Стивен Кернахан: Австралиялық регби футболшысының өмірбаяны

Кіріспе

Австралиялық футболшы, 1963 жылы туған.

Стивен Скотт Кернахан (1 қыркүйек 1963 жылы туған) – бұрынғы австралиялық футболшы, Австралия футбол лигасының (AFL) «Карлтон» футбол клубында және Оңтүстік Австралия ұлттық футбол лигасының (SANFL) «Гленелг» футбол клубында ойнаған. Ол сонымен қатар Оңтүстік Австралия құрамасы сапында 16 матч өткізіп, бес рет (1983, 1986, 1988, 1992 және 1994) All Australian құрамына іліккен. Кейін ол алты жыл бойы «Карлтон» футбол клубының президенті қызметін атқарды. «Sticks» деген лақап атымен танылған Кернахан «Карлтонның» ғасыр командасының капитаны болды және клубтың 738 гол соққан рекордын ұстады. 2022 жылы Джоэл Селвуд осы көрсеткішті жаңартқанға дейін ол клуб капитаны ретінде AFL-де ең көп ойын өткізген футболшының рекордын сақтап келді.

Ерте өмір

Стивен Кернахан – Оңтүстік Австралия футбол аңызы және Гленелг клубының чемпионы әрі басқарушысы Гарри Кернаханның ұлы, сондай-ақ бұрынғы Гленелг және Карлтон ойыншысы Дэвид Кернаханның ағасы. Кернахан Солтүстік Брайтон қаласындағы Паринга Парк бастауыш мектебінде және Брайтон орта мектебінде оқыған. Жасынан бастап ол футболдан бөлек, Оңтүстік Австралия құрамасынан крикет және серфинг спортында да өнер көрсеткен. Ол лицензия алған биржа брокері болып жұмыс істеді және футбол карьерасы барысында Аделаидада, содан кейін Мельбурндағы биржаларда қызмет етті. Гленелг клубымен байланысы ерте жасынан басталып кеткен; ол Крис Макдермотпен 10 жасқа дейінгі командада бірге ойнаған кезде өмір бойына сақталатын достық қарым-қатынас орнатты.

Гленелг

Ол өзінің кәсіби мансабын 1981 жылы 17 жасында Оңтүстік Австралия Ұлттық футбол лигасының (SANFL) «Гленелг» командасында бастады, 116 ойын өткізіп, 266 гол соқты (сонымен қатар түнгі сериялар/маусым алдындағы жарыстарда 20 ойын өткізіп, 24 гол соқты), және үш рет үздік ойыншы сыйлығын жеңіп алды. 1961 жылы «Магарей» медалін жеңіп алған Джон Халберттің басшылығымен Кернахан 1981 жылы «Порт-Аделаидаға» және 1982 жылы «Норвудқа» есесін келтірген «Гленелгтің» финалдық матчтарына қатысқан команда мүшесі болды. 1983 жылы ол «Магарей» медалі үшін дауыс беруде 44 дауыспен жеңіске жетті, бұл оның жетістігін одан да ерекше етті, себебі «Гленелг» маусымда 22 ойынның тек 9-ын ғана жеңді (алғашқы 8 ойында жеңіліске ұшырады), бұл премьер-министр атанған «Уэст Аделаида» жеңген ойындардың жартысынан кем. Алайда, ол 4-ші турда «Норвудтың» Гарри Макинтошпен болған жағдайға байланысты есептен шығарылды және 5-ші турға қатыса алмады. SANFL ережелеріне сәйкес, маусым ішінде дисквалификация алған кез келген ойыншы медальді жеңе алмайды, сондықтан сыйлықты 35 дауыс жинаған «Солтүстік Аделаиданың» Тони Антробус жеңіп алды. Кернахан 1983 және 1984 жылдары «Бейс» командасының ең көп гол соққан ойыншысы атанды, ал 1985 жылы «Солтүстік Аделаидаға» қарсы өткен жеңістік матчтағы үздік ойыншысы үшін «Джек Оэйти» медалімен марапатталды. «Гленелгпен» бірге ойнаған кезінде Кернахан көбінесе 196 см биіктігі мен күшті допты ұстау және жетекшілік қабілетіне байланысты қорғаушы/шабуылшы ретінде пайдаланылды. Ол көбінесе толық шабуылшы ретінде ойнады және «Тайгерс» командасының екінші қорғаушысы болды, алғашқысы «Бейс» командасының легендасы Питер Кэри еді. Осының нәтижесінде ол 1983 және 1984 жылдары «Гленелгтің» ең көп гол соққан ойыншысы атанды. Оның биіктігі мен дене бітіміне байланысты оған «Стикс» деген лақап ат қойылды. Кернахан 1981 жылы Виктория футбол лигасының (VFL) «Карлтон» командасымен келісімшарт жасады, бірақ ол 1986 жылға дейін клубқа көшпеді, себебі «Гленелгтегі» ең жақсы достарымен бірге чемпионатта жеңіске жеткісі келді. Кернаханның келуін күту Оңтүстік Австралия құрамасы үшін өткізген матчтарында оның тамаша ойынымен күшейді, әсіресе толық шабуылшы ретіндегі өнері Викториядағылардың назарын аударды. 1983 жылы Кернахан Оңтүстік Австралия құрамасының құрамында болды, ол 18 жылдан кейін Аделаидада Викторияны жеңді. 1984 жылы Аделаидадағы «Футбол паркінде» Викторияға қарсы өткен жеңіліс матчында ол 10 гол соқты және Оңтүстік Австралияның үздік ойыншысы ретінде «Фос Уильямс» медалін жеңіп алды. Ол «Гленелг» және «Карлтон» командаларындағы карьерасы бойы Оңтүстік Австралияның құрама командасының тұрақты мүшесі болды, «Кроутерс» үшін барлығы он алты матч өткізіп, 1988 жылы екінші «Фос Уильямс» медалін жеңіп алды және 1996 жылы команда капитаны болды.

