes credited as Maryon Aye.
Ерте өмір
Чикаго, Иллинойс штатында адвокат Джеймс Х. Айдың қызы болып дүниеге келген ол, мансабын Лонг-Бичтегі Балбоа студиясында бастады. Кейіннен продюсер Мак Сеннет оны таныстырып, өзінің "Bathing Beauties" тобының мүшесі етіп алды.
Born in Chicago, Illinois, the daughter of attorney James H. Aye, she began her career at Balboa Studios in Long Beach. She was later "discovered" by producer Mack Sennett, who made her one of his Bathing Beauties.
Мансап
Ай 1922 жылы WAMPAS Baby Stars-тың бірі болып таңдалды. Ол бірнеше фильмдерде көрсеткен талантымен шебер билеуші еді. Ай Ларри Семонның «Хик» фильміндегі басты рөлді ойнады және Стэн Лорелмен «Зиянды кеш» фильмінде жұмыс істеді. Ол Боб Ривзбен бірге он сегіз батыс жанрындағы қысқаметражды фильмде түсті. Ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойғанда ол моральдық талаптарға келіскен алғашқы Голливуд жұлдызы болды. Оның соңғы фильмдік рөлі 1926 жылы Колин Мурдың басты рөлде ойнаған «Айрин» комедиясында болды, бірақ ол варьетеде жұмысын жалғастырды. 1927 жылдың қараша айында Ай Сан-Францискодағы Грин-стрит театрында «Тұрмысқа шыққан бойжеткен» пьесасын қойғаны үшін тұтқындалған алты адамның бірі болды; тақырып пьесаның әдепсіз екендігіне байланысты болды. Қалған бесеуі бұрын да осы айыппен тұтқындалған, ал Ай үшін бұл алғашқы рет болды.
Aye was selected as one of the WAMPAS Baby Stars in 1922. She was a capable dancer, a talent she exhibited in several films. Aye was Larry Semon's leading lady in The Hick and worked with Stan Laurel in The Weak End Party. She appeared in eighteen western shorts opposite Bob Reeves. When she signed a long term film contract she became the first Hollywood star to agree to a morality clause. Her last film role was in the 1926 comedy Irene, starring Colleen Moore, although she continued to work in vaudeville. In November 1927, Aye was one of six people arrested for their participation in presenting the play The Married Virgin at the Green Street Theater in San Francisco; the charge was that the play was immoral. The other five had been arrested on the charge once before, but it was Aye's first time.
Жеке өмір
Айдың екінші күйеуі – публицист Гарри Уилсон болды; олар 1920 жылдан 1924 жылға дейін үйленген.
Aye's second husband was publicist Harry Wilson; they were married from 1920 until 1924.
Кейінгі жылдар және өлім
Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол кино индустриясынан оқшауланудан депрессияға ұшырады. 1935 жылы ол у ішіп, өзін-өзі өлтіруге тырысты. Ол депрессиядан зардап шегуді жалғастырды және 1951 жылдың 10 шілдесінде Ай Калифорния штатының Калвер Ситидегі мотель бөлмесінде сынап бихлориді таблеткаларын жұтқаннан кейін "жартылай ессіз күйде" табылды. Ол күйеуіне: "Бір таблетканы жерге түсіріп алдым, итім жеп қояр деп қорқамын" деді. Ол он бір күннен кейін Лос-Анджелес округінің ауруханасында қайтыс болды. Әкесі оның телеспектакльде рөл алмағандықтан көңілі түскенін айтты.
Following retirement, she suffered depression from her isolation from the film industry. In 1935, she attempted suicide by swallowing poison. She continued to suffer from depression and on July 10, 1951, Aye was found in a "semi conscious condition" after swallowing a handful of bi chloride of mercury tablets in a motel room in Culver City, California. Her last words to her husband were: "I dropped one of the tablets on the floor and I'm afraid the dog will get it." She died eleven days later in a Los Angeles County hospital. Her father reported that she was despondent after failing to get a part in a television play.