Кіріспе

Ман аралындағы теміржол станциясы, Ұлыбритания
Ман электр теміржолының аялдамасы

Дуглас теміржол станциясы (Ман тілінде: Stashoon Raad Yiarn Ghoolish) – Ман аралы теміржолының басты терминалы және Ман аралының астанасы Дугластағы кемежайдың құрлық жағында орналасқан. Бұрын ол Пил, Рамси және Фоксдейлге бағытталған, бірақ қазір жабық жолдардың орталығы болған.

Орналасқан жері

Станция аралдың астанасы Дугластың оңтүстік жағында орналасқан және ескі қала мен қаржы орталығына жақын Солтүстік кейнінің құрлыққа ең жақын шетінде орналасқан. Бұрынғы жүк ауласының және пойыз шығарып тұратын платформалардың орнында теміржол жолаушылары үшін автотұрақ бар, сондай-ақ аралдың көптеген жерлерінен станцияға жақын автобус қатынасы бар. Қазіргі станция ғимараттары 1887 және 1913 жылдар аралығында қызыл Руабон кірпіштен салынған, бұл 1873 жылы теміржол ашылғанда салынған ағаш құрылыстардың орнына келді. Бұл жер батпақты жерден мелиорацияланды, осыған жақын орналасқан Көл көшесі осы фактіні куәландырады.

Тарих

Isle of Man Railway Company компаниясы 1872 жылы бұл жерді сатып алып, жаңа станса құрылысын жеңілдету үшін Дуглас өзенін учаскенің оңтүстік жағына бұрды. Алғашқы станса ғимараты 70' х 30' өлшемді ағаш құрылыс болатын, цинк жабынған шатыры қазіргі билет сату залы орналасқан жерге шамамен сәйкес келді. Онда билет кеңсесі, жалпы және әйелдер күту бөлмелері, телеграф кеңсесі, жүк кеңсесі, жүк тасушылар бөлмесі және станса бастығының кеңсесі орналасқан. Одан әрі екі платформа, олардың арасында локомотивтерді шығару және тұрақтап қою жолдары, ал оңтүстік жағында екі тұрақтап қою жолы, жүк қоймасы және платформа болды. Кейінірек кеңсе орнында қойма тұрған. Стансадан басталатын жолдың солтүстігінде локомотивтер мен вагондар сақтауға арналған үш жолдан тұратын тас ғимарат салынды, онда кішкентай жөндеу алаңы да болды, бірақ жақын арада ол өсіп келе жатқан теміржол үшін локомотивтер сарайы мен шеберханаға айналдырылды. Порт-Эрин желісінің ашылуы стансаның шағын кеңеюіне әкелді, бастапқы атқару платформасының оңтүстігіне және келген пойыздар платформасының солтүстігіне қосымша платформалар салынды. Бұл екі аралдық платформа құрды, олардың солтүстік платформасы Пил бағытындағы пойыздарға, ал оңтүстік платформасы Порт-Эрин бағытындағы пойыздарға пайдаланылды. 1875 жылы үш жолдан тұратын темір вагондар сарайы салынды, қазіргі Bus Vannin тұрақ орнында, ал осы және бағыттық жолдар арасында стансаға кіретін және шығатын пойыздарды басқару үшін қарапайым тіреу құрылысы орнатылды. Пил және Порт-Эрин желілері стансадан екі параллель бір жолмен шықты, олардың арасында тек бір ғана алмасу болды, ол Пилден келген пойыздарға жүк ауласына кіруге мүмкіндік берді. 1880-ші жылдардың ортасына қарай теміржол қозғалысы шағын алғашқы стансадан асып кеткені және қайта құру қажеттігі анық болды. Бұл 1887 жылы кеңселер, тамақтану залы мен бар, сондай-ақ учаскенің оңтүстік-шығыс бұрышындағы ескі қойма орнында жаңа әйелдер күту бөлмесінің құрылысымен басталды. Одан кейін жаңа билет сату залы мен платформалар (1891/2), сигналдық пост (1892); жаңа вагондар сарайы (1893); жаңа шеберхана, локомотивтер сарайы және ағаш өңдеу шеберханасы (1892–96); ерлер дәретханасы (1904); платформалардың шатырлары (1909) және шамамен 1913 жылы аттар сарайы салынды. Бұл станса 1979 жылға дейін, стансаны қайта ұйымдастырғанға дейін көбінесе өзгеріссіз қалды. Станса, қақпа және басқа да құрылымдар 1984 жылы Мэн аралының тіркелген нысандары тізіміне енгізілді.

