Лемур тәрізділер инфраотряды: эволюциясы мен таралуы
Lemuriformes
Лемур тәрізділер: мадагаскар лемурлары, галаголар мен лорис тәрізділер туралы ақпарат. Тіс тарағы, эволюциясы және таксономиясы. Приматтар туралы білуге асығыңыз ба?
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Приматтардың инфраотряды – өте ұқсас терминдердің түсіндірмесі
Infraorder of primates
an explanation of very similar terms
Лемуриформдар – Strepsirrhini подпоряднына жататын приматтардың жалғыз қазіргі инфраотряды. Оған Мадагаскардың лемурлары, сондай-ақ Африка мен Азияның галаголары және лоризидтері кіреді, бірақ кең таралған балама таксономия лоризоидтарды өз инфраотрядына, Lorisiformes-ке жатқызады. Лемуриформды приматтардың ерекше белгісі – тіс тарағы, ол ауыздың алдыңғы, төменгі бөлігінде орналасқан тістердің арнайы жиынтығы және көбінесе күтім барысында жүнді тарау үшін қолданылады.
Lemuriformes is the sole extant infraorder of primate that falls under the suborder Strepsirrhini. It includes the lemurs of Madagascar, as well as the galagos and lorisids of Africa and Asia, although a popular alternative taxonomy places the lorisoids in their own infraorder, Lorisiformes. Lemuriform primates are characterized by a toothcomb, a specialized set of teeth in the front, lower part of the mouth mostly used for combing fur during grooming.
Эволюциялық тарих
Лемуриформдардың тегі әлі анық емес және талқыланып жүр. Американдық палеонтолог Филипп Гингерич лемуриформ приматтарының европалық адапидтердің алдыңғы төменгі тістері мен тісқаптарының ұқсастығына байланысты, бірнеше еуропалық адапидтер туысынан пайда болғанын ұсынды. Алайда, бұл пікір нақты аралық қазбалардың жетіспеуіне байланысты толық қолдау таппады. Керісінше, лемуриформдар Солтүстік Африкаға қоныс аударған Азиялық серкамониндерінен немесе сиваладапидтерінен туындаған болуы мүмкін. 1997-2005 жылдар аралығында Египеттің Эль-Файюм кен орындарында 40 миллион жылдық үш лорисоид (Каранисия, Сахарагалаг және Вадилемур) табылар алдында, ең көне белгілі лемуриформдар Кения мен Уганданың ерте миоценінен (~20 млн жыл бұрын) табылған болатын. Бұл жаңа жағдайлар лемуриформ приматтарының орта эоценде Афро-Арабияда болғанын және лемуриформ туысы мен барлық басқа стрепсиррин тобы одан бұрын бөлініп кеткенін көрсетеді. Тунисіден табылған Джибелемур эоценнің соңына немесе ортасына (52-46 млн жыл бұрын) жатады және ол серкамониин деп есептелген, бірақ сонымен қатар лемуриформтың бастапқы түрі болуы мүмкін. Алжирден табылған азибидтер шамамен сол кезде пайда болған және джибелемуридтердің туыс тобы болуы мүмкін. Еоценнің соңынан Египеттен табылған Плезиопитекпен бірге, бұл үшеуі Африкадан шыққан лемуриформдардың бастапқы түрі саналады. Молекулалық сағаттың бағалауынша, лемурлар мен лорисоидтар Африкада палеоценде, шамамен 62 млн жыл бұрын, бөлініп кеткен. 47-54 млн жыл бұрын лемурлар ағыспен Мадагаскарға тарады. Оқшауланғаннан кейін, лемурлар түрленді және қазіргі маймылдар мен гоминидтер толтырған экологиялық орындарды иеленді. Африкада лорилер мен галаголар эоценде, шамамен 40 млн жыл бұрын, бөлініп кетті. Мадагаскардағы лемурлардан айырмашылығы, олар маймылдармен, гоминидтермен және басқа сүтқоректілермен бәсекелесуге мәжбүр болды.
Lemuriform origins are unclear and debated. American paleontologist Philip Gingerich proposed that lemuriform primates evolved from one of several genera of European adapids based on similarities between the front lower teeth of adapids and the toothcomb of extant lemuriforms; however, this view is not strongly supported due to a lack of clear transitional fossils. Instead, lemuriforms may be descended from a very early branch of Asian cercamoniines or sivaladapids that immigrated to northern Africa. Until discoveries of three 40 million year old fossil lorisoids (Karanisia, Saharagalago, and Wadilemur) in the El Fayum deposits of Egypt between 1997 and 2005, the oldest known lemuriforms had come from the early Miocene (~20 mya) of Kenya and Uganda. These newer finds demonstrate that lemuriform primates were present during the middle Eocene in Afro Arabia and that the lemuriform lineage and all other strepsirrhine taxa had diverged before then. Djebelemur from Tunisia dates to the late early or early middle Eocene (52 to 46 mya) and has been considered a cercamoniine, but also may have been a stem lemuriform. Azibiids from Algeria date to roughly the same time and may be a sister group of the djebelemurids. Together with Plesiopithecus from the late Eocene Egypt, the three may qualify as the stem lemuriforms from Africa. Molecular clock estimates indicate that lemurs and the lorisoids diverged in Africa during the Paleocene, approximately 62 mya. Between 47 and 54 mya, lemurs dispersed to Madagascar by rafting. In isolation, the lemurs diversified and filled the niches often filled by monkeys and apes today. In Africa, the lorises and galagos diverged during the Eocene, approximately 40 mya. Unlike the lemurs in Madagascar, they have had to compete with monkeys and apes, as well as other mammals.