Сигмунд Г. Ливингстон: Америкалық адвокат және «Үйренуге қарсы күрес лигасының» негіз қалаушысы

Кіріспе

Американдық заңгер Зигмунд Г. Ливингстон (27 желтоқсан 1872 – 13 маусым 1946) – Германияда туған американдық еврей заңгер, Чикаго қаласында, Иллинойс штатында жұмыс істеген. Ливингстон – Антидефамация лигасының негізін қалаушы және тұңғыш президенті, сонымен қатар "Адамдар неге жек көруі керек?" (Нью-Йорк және Лондон: Харпер & Братерс, 1944) кітабының авторы. Азаматтық құқықтарды дамытуға және әділетсіздікке қарсы күреске елеулі үлес қосқан тұлғаларды марапаттайтын Лиганың жыл сайынғы Зигмунд Ливингстон сыйлығы және оның Зигмунд Ливингстон стипендиясы оның есімімен аталған.

Өмір және жұмыс

Ливингстон Германияның Гийсен қаласында Дора мен Майер Лёвенштейннің ұлы болып дүниеге келді. 1881 жылы отбасымен бірге АҚШ-қа көшіп келіп, Иллинойс штатының Блумингтон қаласында қоныстанды. 1888 жылы АҚШ азаматы болып қабылданды. Ливингстон 1918 жылғы 18 желтоқсанда Хилда Валери Фрейлерге үйленді. Ол Иллинойс штатының Блумингтон қаласындағы Иллинойс Веслиан университетінің құқық мектебін бітіріп, адвокат болды. Жергілікті Бнай Брит ложасына қосылып, еврей мәселелерінде белсенділік танытты. Еврейлерге қатысты кең таралған стереотиптерге алаңдаушылық білдірді. Чикагодағы театр қойылымынан шығып кеткеннен кейін, еврейлерді карикатуралап көрсеткенін сезінді. Анти-еврей стереотиптерін жоққа шығаратын ұйым құруға шешім қабылдады. Бнай Брит президенті, әрі адвокат болған Адольф Краустың қатысуымен жағдайды талқылады. 1913 жылғы 17 қыркүйекте Ливингстон Анти-дефамация лигасының (ADL) негізін қалады, ол кезде Чикаго Бнай Брит комитетінің құрамында болды. Ливингстон толеранттылықты қажырлы түрде қорғайтын адам ретінде танылды, АҚШ бойынша антисемитизмге қарсы сөйлеулер мен конференциялар арқылы күресті. Оның басшылығымен Анти-дефамация лигасы халық мәдениетіндегі және ғылымдағы стереотиптерді жоюға мүмкіндік алды. Мысалы, 1930 жылы ADL «Рожеттің сөздігін» құрастырушыларды оның беттерінен жағымсыз бөлікті алып тастауға көндірді: онда «еврей» сөзі «ашкөз, бай, қарыз беруші, зорлық көрсетуші, дінсіз» сөздерімен синоним ретінде берілген еді. «Рожеттің» редакторлары кешірім сұрап, келесі басылымда анықтаманы өзгертуге келісті. 1944 жылы Ливингстон еврейлерге қарсы ең көп таралған мифтерді, әсіресе нацистер қолданғандарын жоққа шығаратын кітап жазды. «Адамдар жек көруі керек пе?» атты кітабына көптеген оң пікірлер жазылды, оның бірі оны «әсерлі» және «құнды» деп атады. 1894 жылы Иллинойс Веслиан құқық мектебін бітіргеннен кейін Ливингстон Блумингтондағы заңгерлік тәжірибесін бастады. 1929 жылы Чикагоға көшіп, Lederer, Livingston, Kahn and Adler компаниясының серіктесі болды (қазір Saul Ewing Arnstein & Lehr, LLP деп белгілі). Ол азаматтық құқықтар үшін күресін және әділетсіздікке қарсы күресін жалғастырды. 1942 жылы Генри Форд бұқаралық ақпарат құралдары оны антисемитизммен айыптағанда одан көмек сұрады. Жылдар бойы адвокат және ADL басшысы болғаннан кейін Ливингстон зейнетке шықты және 1946 жылғы 13 маусымда Иллинойс штатының Хайленд Парк қаласында 73 жасында қайтыс болды. Ол әйелі Хилда мен ұлы Ричардты қалдырды. Оның көп жылдық қызметіне ризашылық білдіру үшін Бнай Брит оның есімімен он стипендия тағайындады. Бастапқы сыйлықтардың мөлшері 2000 доллар болды, ал ақшалар ынтымаздастық пен «расалық және мәдени қатынастарды» зерттеуге келіскен студенттерге берілді.

Livingston was born in Gießen, Germany, the son of Dora and Mayer Löwenstein, and immigrated with his family to the United States in 1881, settling in Bloomington, Illinois. He became a naturalized US citizen in 1888. Livingston married Hilda Valerie Freiler on December 18, 1918. He graduated from the Law School of Illinois Wesleyan University in Bloomington, Illinois and became an attorney. He also became active in Jewish causes, joining his local B’nai B’rith lodge. He grew increasingly concerned at what he saw as pervasive stereotyping of Jews, and after walking out on a theater performance in Chicago where he felt that Jews were being caricatured, he decided to form an organization to refute anti Jewish stereotypes. He discussed the situation with a fellow attorney, Adolf Kraus, the president of B’nai B’rith, and on September 17, 1913, Livingston founded the Anti Defamation League, at that time a committee of the Chicago B’nai B’rith. Livingston was known as a tireless advocate for tolerance, speaking out against antisemitism throughout the United States, through speaking engagements and conferences. Under his leadership, the Anti Defamation League was able to address stereotypes in the popular culture, as well as in academia. For example, in 1930, the ADL was able to persuade the compilers of ‘’Roget's Thesaurus‘’ to remove an objectionable portion from its pages: it has defined “Jew” as synonymous with “cunning, rich, usurer, extortioner, heretic.” The editors of ‘’Roget’’s apologized and agreed to change the definition in the next edition. In 1944, Livingston also wrote a book that refuted some of the most common anti Jewish myths, especially those used by the Nazis. “Must Men Hate?” received a number of favorable reviews, including one that called it an “impressive” and “valuable” volume. After graduation from Illinois Wesleyan Law School in 1894, Livingston began an active thirty year law practice in Bloomington, Illinois. He moved to Chicago and in 1929 became a partner in Lederer, Livingston, Kahn and Adler (now known as Saul Ewing Arnstein & Lehr, LLP). He continued his campaign for civil rights and his fight against injustice. In 1942, Henry Ford turned to him for assistance when the media charged him with antisemitism. After many years as an attorney and as head of the ADL, Livingston retired, and he died on June 13, 1946, in Highland Park, Illinois, at the age of 73. He was survived by his wife Hilda and a son Richard. In appreciation for his many years of service, B’nai B’rith established ten fellowships in his memory. The original awards were $2000, with the money going to students who agreed to do research into prejudice and study “racial and cultural relations”.