Кіріспе

жоқ

Милуоки пивоварлары

Қазіргі «Ориолс» франшизасының тамыры 1894 жылы лига қайта ұйымдастырылған кезде құрылған кіші лиганың Батыс лигасының (WL) алғашқы «Милвоки Брюэрс» командасына дейін жетеді. «Брюэрс» 1900 жылы WL өзін Американдық лига (AL) деп атаған кезде әлі де лига мүшесі болды. 1900 жылғы маусымның соңында AL бейсболдың Ұлттық келісімінен – Ұлттық лига (NL) мен кіші лигалар арасындағы ресми түсіністіктен бас тартты. Екі айдан кейін AL өзін бәсекелес үлкен лига деп жариялады. Бейсбол "соғысы" қызған сайын, AL NL-дің үлкен лигасына тікелей қарсылық көрсетуге көшті. AL бұдан бұрын Бостон, Чикаго және Филадельфия қалаларында командалар құрған. 1901 жылғы маусымда «Брюэрс» командасын Сент-Луиске көшіруді жоспарлаған, бірақ ол жоспарлар орындалмады. Бірнеше франшиза ауысуының нәтижесінде «Брюэрс» WL командаларының ішінде бүгілмеген немесе басқа қалаға көшпеген екі команданың бірі болды (екіншісі – «Детройт Тайгерс»). AL үлкен лига ретінде алғашқы маусымында «Брюэрс» лиганың сегіз командасының арасында соңғы орынды иеленді. «Милвокидегі» жалғыз үлкен лига маусымында команда Милуокидегі 16-шы және 18-ші көшелер арасындағы Ллойд-стрит-Граундс стадионында ойнады.

Сент-Луис Браунс

1902 жылы команда Сент-Луиске көшіп келді, онда олар «Браунс» деп аталды, бұл 1880-ші жылдардағы легендарлық клубтың бастапқы атына сілтеме жасады, ол 1902 жылы «Кардиналс» деп танылды. Сент-Луистегі алғашқы маусымда «Браунс» екінші орынды иеленді. Олар көбінесе нашар немесе орташа командаларды ұсынғанмен (1901 жылдан 1922 жылға дейін тек төрт жеңіске жеткен маусым болды), олар билет сатуда өте танымал болды. Осы кезеңде «Браунс» 1910 жылғы Американ Лигасының үздік соққышы атаны үшін күрестегі рөлімен ең көп танылды. «Детройт» командасының Тай Кобб маусымның соңғы ойынын өткізіп, «Кливленд» командасының Нэп Лажойдан аздап басымдыққа ие болғанын ескеріп, атаққа ие болу үшін жеткілікті деп сенді, егер Лажой тақтада өте табысты болмаса. Алайда Кобб бейсболдағы ең жек көрінетін ойыншылардың бірі болды, ал «Браунс» командасының басқарушысы Джек О’Коннор жаңадан келген үшінші базалық ойыншы Ред Корриденге сол жақтан жақын жерде тұруға бұйрық берді. Лажой келесі бес шайқаста үшінші базаға қарай соғып, оңай бірінші базаға жетті. Соңғы шайқасында ол қателікке байланысты базаға жетті, бұл оған ресми түрде соққысыз шайқас ұтуға мүмкіндік берді. О’Коннор мен жаттықтырушы Гарри Хауэлл ресми есеп берушіге, әйелге, соққыны тіркеу үшін пара беруге тырысты, тіпті оған жаңа гардероб сатып алуды ұсынды. Кобб Лажойдан бірнеше мыңнан бір бөлігімен артық соққы жасап жеңіске жетті (бірақ 1978 жылы саберметрик Пит Палмер бір ойын статистикада екі рет есептелген болуы мүмкін екенін анықтады). Бұл оқиға Американ Лигасының президенті Бэн Джонсонның тергеуін бастады. Оның талабымен «Браунс» командасының иесі Роберт Хеджес О’Коннор мен Хауэллді жұмыстан босатты; екеуі де бейсболдан өмір бойына шеттетілді. 1916 жылы, қақпадағы жылдар бойы өркендегеннен кейін, Хеджес команданы суық қоймалардың иесі Фил Боллға сатты, ол бұрынғы Федералды лиганың «Сент-Луис Терриерс» командасына ие болған. Боллдың иелігі «Браунс» командасының алғашқы өркендеу кезеңін көрді; олар 1920-ші жылдардың басында көптеген командалармен бәсекелесті, тіпті 1922 жылы екінші орынды иеленді. Ол «Браунс» командасын бәсекеге қабілетті ету үшін көп күш жұмсады, барлық табысты командаға қайта инвестициялады. Алайда, Болл бірнеше қателіктер жасады, ол франшизаны жылдар бойы мазалады. Оның алғашқы үлкен қателігі 1919 жылы «Браунс» командасының бас кеңсесіндегі гений Бранч Рикиді қызметтен босату болды, өйткені эголардың қақтығысы Рикиді «Кардиналс» командасына көшуге мәжбүр етті. 1920 жылы «Кардиналс» командасын сатып алған Сэм Бридон Боллды командасына «Браунс» командасының үй стадионы «Спортсмендер паркімен» бөлісуге рұқсат беруге көндірді. «Кардиналс» командасының «Робисон Филд» алаңын сатудан түскен қаражатқа Рики кең ауқымды жастар жүйесін құруға кірісті. Бұл нәтижесінде «Кардиналс» командасы «Браунс» командасынан гөрі көптеген жұлдыз ойыншыларды дайындады. 1922 жылғы «Браунс» командасы иесін «Янкиз» командасын жеңіп, чемпионатқа жақын болды. Клуб франшиза тарихындағы ең үздік ойыншыларды, соның ішінде Джордж Сислэрді және үш ойыншыдан тұратын топты мақтан тұтты: Кен Уильямс, Бэби Долл Джейкобсон және Джек Тобин, олар 1919-1923 жылдары және 1925 жылы .300 немесе одан да жақсы соққы жасады. 1922 жылы Уильямс тарихындағы бірінші лига ойыншысы болды, ол бір маусымда 30 гол соғып, 30 база ұрлады, бұл 1956 жылға дейін бас лигада қайталанбады. Болл 1926 жылы «Спортсмендер паркінде» Әлемдік серия өтетінін сенімді түрде болжады. Осыны ескеріп, ол стадионның сыйымдылығын 18 000-нан 30 000-ға дейін арттырды. 1926 жылы «Спортсмендер паркінде» Әлемдік серия өтті, бірақ «Браунс» емес, «Кардиналс» командасы ойнады, «Янкиз» командасын жеңіп алды. Сент-Луис сол кезге дейін «Браунс қаласы» деп есептелді; 1926 жылдан кейін «Кардиналс» командасы Сент-Луис бейсболына үстемдік етті, ал техникалық тұрғыдан «Браунс» командасы жалға берілді. Осы арада «Браунс» командасы тез арада құлдырады. 1927 жылдан 1943 жылға дейін олардың тек екі жеңісі болды, соның ішінде 1939 жылы 43–111 көрсеткіші, бұл әлі күнге дейін франшиза тарихындағы ең нашар көрсеткіш. Болл 1933 жылы қайтыс болды. Оның мүлкі үш жыл бойы команданы басқарды, содан кейін Рики инвестициялық банкир Дональд Ли Барнске сатуды ұйымдастыруға көмектесті, оның күйеу баласы Билл ДеУит команданың бас менеджері болды. Сатып алуды қаржыландыру үшін Барнс 20 000 акцияны жалпыға 5 доллардан сатты, бұл спорттық франшиза үшін ерекше жағдай.

1944 жыл

1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Браунс» командасы Сент-Луистегі Америка лигасының жалғыз жеңімпаз туын жеңіп алды. Бұл 1901 жылдан 1960 жылға дейін негізгі лига құрамына кірген 16 команданың соңғысы болды және олар Әлем сериясында ойнаған соңғы команда атанды. Ал салыстырарлық егер айтсақ, Америка лигасының қалған жеті командасының әрқайсысы кем дегенде үш Әлем сериясына қатысып, кем дегенде бір рет жеңіске жеткен. Көптеген сыншылар бұл жеңісті кездейсоқ деп бағалады, себебі көптеген негізгі лига жұлдыздары өз еркімен немесе әскерге шақырылып, қарулы күштер қатарына қосылған; алайда, «Браунс» командасының көптеген үздік ойыншылары 4F санатына (әскери қызметке жарамсыз) жатты. Олар 1944 жылғы Әлем сериясында жергілікті бәсекелестері, табыстырақ «Кардиналс» командасына қарсы шықты. Бұл 2020 жылға дейін бір стадионда толығымен өткен соңғы Әлем сериясы болды, олар 4:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Маусымнан кейін Барнс «Браунс» командасын бизнесмен Ричард Мекерманға сатты, ол жақсы ойыншылар алуға қарағанда «Спортсмендер паркінің» жағдайын жақсартуға көбірек мән берді.

