Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ, Висконсин штаты, Кальвари тауындағы тек ерлерге арналған мектеп.
Private all male school in Mt. Calvary, Wisconsin, United States
Сент-Лоуренс семинариясы жоғары мектебі – Капуцин орденінің Сент-Жозеф провинциясы басқаратын дайындық жоғары мектебі. Мектеп Милуоки архиепископтығының құрамында орналасқан. Бұл толық пансионды, тек ұлдарға арналған мектеп, онда 9-12 сыныптарда шамамен 225 оқушы оқиды. Мектептің миссиясы – ұл студенттерін католик шіркеуіндегі кез келген шақыруға (қасиетті қызмет, діни уада берген, отбасылық өмір немесе жеке өмір) дайындау. Жоғары мектеп 1860 жылы екі капуцин монахы – Грегори Хаас (1826-1895) және Бонавентура Фрей (1831-1912) тарапынан монастырь латын мектебі ретінде құрылған. Ол жылдар бойы монастырь латын мектебі, Бриндизидің Киелі Лоренс семинариясы, Сент-Лоуренс колледжі, Сент-Лоуренс семинариясы және Сент-Лоуренс семинариясы жоғары мектебі деп аталып келді. Сент-Франциск бауырлар мектебі Сент-Лоуренс семинариясымен біріктірілді.
St. Lawrence Seminary High School is a preparatory high school operated by the Province of St. Joseph of the Capuchin Order at Mount Calvary, Wisconsin. The school is in the Archdiocese of Milwaukee. It is an all male boarding school, with approximately 225 students enrolled in grades 9 through 12. The school's mission is to prepare its male students for vocations (ordained, vowed religious, married, or single life) in the Catholic Church. The high school was founded in 1860 as the Convent Latin School by two Capuchin friars, Gregory Haas (1826 1895) and Bonaventure Frey (1831 1912). Over the years it has been called the Convent Latin School, the Little Seminary of St. Lawrence of Brindisi, St. Lawrence College, St. Lawrence Seminary, and St. Lawrence Seminary High School. St. Francis Brothers' School merged with St. Lawrence Seminary.
Негізін қалау
1849 жылдың 2 ақпанында пионер дін қызметкері Каспар Рерл Джон Блонигеннен Голгофа тауындағы төбедегі жерді сатып алды. Әйіз Николайдың ағаш шіркеуі салынды және алғашқы мисса 1849 жылдың 17 мамырында, ал киеліленуі 1853 жылдың 25 маусымында болды. Бұл төбеде тек Әйіз Николайдың кішкентай ағаш шіркеуі ғана тұрды. Олар өздерінің кішкентай монастырьларын салуға шешім қабылдады. Сол жылдың шілде айында екі дін қызметкері туған Швейцариясын қалдырды. Олар Милуокиге келді, онда жергілікті епископ Джон Мартин Хенни, олардың елдесі, оларды діоцездегі иммигранттар арасында жұмыс істеуге шақырды. Бірақ бұл екі дін қызметкері иммигранттармен жұмыс істеу үшін келмеген; олар АҚШ-та Капуцин орденін құру үшін келді, тіпті өздері әлі Капуцин болмағанмен. Екі дін қызметкері Голгофа тауындағы жерді сатып алды. 29 жастағы Хаас қайыр сұрап, өзі, Фрей және оларға қосылған басқа үміткерлер үшін жаңадан бастаушы ұстаз ретінде қызмет ететін Капуцин монахын әкелу үшін Еуропаға оралды. 25 жастағы Фрей АҚШ-тағы алғашқы Капуцин қорының монастырын салуға кірісті. Хаас Швейцариядан екі Капуцин монахы мен үш үміткермен оралғанда, монастырь қарыздармен ауырлаған, бірақ Капуцин қорын бастайтын жеті адам тұруға дайын емес екенін анықтады. Бірнеше рет көмекке келген Нотр-Дамның мейірімді қарындастары көрші төбедегі шағын монастырь мен мектепті ұстады. Олар Капуциндерге өздерінің монастырьларын пайдалануға рұхсат берді. 1857 жылдың 2 желтоқсанында Хааспен бірге Швейцариядан оралған Капуцин Антони Мария Гашет оған, Фрейге және басқа үш үміткерге Капуцин киімін кигізді. Жаңа колледждің алғашқы жылы қиын болды. Құрылтайшылардың армандары Орта Батыста дін қызметкерлерінің қажеттілігін мойындағаннан кейін өзгерді. Колледж жас жігіттерді білім беруге қызмет етті, олардың кейбіреулері жаңа Капуцин қорына қосылуы мүмкін деп үміттенді. 1862 жылдың күзінде 15 студент оқуға түсті, ал келесі жылы 20 студент оқуға қабылданды.
