Кіріспе

Құрып кеткен сүтқоректілер туысы

Апидиум туысы (лат. Apidium – Мысырдың бұқа құдайы Апис есімінен алынған, бұл атау алғашқы қазбалар сиырдың бір түріне жатады деп ойланғандықтан берілген) – 30-28 миллион жыл бұрынғы Олигоценнің басында өмір сүрген кем дегенде үш құрып кеткен приматтың туысы. Апидиумның қазбалары Мысырдың Фаюм шөгінділерінде көптеп табылады. Ерте түр, яғни Apidium moustafai қазбалары сирек кездеседі; ал кейінгі түр, Apidium phiomense қазбалары жиі кездеседі. Апидиум және оның Парапитецидтер тұқымдасына жататын өкілдері – қазіргі антропоидтардың барлық белгілерін сақтайтын алғашқы антропоидтар. Олардың тегі Эоцен дәуірінде Азияда өмір сүрген Eosimiidae тобымен тығыз байланысты.

Жасы

Апидиумның қазбалары бастапқыда олар табылған Джебель Катрани формациясының алғашқы талдауы негізінде 35,4 және 33,3 миллион жыл аралығында деп саналған. Бірақ 2006 жылы Эрик Сейферттің жасаған талдауы Джебель Катрани формациясының жасын қайта қарау қажеттігін көрсетті. Оның жаңа дәлелдерге жасаған бағалауы, олардың шамамен 30,2 мен 29,5 миллион жыл бұрын, Рупель (ерте олигоцен) эпохасының ішінде болғандығын анықтады.

Мінез-құлық

Апидиум түрлері бұрын тропикалық ормандар болған Солтүстік Африкада өмір сүруге жақсы бейімделген. Олар ағаштарда мекендеп, Saimiri туысына жататын қазіргі құмырсқа маймылдары сияқты төрт аяқпен және секіріп қозғалған. Бұл приматтар жеміс жейтін, күндіз белсенді және өткір көру қабілетіне ие болған. Апидиум еркектері ұрғашыларынан ірілеу болған, бұл олардың тірі приматтармен салыстырылғанда топта өмір сүргенін көрсетеді, онда бірнеше еркектер бірнеше ұрғашыны бақылаған. Еркектерде үлкен кәдімгі тістері болған. Апидиум фиоменс тістерінің тозу белгілері негізінен жұмсақ жемістермен қоректенгенін көрсетеді.