1945 46 жыл

1945 жылы «Браунс» командасы 81–75 есебімен үшінші орынға түсіп, алты ойынның артында қалды, бұл көрсеткіш олардың жоғары деңгейдегі ойыншылардан кем екенін көрсетті. 1945 жылғы маусым «Браунс» командасының универсал аутфильдер Пит Грейге қол қоюымен есте қалуы мүмкін, ол тарихындағы жалғыз бір қолмен ойнайтын жоғары лига ойыншысы. 1946 жылы команда жетінші орынға түсіп қалды. «Сент-Луис» қаласында олар енді жеңісті рекордты көрсетпеді, себебі Мекерман алаңдағы ойынды жақсартуға құштар емес еді. 1949 жылы Мекерман команданы ДеУиттке сатты, бірақ ДеУитт бұл құлдырауды тоқтата алмады.

Билл Вектің Браунс

1951 жылы Билл Вик, «Кливленд Индианс» командасының бұрынғы иесі, «Браунс» командасын сатып алды. Сент-Луисте ол өзінің танымалдығын арттырған және көптеген жанкүйерлердің сүйіктісіне айналған, бірақ басқаларының жек көретін жарқын акцияларын және ойын-сауықтарын жалғастырды. Оның ең әйгілі трюкі 1951 жылдың 19 тамызында Сент-Луисте болды, ол «Браунс» командасының бас жаттықтырушысы Зак Тейлорға 3 фут 7 дюйм, 65 фунт салмақтағы Эдди Гейделді қысқа соққы беруге жіберуді бұйырды. Гейдел алаңға шыққанда, ол «Браунс» формасының үстінде 1/8 нөмірі және эльфтердің аяқ киімдері сияқты иілген ұштары бар кішкентай тапочкалар киген болатын. Соққы аймағы болмағандықтан, Гейдел төрт доптамадан кейін базаға шықты. Бұл трюк «Америка лигасының» президенті Уилл Харриджді ашуландырып, келесі күні Гейделдің келісімшартын күштен шығарды. Тағы бір Виктің трюкінде «Браунс» командасы «ұстау», «соққылау», «бұрылу» және т.б. жазылған плакаттарды таратып, жанкүйерлерге бір күнге жаттықтыру шешімдерін қабылдауға мүмкіндік берді. Тейлор жанкүйерлердің кеңесін тыңдап, сәйкес сигнал берді. Вик сондай-ақ аңызға айналған, жасы ұлғайған Сатчел Пейджді «Браунс» үшін үлкен лигаға қайта әкелді. Вик бұрынғы негр лигасының ұлы ойыншысымен 1948 жылы 42 жасында Кливлендте көптеген сынға ұшыраған келісімшартқа қол қойған болатын. 45 жасында Пейджтің «Браунс» формасында қайта пайда болуы бейсбол иелері арасында Виктің достарына ешқандай әсер етпеді. Дегенмен Пейдж маусымды 3–4 есебімен және 4.79 орташа ұпаймен аяқтады. Вик Сент-Луистің екі франшизаға арналған нарық тым кішкентай деп есептеді және «Кардиналс» командасын қаладан шығарып тастауды жоспарлады. Ол «Кардиналс» командасының жергілікті жанкүйерлердің сүйікті бұрынғы ойыншыларының көптеген ойыншыларына қол қойды және нәтижесінде олардың көптеген жанкүйерлерін «Браунс» командасын көруге әкелді. Вик «Кардиналс» командасының бұрынғы ұлы ойыншысы Диззи Динмен телеарналық келісімшартқа қол қойды және «Redbirds» командасының бұрынғы ұлы ойыншысы Роджерс Хорнсбиді бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Ол сондай-ақ бұрынғы «Браунс» командасының жанкүйерлерінің сүйіктісі Верн Стивенс және бұрынғы «Кардиналс» шабуылшысы Гарри Бречинмен келісімшартқа отырды, екеуі де 1944 жылы барлық Сент-Луис әлем чемпионатына қатысқан. Ол «Спортсменс Парк» стадионынан «Кардиналс» командасының барлық атрибуттарын алып тастап, оны тек «Браунс» командасының естеліктерімен жамылды. Ол тіпті отбасымен бірге трибунаның астындағы пәтерге көшіп барды. Виктің шоумендігі мен түрлі-түсті акциялары «Браунс» командасының ойынындағы жанкүйерлердің тәжірибесін «Кардиналс» командасының ойынына қарағанда көңілді және болжауға болмайтын етті. Сонымен қатар, «Кардиналс» командасы 1942 жылы Рикидің «Бруклин Доджерс» командасына кеткенінің әсерін сезінді. 1953 жылдың басында «Кардиналс» командасының иесі Фред Сай салықтан жалтарғандығы үшін айыпталды және ақырында жеңіл қылмыстарға мойын бұрды. Бейсболдан шеттетілуіне көз жеткізіп, Сай «Кардиналс» командасын сатуға мәжбүр болды. Бір кездері Сент-Луис мүдделерінен сенімді ұсыныстар келмеді, сондықтан Виктің «Кардиналс» командасына жасаған шабуылы оларды қаладан шығарып салуы мүмкін сияқты көрінді. Алайда, Сай қала сыртындағы сатып алушылардың жоғары ұсыныстарын қабылдамай, Сент-Луистегі «Anheuser Busch» сыра зауытының ұсынысын қабылдады, ол «Кардиналс» командасын Сент-Луисте қалдыру ниетімен араласты. Вик «Кардиналс» командасының өзінен артық ресурстары бар екенін тез түсінді. Ол Сент-Луисті «Кардиналс» командасына тапсырып, «Браунс» командасын басқа жерге көшіруді шешті. «Браунс» командасы бұдан бұрын көшіруге үміткер болған; 1941 жылы олар Лос-Анджелеске көшіп келуге жақын болды, Майор Лигасының Бейсболы Калифорнияға келгеніне екі он жылға жуық уақыт болды. «Америка лигасы» тіпті Лос-Анджелеске арналған кесте жасап, «Браунс» командасының көшірілуі туралы дауыс беру үшін кездесу өткізді. Алайда, дауыс беру жоспарланған күні, япониялықтар Перл-Харборды бомбалады. «Anheuser Busch» сыра зауыты «Кардиналс» командасын сатып алғаннан кейін көп ұзамай Вик «Sportsman's Park» стадионын «Кардиналс» командасына сатты, осылайша екі командалы қаладағы ең танымал команданың танымалдылығы төмен команданың жалға алушысы болған жағдайды аяқтады. 44 жыл бұрынғы стадион бұзылып кеткендіктен, Вик оны кез келген жағдайда сатуға мәжбүр болған болар еді. Қала оны соттауға қаупі бар еді, ал Вик «Кардиналс» командасынан жалға алғаннан кейін де оны талаптарға сай ету үшін қажетті жақсартуларды жасауға мүмкіндік бермеді. Вик 1953 жылғы маусымда «Браунс» командасын Милуокиге (ол жерде 1940 жылдары «Америка ассоциациясының» сыра өндірушілері болған) көшіруге тырысты. Алайда, басқа «Америка лигасының» иелері бұл қадамға кедергі келтірді, әрине, бизнеспен байланысты емес, жеке себептермен. Вик содан кейін «Браунс» командасын Балтиморға көшіруге тырысты. Ол Балтимор қаласының мэрі Томас Д’Алесандро және адвокат Кларенс Майлспен байланысқа түсті, олар Балтимор қаласына үлкен лиганы жарты ғасырлық үзілістен кейін қайтаруға жетекшілік етіп жатқан. Алайда, «Браунс» командасының үй ойындарындағы трюктарына ашуланған иелер одан бас тартты. Маусымнан кейін Вик Майлспен келісім жасады, ол «Браунс» командасын Балтиморға көшіруге мүмкіндік беретін келісімшарт болды. Жоспар бойынша Вик өзінің «Браунс» командасының 80 пайызының жартысын Майлс пен Балтимордың басқа да инвесторларына сатуға келісті, ал Вик бас иегер болып қалатын. «Америка лигасының» президенті Уилл Харридж келісімді мақұлдауға ешқандай қиындық болмайды деп сендіргеніне қарамастан, тек төрт иегер «иә» деп дауыс берді – қабылдау үшін екі дауыс жетіспеді. Хабарламаға сәйкес, бұл «Янкис» командасының бірлескен иесі Дел Вебб «Браунс» командасын Лос-Анджелеске көшіруді қолдауға шақыруының нәтижесі болды. Майлс пен Д’Алесандро иелер Виктің құтылуының жолын табуға тырысып жатқанын түсінді. Келесі 48 сағат ішінде Майлс өзінің инвесторлар тобынан Виктің үлесін толығымен 2,5 миллион долларға сатып алуға жеткілікті қолдау жинады. Жоспар бойынша Балтимор сыра қайнатушысы Джерольд Хоффбергер ең ірі акционер болып шығуы керек еді, бірақ Майлс команда президенті болды. Өзінің жалғыз тетігі, «Sportsman's Park» стадионының меншігі жоқ болғандықтан және франшизасының таратылу қаупі бар болғандықтан, Вик келісуге мәжбүр болды. Майлс жасаған алғашқы қадам 1954 жылғы маусымға Балтиморға көшіру туралы жаңа өтініш беру болды. Вик «жолдан шығарылғаннан» кейін бұл өтініш тез мақұлданды.