On February 2, 1849 the pioneer priest Father Caspar Rehrl purchased the hilltop land at Mount Calvary from John Blonigen. A log church of Saint Nicholas was built and the first mass was on May 17, 1849 with the dedication on June 25, 1853. The little log church of Saint Nicholas was the only building on the hill. They decided to build their own little cloister. The two priests had left their native Switzerland in July of that year. They arrived in Milwaukee, where Bishop John Martin Henni, a fellow countryman, welcomed them to work among the immigrants in the diocese. But the two priests had not come to work with immigrants; they had come to establish the Capuchin Order in the United States, even though they themselves were not yet Capuchins. The two priests bought the property on Mount Calvary. The 29 year old Haas returned to Europe to beg funds and to bring back a Capuchin to serve as novice master for him and Frey and any other candidates who joined them. The 25 year old Frey began building the friary for the first Capuchin foundation in the United States. When Haas returned from Switzerland with two Capuchin friars and three candidates, he found the friary burdened by debts, but not ready for occupancy by the seven men who would begin the Capuchin foundation. For the first of several times, the School Sisters of Notre Dame, who had a small convent and school on the neighboring hill, came to the rescue. They gave the Capuchins the use of their convent. On December 2, 1857 Father Anthony Maria Gachet, a Capuchin who returned with Haas from Switzerland, invested him and Frey and the three other candidates with the Capuchin habit. The first year of the new college was difficult. The founders’ dreams were modified by their recognition of the need for priests in the Midwest. The college served to educate young men, some of whom the founders hoped would be drawn to join the new Capuchin foundation. In the fall of 1862 15 students enrolled, and 20 began the following year.
Бриндизидің Киелі Лоренс Семинариясы
1868 жылы Рождество күні кешке монастырь мен колледжде апат болды, себебі барлық адам ұйықтап жатқанда сакристияда өрт шықты. Шіркеудің бір бөлігінен басқа, бүкіл ғимарат толығымен өртеніп кетті. Коммерциялық курс және философия пәні тоқтатылды. Бұл шешім 1902-03 оқу жылындағы 130 студенттің санын келесі жылы 75-ке дейін азайтты. 1905 жылдан 1907 жылға дейін Сент-Лоуренс колледжінің ректоры болып Джозеф Уолд әке болды, ол Висконсин штатының Грин-Бей қаласынан шыққан. Уолд әке латын, геология және зоология пәндерін де оқытты. 1906 жылы провинция Антонин Вильмерді провинциялық министр етіп сайлады. Ол Капуцин кандидаттарына ғана арналған қызмет ететін шешім қабылдамас бұрын Сент-Лоуренс колледжінің ректоры болған. Провинциялық министр болып сайланғаннан кейін ол Сент-Лоуренс колледжінің факультетімен конференция өткізді. Ол колледждің мақсатын түсіндірді: студенттерді толыққанды орта және жоғары білім беру арқылы кез келген мамандыққа дайындау немесе олардың діни қызметке дайындығын табысты жалғастыру. 1917 жылы Сент-Франциск залы Капуцин болуға ниеттенген студенттер үшін жатақ ретінде салынды. Бұл студенттер басқа студенттермен бірге сабақтарға қатысты, бірақ үшінші орденнің киімін киіп, Сент-Франциск залында тұрды. Олар сондай-ақ басқа студенттерден өзгеше дұға кестесін сақтады. 1923 жылы Орденнің бас министрі колледжге сапар шегіп, Капуцин кандидаттарын епархиялық семинариялармен және басқаларымен бір мекемеде оқытуға болмайтынын айтты. Ол колледжді тек Капуцин кандидаттары үшін ғана жабуды қалады. Колледждегі монахтар мен провинциядағы көптеген адамдар Бас министрдің шешіміне ренжіді. Бас министр провинциялық басшылармен кездескенде, екі мақсатты жалғастыру мүмкін емес екенін айтты, бірақ мәселені шешуді провинциялық басшыларға қалдырды. Олар Капуцин кандидаттары үшін жеке курс жою арқылы мәселені шешті. Колледж өз жұмысын жалғастырды және Сент-Франциск залы бүкіл колледжге қолжетімді болды.