He began his senior career with Glenelg in the South Australian National Football League (SANFL) at age 17 in 1981, and played 116 games, kicking 266 goals (also playing 20 games and kicking 24 goals in night series/pre season competition), and also won three straight best and fairest awards. Under the coaching of 1961 Magarey Medallist John Halbert, Kernahan was a member of Glenelg's losing Grand Final teams to Port Adelaide in 1981 and Norwood in 1982. In 1983, he topped the voting in the Magarey Medal with a then record 44 votes, made all the more remarkable as Glenelg only won 9 of 22 games for the season (after losing their first 8 games), half the number won by premiers West Adelaide. Unfortunately, he was ineligible due to being reported for an incident with Norwood's Garry McIntosh in Round 4 and was suspended for Round 5. Due to the rules of the SANFL, any player who receives a suspension during a season is ineligible to win the Medal and the award was won by North Adelaide's Tony Antrobus who polled 35 votes. Kernahan was also twice leading goal kicker for The Bays, in 1983 and 1984 and in 1985 he was awarded the Jack Oatey Medal as best on the ground in the club's premiership win over North Adelaide. In his days with Glenelg, Kernahan was mostly used as a ruckman/forward due to his 6'5" (196 cm) height and his strong marking and leading ability. He played mostly at full forward and was the Tigers' second ruckman behind Bays legend Peter Carey. This would lead him to be Glenelg's leading goalkicker in both 1983 and 1984. His height and his slight build led to the nickname "Sticks". Kernahan was signed by Carlton in the Victorian Football League (VFL) in 1981, but he didn't move to the club until 1986 due to his ambition to play in a premiership with his best mates at Glenelg. The anticipation of Kernahan's arrival was heightened when he played State of Origin games for South Australia and his outstanding play, usually at full forward, saw those in Victoria take notice. In 1983, Kernahan was a member of the South Australian side which defeated Victoria in Adelaide for the first time in 18 years. He kicked 10 goals in a losing side against Victoria at Football Park in Adelaide in 1984, winning the Fos Williams Medal as South Australia's player of the match. He was a mainstay of the South Australian state of origin teams throughout his careers at Glenelg and Carlton, playing a total of sixteen games for the Croweaters, winning a second Fos Williams Medal in 1988, and captaining the team in 1996.