Ғимараттар

Станцияға кіретін негізгі жол – Пил Роуд пен Атол көшесінің қиылысында орналасқан әсем арка арқылы. Оның үстінде екі алтын қапталған мұнара мен сағат мұнарасы бар, олардың арасында станцияға түсетін баспалдақ орналасқан. Бұл қақпалар көбінесе жабық, бірақ құрылыстың сол жағында Атол көшесінен және қаржы ауданынан жаяу өтуге мүмкіндік беретін кішкентай қақпа бар. Солтүстік Квайдан төменге түсетін екінші кіреберіс станцияға тегіс/көліктік қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Пил Роуд баспалдағынан төмен түскенде, келуші екі үлкен Ruabon кірпіштен салынған ғимаратты көреді. Алдындағы ғимарат, қазір кеден үйі ретінде пайдаланылатын, 1887 жылы теміржолдың әкімшілік кеңсесі ретінде салынған. Онда әйелдер күту бөлмесі мен дәретхана, лицензиясы бар тамақтандыру орны және бар да болған. Келушінің оң жағындағы ғимарат – негізгі станция ғимараты, бастапқыда билет кассасы, билет кеңсесі, жұмалық кеңсесі, жүк тасымалдаушылар бөлмесі, станция бастығының кеңсесі және миллиондаған билеттер мен теміржол құжаттарын сақтауға арналған. Бұл ғимарат 1888 жылы жобаланған, бірақ Дугластан Ончан мен Лаксиге дейін кететін бу теміржолы жобасынан бас тартылғаннан кейін 1891/2 жылға дейін салынбаған. Қазіргі темір және шыны шатыры 1909 жылы қосылған. Қазір онда 1991 жылы жасалған кең ауқымды жөндеу жұмыстары кезінде орнатылған мейрамхана, билет/станция бастығының кеңсесі және кішкентай жолаушылар күту залы орналасқан. Бұрынғы жұмалық кеңсесі 1979/80 жылдары басқару кеңсесі ретінде қайта жабдықталған, бірақ 1999 жылы IOM Transport-тың Банкс Циркінің бас кеңсесі аяқталғаннан кейін бос қалған. 1979 жылы ғимараттың солтүстік жағына қосымша қабат салынды, ол бастапқы билет кеңсесін екіге бөлген баспалдақ құрылысын қажет етті. Сонымен қатар, қонақ бөлмесі еденінің деңгейін сәл көтеру үшін шайырмен жабылған, ал 1990/1 жылы мезанин мен ас үй орнатылғанда, бастапқы еденге тағы 40 мм көтерілген жаңа ағаш еден төселді. Осыған байланысты, 1920 жылдарғы билет терезесі және 1979 жылғы сувенирлер дүкені билет залының ортасынан алынып тасталды. Соңғы жылдары ғимараттың солтүстік жағындағы пайдаланылмаған кеңсе аумағында негізгі кәріздің болуына байланысты шөгу байқалды және ол едәуір нашарлауға ұшырады. 2011 жылы ғимараттың солтүстік жағын нығайту, шатырды жөндеу және айналымдық аймақ үстіндегі ескі шатырды қайта құру бойынша ірі қалпына келтіру жоспары жарияланды. Шатыр жөндеу жұмыстары 2013 жылы аяқталды, бірақ жоспардың қалған бөлігі қайта қарастырылды, нәтижелері төменде талқыланады. Ғимараттың жұмыс істеп тұрған бөлігінде мейрамханаға арналған орындықтар билет залындағы жолаушыларға арналған орындықтарды азайтып, 2014 жылдың қыркүйегіне қарай жолаушыларға арналған арнайы орындықтар қалмады, тек айналымдық аймаққа шығатын есіктің жанында бірнеше орындық бар!