Disaster struck the friary and college on Christmas night, 1868 when a fire started in the sacristy after everyone was asleep. The entire building, with the exception of part of the parish church, burned to the ground. The commercial course and the philosophy curriculum were discontinued. The decision decreased the enrollment from 130 students in the 1902 03 academic year to 75 the following year. From 1905 through 1907 the rector of Saint Lawrence College was Father Joseph Wald who was originally from Green Bay, Wisconsin. Father Wald also taught Latin, Geology and Zoology. In 1906 the Province elected Father Antonine Wilmer as Provincial Minister. He had been the rector of Saint Lawrence College prior to the decision that it serve exclusively Capuchin candidates. Immediately after his election as Provincial Minister, he held a conference with the faculty at Saint Lawrence. He outlined his idea for the college, which was to prepare the students, by a thorough high school and college course, either to enter any lay profession or to continue successfully their preparation for ministry. Saint Francis Hall was built in 1917 as a residence for those students who intended to be Capuchins. These students took their classes with the rest of the student body, but wore the Third Order habit and lived in Saint Francis Hall. They also followed a schedule of prayer that was different from the other students. In 1923 the General Minister of the Order visited the college and said Capuchin candidates should not be educated with diocesan seminarians and others in the same institution. He wanted the college closed to all but Capuchin candidates. The friars at the college and many others in the Province were chagrined at the decision of the General. When the General met with the Provincial Superiors, he said that the dual purpose could not continue, but he left it to the Provincial Superiors to resolve the matter. They resolved the matter by abolishing the separate course for the Capuchin candidates. The college would continue and Saint Francis Hall became available to the whole college.
Сент-Лоуренс семинариясы
1920 жылдары АҚШ-та жоғары білімнің дамуы Сент-Лоуренс колледжіне әсер етті. Профессорлар магистратураны бітірді. Колледж Висконсин университетімен (қазіргі Висконсин–Мэдисон университеті) байланыста болды, ол 1930 жылы мектепті аккредиттеді. 1933 жылы капуцин дінінің әкесі Алексис Гор ректор болып тағайындалды. Ол оқу бағдарламасын жаңартты және Нью-Йорк штаты университетінің регенттері талап еткен оқыту әдісін енгізді. Бұл өте-жақсы бір жылдың ішінде аяқталды. 1943 жылы әке Джеральд Уокер ректор болып тағайындалды. Алдыңғы жылы 130 студент қабылданған. Әке Джеральд үлкен Лоранцианды армандады. Көптеген болашақ студенттермен және демеушілермен хат алмасып, ол мектептің өсуіне жетекшілік етті. Жаңа колледж каталогы кеңінен таратылды, нәтижесінде 1943-44 оқу жылы 173 студентпен басталды. 1949 жылға қарай мектеп шамамен 200 студенттік сыйымдылыққа жетті. Көптеген үміткерлер күту тізіміне қосылды. 1951 жылы Сент-Мэри залының құрылысы басталды, ол жатақхана, асхана, оқу залдары және демалыс бөлмелері бар көп мақсатты ғимарат болды. Ұлғайған кеңістік бірден толтырылды. Студенттер саны 273-ке жетті. 1953 жылы мектептің атауы ресми түрде Сент-Лоуренс колледжінен Сент-Лоуренс семинариясына өзгертілді.
Development of higher education in the United States during the 1920s influenced Saint Lawrence College. The professors earned graduate degrees. The college was affiliated with the University of Wisconsin (now University of Wisconsin–Madison), which accredited the school in 1930. In 1933 Capuchin Father Alexis Gore was appointed rector. He realigned the curriculum and introduced the method of teaching required by the Regents of University of the State of New York. The transition was completed smoothly in one year. Father Gerald Walker was appointed rector in 1943. The previous year's enrollment had been 130 students. Father Gerald dreamed of a greater Laurentianum. Through massive amounts of correspondence with prospective students and benefactors, he led the school to great growth. A new college catalog was widely distributed, with the result that the 1943 44 school year began with an enrollment of 173 students. By 1949 the school had reached its capacity of about 200 students. Many applicants were put on the waiting list. In 1951 ground breaking took place for the erection of Saint Mary's Hall, a multipurpose building that included a dormitory, a dining room, study halls, and recreation rooms. The increased space was filled immediately. Enrollment jumped to 273 students. In 1953 the name of the school was officially changed from Saint Lawrence College to Saint Lawrence Seminary.
