Аргентинадағы «Жеңіс Фронты»: Саяси тарихы мен эволюциясы
Front for Victory
Аргентинадағы «Жеңіс Фронты» саяси коалициясы: Киршнеризм, Нестор Киршнер мен Кристина Фернандес де Киршнер президенттік сайлаулары, «Жустисиалисттік партия» туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентинадағы бұрынғы саяси коалиция
Former political coalition in Argentina
Жеңіс фронты (Фронт Победы, FPV) Аргентинадағы орталық-солшыл коалиция болды және ресми түрде Justicialist партиясының фракциясы есептеледі. Бұрынғы президенттер Нестор Киршнер және Кристина Фернандес де Киршнер осы партия атынан сайланды. Жеңіс фронты идеологиялық тұрғыдан Киршнеризм деп аталатын ағыммен байланысты. Заң бойынша, Жеңіс фронтын Жеңіс партиясымен шатастыруға болмайды, ол оның құрамындағы саяси партиялардың бірі ғана.
The Front for Victory (lang es, FPV) was a centre left in Argentina, and is formally a faction of the Justicialist Party. Former presidents Néstor Kirchner and Cristina Fernández de Kirchner were elected as representatives of this party. The Front for Victory is ideologically identified with what has been called Kirchnerism. Legally, the Front should not be confused with the Victory Party, which is just one of the political parties in it.
Тарих
Басшылықтағы ішкі келіспеушіліктерге байланысты, Justicialist партиясы 2003 жылғы президенттік сайлауға ресми түрде қатыспады, сондықтан Нестор Киршнердің президенттік кандидатурасы атынан Жеңіс фронты құрылды. Ол басқа екі перонистік билетке – Карлос Менемнің Адалдық фронтына және Адольфо Родригес Сааның Халық қозғалысы фронтына қарсы тұрды. 2007 жылғы президенттік сайлауда FPV «Көпүрлі келісім» альянсы арқылы бірікті, оған PJ-ға жатпайтын кандидаттар да кірді. Оның президенттікке үміткері Кристина Фернандес де Киршнер бірінші турда президенттікке ие болды, дауыстардың 45,29% алып, ең жақын қарсыласы – «Азаматтық коалиция» альянсының Элиса Кариодан шамамен 22%-ға басым түсті. Бұл Аргентинада өткен заманауи сайлауларда кез келген үміткерге бұрын-соңды болмаған үлкен көрсеткіш еді. 2009 жылғы аралық сайлауда FPV парламенттің екі палатасындағы көпшілігін жоғалтып, ұлттық дауыстардың 30,80% ғана жинады, осылайша Аргентина Ұлттық Конгресіндегі ең ірі оппозициялық партия атанды, ал «Азаматтық және әлеуметтік келісім» (ACyS) альянсы екінші орынға таяды. Алайда, 2011 жылғы қазан айында өткен сайлауда Кристина Фернандес де Киршнер бірінші турда 54,11% дауыс жинап қайта сайланды (Аргентинада бұл көрсеткіш Хуан Перон мен Иполито Иригоеннен ғана жоғары), ал ең жақын қарсыласы – «Жалпы прогрессивті фронт» альянсының Гермес Биннерден 38% артық дауыс алды, бұл 2007 жылғы көрсеткішін одан әрі жақсартты. 11 864 456 дауыспен Кристина Фернандес Аргентина демократиясының тарихында ең көп дауыс жинаған адам болды, ал FPV перонистік альянс үшін үшінші рет қатарынан мандат алды. 2013 жылғы заң шығарушы сайлауда FPV және оның одақтастары сайлауда жеңіске жетіп, Конгрестің екі палатасындағы үстемдігін сақтап қалды.