Сигналдық қорап

1892 жылы салынған және вагон депосы мен шеберханалардың арасында орналасқан. Жергілікті тұрғындар "Points Box" деп атаған бұл нысан 36 рычагты сигналдық пост болды. Ол Вустердегі Dutton & Co. компаниясымен салынды және депо одан әрі қайта жаңартылып, шеберханалар кеңейтілген кезде теміржолға жеткізілді. Бұл рама – "су тұтқасы" типінің бірегей сақталған үлгісі, онда рычагтың өзі ұстағыш ретінде де қолданылады. Постқа өту үшін көтерілуге тиіс ерекше ағаш сатылары бар, ал жоғарғы бөлігінде байланыс және басқару құралдары орналасқан ағаштан жасалған қоймасы бар. Жоғарғы бөлігі үштен бір бөлігі шыныдан жасалған және кіріктірілген пеші бар, және ол сол кездегі Ұлы Солтүстік темір жолы (Ирландия) үшін Даттон компаниясы салған сигналдық посттарға өте ұқсас. Одан сигналшы бүкіл депоны көріп, жолаушылар пойыздарынан бастап күрделі маневрлерге дейін барлық қозғалысты басқара алатын. Сигналшы бақыламайтын бір нәрсе – бұл қызметкерлер мен билеттер арқылы жүзеге асылатын жеке жолдағы қауіпсіздік шаралары, ол бұрынғы қағидаларға сәйкес станция бастығының жауапкершілігінде болды. Дуглас сигналдық постында құрылған кезде телеграф және телефон болған жоқ, ал 1925 жылы тамыздағы апаттан кейін ғана телефон қосылды. Пил мен Кастлтауннан келген және кеткен пойыздар, сондай-ақ станса ішіндегі маневрлер сигналшыға кең ауқымды гудок сигналдары арқылы хабарланды. "Points Box" 1970 жылдың жазына дейін қолданыста болды, ол кезде Порт-Эриннің келу платформасының бұрылыстары мен оларға байланысты сигналдар ажыратылды. Бұл бұрылыстар енді қолмен басқарылатын рычагтармен басқарылды, ал сигналдар пойыздар постқа адам кірмей келіп-кетуіне мүмкіндік беру үшін тұрақты түрде "жабық" күйге қойылды, бұл еңбекақысын үнемдеді. Содан кейін ол тек күрделі маневрлер үшін пайдаланылды, онда оны пойыз экипажының мүшесі немесе станция бастығы басқаратын. 1979/80 жылдары ескі Порт-Эрин платформалары 5 және 6 алынып тасталғанда және аумақ тұраққа дайындалғанда қалғаны қолданыстан шығарылды. Сол кезде ғимарат 1998 жылы жаңа көлік бас кеңсесі мен Bus Vannin гараждарына орын беру үшін көшірілді, 1893 жылғы вагон депосы бұзылған кезде бастапқы орнынан жылды. Бүгінде ол қолданылмайды, бірақ теміржол ұйымдастыратын жылдық көлік фестивальдерінің аясында кейде жұртшылыққа ашылады. Бұл шаралар кезінде постқа Мэн аралының Бу теміржолы қолдаушылары қауымдастығының мүшелері, жергілікті ерікті ұйым күтім жасайды. Постта бірнеше арнайы пойыздың бас тақталары, парафинді сигнал шамдары, үш түсті фонарьлар және локомотивтерге қосымша бөлшектер сақталған, бірақ бұл заттар сигналдық посттың 1960 жылғы түріне жақын қалпына келтіру жұмыстарын бастау үшін жұмыс/локомотив депосының алдындағы "Bothy"-ға көшірілді. Алғашқы рама станция бастығы кеңсесінде орналасқан сигналдарды басқаратын шағын панельмен ауыстырылды. Бұл 1983 жылы орнатылды және Порт-Эриннен Дуглас станциясына жақындауды бақылайтын түсті шамды үй сигналын басқарады, сондай-ақ екі мотормен жұмыс істейтін семафор платформалық стартерлерін басқарады. Бұл стартерлер станция бастығының рұқсатымен жұмыс істейді және материктегі теміржол станцияларындағы пойыз дайын екенін көрсететін "OFF" индикаторларына ұқсас, станция жұмысы аяқталғанын көрсетеді және пойыз жолға шығуға рұқсат алғанда жүре алады.