ІІ Ватиканнан кейінгі кезең
Соңғы бір құрылыс жобасы әлі аяқталмаған еді. 1868 жылы өртенгеннен кейін салынған төбедегі монастырьды жаңару қажет болды. 1967 жылы бірқатар шағын семинариялар жабылды. 1968 жылы Капуцин провинциясының провинциалы Руперт Дорн: «Біз кейбір кішігірім семинариялардың жабылып қалғанын білеміз. Жақында бір семинария профессоры маған: «Кіші семинария – батып бара жатқан кеме, одан қанша тез түсіп шықсақ, соғұрлым жақсы» деді», – деп жазды. Біз болашақта кіші семинарияда өзгерістер жасау қажеттігі тумайды деп сеніммен айта алмаймыз. Дегенмен, қазіргі уақытта біз кемені құтқару үшін бар күшімізді саламыз». Осы ниетпен жаңа монастырь мен студенттік шіркеудің құрылысы басталды. Бұрынғы студенттік шіркеу концерт залына айналдырылды, ал кешен 1971 жылдың шілде айында пайдалануға берілді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардағы АҚШ-тың академиялық талаптары Сент-Лоуренс семинариясындағы кіші колледж бөлімін жабуға себеп болды. 1971 жылы Сент-Франциск бауырлар мектебі мен Сент-Лоуренс семинариясы біріктіріліп, бауырлар мектебінің студенттері Хиллге көшірілді, ал бұрынғы бауырлар мектебінің кампусы Фонд-дю-Лактағы Мариан колледжінде немесе аймақтағы басқа колледждерде оқитын колледж студенттерінің жатақханасы ретінде пайдаланылды. 1971 жылы әйгілі Жозеф О’Коннор ректор болып тағайындалды. Жалпы студент саны 295 адамды құрады. Бұл көрсеткіш келесі бірнеше жыл бойына шамамен 280-ге дейін тұрақталды. 1975 жылы оқу жылының ашылу күнінде 320 студент тіркелді. Көптеген шағын семинариялар жабылып жатқандықтан, кейбіреулер Сент-Лоуренске түсуге үміткерлердің көптігіне таң қалды. Жастар дін қызметкері немесе бауыр болуды жоспарлап отыр ма, жоқ па? Семинарияның директорлар кеңесі 10 немесе 15 жылдан кейін семинарияның философиясы мен миссиясы дін қызметкерлерін және бауырларды дайындауға, немесе кез келген миссионерлік қызметке бағытталған бола ма деп талқылады. 1980 жылы 276 студент тіркелсе, 1984 жылы бұл көрсеткіш 203-ке дейін төмендеді. 1985 жылы семинарияның жағдайына қатысты зерттеу жүргізіліп, мына сұрақтар қойылды: Сент-Лоуренс семинариясы нені істей алады? Нені істей алмайды? Қандай салаларда өте жақсы жетістіктерге жете алады? Сент-Лоуренс не істей алатынына қызығушылық танытқандар бар ма? Егер бар болса, оларға қалай жетуге болады? Зерттеу нәтижесінде Сент-Лоуренс семинариясының ең жақсы жасай алатыны – шіркеудегі миссионерлік өмірге негіз қалау екені анықталды. Діни қызметкерлер, бауырлар, дьякондар және түлектер Сент-Лоуренсте алған тәжірибелері олардың ересек өміріне үлкен әсер еткенін айтты. Рим-католик шіркеуі миссионерлік қызметтің мәнін және кімнің осы қызметке шақырылатынын қайта қарастырып, миссионерлік қызметтің барлық крещеніе алған католиктердің құқығы екенін мәлімдеді. Сент-Лоуренс семинариясы өзінің философиясы мен миссиясын өзгертіп, шіркеудегі миссионерлік өмірге негіз қалауды қалайтын жастарды қабылдауға бағытталды. Зерттеу көрсеткендей, студенттер санын арттыру үшін мектеп қабылдау кезінде талаптарды күшейтуі керек еді. Мектеп қабылдау шарттарын қатаңдатса да, студенттер саны төмендеуді жалғастырды. 1989 жылы жағдай жақсара бастады. 1989 жылы 149 студент оқыса, 1994 жылы бұл көрсеткіш 234-ке жетті.