Мұра

1950 жылдары көшіп кеткен басқа клубтардан өзгеше, олар өздерінің лақап атын сақтап, өткенімен байланысты екенін сезіндірді (мысалы, «Бруклин Лос-Анджелес Доджерс» сияқты), «Браунс» клубы көшкен кезде атын өзгертіп, тарихынан айырылды. 1954 жылдың желтоқсанында команда «Нью-Йорк Янкиз» клубымен 17 ойыншыны алмастыру арқылы «Браунс» тарихынан әрі қашықтады, олардың құрамындағы бұрынғы «Браунс» ойыншыларының көп бөлігі осы алмасуға қатысты. Бұл мәміле клубтың жақын уақыттағы бәсекеге қабілеттілігін арттырмаса да, франшизаның жаңа имиджін қалыптастыруға көмектесті. Бүгінгі күнге дейін клуб Сент-Луистегі өткені туралы жазбада көбінесе айтылмайды. Сент-Луисте команданың есін сақтау үшін қоғамдар әлі де жұмыс істеп келеді, клуб 52 жыл бойы осы қалада орналасқан. 2006 жылы «О'с» Балтиморда 53-ші маусымын өткізді, бұл Сент-Луисте өткізген уақытынан ұзақ болды.

Балтимор Ориольс

Майлз Хоффбергер тобы басқаруды қолға алғаннан кейін жаңа командасын Балтимор Ориольс деп атады. Бұл атау Балтиморда бай тарихқа ие, ол 19 ғасырдың соңынан бері Балтимор бейсбол командалары қолданып келген.

Ориольс атауларының тарихы

1890 жылдары 1876 жылы құрылған Ұлттық лиганың кәсіби бейсбол клубтарында («Ұлттық лига») Балтимор Ориолс командасының құрамында «Уи» Вилли Килер, Уилберт Робинсон, Хьюи Дженнингс және Джон МакГроу болды. Олар үш рет қатарынан NL чемпиондығын жеңіп алды – 1894/1895/1896 жылдары, және сол кездегі төрт «Temple Cup» чемпионат сериясына қатысып, соңғы екеуінде жеңіске жетті. Бұл Ориолс командасы он жарым жыл бұрын, 1882 жылы Ескі Америка Ассоциациясының негізін қалаушы мүшесі ретінде құрылған болатын, ол Ұлттық лигаға жеті жыл бұрын бәсекелес ретінде келген. Алаңдағы жетістіктеріне қарамастан, бірінші немесе екінші орында тұрғанына қарамастан, 1899 жылғы маусымнан кейін Ұлттық лига таратып жіберген төрт команданың бірі саботажға ұшырады, нәтижесінде лига 12 франшизадан 8-ге дейін қысқарды, бұл көрсеткіш жарты ғасырдан астам сақталды. Оның ең жақсы ойыншылары (және менеджері Нед Хэнлон) Бруклин Троллей Доджерс командасымен бірігіп, кейіннен атақты команданы күшті қарсыласқа айналдырды. 1900 және 1901 жылдары Балтимор және ойыншы-менеджер МакГроу жаңадан құрылған Кәсіби бейсбол клубтарының Америка лигасында («Америка лигасы») алғашқы 8 франшизаның иегері атанды (Ескі кіші лига деңгейіндегі Батыс лигасынан), ол президент Бан Джонсон басшылығымен ірі лига мәртебесіне ие болды. Бірақ тағы да Балтимор командасы мен қаласы Нью-Йорк қаласының франшизасына құрбан болды – «Нью-Йорк Хайлендерс» (кейде «Нью-Йорк Американс» деп те аталады), себебі команда 1903 жылы екі маусым – 1901 және 1902 жылдары ойнағаннан кейін елдің ең ірі қаласымен алмастырылды. 1903 жылы «бейстібол соғыстарын» аяқтау үшін жасалған «бейбіт келісімшарттың» бір шарты ретінде жаңа чемпионат турнирі – Әлем сериясы да іске қосылды. Бастапқы қиындықтардан кейін, бұл жаңадан келген Нью-Йорк Хайлендерс командасы он жылдан кейін, 1913 жылы өзгертілді, ал 1920 жылдары жас Балтиморлық Джордж Герман «Бейб» Руттың көмегімен бейсболдың ең табысты франшизасы – «Нью-Йорк Янкиз» атанды. Бұл атау 1903 жылдан 1953 жылға дейін жоғары деңгейдегі кіші лига командасы үшін қайта жаңғыртылды. Бұл Ориолс Халықаралық лиганың тұрақты мүшесі болды (канадтық және кубалық командалар американдық командалармен бәсекелестікке түсті), ақырында үшінші А («AAA») деңгейіне жетті, бұл ірі лигадан бір саты төмен еді. Балтимордың өзінің Бейб Руты 19 жастағы жабайы, тәжірибесіз жас жігітті Сент-Мэридің өнеркәсіптік мектебінен Вилкенс және Кэтон даңғылдарындағы шартқа қол қойғаннан кейін, иесі/менеджері Джек Даннның Ориолс командасы үшін бір маусымға ғана қатысты, бірақ 1914 жылы Федералды лиганың Балтимор Террапинс командасының үшінші ірі лигалық бәсекесіне байланысты оны АЛ «Бостон Ред Сокс» клубына сатуға мәжбүр болды. IL Orioles кіші лигадағы ең жақсы бейсбол командаларының бірі болды, олар AL және NL командаларымен көрмелерде жиі бәсекелестікке түсті. «Құстар» тоғыз лига чемпиондығын жеңіп алды, алдымен 1908 жылы, содан кейін 1919 жылдан 1925 жылға дейін «Қыңғырлаған 20 жылдар» кезеңінде ұзақ үстемдік құрды, содан кейін 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, үй алаңы Ориол паркі (1915 жылы салынған) Гринмаунт даңғылындағы апатты өрт салдарынан жоғалғаннан кейін драматикалық түрде жеңіске жетті. Кейіннен 1944 жылғы маусымның қалған бөлігіне (сондай-ақ келесі он жылға дейін 1954 жылға дейін) 33-ші көше бульварына Муниципальдық стадионға (Бальтимор немесе Венабл немесе кейінірек Бэйб Рут стадионы) көшіп, 1922 жылы салынған футбол стадионына орналасты. Стадионның үлкен сыйымдылығынан кейін, Жасөспірімдер әлем чемпионаты сол жылғы ірі лигалар әлем чемпионатынан көп көрермен жинады, оған, кездейсоқ, сол команданың құрамына кірген «Сент-Луис Браунс» (AL) және «Сент-Луис Кардиналс» (NL) командалары 10 жылдан кейін Балтиморға көшіп, 33-ші көшедегі бұрынғы Венабл паркінде салынған 1949–1954 жылдарғы қайта жаңартылған Мемориалдық стадионды иеленді. 2014 жылғы маусымда Ориолс франшизаның Балтиморға көшіруінің 60 жылдығын еске алу үшін оң жақ жеңінде арнайы белгіні тақты.