Карлтон

1985 жылы «Гленелг» командасымен премьер-лиганы жеңіп алғаннан кейін Кернахан 1986 жылы «Карлтонға» қосылу үшін Мельбурнға көшті. Сол жылы «Порт-Аделаидадан» Крейг Брэдли және «Стёрттен» Питер Мотли сияқты Оңтүстік Австралияның екі сапалы ойыншысы да «Блюз» клубына қосылды. Карьерасының көп бөлігін орталық шабуылда, ал кейде толық шабуылда өткізген Кернахан «Карлтон» сапындағы алғашқы маусымында 62 гол соқты. Ол клуб тарихында бес рет үздік гол соққан ойыншы атанды. Кернахан клубқа келген екінші маусымында клуб капитаны болды. Ол капитандыққа лайықты көшбасшы ретінде танылды, клубтың бұрынғы бас директоры Иан Коллинз оны «салада да, салада сыртында да [Карлтон] тарихындағы ең ұлы көшбасшы» деп сипаттады. 1987 жылғы маусымның соңғы турында ол соңғы сигналдан кейін гол соғып, «Норт Мельбурн» командасын жеңіп, кіші премьер-лиганы жеңіп алды және финалдың бірінші аптасында жеңіске жетті. Содан кейін «Карлтон» үлкен финалда жеңіске жетіп, 15-ші премьер-лига титулын жеңіп алды. Кернахан сол маусымда клубтың үздік ойыншысы атанды. 1991 жылғы маусымға дейін Кернаханға жаңа құрылған «Аделаида Кроуз» клубына қосылу үшін үлкен сома ақша ұсынылды, бұл команданы оның бұрынғы премьер-лига жеңімпазы Грэм Корнс жаттықтыратын еді, бірақ Кернахан «Карлтонға» адал болды. 1993 жылы «Эссендонға» қарсы өткен екінші турда Кернахан ойынды жеңу үшін соңғы сигналдан кейін тағы да гол соғуға мүмкіндік алды. Есеп тең болғандықтан, оған жеңіске жету үшін тек бір гол немесе одан да көп гол қажет болды. Күшті қабылдағаннан кейін Кернахан сигнал естіп, өзін жинап алып, оң жақ қанаттан 20 градус бұрышпен 50 метрлік шеңбердің ішіне екі қадам жасады. Кернаханның өкінішіне орай, ол соққыны дұрыс бағыттамады, нәтижесінде доп шектен шығып кетті, бұл ойынның тең аяқталуына әкелді. Он жыл өткен соң Кернахан осы сәт туралы былай деді: «Мен жас кезімде жақсы соққы соғатынмын. Гол соғу мен үшін қиын болған емес», - деді Кернахан. «Бірақ 1993 жылы мен 80-жылдарға қарағанда нашаррақ соққы соғатынмын. Менің жамбас жамбасым ауырғандықтан, соққым нашарлаған». Кернахан 1989 және 1992 жылдары клубтың үздік ойыншысы атанды және клубтың үздік гол соққан ойыншысы ретінде жыл сайын танылды, оның ең жоғары көрсеткіші 1992 жылы 83 гол болды. Ол 1992 және 1994 жылдары «All-Australian» командасына шақырылды. Кернахан 1993 жылғы үлкен финалда «Карлтонды» жеңіліске ұшыратты, бірақ Кернахан жеті гол соқты. Екі жылдан кейін Кернахан клубты 1995 жылғы премьер-лигаға жеткізді, үлкен финалда бес гол соқты. Кернахан 1997 жылғы маусым соңында карьерасын аяқтады. Сол жылы ол Гарри Валленсті басып өтіп, «Карлтон» футбол клубының тарихындағы ең көп гол соққан ойыншы атанды; ол VFL/AFL карьерасын 738 голмен аяқтады. Жалпы алғанда, Кернахан «Гленелг» және «Карлтон» командалары үшін 367 премьер-лига матчында ойнады және 1004 гол соқты, бұл элиталық австралиялық футболда 13-орынды алады. Кернахан сондай-ақ Оңтүстік Австралия құрамасы үшін 16 «State of Origin» матчында 66 гол соқты, сонымен қатар 39 маусым алдындағы/түнгі серия матчында ойнады, оның 20-сы «Гленелг» үшін, ал 19-ы «Карлтон» үшін болды (бұл матчтар SANFL-де аға матчтар ретінде есептеледі, бірақ VFL/AFL-де есептелмейді), ол 63 гол соқты. Егер оларды есепке алсақ, Кернахан 422 аға матч ойнады және 1133 гол соқты, бұл Австралияның элиталық футбол құрамасында сегізінші орында. Кернахан 1984 жылы Австралия құрамасы үшін үш «International Rules» матчында ойнады және бір гол соқты, бұл матчтар VFL/AFL бойынша аға матчтар ретінде есептеледі, ол Кернаханның жалпы саны 406 аға матч және 1095 гол екенін көрсетеді, «Карлтон» үшін маусым алдындағы/түнгі серия матчтарын есепке алмағанда: егер олар осы жерде есепке алынса, Кернаханның жалпы саны 425 аға матч және 1134 гол болады.