There was one final building project yet to be completed. The friary on the hill, which had been built after the fire of 1868, needed to be replaced. By 1967 some minor seminaries had already closed. In 1968 Father Rupert Dorn, the Provincial of the Capuchin Province wrote, "We know that some minor seminaries have closed down. Others have become Christian leadership schools Recently I was told by a seminary professor, 'The minor seminary is a sinking ship and the sooner we get off it the better'." We cannot predict with any certainty that we will not have to make adjustments at the minor seminary in the future. However, for the present we will work with all our hearts to save the ship." In that spirit the construction of a new friary and student chapel was undertaken. The former student chapel was converted into an auditorium, and the complex was dedicated in July 1971. Academic requirements in the United States in the late 1960s and the 1970s dictated the discontinuance of the junior college department at Saint Lawrence Seminary. A merger in 1971 between Saint Francis Brothers’ School and Saint Lawrence Seminary brought the Brothers’ School students to the Hill, leaving the former Brothers’ School campus to serve as a residence for the college students who took their courses at Marian College of Fond du Lac or at other colleges in the area. Father Joseph O’Connor was appointed rector in 1971. Enrollment was 295 students. That number stabilized at about 280 for the next few years. In 1975 opening day enrollment was 320. With many minor seminaries closing, some questioned the reason for the continued high enrollment of Saint Lawrence. Did the young men intend to be priests and brothers or not? The Board of Directors of the seminary discussed whether in 10 or 15 years the philosophy and mission of the seminary would be specifically to prepare candidates for the priesthood and brotherhood, or ministry in any form. Enrollment declined from 276 in 1980 to 203 in 1984. In 1985 a study of the seminary was commissioned asking: What can Saint Lawrence Seminary do? What can't it do? What, if anything, can it do with excellence? Is there anyone interested in what Saint Lawrence can do? If so, how might it reach those people? The study concluded that one thing Saint Lawrence Seminary could do with excellence was to provide a foundation for a life of ministry in the Church. Priests, brothers, deacons, and lay alumni indicated that the personal relationship with God they developed during their days at Saint Lawrence inspired their adult lives. The Roman Catholic Church had rearticulated its understanding of ministry and who was called to ministry, stating that ministry was the prerogative of all baptized Catholics. Saint Lawrence Seminary modified its philosophy and mission to include young men who wanted to lay a foundation for a life of ministry in the Church. The study indicated that for an increase in enrollment the school needed to be more selective in the students it accepted. Although the school became more selective, enrollment continued to decline. A turn around began to take place in 1989. The enrollment rose from 149 in 1989 to 234 in 1994.
Жыныстық зорлық-зомбылық туралы мәлімдемелер
1992 жылы "Милвоки Журнал" газеті капуциндер орденінің мүшелерінің студенттерді жыныстық тұрғыдан зорлағаны туралы бірнеше мақала жариялады. Семинария проблеманың көлемін анықтау және көмек көрсету үшін барлық түлектерге хабарласу үшін заң фирмасын жалдады. 2012 жылдың 13 шілдесінде Денис Дрогган, 1984 және 1991 жылдар аралығында Монтана штатының Ашленд қаласындағы St. Labre Indian Catholic High School-де екі ұлға қатысты жыныстық қанағаттандыруға қатысқан деген айыптауларға байланысты мектеп ректоры қызметінен алынды. 18 ақпанда Фр. Денис Дрогган провинциялық комиссия "айыптауларды растауға жеткілікті дәлелдер бар" деген шешімге келгеннен кейін діни қызметтен шеттетілді. Роузбуд округінің Монтана штатындағы прокуроры, мерзімнің өтуіне байланысты тергеуді бастамады, бірақ Дрогган күдікті оқиғадан кейін он жыл ішінде штаттан кеткендіктен, іс ашық күйінде қалатынын мәлімдеді.