Балтимордағы алғашқы жылдары (19541965)

Жаңа AL Orioles командасы Сент-Луис командасынан қалған ойыншыларды тастап кеткеннен кейін де бәсекеге қабілетті болу үшін шамамен алты жылға жуық уақыт кетті. 1955-1958 жылдар аралығында алаңдағы менеджер және бас менеджер болып қызмет еткен Пол Ричардстың басшылығымен (Джон МакГроудан кейін екі лауазымды бір уақытта атқаратын алғашқы адам), Orioles командасы беделге қадам-қадаммен көтеріле бастады. Алғашқы бес жылда олар тек бір рет .500 көрсеткішін тіркеді (76–76, жылы), бірақ билет сату бойынша табысты болды. Мысалы, алғашқы маусымда олар 1,06 миллионнан астам жанкүйерді тартты – бұл Милуоки мен Сент-Луистегі өткен жылдарына қарағанда бес есе көп. Бұл осы кезеңде меншік иелері құрамындағы шағын өзгерістер кезінде болды. Майлз екі жыл бойы команда президенті болды, содан кейін әзірлеуші Джеймс Килтидің пайдасына қызметтен бас тартты. Кейін Килти қаржыгер Джо Иглехартқа жол берді. 1960 жылдардың басында Брукс Робинсон, Джон "Буг" Пауэлл және Дэйв МакНалли сияқты жұлдыздар күшті жас ойыншыларды дамыту жүйесі арқылы өсіп-жетілді. Orioles командасы алғаш рет 89–65 есебімен жеңіске жеткенде, Америка лигасында екінші орынға ие болғанда көзге түсті. Олар әлі де Yankees командасынан сегіз ойынға қалып қойған болса да, 1944 жылдан бері маусым соңында титул үшін күресте маңызды рөл атқарды. Бұл сонымен қатар команданың 26 жыл ішінде тек екі ғана жеңіліс көрген маусымы болды. Шортстоп Рон Хансен "Жылдың жаңашылы" атағын алды, ал бірінші жылдық питчер Чак Эстрада 18 жеңіспен лигадағы жеңістер саны бойынша көшбасшы болды және "Жылдың жаңашылы" сайлауында Хансеннен кейін екінші орынды иеленді. 1965 жылғы маусымнан кейін Хоффбергер Иглехарттан Orioles командасының бақылау үлесін сатып алып, өзін президент етіп тағайындады. Ол соңғы он жыл бойы үнсіз серіктес болып келгеніне қарамастан, ең ірі акционер болды. Хоффбергердің сыра зауытының жарнамалық директоры Франк Кэшен атқарушы вице-президент болды. 1965 жылдың 9 желтоқсанында, Хоффбергер қызметке келгеннен кейін көп ұзамай, ол питчер Милт Паппас және тағы бірнеше ойыншыны Цинциннати Reds командасына, ал олардың орнына соққы беруге шебер Фрэнк Робинсонды алмастыру туралы келісім жасады. 1966 жылы Робинсон "Үштік тәжді" жеңіп алды (Америка лигасындағы орташа есеп, соққылар саны және ұпайлар саны бойынша көшбасшы) және Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығын алды, әр лигада MVP сыйлығын жеңген алғашқы (және әзірге жалғыз) ойыншы атанды (ол 1961 жылы NL MVP атанды, Reds командасын титулға жеткізді). Orioles командасы 1966 жылы алғашқы Америка лигасының чемпионы атанды және үлкен сенсация тудырып, әлем чемпионатын жеңіп алды, Лос-Анджелес Доджерс командасының үздік питчерлері Сэнди Куфакс пен Дон Драйсдейлді жеңді. Осылайша Orioles командасы 1903 жылдан 1960 жылға дейін Америка лигасын құраған сегіз команданың соңғысы болып, әлем чемпионатында жеңіске жетті. Ал Паппас екі жылдан астам уақыт ішінде Reds командасы сапында 30–29 есебімен ойнады, содан кейін басқа командаға ауыстырылды. Кейін ол 1971 және 1972 жылдары Чикаго Кабс командасы үшін екі жыл қатарынан 17 жеңіске жетті, соның ішінде соңғы маусымда ешқандай соққы жібермеді, бірақ бұл Reds командасына көмектеспеді, олар 1970 жылғы әлем чемпионатында Робинсон мен Orioles командасына жеңіліп қалды. Бұл ауыстыру бейсбол тарихындағы ең теңсіз ауыстырулардың бірі ретінде танылды, тіпті Сьюзан Сарандон 1988 жылғы "Булл Дурхам" фильміндегі монологында: "Жаман ауыстырулар бейсболдың бір бөлігі. Фрэнк Робинсонды Милт Паппасқа алмастырғанды кім ұмыта алады?" деп айтты.

Даңқ жылдары (1966-1983)

Ориолс клубының жас ойыншыларды даярлайтын жүйесі жеңіске жеткен командалардың ядросын құраған көптеген сапалы ойыншылар мен жаттықтырушыларды тәрбиеледі; 1966 жылдан 1983 жылға дейін Ориолс үш рет Әлем сериясінде жеңіске жетті (1966, 1970 және 1983), алты рет Америка лигасында жеңімпаз атанды (1966, 1969, 1970, 1971, 1979 және 1983) және алғашқы алты Америка лигасының Шығыс дивизионында бес рет жеңіп алды. Олар бейсболды «Ориол жолымен» ойнады, бұл ұйымдық этиканы ұзақ жылдар бойы клубтың тәрбиеленушісі және жаттықтырушысы Кал Рипкен аға «тамаша жаттығу тамаша нәтиже береді!» деген сөзімен ең жақсы сипаттады. «Ориол жолы» – бұл қажырлы еңбек, кәсібилігі және негізгі қағидаларды жақсы түсінудің негізгі лига деңгейінде табысқа жетудің кілті екеніне сенім. Бұл сенімге сәйкес, егер әр жаттықтырушы ойынды барлық деңгейде бірдей үйретсе, клуб үлкен лига командасына аз немесе ешқандай өзгеріссіз ауыстырылатын «қосалқы бөлшектерді» дайындауға болады. Осының нәтижесінде 1966 жылдан 1983 жылға дейін Ориолс командасы лиганың құрметіне ие болып, бейсболдағы ең табысты командаға айналды. Осы кезеңде үш Ориолс ойыншысы «Ең құнды ойыншы» атанды (Фрэнк Робинсон 1966 жылы, Буг Пауэлл 1970 жылы және Кал Рипкен кіші 1983 жылы), төрт Ориолс питчері алты «Cy Young» сыйлығын жеңіп алды (Майк Куэллар 1969 жылы, Джим Палмер 1973, 1975 және 1976 жылдары, Майк Фланаган 1979 жылы және Стив Стоун 1980 жылы), ал үш ойыншы «Жылдың жаңашылы» атанды (Ал Бэмбри 1973 жылы, Эдди Мюррей 1977 жылы және Кал Рипкен кіші 1982 жылы). Осы уақытта Ориолс клубы Сент-Луис кезеңімен байланысты соңғы қаржылық байланысын да үзіп жіберді. 1979 жылы Хоффбергер Ориолды көп жылдар бойы дос болған Вашингтонның адвокаты Эдвард Беннет Уильямсқа сатты. Келісімнің бір бөлігі ретінде Уильямс 1936 жылы Дональд Барнстың команда Сент-Луисте болған кезде шығарған акцияларын сатып алды, бұл франшизаны тағы да жеке меншікке қайтарды және Ориолстың Сент-Луис тарихымен байланысты қалған бірнеше байланыстардың бірін үзіп тастады. Осы өркендеу кезеңінде «Уивер ойыны» кең таралды. Бұл ойынға атау берген жалынды жаттықтырушы Эрл Уивердің сөзімен «орын салу, қорғану және үш ұпайлық соққы» деп сипатталды. Ориолс клубының бас менеджеріне журналист Эрл Уивердің өте талантты команданың басшысы ретінде «басқару пультін басушы менеджер» екенін айтқанда, ол: «Эрл машинаны жасады және барлық батырмаларды орнатты!» деп жауап берді. Фрэнк және Брукс Робинсонның жасы ұлғайған сайын, бірнеше рет «Cy Young» сыйлығын жеңіп алған Джим Палмер және екі қолмен ойнайтын бірінші базалық Эдди Мюррей сияқты жаңа жұлдыздар пайда болды. Аймақтағы басқа екі кәсіби спорт командасының құлдырауы және ақыры кетуімен, Ұлттық футбол лигасының «Балтимор Колтс» және бейсболдың «Вашингтон Сенаторлары» командаларының құлдырауымен Ориолс клубының табысы ескі «Мемориалдық стадионда» үлкен және жанкешті жанкүйерлер қатарын қалыптастыруға мүмкіндік берді.