Басқа құрылымдар

Қазіргі уақытта қоғамдық және жолаушылар дәретханалары мен қоймалар орналасқан кіші ғимарат бұрын теміржолдың жеке тұрақтары және жүк тасымалдаушылардың жатақханасы ретінде де пайдаланылған. Соңғы жылдары бұл тұрақтар жалға берілетін үш гаражға айналды. Төртінші ескі тұраққа жатақхана жасалып, бұрын түнгі күзетші мен қойма ретінде қолданылған. 1993 жылы «Теміржол жылы» аясында ескі жүк тасымалдаушылардың бөлмелері теміржол сувенирлері дүкеніне айналдырылып, 1999 жылғы маусымға дейін сол күйінде сақталды. Кейін дүкен жабылып, орын станция мейрамханасының арендаторларына қойма ретінде жалға берілді. Дүкен ашық болғанда теміржол және көлік тақырыбындағы кітаптар, бейнежазбалар мен журналдар, сондай-ақ көптеген пост карточкалар мен сувенирлер сатылды. Қазір олар Порт-Эриндегі Мэн аралы теміржол музейінде сақталуда. Қазір әйелдер мен ерлер дәретханасы орналасқан бөлме бұрын ерлерге ғана арналған, ал әйелдер күту бөлмесі әкімшілік ғимарат құрамында болған. 1979 жылы өткізілген жалпы жаңарту жұмыстарынан кейін бұл құрылым өзгертілді, нәтижесінде қазіргідей нысандар пайда болды. Дәретханалар станция мейрамханасының клиенттері де пайдаланады және жабық болғанда қоршаумен жабылады. Платформаға кіреберісте станция қызметкерлері билеттерді тексеру кезінде пайдаланатын шағын ағаш шале орналасқан. Бұл құрылым 1991 жылы ескі, мерзімі өткен нұсқасының орнына орнатылды. Бастапқыда лакталған бұл құрылым 2009 жылы жасалған шағын жөндеу жұмыстары барысында стандартты бордо және кремі түсімен боялды.