In 1992 the Milwaukee Journal published a series of articles alleging the sexual abuse of students by members of the Capuchin Order. The seminary hired a law firm to contact all alumni to ascertain the extent of the problem and offer assistance. On July 13, 2012 Father Dennis Druggan was removed as rector of the school following allegations of sexual misconduct involving two boys during his tenure at St. Labre Indian Catholic High School in Ashland, Montana between 1984 and 1991. On February 18, Fr. Dennis Druggan was removed from the ministry after a provincial review board stated that there was "sufficient evidence to sustain the allegations". The Rosebud, Montana County Attorney did not pursue an investigation, citing the expiration of the statute of limitations, but stated that the case remains open, since Druggan left the state within ten years of the alleged incident.
Бүгінгі семинария
1990 жылдар бойы және XXI ғасырда Сент-Лоуренс семинариясы католик шіркеуіндегі қызметке жас жігіттерді дайындауға бағытталған, көпмәдениетті мекемеге айналды. Сент-Лоуренс семинариясы колледжге дайындық мектебі ретінде қызметін жалғастыруда, ата-аналармен ынтымақтаса жұмыс істеп, Рим-католик шіркеуіндегі қызмет пен басшылыққа қолдау көрсетеді. 2014 жылдың наурыз айына қарай, мектепте шамамен 200 студент оқыды. Студенттердің барлығы католик және ер адам болуы тиіс, бірақ студенттердің көп бөлігі испан және азиялық шығу тегінен. 2014 жылдың 8 наурызының таңында Сент-Джозеф залында өрт шықты. Бұл ғимарат 1872 жылы салынған, кампустағы ең көне ғимарат болатын және қабылдау бөлімі мен мектептік оркестрге пайдаланылды. Өрттің басқа ғимараттарға таралуын тоқтату үшін ғимарат бұзылды. Өрттің себебі күдікті деп есептелгендіктен, 15 жастағы жігіт ұрлық және заңсыз кіру айыптарымен ұсталды. Сент-Джозеф залынан алынған кірпіш, жақында қайта жаңартылған Сент-Энтони залының іргетасы ретінде пайдаланылды. Мариан университеті (Висконсин) Сент-Лоуренс семинариясының сыйлығын ұсынады – бұл Кальвари тауындағы Сент-Лоуренс семинариясын бітіруге дейін төрт семестр бойы үздіксіз оқыған студенттерге берілетін жартылай оқу ақысы бойынша стипендия.
Throughout the 1990s and into the 21st century St. Lawrence Seminary has become an increasingly multicultural institution dedicated to preparing young men for a life of ministry within the Catholic Church. St. Lawrence Seminary continues to function as a college preparatory school, partnering with parents and providing for ministry and leadership in the Roman Catholic Church. As of March 2014, the school enrolls approximately 200 students. While students must be Roman Catholic and male, the student body is predominantly Hispanic and Asian. In the early morning of March 8, 2014, there was a fire at the St. Joseph Hall. It was the oldest building on campus, built in 1872 and was used for admissions and the school band. The building was knocked down to prevent the fire from spreading to other buildings. Deemed of suspicious origin, a fifteen year old male was taken into custody on charges of theft and burglary. A brick from St. Joseph's served as the cornerstone for the recently remodeled St. Anthony Hall. Marian University (Wisconsin) offers the St. Lawrence Seminary Award, partial tuition scholarship for Freshman and Transfer Students who have attended the four consecutive semesters preceding graduation from St. Lawrence Seminary in Mount Calvary.
Мақсаты
Сент-Лоуренс семинариясы 1860 жылы құрылғаннан бері католиктік орта мектеп және колледж жастарын, ең алдымен дін қызметкері болу мамандығын алуға мүдделі жастарды тәрбиелейтін оқу орны болып келеді. Мектеп философиясының түйіні – барлық христианның басты міндеті, Құдай шақырған жолында Інжіл құндылықтарына куәлік етуде. Осы сенімге қоса, мұндай құндылықтар әрбір адамның мәңгілік құтқарылуына және Құдаймен бірігуіне ғана емес, сонымен қатар адамзат қоғамының барлық дерттеріне жалғыз нағыз шипа екендігіне деген нышанды сенім де бар. Сондықтан Сент-Лоуренс семинариясының ұстаздары осы құндылықтарды өздерінде де, қоғам өміріне қатысып, оның құрамына кіретін жасөспірімдерде де дамытуға және насихаттауға тырысады. Сент-Лоуренс семинариясының негізгі мақсаты – Иса Мәсіхтің Інжілінде жарияланған және Католик шіркеуінде айқындалған қағидалар мен құндылықтарды насихаттау, дамыту және өмірге енгізу.