Due to internal disagreements over leadership, the Justicialist Party did not participate as such in the 2003 presidential elections, so the Front for Victory was established on behalf of the presidential candidacy of Néstor Kirchner, in opposition to two other Peronist tickets (Carlos Menem's Front for Loyalty and Adolfo Rodríguez Saá's Front of the Popular Movement). At the 2007 presidential election, FPV rallied through the Plural Consensus alliance, including non PJ candidates. Its presidential candidate Cristina Fernández de Kirchner won the Presidency on the first round, obtaining 45.29% of the total votes, some 22% ahead of her nearest challenger (Elisa Carrió for the Civic Coalition alliance), this being the widest margin any candidate had got on any modern election held in Argentina at that time. At the 2009 mid term legislative election, the FPV lost its congressional majorities in both chambers, gaining just 30.80% of the national votes, thus narrowly becoming the first minority party at the Argentine National Congress, while the Civic and Social Agreement (ACyS) alliance arrived a close second. At the October 2011 elections, however, Cristina Fernández de Kirchner secured her re election with 54.11% of the votes in the first round (a percentage only surpassed in Argentina by Juan Perón and Hipólito Yrigoyen), and a 38% lead over her nearest challenger (Hermes Binner of the Broad Progressive Front alliance), much widening its former performance of 2007. With 11,864,456 votes, Cristina Fernández also became the most voted person in the history of Argentine democracy, and the FPV achieved a first time third consecutive mandate for a Peronist alliance. At the 2013 legislative election, the FPV and its allies marginally won the elections, maintaining its dominance over both chambers of the Congress.
Негізгі қағидалар
Жеңіс үшін майдан "Аргентина, сенім мен жаңа ел құру қабілеті" деген ұранымен басталатын Қағидалар Декларациясына ие. ФПВ өзінің принциптерін байлар мен кедейлер арасындағы "қабылуға келмейтін" айырмашылықтан негіздейді және 2001 жылғы елді қампқан дағдарыста билікке одақтас болған саяси партиялардың рөлін сұраққа тоқтатады. Сондықтан "әлеуметтік әділеттілікті тереңдетудің өте қажеттігі – көптеген аргентиналықтар артта қалдырып, жеңіп шығуды қалайтын өткенді еске түсірмей, Аргентинада саяси және институционалдық басқарудың жаңа кеңістігін құруға мүмкіндік береді". Қағидалар Декларациясы "жаңа елді қиялдау және құру үшін, бөлініп кеткен қоғамды біріктіруге сенім мен қабілет керек, сондай-ақ бұл бір ғана саяси партиядан емес, бізді Ұлт ретінде қайтаруға және күте алмайтын Аргентинаны қайта құруға шақыратын кең ұлттық майдан құру арқылы іске асырылуы тиіс" деп түсіндіреді.
The Front for Victory has a Declaration of Principles headed by the motto: "Argentina, conviction and ability to build a new country." The FPV takes its principles from what it calls an "intolerable" gap between the rich and the poor, and questions the role of those political parties allied to the regime in the 2001 crisis that affected the country. Hence "the vital need of deepening a process of social justice, which by leaving behind a past most Argentines want to overcome, will allow the construction of a new space for political and institutional management in Argentina". The Declaration of Principles finishes explaining that "imagining and building a new country requires conviction and ability for joining the pieces of a fragmented society and the will to do so, not from a single political party, but from the formation of a broad national front which can bring us back as a Nation this Argentina that can't wait any longer".
Нестор Киршнердің президенттік кезеңі: 2003-2007 жылдар