Құлдырау және құтқару (1984-1991)

1983 жылы әлем сериясінде жеңіске жеткеннен кейін «Ориолс» ұйымы құлдырауға бет бұрды. 1986 жылы көптеген жарақаттар команданың 1967 жылдан бергі алғашқы жеңіліс маусымына әкеп соқты. 1988 жылғы маусым «Ориолс» командасының алғашқы 21 ойында жеңіліске ұшырауымен басталды, олар тек сәуір айының соңғы ойынында ғана жеңіске жетті. Бас жаттықтырушы Кал Рипкен аға маусымның алғашқы 6 ойынынан кейін қызметтен босатылды, оның орнына бұрынғы «Ориолс» жұлдызы Фрэнк Робинсон келді. Бірақ бұл қан кетуді тоқтатуға жеткіліксіз болды, және «Ориолс» 54–107 есебімен маусымды аяқтады, бұл 1939 жылдан бергі команданың ең нашар көрсеткіші. Келесі жылы «Ориолс» жаңа имиджке ие болды, мультяялық құстың орнына шынайырақ бейнеге көшті. 1989 жылғы команда, күтпеген жұлдыз Джефф Баллардтың арқасында, «Торонто Блю Джейс» командасынан кейін 87–75 есебімен екінші орынға ие болды, маусымның соңғы аптасына дейін жеңіске үміттенді және «Неге емес?» деген лақап атын алды. Фрэнк Робинсон команданы қиын жағдайдан шығарғаны үшін 1989 жылғы Америка лигасының үздік жаттықтырушысы атанды. Екі жылдан кейін Кал Рипкен кіші «Ориолс» командасының «Мемориал стадиондағы» соңғы маусымында Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Ол сондай-ақ Торонтоның «SkyDome» аренасында өткен 1991 жылғы «All Star» ойынының ең құнды ойыншысы атанды.

Камден-Ярдстегі Ориоль паркі және Рипкеннің рекорды (19921995)

1992 жылы «Ориолс» командасы үлкен салтанатты шарамен жаңа стадионда, «Камден-Ярдс» стадионында маусымын бастады. Бірақ жаңа стадионның аты дау тудырды. Көптеген адамдар «Ориолс» клубының жаңа үйі Бейб Руттың туған жеріне өте жақын болғандықтан, стадионға тікелей емес, Америка жеріне ешқашан аяқ баспаған британдық Чарльз Пратттың есімі берілгеніне қарсы болды. Руттың мансабының басында «Ориолс» үшін ойнағаны туралы да байланыс болды, бірақ Рут ойнаған «Ориолс» командасы, Сент-Луистен Балтиморға көшіп келген «Ориолс» командасынан бөлек еді. 1993 жылы Питер Ангелос «Балтимор Ориолс» командасын сатып алып, команданы жергілікті меншікке қайтарды. Дегенмен, Ангелостың меншігі бірқатар дау-дамаға әкелді. «Ориолс» 1993 жылы «Барлық Жұлдыздар» ойынын қабылдады. 1995 жылдың 6 қыркүйегінде «Камден-Ярдс» стадионында «Ориолс» пен «Калифорния Энджелс» командалары арасындағы ойында Кал Рипкен Лу Геригтің 2130 ойыннан тұратын үздіксіз ойын сериясын бұзды. 1999 жылы бүкіл елдегі жанкүйерлер бұл оқиғаны 20 ғасырдың ең маңызды бейсбол сәті деп таныды. Рипкеннің сериясы 2632 ойынға созылды, ол 1998 жылдың 20 қыркүйегінде ойынға қатыспау арқылы тоқтатылды.

Плей-оффқа қайта оралу (1996-1997)

1996 жылы команда иесі Питер Ангелос Торонтоның «Көк жаяулары» командасынан Пэт Гилликті «Ориолс» командасының бас менеджері қызметіне шақырды. Гиллик бірнеше ойыншыны әкелді, олардың ішінде қақпашы Б. Дж. Сурхофф, рельефтік шабуылшы Рэнди Майерс және екінші база ойыншысы Роберто Аломар болды. Гиллик пен менеджер Дейви Джонсон басшылығымен «Ориолс» 1996 жылғы маусымда Америка лигасының «уайлд-кард» жолдамасын жеңіп алып, постсезондық ойындарға оралды. Команда бір маусымда 257 рет допты соғып, үлкен лигада рекорд орнатты және дивизиондық серияда «Кливленд Индианс» командасын жеңіп, кейін даулы Американдық лига чемпионатының сериясында «Янкис» командасына есе жіберді (1-ші ойында жанкүйер Джеффри Майер Дерек Джетердің соққан добына кедергі келтірді; бұл соққы «хоум-ран» деп есептелді және «Янкис» командасы ақырында ойынды жеңді). «Ориолс» 1997 жылы AL Шығыс дивизионының титулын жеңіп, «басынан аяғына дейін» (маусымның бірінші күнінен соңғы күніне дейін көшбасшы болып) сақтап қалды. Ашылу раундында «Сиэтл Маринерс» командасын төрт ойында жеңгеннен кейін, команда 1997 жылғы Американдық лига чемпионатының сериясында тағы да жеңілді, бұл жолы аутсайдер саналған «Индианс» командасына, онда «Ориолс» командасының әр жеңілісі бір ұпай айырмасымен болды. «Ориолс» плей-оффтың ешқайсысында да Әлем чемпионатына қатыса алмағаннан кейін, Джонсон Ангелоспен болған даудан кейін менеджер лауазымынан кетті, ал оның орнына питчинг жаттықтырушысы Рей Миллер келді.

Төмендеу (1998-2004)

Миллер жетекшілік еткен кезде «Ориолс» тек плей-оффқа қатыса алмаған ғана емес, сонымен қатар жеңіліспен аяқталған маусымды өткізді. 1998 жылы Гилликтің шарты бітіп, жаңартылмады, ал Ангелос Франк Ренді бас менеджер ретінде тағайындады. «Ориолс» күшті соққышы Альберт Беллді құрамына қосты, бірақ команданың қиындықтары 1999 жылғы маусымда да жалғасты. Рафаэль Пальмейро, Роберто Аломар (Кливландта ағасы Сэндиге қосылған) және Эрик Дэвис бос агент ретінде клубтан кетіп қалды. Екінші рет қатарынан жеңіліспен аяқталған маусымнан кейін Ангелос Миллер мен Ренді қызметтен босатып, Сид Трифтті бас менеджер етіп тағайындады. Команданы алаңға шығаруға бұрынғы «Кливланд» менеджері Майк Харгроув шақырылды. 1998 жылы «Ориолс» логотипіндегі құсты жаңартса, келесі жылы, 1999 жылы тағы да өзгертіп, жаңалады. ХХІ ғасырдың басындағы он жылдық «Ориолс» үшін қиын болды, себебі команданың нашар ойыны, тиімсіз басқару және «Янкис» пен «Ред Сокс» командаларының көтерілуіне байланысты күреске түсті. Бәсекелес командалардың үлкен медиа нарығы болғандықтан, қаржылық тұрғыда артықшылықтары болды. «Ориолс» үшін жағдайды одан әрі қиындатқан нәрсе – 2004 жылы Ұлттық лиганың «Монреаль Экспос» франшизасының Вашингтон, Колумбияға көшірілуі болды. «Ориолс» клубының иесі Питер Ангелос Бас лигадан өтемақы талап етті, себебі жаңа «Вашингтон Нэшнлс» командасы «Ориолс» жанкүйерлері мен теледидардан түсетін табысқа нұқсан келтіруі мүмкін еді. Дегенмен, Балтимор-Вашингтон агломерациясында бәсекелестік «Ориолс» командасын жанкүйерлерге тартылу үшін жақсырақ өнім көрсетуге итермелейді деген үміт болды. 2003 жылғы маусымнан бастап ұйымдағы жағдайды өзгерту үшін үлкен жұмыстар басталды. Бас менеджер Трифт қызметтен босатылып, оның орнына «Ориолс» Жим Битиді атқарушы вице-президент және Майк Фланаганды бейсбол операцияларының вице-президенті етіп тағайындады. Тағы бір жеңіліс маусымынан кейін Харгроувтің шарты ұзартылмады, ал «Янкис» командасының жаттықтырушысы Ли Маццилли жаңа алаң менеджері болып тағайындалды. Команда шортстоп Мигель Техада, қақпашы Хави Лопес және бұрынғы «Ориолс» ойыншысы Рафаэль Пальмейро сияқты күшті соққышыларды шартқа алды. Келесі маусымда «Ориолс» аутфилдер Сэмми Сосаны сатып алды.

