Кіріспе
Вашингтон штатындағы тау, АҚШ
Хозомен Солтүстік шыңы
(Негізгі шың) алғаш рет 1904 жылдың 6 қыркүйегінде Шекаралық зерттеу тобынан Следж Тэтум және Джордж Э. Луддон, кіші, солтүстік жағынан бағындырылған. Оңтүстік қырқасы мен Оңтүстік-Батыс тірегінде басқа да жолдар бар. Солтүстік шыңы – Вашингтон штатындағы төртінші ең тік шың, шыңынан орташа еңісі 38,86° құрайды.
Хозомен Оңтүстік шыңы
биіктігі 8003 фут (2439 м), Солтүстік шыңнан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 1 миль (2 км) қашықтықта орналасқан. Оны алғаш рет 1947 жылғы 30 мамырда Фред Бекки, Мелвин Маркус, Джерри О'Нил, Кен Преструд, Херб Стейли және Чарльз Уэлш Оңтүстік-Батыс жолы арқылы бағындырған. Солтүстік шыңнан төмен болғанымен, оның солтүстік беті "шамамен 1000 фут бойына дерлік тік". Бұл оны Вашингтон штатындағы ең тік шыңға айналдырады, оның шаңырағынан бастап орташа тік бұрышы 42.62° құрайды.
Хозоменнің оңтүстік-батыс шыңы
7471 фут (2277 м) Хозомееннің оңтүстік-батысы - биіктігі 511 фут (156 м) болатын тік суб-түбегі, оған алғаш рет 1951 жылы Джон Дудра және Говард Род көтерілген. Ең оңай маршрут - тау қабырғасы мен шағыр арқылы, ол құмды. Тағы екі маршрут бар. Түбектің ең тік беті - солтүстік-батыс жағы.
БАҚ-та айтылғандар
Хозомин тауы Джек Керуактың 1958 жылғы "Дхарма бомждары" романының соңғы бөлімдерінде және оның 1965 жылғы "Жалпылау періштелері" романының басында жиі еске алынады, онда басты кейіпкерлер жақын орналасқан Жалпылау шыңындағы өрт күзетшілер бекетінде орналасқан. "Дхарма бомждары" романындағы өлеңнің бір шумағы: "Хозомин, Хозомин, мен көрген ең мұңды тау".
Хозомен оңтүстік-батысы
Оңтүстік-батыс жолы, Джон Дудра мен Говард Родтың 1951 жылы алғашқы көтерілісі. Оңтүстік қырат, Дик Кулберт, Гэри Джонкокс және Билл Шарптың 1958 жылы алғашқы көтерілісі. Қауіпті батыс тіктемесі мен беткейі, Эдмунд Зенгер, Юрген Освальд, Гернот Вальтердің 1969 жылғы 26 шілдеде алғашқы көтерілісі. III дәрежелі, қауіпті.
West buttress and face, first ascent Edmund Zenger, Juergen Oswald, Gernot Walter July 26, 1969. Exposed Grade III