Платформалар

Ағымдағы платформа 1892 жылы орнатылған екі платформаның бірі болды, ол 1873 жылғы бастапқыларын алмастырды, олардың орналасуы сәл өзгеше болған. Бастапқы платформалардың екеуі де жартылай биіктікте болды, бірақ кейін 1904 жыл шамасында толық биіктікке дейін көтерілді. Платформалардың билет кассасы залының бағытына перпендикуляр емес екенін атап өткен жөн. 1909 жылы темір шатырлар орнатылды, олар негізгі станция ғимаратының батысындағы айналым алаңын және платформалардың көп бөлігін жапты. Кейінірек олардың екіншілік құрылымдық элементтері коррозияға ұшырады және 1979-80 жылдары учаскені рационализациялау кезінде бұзылды. Осы кезде бұрынғы Порт-Эрин платформалары автобустарға арналған тұрақ жасау үшін де демонтаждалды. Порт-Эрин платформалары сақталған платформалардың оңтүстігінде орналасқан. Платформалардың беті тас жиектерімен тас-шағырмен жабылған. 1940 жылдан бастап платформа шеттері әкпен боялды. Бұл бастапқыда қараңғылық салдарынан жасалды, бірақ бұл өте пайдалы болғандықтан, бұл әдет қалыптасқан. Жолаушылар платформаға 1980 жылдардың басында орнатылған станция соңындағы қақпа арқылы кіреді. Көп жылдар бойы бұл қақпа пойыздар келіп-кеткенде жабық болды, бірақ қазіргі уақытта қақпа көбінесе ашық, бірақ кіреберісінде "Платформа жабық" деген белгі ілінген. Теміржолдың жылдық фестивальдері кезінде платформалар шектеулі уақытқа қоғамға ашылады. Қазіргі уақытта платформалар нөмірленбеген, бірақ бұрын солтүстік жағы 1 және 3, ал оңтүстік жағы 2 және 4 нөмірлерімен белгіленген, бұл жолаушылар мен жүк тасымалдаушыларға Піл және Рамси бағыттарына баратын пойыздардың бөліктерін табуға көмектесетін. Платформаның соңында 2005 жылы орнатылған екі семафор сигналы бар, олар 1983 жылы бастапқы семафорларды алмастырған бұрынғы Піл бастау сигналының 1892 жылғы Даттон тірегіне орнатылған екі түсті шамдарды алмастырды. 2005 жылғы жаңа сигналдар Уэльстегі Festiniog теміржолынан алынған. Платформада станция жаңартылған кезде 1991 жылы орнатылған құйма темір шам тіректері де бар, бұл станцияға Иан Аллан мұрагерлік сыйлығын жеңіп беруге және сақталған платформаны Эдвард дәуірінің ортасына жақын күйіне қайтаруға мүмкіндік берді. 1909 жылға дейін платформаларда ұқсас шам тіректері болған, бірақ олар қазіргі электр шамдарынан гөрі газбен жарықтандырылған. Платформаның еңіс бөлігі соңғы уақыттарда өзгертілді, соның салдарынан бір жағында сигнал қорабы мен шеберханаға бетон жолмен жететін көлбеу еңіс пайда болды, бұл жол 2001 жылы қауіпсіздік мақсатында орнатылды, ал қосымша жол сигнал қорабының баспақыштарының табанына жалғастырылды.

Шатырлар

Платформалардың артында 1890 жылдары салынған екі үйінді тастан тұрғызылған локомотив сарайы, машина жасау шеберханасы, бояу және ағаш өңдеу шеберханалары орналасқан. Олардың артында 1999 жылы көмір сарайының орнына салынған заманауи вагондар сарайы тұр. Бұл сарай 1893 жылғы ескі сарайды бұзып, автобус паркі мен бас кеңсесіне орын жасады. Локомотив сарайында 12 локомотивке дейін сыйымды, ал бір жолды шеберханада бір уақытта 5 локомотивке дейін сақтауға болады. Бұл нысанда локомотив қазандықтарын жөндеу үшін кадрлардан көтеруге арналған көтеру құрылғысы бар; сондай-ақ, статикалық бу машинасы және дөңгелек тораптары да осы сарайда орналасқан. Сарайдың арт жағында темірші және қазандық бөлмесі орналасқан, бұл бөлме 2001 жылы қоймадан ауыстырылған. Локомотив сарайларының артындағы ғимараттарда ағаш шеберлері мен бояушылар жұмыс істейді, олар теміржолдың барлық ішкі бояу және әріптерін жасайды. Кішкентай тас салынған сарайда қосымша сақтау орындары бар, ал осы ғимараттың үстінде екі (қазір пайдаланылмайтын) су резервуары орналасқан, олар өткен жылдардың естелігі ретінде сақталған. Су резервуарының негізінде бұрын станцияға кіруді бақылайтын үлкен сигнал тірегі болған, бірақ ол зақымданып, 1981 жыл шамасында алынып тасталған. Сарайлар арасындағы бос орын 1999 жылы жылжымалы құрамды сақтау үшін жабылып, сопақша металдан жасалған, онда теміржолдың пайдаланылмаған жылжымалы құрамдары, соның ішінде екі Императрица вагонының бірі және қолданыстан шығарылған локомотивтердің кадрлары сақталады.