2003 жылы президент сайлауында Нестор Киршнердің кандидатурасы бар FPV 22% дауыспен екінші орынға шықты, бұрынғы президент Карлос Менем 24% дауыспен одан озып кетті. Конституцияда белгіленгендей, сайлауды екінші турда шешу қажет болды, бірақ Киршнерді 60% астам дауыспен қолдаған Мэнем сайлаудан бас тартты, осылайша 2003 жылғы 10 желтоқсанда Нестор Карлос Киршнер Аргентина президенті болып сайланды, мерзімі 2007 жылға дейін. Сол кезде (2003) Жеңіс Фронты Буэнос-Айрестің жетекшілерінің, соның ішінде «духалдизмнің» – сол кезде президент болған Эдуардо Духалде басқаратын саяси күштің – шешулі қолдауын алды. 2005 жылғы сайлауда (губернаторлар мен заң шығарушылар сайлауы) перонист Киршнер мен Духалде арасында жарылыс болды, нәтижесінде Духалде Жеңіс Фронтынан шығарылып, екі тараптың арасында сайлауда күшті бәсекелестік туды. Бұл жағдайға соя өндірушілердің экономикалық, ауыл шаруашылығы және мал шаруашылығы секторындағы жұмыс берушілеріне қарсы қабылданған шешім себеп болды. 2005 жылы FPV президенттікке Кристина Фернандес де Киршнерді ұсынды, ал «духалдизм» бұрынғы президенттің әйелі Хилда «Чиче» Гонсалес де Духалдеді ұсынды. Кристина үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Киршнер басқарған кезеңде Халықаралық валюта қорына (ХВҚ) жалпы қарыздың бір бөлігі алдын ала төленді, мақсаты – ұлттық экономикалық саясаттың ХВҚ-ға тәуелділігін тоқтату болды. Содан кейін 2001 жылдан бері төленбеген облигациялар бойынша келіссөздер басталған своп борышы орындалды. Оның басшылығының символы ретінде адам құқықтарын қорғауға бағытталған белсенді саясат жүргізілді. Оның үкіметі танымал адам құқықтары ұйымдарының өкілдерін қабылдады және 70-ші жылдардағы «Үш А» және Ұлттық қайта құрылымдау процесі кезінде жасалған адамзатқа қарсы қылмыстарға жауаптылардың қудалануын күшейтті. Осы мақсатта, Конгресс депутаттары Рауль Альфонсин үкіметінен бері осындай істерді шектеуге мүмкіндік берген «Мүлтіксіз бағыну» және «Толық тоқтату» заңдарын жоюға дауыс берді. Бұл шешім кейіннен сот жүйесімен бекітілді. Халықаралық саясат саласында сол жылдың қараша айында Мар-дель-Платада Америка саммитінің IV отырысы өтті, онда Киршнер АҚШ тарапынан ұсынылған ALCA-ға қарсылық білдірді. Бұл UNASUR құрылуының бастапқы күші саналды. Нестор Карлос Киршнер 2010 жылғы 27 қазанда қайтыс болды. Ол 60 жаста болды.
In 2003 the FPV with the candidacy of Nestor Kirchner came second in the presidential elections with 22% of the vote, behind former president Carlos Menem with 24%. As provided in the Constitution, corresponded settling the election in a runoff, but Menem, with polls favoring Kirchner by more than 60%, withdrew from it, being for that reason elected President of Argentina, Nestor Carlos Kirchner, for the period 2003 10 December 2007. At that time (2003) Front of Victory had the decisive support of the leaders of Buenos Aires with involvement of the "duhaldismo", political force of whom until then was President Eduardo Duhalde. In the 2005 elections (governors and legislators) there was a break between the Peronist Kirchner and Duhalde, which led to the exclusion of the latter from the Front for Victory and electoral confrontation between the two sectors. The decision to move against corporate economic, agricultural and livestock sector employers of soybean roots caused the confrontation. In 2005, FPV presented as presidential candidate Cristina Fernandez de Kirchner, while duhaldismo introduced Hilda "Chiche" González de Duhalde, the wife of the former president, being Cristina the first winner by a large margin. During the Kirchner administration an advance payment of the total debt to the International Monetary Fund was made, declaring the aim of ending the subjection of the respective national economic policies to the international body. Afterwards a swap debt is performed, which began renegotiations for the bonds that had been in default since 2001. As a symbol of his administration, pursued an active policy to promote human rights. His government incorporated members of recognized human rights organization and prompted the prosecution of those responsible for crimes against humanity that occurred during the 70s, made by the Triple A and the government of National Reorganization Process. To carry it out, supporters in Congress voted the cancellation of the laws of Due Obedience and Full Stop, which had remained restraining such judgments since the government of Raul Alfonsin. This decision was subsequently ratified by the Judicial. Regarding international policy, in November of that year was held in Mar del Plata the IV Summit of the Americas, where Kirchner said a rejection of the ALCA, proposed by the United States. This is considered the foundational moment for UNASUR. Nestor Carlos Kirchner died on 27 October 2010. He was 60 years old.
