Кіріспе

Юлиус фон Пфлюг (1499 жылы Эйтрада дүниеге келген – 3 қыркүйек 1564 жылы Зайцте қайтыс болған) 1542 жылдан өмірінің соңына дейін Наумбург епархиясының соңғы католик епископы болды. Ол протестанттық реформациямен байланысты маңызды реформаторлардың бірі еді.

Өмір

Ол 1519 жылы Лейпцигтегі дау-дамай кезінде Саксонияның сайлаушысының комиссары болып қызмет еткен Цезар фон Пфлюгтың ұлы болды. Ол Лейпциг (1510–17) және Болонья (1517–19) университеттерінде оқыды, 1519 жылы Германияға оралып, Мейссенде канон болды. Өзінің туған жеріндегі діни дау-дамайлардан алаңдап, Болоньяға қайта оралды, содан кейін Падуаға барды, бірақ 1521 жылы герцог Георгтың ынталандыруымен, өзінің туған мемлекетіне, бірінші Дрезденге, содан кейін Лейпцигке оралды, онда ол негізінен гуманистік мүдделеріне берілді. 1528–29 жылдары ол тағы да Италияда болды, ал 1530 жылы герцог Георгпен бірге Аугсбург диетасына қатысты. Осы кезде ол Эразмның хатшысы болды және оған жазған хаттарында Германияда діни бейбітшілікті қалпына келтіру жоспарын баяндады. Ол Эразм мен Меланктон сияқты қарапайым адамдардың ықпалымен бәрін істеуге болады деп ойлады. Эразмның жауабы: бір тарап революция жасағысы келсе, екінші тарап реформаға жол бермейді. 1532 жылы Пфлюг Зайц декандығына ие болды, онда реформацияның практикалық мәселесімен күресуге тура келді, себебі епископ, сонымен қатар Фрайзинг епархиясының басшысы, үнемі қатыспайтын еді, сондай-ақ көршілес протестанттық Саксонияның сайлаушысы епархияға билік етуді талап етіп отырды. Пфлюг екі түрлі қасиеттілік, дін қызметкерлерінің некелесуі және жалпы моральдық реформаны қолдады. Ол 1534 жылы Лейпцигтегі коллоквиумға қатысты және Мейссеннің деканы ретінде епархияның дін қызметкерлері үшін "Leges seu constitutiones ecclesiœ Budissinensis" (1573) конституцияларын дайындады. 1539 жылы Пфлюг Иоанн Миссеннің елшісі ретінде Венада болған папалық нунций Александрдан Рим католиктігін реформалау жобасына қолдау көрсетуді сұрады, бірақ папаның шешімін күтуге мәжбүр болды. Реформация Мейссенде жүзеге асырылды, ал Пфлюг Зайцке бас сауғалады, кейін Майнцтегі канонариясына көшті, осылайша Зайцты протестанттық қозғалысқа жақын қылды. 1541 жылы ол Наумбург епископы болып тағайындалды, бірақ Саксонияның сайлаушысы Иоанн Фридрих барлық орталық көзқарастарды жек көретіндіктен, оған кафедрасын иеленуге тыйым салды. Пфлюг бұл ұсынысты қабылдай ма, жоқ па, оған сенімді емес еді; ал сол уақытта сайлаушы, басқа епископты тағайындауға тырысқаннан кейін, Наумбург кафедральді протестанттық қызметке берді және өзінің қалауынша епископ сайлауын ұйымдастыруды ұсынды. Сайлаушының теологтары, оның жолына күмәнді қараса да, ақырында келісім берді, ал Иоанн Фридрих Николаус фон Амсдорфты таңдап, оны Лютер тағайындады. Бірақ 1542 жылдың 15 қаңтарында Пфлюг епископтық сайлауды қабылдады және өзінің құқықтарын Шпейер (1542, 1544), Нюрнберг (1543) және Вормс (1545) диеталарында қорғауға тырысты. Соңғы диетада император сайлаушыға Пфлюгті епископтығына қабылдауға және Амсдорфты, сондай-ақ кафедраның зайырлы басшыларын жоққа шығаруға бұйрық берді. Алайда Иоанн Фридрих бас тартты, ал мәселе тек Шмалькальдия соғысымен шешілді. Осы уақытқа дейін Пфлюг Рим католик шіркеуінің кең ауқымды реформасын қолдады, бұл оның 1541 жылғы Регенсбург конференциясында Иоганн Эк пен Иоганн Гроппермен пікір таластырғанынан көрінеді; бірақ саяси жағдайлар мен Саксонияның сайлаушысымен болған қиындықтар оны Реформацияның қатал қарсыласына айналдырды. 1547 жылы Шмалькальдия соғысы аяқталғанда Пфлюг императордың қорғауымен епископтығын иеленді. Ол Аугсбург аралық келіссөздерінде маңызды рөл атқарды, оның негізін өзінің "Formula sacrorum emendandorum" қайта қарауы құрады. Пфлюг Рим католиктігін реформалауды жүзеге асыруға үміттенді. Ол Пегауда келіссөздерге қатысып, Меланхтонмен құпия хат алмасып, оны және Анхальт принці Георгийді Мессаның өзгертілген құрбандық теориясын қабылдауға итермеледі; сондай-ақ ол Морис пен Иоахим II және олардың теологтары арасындағы Ютербогтағы талқылауға қатысты. Нәтижесінде Лейпциг аралық келісімнің алғашқы жобасы жасалды, ол оның қатысуымен ұлттық диетаға ұсынылды. Өзінің епархиясында Пфлюг лютерандарды мазаламады, тек Zeitz және Naumburg кафедральдік шіркеуінде ғана рим-католик құлшылығын қалпына келтірді, тіпті соңғысында протестанттық қызметтерге рұқсат берді. Рим-католик дін қызметкерлері жетіспеді, басқа епархиялардан да жеткілікті санда дін қызметкерлерін алу мүмкін болмады. Сондықтан ол Амсдорф тағайындаған үйленген дін қызметкерлерін, Рим-католик шіркеуінде діни қызметке тағайындалмаған болса да, өз қызметтерін жалғастыруға мәжбүр болды. 1551 жылдың қарашасында ол қысқа ғана уақытқа Трент советіне қатысты. 1552 жылы протестанттардың толық жеңісінен кейін де, ол өзінің танымал болуы мен орталық көзқарастарының арқасында епископтығын бұзылмай сақтап қалды; ал V Карл тақтан бас тарғаннан кейін, ол Германияның ең жақсы мүдделерін "Oratio de ordinanda republica Germaniœ" (Кёльн, 1562) еңбегінде қорғады. 1557 жылы ол Вормс коллоквиумына төрағалық етті, бірақ Флациандар келіссөздерді бұзуына жол бермеді. Соңғы күндеріне дейін ол Трент советы қайта құрылғанда, оның орталық бағдарламасы діни бейбітшілікті қалпына келтіруге жетеді деп үміттенді.