Тауарлар станциясы

Қазіргі автотұрақ станцияның оңтүстігінде Порт-Эриннің келген және кеткен платформалары, вагондар тұрағы және бұрынғы жүк ауласы орналасқан жерде салынған. Ескі станция жоспарында 5-тен 11-ге дейінгі жолдар болды. 7-жол Порт-Эрин желісіндегі пойызды күшейту үшін қосалқы вагондарды сақтауға қолданылды, ал 8-ден 11-ге дейінгі жолдар станцияның жүк бөлімін құрады. Аралдың жүк тасымалының ерекшелігін көрсететін үлкен жүк қоймасы, ауыстыру платформасы және малға арналған док болды, бірақ теміржол өте аз отандық көмірді өңдегендіктен, көмір тасымалын жүзеге асыруға арналған арнайы құрылыстар болған жоқ. Сонымен қатар, Дуглас көшелерінен тазартылған және 1920 жылдарға дейін теміржол арқылы жергілікті шаруаларға, әсіресе Сантон аймағында сатылған тыңайтқыштарды тиеуге арналған батып кеткен тұйық жол болды. 1960 жылдары жүк тасымалы тоқтатылғаннан кейін бұл аймақ пайдасыз заттарды сақтау үшін пайдаланылды.

Рационализация және қазіргі станция

Станцияны ұтымдастыру екі кезеңде жүргізілді, біріншісі 1979-1980 жылдары, ал екіншісі 1998-1999 жылдары учаскелерді ішінара қайта жаңартумен аяқталды. 1979 жылға дейін станцияда екі аралдық платформа, толық ұзындығындағы шатырлар және төрт қатарлық жүк ауласы болды, оны 1892 жылы Даттон жасаған сигналдық пост басқарды. Сигналдық посттың артында (оңтүстігінде) 1875 жылғы кішкентай сарайдың орнына 1893 жылы салынған төрт қатарлық вагон депосы орналасқан. Солтүстік "Пил" аралдық платформасы Пил және Рамзи қалаларына бағытталған пойыздарға қызмет етті және 1968 жылдан кейін, көбінесе тұрақ ретінде пайдаланылмай қалды. Пил және Рамзи пойыздарын біріктіруден туындаған шатасуды азайту үшін екі Пил платформасының ішкі және сыртқы жақтары жеке нөмірленді. Оңтүстік "Порт-Эрин" аралдық платформасы 5 (келу) және 6 (кету) нөмірлерімен белгіленді. Ол әдетте Оңтүстік бағытындағы пойыздар үшін қолданылды, бірақ Пил және Рамзиге / олардан бағытталған пойыздар да су мұнарасы арқылы өтетін жалғыз жолдың болуына байланысты оны пайдалана алатын (және кейде пайдаланған) еді, бұл жүк ауласына да қол жеткізуді қамтамасыз етті. Станцияны түбегейлі ұтымдастыру 1979 жылдың басында Пил платформасының шатырын және Порт-Эрин платформасын жауып тұрған көп бөлігін алып тастаумен басталды. Келесі қыста Порт-Эрин платформалары, жүк ауласы және қалған платформа шатырлары жойылды. 1-қатар бұрынғы Пил шығу платформасы үшін айналма жолға айналдырылды, ал локомотив депосына кіретін жол жаңа айналмаға қарайтын платформаны құру үшін көтерілді. Бас шегі және Порт-Эрин жолдарының бұрынғы бағыты автобус ауласының бөлігіне айналды, 1893 жылғы вагон депосын және сигналдық постты бағыттан бөлетін топырақ жолды жасады. Сонымен қатар, Порт-Эрин жолы солтүстікке қарай бұрылып, бұрынғы Пил жолының қалдығымен қосылды, ал Порт-Эриннен келе жатқан пойыздарға қарап тұрған вагон депосына жаңа қосылыс жасалды. Жаңа жоспар 1983 жылы қайта сигналданды, станция ішіндегі қозғалыстар жаңа вагон депосы мен Нуннери көпірінің арасындағы шамамен ортасында орналасқан түсті шамдық үй сигналымен қорғалды. 