2005 жылғы маусым

2005 жылғы маусым «Ориолс» тарихындағы ең даулы маусымдардың бірі болды. «Ориолс» маусымды жарқын бастап, 62 күн бойы Американдық лиганың Шығыс дивизионында көшбасшы болып тұрды. Алайда, алаңда да, алаңнан тыс да туған жағдайлар команданың күйреуіне әкелді, олар «Жұлдыздар ойынынан» кейін күресіп, «Янкис» пен «Ред Сокс» командаларынан қалып қойды. Луис Матос, Хави Лопес, Брайан Робертс, Сэмми Соса және Ларри Бигбидің жарақаттары бірнеше аптаның ішінде тікелей келіп жетті. Команда менеджер Мацциллидің осы қиын кезеңде командаға көмектесу үшін жасаған «жедел жәрдем» сияқты шараларына наразы болды. «А» лигасының «Фредерик» командасының ойыншысы Джефф Фиорентино сияқты жас лигадан келген ойыншылар, өткен маусымда .311 көрсеткіш жинаған тәжірибелі Дэвид Ньюхан сияқты ойыншылардың орнына тартылды. 15 шілдеде Рафаэль Палмейро Сиэтлде өзінің 3000-ші соққысын жасады, бірақ 15 күннен кейін анаболикалық стероид станозололға оң сынақ нәтижесінен кейін MLB есірткі саясатын бұзғаны үшін дисквалификацияланды. «Ориолс» көшбасшылықтан түсіп, Американдық лиганың Шығыс дивизионында төмендеді. Бұл сәтсіздік Мацциллиге тамыздың басында лауазымынан кетуге себеп болды, бұл 2003 жылғы бас менеджерлік үміткері Сэм Перлоццоға уақытша бас менеджер болып, команданы 23–32 есебімен аяқтауға мүмкіндік берді. «Ориолс» Оттава «Линкс» командасынан Дэйв Кэшті бірінші базалық жаттықтырушы ретінде шақырды. Клубтың маусымдық трансфері болған Соса он жылдық ең нашар көрсеткішін көрсетті – 14 хоум-ран және .221 соққы көрсеткіші. Оның жоғары жалақысы, нашар ойын көрсетуі және соғыс жаттықтырушысы Терри Кроулимен және Мигель Техада сияқты командаластарымен болған шиеленісті қарым-қатынасын ескере отырып, «Ориолс» оны қайтадан қол қоюға тырыспады. «Ориолс» Палмейроға да еркін агент ретінде өтініш беруге рұқсат берді және оны қайтадан қол қоймайтынын жариялады. 25 тамызда питчер Сидни Понсон мас күйде көлік жүргізу фактісі үшін қамауға алынды, ал 1 қыркүйекте «Ориолс» оның келісім-шартын (моральдық талаптар бойынша) бұзып, босатты. Бас лига бейсболшылар қауымдастығы Понсонның атынан наразылық білдірді, ал іс төрелікке жіберілді. Іс 2008 жылдың соңында Понсонның төрелік сотта жеңіске жеткенімен аяқталды.

Бас кеңседегі өзгерістер

2005 жылғы көңіл көншітпеген маусымнан кейін "Ориолс" командасында маңызды өзгерістер қажет екені анық болды. Бас кеңседе атқарушы вице-президент Бити қайта тағайындалмады, бұл Фланаганға жалғыз бас менеджер болуға жол ашты. Одан кейін Джим Дукетт бейсбол операцияларының вице-президенті қызметіне тағайындалды, бұл Фланаганның бұрынғы лауазымы болған. Дукетт келісімшартқа қол қойған кезде Фланаганға бағынышты екенін, демек, "екі басшы бас менеджер" енді болмайтынын нақты айтты. "Ориолс" сондай-ақ бас менеджердің көмекшісі Эд Кенниді жұмыстан шығарды және бейсбол ақпараттық жүйелерінің директоры Дейв Риттерпуштан отставкаға кетуін сұрады.

Коучинг қызметкерлерінің өзгеруі

Сонымен қатар, "Ориолс" командасының жаттықтырушылар құрамында да маңызды өзгерістер болды. Перлоццо жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды және Мацциллиден өзгеше, оған жаттықтырушылар құрамын өз еркімен таңдауға толық мүмкіндік берілді. Перлоццо Атланта командасында көптеген питчерлердің мансабын өзгерте білген Лео Маццонеді "Ориолс" командасының питчерлермен жұмыс жасайтын жаттықтырушысы болуға көндіріп, жақсы старт алды. Ол Кроулиді соққы жаттықтырушысы ретінде сақтап, Кашты бірінші база жаттықтырушысы етіп тағайындады. Бұрынғы база жаттықтырушысы және 1983 жылғы Әлемдік серияның ең құнды ойыншысы Рик Демпси қайтыс болған Элрод Хендрикстің орнына бульпен жаттықтырушысы болды, ал Том Требельхорн үшінші база жаттықтырушысы қызметін қайтадан атқара бастады. Перлоццо өзінің құрамын бұрынғы "Cubs" және "Phillies" командаларының бас жаттықтырушысы Ли Элиямен толықтырды.

Тізімдегі өзгерістер

2005 жылғы құрамдағы өзгерістерге Питер Ангелостың сөздері кіріспе болды: "Біз келесі жылы қайтадан күшті боламыз. Сіздер бұл әнді бұрын да естігенсіздер, бірақ бұл жолы ол міндетті түрде орындалады." "Ориолс" Палмейро, Соса және Сурхоффтың еркін агенттерге шығуына рұқсат берді. Олар тілек тізімін де жасады: күнделікті ойнайтын бірінші базалық, тәжірибелі бастаушы питчер, жақындаушы питчер, қорғанысқа жақсы қарайтын қақпашы, аутфилдке көмек, қорғанысты нығайту және жылдамдық. Дегенмен, маусымнан тыс жасаған амалдары бұрынғы жылдардан ешқандай айырмашылық көрсетпеді. "Ориолс" Торонто "Блю Джейс" клубына өткен Б.Ж. Райанды қайтадан шақыра алмады. Олар бірінші базалық Пол Конерко, аутфилдер Джонни Деймон және бастаушы питчер Пол Бердті сатып алуға тырысты. "Ориолс" аутфилдер Джероми Берницпен келісімге келгені туралы хабар тарады, бірақ оның агенті физикалық тексеруге қатысты талаптарға келіспеді, заңгерлер бұл талаптар стандартты екенін айтты, сосын Берниц "Питтсбург Пайрэтс" клубымен келісім шартқа отырды. "Ориолс" A.J. Бернетт пен Кевин Миллвуд сияқты ойыншыларға ұсыныс жасаудан бас тартты, олардың бағасы "Ориолс" төлеуге дайын болған сомадан әлдеқайда жоғары болды. "Ориолс" қолға алған жалғыз ойыншы – қақпашы Рамон Эрнандес болды. Жоғары деңгейдегі ойыншыларды тартуға мүмкіндік болмағандықтан, "Ориолс" жасөспірім ойыншыларға дамуға көбірек уақыт беру үшін бірнеше қадам жасады. Бұл Джефф Конин мен Кевин Миллар сияқты ойыншыларды шақыруға әкелді, екеуі де командадағы жағымды атмосферасымен танымал болды. "Ориолс" қажетті ойыншыларды алу үшін бірнеше ауыстыру жасады. Олар алдымен наразылық білдірген питчер Стив Клайнды ЛаТрой Хокинске ауыстырды, содан кейін аутфилдер Кори Паттерсонды шақырып алды, ол аутфилдке жылдамдық пен қорғаныс әкелді, ал бұрынғы жақындаушы питчер Хорхе Хулио мен Джон Мэйнды тәжірибелі бастаушы питчер Крис Бенсонға ауыстырды. "Ориолс" болашақта еркін агенттерге шығатын аутфилдер Джей Гиббонс пен үшінші базалық ойыншы Мельвин Мораның келісімшарттарын ұзартты және екінші базалық ойыншы Брайан Робертспен келісімшартты жаңартты. Команданың маусым ашылу күніндегі құрамында жас үміткер Ник Маркакис болды, ол Американдық лиганың "Жылдың жаңашылы" аталымын жеңіп алуға мүмкіндік алатын, "Ориолс" жүйесінен шыққан ең жақсы жас позициялық ойыншы. Маркакис "Ориолс" командасының бұрынғы мақтан тұтқан жасөспірімдер жүйесінің қайта жаңғыруын білдірді, онда "Бейсбол Америка" журналының 2006 жылғы кіші лигадағы ең үздік 100 үміткерінің тізімінде төрт ойыншы бар.