St. Lawrence Seminary has existed, since its founding in 1860, as a school for Catholic high school and college youth interested in pursuing a vocation to ministry in the Catholic Church, primarily in the priesthood. Underlying the school's philosophy is the conviction that the primary obligation of all Christians is to witness to gospel values in that vocation to which God calls them. Combined with this belief is the additional conviction that such values are not only the path to eternal salvation and union with God for each individual but also the only real remedy for the ills of the human community. Therefore, the staff of St. Lawrence Seminary attempts to promote and foster these values in themselves and in the adolescents who enter into and participate in the life of the community. The overriding purpose for St. Lawrence's existence is to promote, foster, and live principles and values announced in the gospel of Jesus Christ and articulated in the Catholic Church.
Мектеп мөрі мен ұраны
Celsitudo ex humilitate – бұл Сент-Лоуренс семинариясының ұраны, ол мектеп мөріне кіріктірілген. Бриндизилік Әулие Лоренсті сипаттау үшін қолданылатын Celsitudo ex humilitate сөзбе-сөз "Біздің қарапайымдығымыздан көктеге" немесе поэтикалық түрде "Тереңдіктен биіктерге" деп аударылуы мүмкін. Мөрде мектеп ұраны мен құрылған күні жазылған төбедегі айқыш бейнеленген.
Celsitudo ex humilitate is the motto of St. Lawrence Seminary, which has been incorporated into the school seal. Used to describe St. Lawrence of Brindisi, Celsitudo ex humilitate can be translated literally as “To the heavens out of our humility” or more poetically as “To the heights, from the depths.” The seal depicts a cross on a hill with the motto and date of the school's founding.
Маскот және мектеп түстері
Сент-Лоуренс семинариясының спорт командалары "The Hilltoppers" деп аталады, бұл атау мектептің негізін қалаушылардың швейцариялық тегінен және Сент-Лоуренс орналасқан Голгофа тауынан шабыттандырылған. Қоңыр және алтын түстер мектеп түстері болып табылады, қоңыр түс капуциндер францискан киімінің түсінен, ал алтын түс католик шіркеуінің туын әшекейлейтін түстен алынған. Сент-Лоуренс семинариясының түлектер қауымдастығы мектеп түлектеріне мектеппен және бір-бірімен байланыстарын нығайту үшін жиналуға мүмкіндік береді. Капуциндердің Сент-Жозеф провинциясының провинциал министрі мен провинциал кеңесшілері мектепке қамқорлық жасайды. Провинциал кеңес тағайындаған Министрлік кеңес семинарияның саясаты мен тәртібі жөнінде әкімшілікке және қамқоршыларға кеңес береді. Бұл кеңестің құрамына дін қызметкерлері және шақырылған түлектер, педагогтар, капуциндер, сондай-ақ түлектердің әйелдері мен аналары кіреді.
St. Lawrence Seminary's sports teams are known as “The Hilltoppers”, inspired by the Swiss origins of the school's founders and the hill of Mount Calvary on which St. Lawrence is located. Brown and gold are the school colors, the brown taken from the color of the Capuchin Franciscan habit worn by the friars and the gold being the color that adorns the flag of the Catholic Church. The St. Lawrence Seminary Alumni Association provides opportunities for alumni of the school to come together to reinforce their ties with the school and each other. The Provincial Minister and Provincial Councilors of the Capuchin Province of St. Joseph serve as the trustees of the school. A Ministry Council, appointed by the Provincial Council, advises the administration and trustees on the seminary's policies and procedures. Members of this council include lay and ordained alumni, educators, Capuchins and the wife and mother of alumni.
Сабақтан тыс іс-шаралар
Мектеп Висконсин жоғары мектептерінің сот-медициналық ассоциациясы мен Висконсин сот-медициналық жаттықтырушылар қауымдастығының мүшесі ретінде сот-медицинасымен айналысады. Студенттер жыл сайын "Лауренциан" атты жылнаманы және "Хиллтопикс" атты мектеп газетін жарыққа шығарады. Әр көктемде оқушылар музыкалық немесе драмалық қойылым ұйымдастырады. Рождестволық концерт пен көктемгі концертке қоса, хор мен оркестрдегі студенттер Висконсин мектеп музыка қауымдастығы ұйымдастырған жеке орындау және ансамбль сайыстарына қатысады. Мектеп түрлі спорт түрлерімен айналысады және Висконсин мектепаралық спорт қауымдастығы мен Висконсин Flyway конференциясының құрамында.