1 және 3 платформаларының соңындағы семафорлар бастапқы белгілері ескі Пил жолының бастапқы белгісінің тірегіне орнатылған екі түсті шамдық сигналдармен ауыстырылды. 1998/9 жылдары 1893 жылғы вагон депосы бұзылып, ескі бояу цехынан тысқары жағында жаңа депо салынды, бұл жаңа автобус күтімі мен "Банк циркі" деп аталатын әкімшілік ғимаратты құруға мүмкіндік берді. 5-қатар, 1979 жылдан бері вагон сақтауға пайдаланылған бұрынғы Порт-Эрин келу жолы, тұрақ кеңістігін ұлғайту үшін алынып тасталды және техникалық жабдықтарды, мысалы, балласт және платформа вагондарын сақтау үшін "0-қатармен" ауыстырылды. Бұл бұрынғы жұмысқа кіретін жолдың орнында орналасқан, ал 1980 жылғы платформа алынып тасталды. Жұмыстың алдында орналасқан вагон корпусы 1999 жылы алынып тасталды, бірақ 2013 жылдың шілдесінде қайта орнатылып, ішінара қалпына келтіріліп, Манкс Солтүстік темір жолының түсімен No.2 ретінде боялды (кейіннен IMR N41 болып қайта нөмірленді).

Сайт

Станция «Лейк Роуд» деп аталатын аймақта орналасқан (бірақ техникалық тұрғыдан алғанда, бұл соңғы құрылыстар кезінде жоғалған), себебі бұл аймақ, теміржол келгенге дейін, станцияны салу үшін мелиорацияланған батпақты жер болғандықтан осылай аталған. Өзен қазіргі кезде учаскенің оңтүстік жағымен өтеді. Қазір тізбекті дүкен орналасқан жерде, Quiggin & Co. компаниясы көп жылдар бойы басқарған үлкен ағаш қоймасы болған, ол теміржолдың жеріне тікелей жапсарлас болған. Автомобильдер мен автобустар тұратын аймақтардың орнында бұрын теміржолдың үлкен жүк ауласы болған, сондай-ақ 1979 жылы автобустарды сақтау үшін аймақ жасау мақсатында алынып тасталған қосымша арал платформасы да болған. Ауланың басына қарай, бастапқы құрылыстар сақталған. Станцияға жақындағанда Банк Хиллдің қиылысы бар, ол станцияның периметрі бойынша өтеді. Қазір бұл жерде кеңсе үйі орналасқан, бірақ 1988 жылға дейін бұл аралдағы кішігірім сыра зауыттарының бірі болған. Соңғы кезде солтүстік жағалау жартылай жаяу жүргіншілерге арналған және қазір онда бірнеше мейрамханалар мен пабтар, сондай-ақ түрлі дүкендер мен бутиктер бар. Станцияның артында орналасқан үлкен қызыл кірпіштен салынған кеңсе ғимараты 1988 жылы бұрынғы Clinch сыра зауытының орнында салынған, оның мұнарасы жаңа құрылыста сақталған. Бұл учаске аралдың астанасының орталық бөлігінде, қаржылық ауданға жақын орналасқан, сондықтан ол 2007 жылдан бері жыл сайын T.T. жарысы кезінде жүзеге асырылатын қалалық пойыздарға өте ыңғайлы. Бұрын теміржол жақын жердегі кемелерден жүк тасыған кезде, оның ішкі портың соңында орналасқан орны өте қолайлы болған.