Мигель Техада

Ориолз командасының маусым бойы ешқандай қимыл жасамауы көптеген адамдарды, соның ішінде Мигель Техаданы да ашуландырды. Осыдан кейін ол даулы түрде "жеңімпаз команда үшін ойнағым келеді" және "мүмкін, жаңа орта керек" деген мәлімдеме жасады. Ориолз басшылығы Техаданы алмасуға қызығушылық танытқан көптеген командалармен келісімдер жүргізе бастады. Бостон Ред Сокс командасының All Star ойыншысы, аутфилдер Мэнни Рамиресті Техадаға ұсынғаны туралы ақпарат тарады, бірақ Ориолз басшылары бұл ақпаратты растамады. Сондай-ақ, Марк Приордың да Техадаға ұсынылғаны туралы әңгімелер болды. Бірнеше аптадан кейін, командаласы Мелвин Мора Ориолз бен Техада арасында телефон арқылы келісімге келуге көмектесті, нәтижесінде Техада өз сөздерінен бас тартып, бұл мәлімдемелердің мақсаты Ориолзды еркін агенттер нарығында белсендірек болуға итермелеу болғанын айтты. Ориолз командасы 2006 жылғы маусымды 70-92 есебімен аяқтады, бұл AL Шығыс дивизионының жеңімпазы – Янкистерден 27 ойын кем нәтиже көрсетуіне әкелді.

2007-2011: Қайта құру жылдары және Бак Шоуолтердің келуі

2007 жылғы маусымның ортасында Энди МакФайл атты Бейсбол операцияларының жаңа президенті тағайындалды. МакФайл 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Миннесота Твинз командасының бас менеджері ретінде жетістікке жеткен, ал 1994 жылдан 2006 жылға дейін Чикаго Кабс командасының бас атқарушы директоры болды. Ол 2007 жылғы маусымның қалған бөлігін «Ориолс» командасының ойыншылардың деңгейін бағалауға жұмсады және «Ориолс» командасының Американ лигасының Шығыс дивизионында қайтадан жеңіске жете алуы үшін маңызды қадамдар жасау қажеттігін анықтады. Келесі маусымда ол екі ірі сауда жасады, әрқайсысы бес перспективті ойыншыға немесе (немесе жас, төмен құнды ойыншыларға) алмасу үшін бір премиум ойыншыны жіберді. 2007 жылы .296-ға соққан, 18 хоум-ран соққан және 81 ұпай жинаған Техада Хьюстон Астрос командасына аутфилдер Люк Скотт, питчерлер Мэтт Алберс, Трой Паттон және Деннис Сарфате, сондай-ақ үшінші база ойыншысы Майк Костанцоға алмастырылды. Жаңа тағайындалған «Ориолс» командасының жетекші питчері Эрик Бедард, 2007 жылы 13-5 есебімен, 3.16 орташа ұпаймен және 221 страйк-аутпен ойнаған, Сиэтл Маринерс командасына аутфилд перспективі Адам Джонс, сол жақ питчер Джордж Шеррилл және үш кіші лига питчері – Крис Тиллман, Кам Микколио және Тони Батлерге алмастырылды. Әсіресе Бедард саудасы франшиза тарихындағы ең тиімді және табысты саудалардың бірі болды. МакФайл «Ориолс» командасы үшін жасаған көптеген саудалары ұзақ мерзімді перспективада табысқа жеткенімен, ол жасаған тәжірибелі ойыншыларды сатып алулар көбінесе сәтті болмады, нәтижесінде команда АЛ Шығыс дивизионында 4-тен жоғары орын алмады немесе 69 жеңістен аспады, ал МакФайл басқару кезінде. Оның кейбір бос агенттермен жасаған келісімдері оң әсер етті (мысалы, релиф питчері Кодзи Уэхара), бірақ көпшілігі орташа нәтижелер берді. Атап айтқанда, «Ориолс» командасы осы кезеңде табысты питчинг құрамын құра алмады. 2008 жылдан 2011 жылға дейінгі кезеңде олардың ең тұрақты бастаушы питчері Джереми Гатри болды, ол 4 маусымның 3-інде ашылу күнінің питчері болды және осы кезеңде 4.12 орташа ұпай жинады. 1997 жылғы плей-офф маусымынан кейін Дейви Джонсонның жұмыстан босатылғаннан кейін «Ориолс» командасының иелері өздеріне ұнайтын менеджерді табуға тырысты, және бұл кезең де ерекше емес болды. Дейв Трембли 2007 жылдың маусым айында уақытша менеджер болып тағайындалды, ал сол жылдың соңында уақытша статусы алынып тасталды. Трембли 2008 және 2009 жылдары да команданы басқарды, бірақ команданы АЛ Шығыс дивизионының соңғы орынынан шығара алмады. 2010 жылғы маусымды 15-39 есебімен бастағаннан кейін Трембли жұмыстан босатылды, ал үшінші базаның жаттықтырушысы Хуан Самуэль уақытша менеджер болып тағайындалды. «Ориолс» командасы 2010 жылғы маусымда жалғасып жатқанда менеджерлік лауазымға тұрақты кандидатты іздеді, және екі рет АЛ Жыл менеджері атанған Бак Шоуолтер 2010 жылдың шілдесінде жұмысқа қабылданды. Ол команданы басқарғаннан кейін «Ориолс» 34-23 есебін көрсетті, бұл болашақта жақсы нәтижелер күтілуде екенін көрсетті және «Ориолс» жанкүйерлеріне команданың болашағына жаңа үміт пен оптимизм сыйлады. «Ориолс» командасы 1997 жылдан бері алғашқы плей-оффқа қатысуға үміттене отырып, 2011 жылы команданы жақсарту үшін белсенді қадамдар жасады. МакФайл «Даймондбэкс» және «Твинс» командаларынан Марк Рейнольдс және Дж. Дж. Харди сияқты тәжірибелі ойыншыларды әкелу үшін сауда жасады. Тәжірибелі бос агенттер Деррек Ли және Владимир Герреро да шабуылды жақсартуға көмектесу үшін келді. 2011 жылғы сауда мерзімінде жанкүйерлердің сүйіктісі Кодзи Уэхара Крис Дэвис және Томми Хантерге алмастырылып, «Техас Рейнджерс» командасына жіберілді, бұл бірден нәтиже бермеді, бірақ команданың кейінгі жетістіктері үшін маңызды болды. Бұл қадамдардың әртүрлі әсерлері болғанымен, «Ориолс» командасы 2011 жылы алдыңғы жылға қарағанда 95-тен көп ұпай жинады. Команда әлі де АЛ Шығыс дивизионында соңғы орынды иеленді, себебі команданың питчинг құрамының толыққанды жетіспеушілігі болды. Брайан Матуз бас лига тарихындағы ең жоғары бір маусымдық орташа ұпай көрсеткішін (12 ойыннан кейін 10.69) көрсетті және Джереми Гатриден басқа «Ориолс» командасы үшін ойын бастаған әрбір питчер маусымды 4.50 немесе одан жоғары орташа ұпаймен аяқтады. «Ориолс» командасы сол жылы 30 ірі лига командасының арасында 4.89 командалық орташа ұпаймен соңғы орынды иеленді. МакФайлдың келісім-шарты 2011 жылдың қазанында жаңартылмады және жаңа бас менеджерді іздеу басталды. Көптеген үміткерлер бұл лауазымнан бас тартқан ашық сұхбат процесінен кейін бұрынғы бас менеджер Дэн Дукетт бейсбол операцияларының атқарушы вице-президенті болып тағайындалды.