The school participates in forensics as a member of the Wisconsin High School Forensic Association and the Wisconsin Forensic Coaches Association. The students publish a yearbook, The Laurentian, annually and a school newspaper, Hilltopics. Each spring the students present either a musical or dramatic play. In addition to performing a Christmas concert and a spring concert, students in the choir and band participate in the solo and ensemble competitions sponsored by the Wisconsin School Music Association. The school participates in a variety of sports and belongs to the Wisconsin Interscholastic Athletic Association and the Wisconsin Flyway Conference.
Дала күні
Сент-Лоуренс колледжінің ұзақ жылдардан бері сақталып келе жатқан дәстүрлерінің бірі – Дала күні. Бұл дәстүр 1907 жылы басталған. Ректор әке Бенедикт Мюллердің өмірбаянамасында айтылғандай, «Ректор студенттерінің лайықты уақытта және орында көңіл көтеруін ұнататын. Ол Дала күнінде бәрін мұқият бақылап, еш нәрсені жақсылыққа жол бермейтін. Бутерброд жасаудан, балмұздақ, газдалған су және басқа да керек-жарақтарды сатып алуға дейін бәрін жеке өзі қадағалап отыратын. 1907 жылы ол жыл сайынғы Дала күнін колледж аумағында өткізу салтын енгізді. Бұрын Дала күні дегеніміз, студенттердің үйден шалқап жатқан шаруаның егістігінде өткізетін бір күн еді. Кенеттен соққан дауыл студенттерді суытып, күнін құртқан жағдайлар жиі болатын. Сонымен қатар, Дала күні колледж аумағында өткенде, түрлі спорттық жарыстарды ұйымдастыруға мүмкіндіктер көп болды». 1972 жылы Студенттік кеңес күннің тақырыбына сөз таңдауды бастады. Әдетте, тақырыпты «Е» әрпімен басталатын сөзбен таңдайды. Студенттер осы тақырыпты ең жақсы футболка дизайны үшін байқау өткізу үшін пайдаланады. Бұл дәстүр бүгінге дейін сақталып келеді, 2020 жылғы Дала күні «Эпидемия» тақырыбында және виртуалды жарыстармен өтті. Студенттер түрлі іс-шараларда студенттік ұйымдар бойынша жарысады. Таңертең дәстүрлі түрде «Капеллаға кешікпе» эстафетасы өткізіледі, ол төбеден төменге дейін жүгіріледі. Кешкі шараның ең қызықты бөлігі – факультет пен студенттер арасындағы софтбол ойыны. Күннің соңында дәстүрлі «Мұнарадан су шашу» шарасы өтеді, онда жоғары сынып студенттері төрт қабатты мұнарадан су шашады (кейбір шашаларда ақша болады).
One of the long held traditions of St. Lawrence is Field Day. The tradition began in 1907. According to the biography of rector Fr. Benedict Mueller "The rector loved to see his students enjoy themselves to the full in the proper time in place. On Field Day he was meticulously attentive, leaving nothing to chance, personally supervising the making of sandwiches, the purchase of ice cream, soda, and the other trimmings. In 1907 he introduced the custom of holding the annual Field Day on the college grounds. Previously, Field Day had been just that, a day spent some miles away from home grounds in the field of some friendly farmer. A sudden storm sometimes meant a drenching for the crowd of shelterless students and a ruined day. Besides, with the Field Day at home there was a much better opportunity for a variety of athletic events." In 1972, the Student Council began choosing a word for the theme of the day. The custom is to choose a word that begins with the letter "E". Students use the theme to hold a contest for the best T shirt design. The tradition continues today with 2020's Field Day being themed as "Epidemic" and featuring virtual competitions. Students compete by fraternities in a variety of events. The morning traditionally ends with a "Don't be late for Chapel" event, a relay race from the bottom of the hill to the top. A highlight of the afternoon is the customary faculty student softball game. The afternoon ends with the traditional "Tower Shower" where seniors toss water balloons (some containing money) off the top of the four story tower.