Кіріспе

Үндістанның екі басты барабаны

Суринамда туған әнші

Дамару (дамáру; тибетше ཌ་མ་རུ་ немесе རྔ་ཆུང) – индуизм және тибет буддизмінде қолданылатын кішкентай екі басты барабан. Индуизмде дамару Шива құдайының, тантрикалық дәстүрлермен байланысты аспабы ретінде белгілі. Аңыз бойынша, Шива оны бүкіл ғаламды жарату және реттеу үшін рухани дыбыстар шығару мақсатымен жасаған. Тибет буддизмінде дамару медитация практикаларында қолданылатын аспап болып табылады.

Сипаттама

Барабан әдетте ағаштан немесе металдан жасалады, екі жағында былғары барабан табақтары болады. Резонаторы мыстан жасалған. Дамарудың биіктігі 6 дюйм, салмағы 250-ден 330 граммға дейін ауыспайды. Оның биіктігі бірнеше дюймнен бір футтан сәл асатын деңгейге жетеді. Оны бір қолмен тартады. Соққыштар әдетте былғары баулардың ұштарына бекітілген мұныштар болып табылады, олар дамарудың белдігіне оралған. Теріден жасалған түйіндер де соққы ретінде қолданылуы мүмкін; тоқыма материал да жиі қолданылады. Ойыншы білегін бұрап барабанды қозғалтқанда, соққыштар барабан табағына тиеді.

Индуизмдегі

Дамару бүкіл Үндістан субконтинентінде кеңінен таралған. Дамару – қуатты барабан саналады, оны ойнағанда рухани энергия туады деп сендіреді. Ол индуизм дініндегі Шива құдайымен байланысты. Санскрит тілінің дамарудың соққан дыбыстары арқылы танылғаны айтылады (дыбыстар үшін Шива Сутрасына қараңыз), сондай-ақ оның тандава ғаламдық биін орындауымен де байланысты. Дамару кішкентай, тасымалдауға ыңғайлы болғандықтан, түрлі музыканттар қолдайды. Кейбір дамарулардың қалқан тәрізді пішініндегі үшбұрышты жоғары бағытталған бейне еркектердің көбею қабілетін (лингам), ал төмен қарай дөңгелек бейне әйелдердің көбею қабілетін (йони) символдайды. Символикалық тұрғыдан алғанда, әлемнің жаратылуы дамарудың ортасында линг мен йони кездескенде басталады, ал олардың айырылысуы – әлемнің жойылуына әкеледі.

Косамбидің Дамару-саты

Мауриялық кезеңнен кейін Косамбиде (қазіргі Аллахабад ауданы) тайпалық қоғамда дөңгелек мөрлермен немесе мөрлерсіз мыс монеталар соғылған. Олардың монеталары дамару барабанының пішінін еске түсіреді. Осы сияқты монеталардың бәрі Косамбиге жатқызылады. Көптеген үнді мұражайларында, мысалы Ұлттық мұражайда, осы монеталардың коллекциялары сақталған.

Тибет буддизміне

Тибет буддистік дәстүрінде дамару қасиетті құралдар жинағының бір бөлігі болып табылады және бұл музыкалық аспап ежелгі Үндістанның тантрикалық практикасынан алынған. Олар 8-12 ғасырларда Гималайға жетіп, Ваджраяна дәстүрі Тібетте гүлденгенде, Үндістан субконтинентінде жоғалып кеткенімен сақталды.