After winning the 1985 premiership with Glenelg, Kernahan finally moved to Melbourne to join Carlton in 1986, the same year as two other quality South Australian players, Craig Bradley from Port Adelaide and Peter Motley from Sturt, joined the Blues, and the three were immediately influential for the Blues. Playing primarily at centre half forward—and sometimes at full forward—throughout his career, Kernahan kicked 62 goals in his first season at Carlton, to be the club's leading goalkicker for the first of a club record eleven consecutive occasions. In only his second season at the club, Kernahan was made club captain. He became widely regarded for his leadership as captain, with former club chief executive Ian Collins describing him as "on and off the field, the greatest leader [Carlton] has ever had". In the final round of the 1987 season, he famously kicked a goal after the final siren to defeat North Melbourne and clinch the minor premiership and the bye in the first week of the finals, and Carlton went on from that position to win the Grand Final against and its 15th premiership. Kernahan won his first of three club best and fairest awards that season. Prior to the 1991 season, Kernahan was offered a large sum of money to join the newly established Adelaide Crows, which would be coached by his former premiership coach Graham Cornes, but Kernahan remained loyal to Carlton. In Round 2, 1993, against Essendon, Kernahan had another shot after the siren to win the game. As the scores were level, he only needed a behind or better to win the game. After taking a strong pack mark, Kernahan heard the siren go, steadied himself, and took two steps inside the 50 metre arc from about a 20 degree angle on the right forward flank. Unfortunately for Kernahan, he shanked the kick to the right, infamously kicking the ball out of bounds on the full, resulting in a drawn game. Kernahan said of the moment a decade on, "I was a good kick when I was young. I could kick goals, no problem," Kernahan said. "But by '93, I was a worse kick than in the '80s. I'd had groins, my kicking had gone off. Kernahan won another two club best and fairest awards in 1989 and 1992, and he continued to win the club goalkicking annually, with his highest total of 83 goals coming in 1992. He was selected in the All Australian team in 1992 and 1994. He led Carlton to the 1993 Grand Final against , which the club lost badly despite Kernahan's seven goals. Two years later, Kernahan led the club to the 1995 premiership, kicking five goals in the Grand Final against
Kernahan retired at the end of the 1997 season. In that year, he passed Harry Vallence to become the leading career goalkicker in Carlton Football Club history; he finished his VFL/AFL career with 738 goals,

Overall, Kernahan played a total of 367 premiership games for Glenelg and Carlton, and kicked 1004 goals, which is the 13th most in elite Australian rules football. Kernahan also played 16 State of Origin matches for South Australia, kicking 66 goals, and a total of 39 pre season/night series matches, 20 for Glenelg and 19 for Carlton (these are counted as senior by the SANFL but not by the VFL/AFL), kicking 63 goals. If these are included, Kernahan played 422 career senior games and kicked a career senior total of 1,133 goals, which is the eighth most in elite Australian rules football. Kernahan also played three International Rules matches for Australia in 1984 and scored one goal, which are counted as senior by the VFL/AFL, who list Kernahan's total as 406 career senior games and 1,095 career goals, excluding his pre season/night series matches for Carlton: if these are included here, this gives Kernahan an overall total of 425 career senior games and 1,134 goals.

Құрметтер

Ол бес рет "Барлық Австралиялық" құрамасына іліккен: үш рет команда штаттар аралық турнирдегі өнер көрсетулеріне сүйене отырып (1985, 1986 және 1988 жылдары) және екі рет AFL өнер көрсетулеріне сүйене отырып (1992 және 1994 жылдары) таңдалды. Ол "Карлтон" және AFL клубының өмірлік мүшесі, сондай-ақ Австралия футбол Даңқы залына және Оңтүстік Австралия футбол Даңқы залына енгізілген. Кернахан "Карлтон" футбол клубы тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі деп есептеледі. Ол клубтың ғасыр командасының орталық шабуылшысы және капитаны болды, 1997 жылы "Карлтон" футбол клубының аңызға айналдырылды, ал 2014 жылы клубтың 150 жылдығын мерекелеу аясында Джон Николстан кейін клуб тарихындағы екінші ең ұлы ойыншы деп танылды.

Карлтон футбол клубының президенті

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Кернахан «Карлтон» футбол клубының директорлар кеңесіне қосылды және 2006 жылы клубтың вице-президенті болды. 2007 жылғы директорлар кеңесінің сайлауында Грехэм Сморгон қайта сайланбағаннан кейін Кернахан уақытша президент болып тағайындалды, бірақ Ричард Пратттың қызметінен кетуімен бірнеше күн ішінде оның орнына өтті. 2008 жылдың 20 маусымында Пратт Австралия Бәсекелестік және Тұтынушылар Комиссиясына жалған және қате ақпарат бергені үшін сотталуына байланысты орнынан бас тартып, Кернахан тағы да президенттік лауазымды, осы жолы тұрақты түрде атқаруға кірісті. Кернахан 2014 жылдың маусымында қызметтен бас тартқанға дейін алты жыл президент болып қызмет етті. Содан кейін Кернахан клуб президенті лауазымын Марк ЛоГюдиске тапсырды.

Баспашылық мансабы

Кернахан футболдан кейін Мельбурнда баспа ісінде де жұмыс істеді.