Қамтамасыз ету

Бұрын темір жолдың өз шайханалары мен бары болған, олар станция ғимаратының қасында орналасқан әкімшілік ғимараттың бірінші қабатында орналасқан. Бұл ғимаратта қазір аралдың кеден үйі орналасқан және теміржол қызметкерлері жоқ. Темір жол ұлттықтандырылғаннан кейін, кейінгі жылдары билет сату залында қарапайым кафе ашылды, сонымен қатар Мэн аралының бу темір жолын қолдаушылар қауымдастығының еріктілері басқарған станция дүкені де болды. 1991 жылы билет сату залы кеңінен қайта жаңартылды (осы үшін ол Ұлыбритания аралдарындағы ең жақсы сақталған станция үшін беделді Ian Allan Heritage Award сыйлығын жеңіп алды), және қосымша мезанин қабаты салынды, содан кейін "Гринс" атты тамақтану орыны ашылды; бұл кәсіпорын аралдағы жалғыз вегетариандық мейрамхана ретінде тез танылды. 2010 жылдың желтоқсанында жаңа арендаторлар келеді деген хабарланды, ал 2011 жылдың қаңтарында орын "The Tickethall" деп қайта аталды және сол айда негізгі жөндеуден кейін ашылды. Жаңа орын вегетариандық тағамдарға да қызмет етеді, сонымен қатар балықтан жасалған тағамдар мен таңғы ас ұсынады. Олар темір жолдың тұрақты түрде өткізілетін арнайы шараларымен бірлесіп жұмыс істейді және жыл бойы олардың көпшілігі үшін тамақтандыру қызметін ұсынады. Осы орынды басқаратын компания қаланың жоғарғы бөлігінде "The Mailbox" деп аталатын ұқсас мейрамхана мен грильді де басқарады, ол бұрынғы Мэн аралы пошта кеңсесінің ғимаратында орналасқан.

Қайта құрулар

Бүкіл аймақ соңғы кезде қайта дамыды, ал 1999 жылы осы жерде "Банк циркінің" бас кеңсесі орналастырылды, бұл аралдың орталық автобус гаражы мен ауласын қамтамасыз етті. Осы кезеңде жаңа вагондар сарайы да салынды және сигналдық пост жылжытылды. Бұрынғы жүк ауласының көп бөлігі қазір Tesco дүкеніне берілді, ол бұрын қалпына келтірілген ағаш қоймасының орнында да орналасқан, онда бір кезде өзінің ішкі темір жолы – Quiggin's Tramway болған. 2014 жылдың тамызында Booking Hall-ды қазіргі ас үйді және мезонинді, сондай-ақ 19 ғасырдағы түпнұсқа билет сату терезелерінің бірін алып тастау арқылы, қазіргі ғимараттың ішінде мейрамхана, сауда орын және дәретхана орналасқан екі қабатты құрылыс жасау жоспары жарияланды, бұл жоспар көп дау тудырды. Теміржол және жолаушыларға арналған жабдықтар одан әрі қысқартылды, жарияланған жоспарлар бойынша вокзал ғимаратында билет сату үшін ғана шағын кеңсе қалдырылады. Ерекше айта кетерлік жайт, жоспарда жолаушылар күтуі үшін сауда немесе тамақтандыру аймағы емес, ешқандай арнайы орын болмайды, ал айналма кеңістіктің көп бөлігі мейрамхананың ашық отыру аймағы ретінде пайдаланылады, бұл платформаларға және олардан шығу-енуді қатты шектейді.