Бас сүйек

Дамарудың бас сүйегі (топа) еркек және әйел бас сүйегінен немесе қаңқасынан жасалады, құлақтың үстінен жоғары кесіліп, екі бөлігі шыңынан біріктіріледі. Ішінде еркек және әйел мантралары алтынмен жазылады. Дәстүрлі түрде терілерді мыс және басқа минералды тұздармен, сондай-ақ арнайы шөп формулаларымен шамамен екі апта көміліп өңдейді. Содан соң олар екі жағына керіліп, көк немесе жасыл дақты бояуға ие болады. Жабық түрі қарапайым брокаттан, мыстан немесе күмістен жасалған, оған қол ұстағыш бекітілген, соққыштар осы жағаға ілінеді, ал олардың тоқыма қапшығы екі көзді бейнелейді. Бас сүйектері де олардың қасиеттері мен тегі бойынша мұқият таңдалады. 1960 жылғы Тибет диаспорасынан кейін олар Үндістанда және Непалда жасала бастады, бірақ сапасы нашарлай берді. Бүгінде Үндістан олардың көзі емес, ал Непалда оларды жасау мен экспорттауға тыйым салынған, себебі адам сүйектерін заңсыз жолмен алуға байланысты. Кейде олардың терісі боялған, дұрыс мантралары немесе басқа да қасиеттері жоқ болып табылады. Бұл дауылдардың символикасы мен энергетикалық қасиеттері кең ауқымды. Адам бас сүйегінен жасалған дамару немесе чанг те'у, Ваджраяна ритуалдарының көптеген түрлерінде қолданылады, сол қолда ұсталатын қоңырауға оң қолмен сүйемелдейтін стандартты аспап ретінде. Әдетте, түрлі тантрикалық тәжірибелер кезінде акцент немесе тыныс белгісі ретінде қолданылатын бұл дауыл, сонымен қатар, толық бөлімдерде уақытты сақтауға да мүмкіндік береді. Жеке тәжірибеші үшін бұл қажетті құрал, ал үлкен жиындарда оны тек Ринпочилер мен мантр оқу шеберлері ғана қолданады, сондай-ақ ұзын мүйіздер (курсив=жоқ), қысқа мүйіздер (курсив=жоқ), үлкен қоңыраулар (курсив=жоқ және курсив=жоқ) және үлкен ғибадатхана дауылдарымен (лаг на) бірге қолданады.

Шод дамару

Чод дамару (немесе чёда) – дамарудың ерекше түрі. Ол әдетте, айналымы бойынша үлкен және кішкентай аналогына қарағанда дөңгелек пішіндес болады. Чод дамару Чод тантрикалық практикасында қолданылады. Бұрынғы белгілі ескертулер жоқ, Чод дәстүрлі түрде акация ағашынан (seng deng) жасалады, бірақ ағаш уытты болмаса және тікендері немесе басқа да жағымсыз қасиеттері болмаса, түрлі ағаштар да қолданылуы мүмкін. Бір бөліктен, екі жақты (екі басты) қоңырау пішіндес жасалған, диаметрі 8 дюймнен 12 дюймға дейін өзгеріп отырады. Әдетте, ағаш текстурасы көрінетіндей жұқа лакпен жабылады, олар көбінесе қызыл (марпо), қара (накпо) немесе сирек сары (серпо) түсті акациядан жасалады және кейде бас сүйектерімен, сегіз зиратпен немесе басқа да символдармен суреттеледі. Белдік немесе белдік дәстүрлі түрде былғарыдан жасалады, бірақ көбінесе брокат қолданылады. Барабанның терісі жабылар алдында, оның ішкі жағына мантралар сериясы жазылады. Дамарудың дыбыс биіктігі әртүрлі болады, ал дыбысы ылғалдылық, температура сияқты жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін. Баяу және сақтықпен ойналатын дамарудың гулы, Чод ритуалының әуендері мен әндеріне сүйемелдейді, бұл рухани практиканың өзегіндегі ішкі медитация мен визуализацияларға қосымша болып табылады. Жоғарыда айтылғандар дамарудың идеалды өндірісіне қатысты және әлі де "Ваджраяна құралдарының нұсқаулығы" атты авторитетті заманауи еңбекте сипатталған. Үндістан мен Непалда жасалғандары белгісіз және арзан ағаштан жасалады, боялған терісі бар, көбінесе ішкі мантралары жоқ және техникалық әдебиетте, мысалы Mindroling Handbook-та көрсетілген көптеген маңызды талаптардан мүлдем ауытқып кетеді. Мұндай көшірмелер қазір кең таралған және Шығыс монахтары мен Батыс студенттері қолданады.

Шөпен

Дамарудың барлық түрлері дәстүрлі түрде ұзын белбеу немесе құйрықпен – шопенмен бірге жасалады. Шопен барабан сабының соңына бекітіледі, барабан ойналғанда ол қозғалады. Олар көбінесе тантралық элементтердің түстеріндегі брокаттан немесе жібектен тігіледі. Кішкентай дамаруларда шопен әдетте әшекейсіз болады, бірақ чöd дамаруда құйрығында матаға тігілген бірнеше заттар кездеседі. Бұл әшекейлерге көбінесе, бірақ олармен шектелмейтін: жылтыратылған күміс айна немесе мелонг, шағын қоңыраулар жиынтығы, жолбарыс және/немесе барс терісінің жолақтары, бір немесе бірнеше құнды тастар (мысалы, дзи моншақ) және түрлі-түрлі кішкентай мыс бұйымдары жатады.