2012-2014 "Біз тоқтамаймыз, белбеулеріңізді байлаңыз".

Дукетт «Ориольс» құрамасын, әсіресе питчинг құрамын жаңартуға көп уақыт жұмсаған жоқ. Ол Гатриді Джейсон Хаммелге айырбастап «Колорадо Рокис» клубына жіберді. «Nippon Professional Baseball» лигасынан жаңа агенттік ойыншы Вэй Ин Ченді шақырды, ал Мигель Гонсалес кіші лигадағы бос агент ретінде келісім жасады. Нейт МакЛаут 2012 жылдың маусым айында кіші лигамен келісімге отырды және маусым соңында маңызды үлес қосты. 2012 жыл көптен күткен жас талант Мэнни Мачадоның дебютімен де есте қалды. «Ориольс» 2012 жылы 93 ойын жеңіске жетті (алдыңғы жылы 69 жеңгеннен кейін), бұл бір ұпаймен аяқталған 29-9 есебі және қосымша таймдағы 16-2 есебінің арқасында мүмкін болды. Бұл «Ориольс» пен бұрынғы питчинг құрамы арасындағы айырмашылық күн мен түндей болды, оған Джим Джонсон және оның 51 сейві көмектесті. Ол 2.49 орташа ұпаймен аяқтады, ал Даррен О'Дей, Луис Аяла, Педро Строп және Трой Паттон да 3.00-ден төмен орташа ұпай көрсетті. Сарапшылар команданың күтілмеген жетістіктеріне таң қалды, бірақ сол жылы регресс болған жоқ. Олар қыркүйекке дейін AL East біріншілігі үшін «Нью-Йорк Янкиз» клубымен күресті және Америка лигасының екінші жолдаманы жеңіп, 15 жылдан кейін алғаш рет плей-оффқа қатысу құқығын алды. «Техас Рейнджерс» клубымен өткен «бір шешімді» жолдама ойынында тамыз айында Мэтт Линдстромға айырбасталып алынған Джо Сондерс Ю Дарвишті жеңіп, «Ориольс» командасы дивизиондық кезеңге өтті, онда олар таныс қарсылас – «Янкиз» клубымен кездесті. «Ориольс» серияны бес ойынға дейін созды (серияның 1 және 3-ойындарында жеңіліске ұшырап, 2 және 4-ойындарында жеңіске жетті), бірақ CC Сабатиа 5-ші ойында «Ориольс» клубының Джейсон Хаммелін жеңіп, «Ориольс» плей-оффтан шығарылды.

Плей-оффқа қайта оралу (20152016)

26 сәуірде «Ориолс» командасы «Бостон Ред Сокс» клубына қарсы 18 ұпай жинады, бұл олардың бір ойындағы ең көп ұпайы болды. Бұрынғы рекорд 2006 жылғы 19 сәуірде «Кливленд Индианс» клубын 18–9 есебімен жеңген кезде тіркелген. «Ориолс» «Ред Сокс» клубын 18–7 есебімен жеңді. 16 маусымда «Ориолс» «Филадельфия Филлис» клубына қарсы 19 ұпай жинады, бұл маусым басында «Ред Сокс» клубына қарсы жинаған ең көп ұпай көрсеткіші. Ойын барысында «Ориолс» командасы 8 хоум-ран соқты, бұл клуб тарихындағы рекорд. 28 маусымда команда «Ориолс» тарихындағы 5000-ші жеңісін «Индианс» клубына қарсы 4–0 есебімен тіркеді. 16 тамызда «Ориолс» «Оукленд Атлетикс» клубын 18–2 есебімен жеңді, осы ойында команда бір ойындағы соққылар бойынша 26 соққымен клуб рекордты теңестірді. 11 қыркүйекте «Ориолс» командасы «Канзас-Сити Роялс» клубына қарсы 8-іннингтің төменгі жағында 6–4 есебімен 2 ұпайдан қалып қойды. «Ориолс» 14–8 есебімен жеңіске жетті. Бұл кездесуде сол жақ қорғаушы Нолан Реймольд және белгіленген соққышы Стив Клевенгер екеуі де карьерасында алғашқы рет гранд-слэм соқты, соның арқасында «Ориолс» командасы тарихында екі ойында бір иннингте бірнеше гранд-слэм соққан жалғыз команда атанды. Бұл оқиға соңғы рет 1986 жылы орын алған. 30 қыркүйекте тағдыр өзгерді, «Торонто Блю Джейс» командасы «Ориолс» клубына қарсы Балтиморда жеңіске жетіп, AL East дивизионында жеңіске ие болды. Бір жыл бұрын осы аренада «Ориолс» командасы дивизиондық титулды жеңіп алған еді. 2016 жылғы маусым «Ориолс» үшін 500-ден жоғары көрсеткішпен өтті, бірақ олар дивизионда жеңіске жете алмады, алайда уайлд-кардқа қатысуға мүмкіндік алды. Дегенмен, олар AL Wild Card ойынында «Торонто Блю Джейс» клубынан жеңілді.

2017 жылғы маусым

2017 жылғы маусым Ориолс командасының 2011 жылғы маусымнан бергі алғашқы ұтысқа ұшыраған маусымы болды. Олар 75–87 есебімен Америка лигасының Шығыс дивизионында соңғы орынды иеленді.

2018 жылғы маусым

2018 жылғы «Ориолс» командасы франшиза тарихындағы ең көп жеңіліс рекордын жаңартты. Ал өткен маусымдағы 75–87 көрсеткішін жақсартудың орнына, олар 2003 жылғы «Детройт Тайгерс» командасынан кейін 50 ойыннан аз жеңіске жеткен және 2013 жылғы «Хьюстон Астрос» командасынан бері кемінде 110 ойынға жеңіліс тапқан алғашқы команда атанды.

2019 жылғы маусым

Тамыз айының соңына қарай 2019 жылғы "Ориолс" командасы жеңген ойындарынан екі есе көп ойында жеңіліске ұшырады. Лига бойынша рекордтық деңгейде хоум-рандар соғылды, ал 22 тамызда команда бір маусымда МЛБ-да хоум-рандарға қарсы рекордтық көрсеткішті орнатты (сондай-ақ, бұл күннен 12 жыл бұрын олар "Техас Рейнджерс" командасына 30:3 есебімен ұтылған еді). Команда 54–108 есебімен маусымды аяқтады, бұл 2020 жылғы МЛБ драфтында екінші таңдау құқығын алуға мүмкіндік берді.

2020 жылғы маусым

Қысқартылған 60 ойындық маусым болғанына қарамастан, "Ориолс" плей-оффқа талас жасады және бір кезде 20–21 есебімен болды, кейін 25–35 есебіне дейін төмендеді. Бұл, әйтеуір, 2017 жылдан бергі ең жақсы "Ориолс" командасы.

2021 жылғы маусым

2021 жылы Трей Манчини қуық ішегінің қатерлі ісігінен емделгеннен кейін қайта ойнады және Американдық лиганың «Жылдың қайта оралған ойыншысы» атанды. Седрик Муллинс франшиза тарихында 30-30 клубына қосылған екінші ойыншы болды. Бірақ, «Ориолс» командасы 52-110 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл көрсеткішпен «Аризона Даймондбэкс» командасымен бірдей нәтижеге ие болды, бұл үлкен лигадағы ең нашар көрсеткіштердің бірі.

2022 жылғы маусым

2022 жылы «Ориолс» командасы 2016 жылдан бері алғаш рет жеңісті маусымды өткізді, 83–79 есебімен Американдық лиганың Шығыс дивизионында төртінші орынға ие болды. Олар 1899 жылғы «Сент-Луис Перфектос» командасынан кейін бір маусымда 110 ойынды ұтып, келесі маусымда жеңіске жеткен алғашқы команда атанды.