Кристина Фернандес де Киршнердің президенттік кезеңі: 2007-2015 жылдар
2007 жылдың 18 шілдесінде FPV сенаторы Кристина Фернандес де Киршнер қазан айындағы президенттік сайлауда альянстың үміткері ретінде таныстырылды. 28 қазанда «Жеңіс фронты» партиясының үміткері Кристина Фернандес жалпы сайлауда 45,29% дауыспен жеңіске жетті, бұл Элиза Карриодан (Азаматтық коалиция) 22 баллдан астам артық көрсеткіш болды. Ол провинциялардың көп бөлігінде қолдау тапты және Аргентина президенті лауазымына сайланған алғашқы әйел атанды. Ол бұл қызметті 2007 жылдың 10 желтоқсанында атқара бастады. Президент Фернандестің алғашқы қадамдарының бірі ғылым, технология және инновация министрлігін құру болды, оның басшысы белгілі молекулалық биолог Лино Бараньяо тағайындалды. Бұл қадам Буэнос-Айресте үш институттан – Әлеуметтік және гуманитарлық ғылымдар, Биомедициналық ғылымдар, Биотехнология және технологиялық ғылымдардан – тұратын ғылыми-технологиялық орталық құру туралы хабарландырумен бірге жасалды. 2008 жылдың 11 наурызында Аргентинаның экономика министрі Мартин Лустеа 125-қаулының күшіне енгенін жариялады. 2008 жылдың наурызында 125/2008 қаулысы қабылданды, ол экспорттық кедендік баждардың жаңа жүйесін енгізді, оның мөлшері халықаралық бағалардың өзгеруіне байланысты белгіленді. Бұл ауыл шаруашылығы секторының ірі өндірушілерімен келіспеушілікке әкелді, олар экспорттық кедендік салық жүйесін өзгерту туралы үкімет шешіміне қарсылық білдірді. Наразылық акциясы кезінде жер иелері мен негізгі өндірушілер ұлттық деңгейде азық-түлікпен жабдықтауды және алыс қашықтыққа тасымалдауды тоқтату үшін жолдарды жауып тастау, ішінара блокадалар жасау және тікелей әрекеттер сияқты бірқатар шаралар жариялады. Президент Кристина Фернандес қаулыны күштен шығарды және Конгреске астық экспортына салынатын салық және шағын және орта өндірушілерге өтемақы төлеу туралы заң жобасын жіберді, нәтижесінде мәселені заң шығарушылар шешті. Жоба Конгресте алдын ала мақұлданды, бірақ Сенаттағы дауыс беру сәтті болмады, дауыс тең түсті, ал Сенат төрағасы және Ұлт вице-президенті Хулио Клето Кобос жобаға қарсы дауыс беріп, теріс нәтижеге қол жеткізді. Үкімет әлеуметтік шараларға баса назар аударды, олардың ішінде ANSES (Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасы) бағдарламасының «Теңдікке қосылыңыз» бағдарламасын атап өтуге болады, ол барлық бастауыш және орта мектептерге интернетке қол жеткізетін екі миллион нетбукпен жабдықтауды көздейді. Сонымен қатар, 18 жасқа дейінгі барлық балаларға, ата-аналары жұмыссыз немесе ең төменгі жалақыдан аспайтын жалақы алатын бейресми экономикада жұмыс істейтін балаларға арналған отбасылық жәрдемақыны жалпылауды көздейтін Балаларға арналған универсиялдық жәрдемақы енгізілді, соның ішінде монотрибутистер де. Бұл артықшылық жүкті әйелдерге жүктіліктің 12 аптасынан кейін де қолданылды. Бұдан басқа, білімге жұмсалатын ЖІӨ пайызын арттыру сияқты қайта бөлуші мемлекеттік саясат жүргізілді, ол 2003 жылы 3,64% құрады, ал 2010 жылы 6,02% жетті. Абсолюттік мәнде 2003 жылы 14,501 миллион песодан 2010 жылы 89,924,000 песоға дейін өсті, яғни 520%-ға артты. 2003 және 2010 жылдар аралығында жарты миллион оқушыға пайдасы тиетін мыңнан астам мектеп салынды, бұл Аргентина тарихында мектеп құрылысының қарқынды өсуінің екінші кезеңі болды. Сонымен қатар, зейнетақыны жылына кемінде екі рет көтеруді бекітетін зейнетақы мобильділігі туралы заң қабылдануына қол жеткізілді. Бұдан басқа, 2008 жылдың 17 шілдесінде Аргентина үкіметі мен Interinvest тобы арасындағы келісімді мақұлдау арқылы Aerolineas Argentinas және Austral Airlines компанияларын қайта жаңғырту шаралары қабылданды, бұл Президент Фернандес компанияларды құтқару туралы заң жобасымен ұсынған, Аргентина үкіметі осы және басқа да байланысты компаниялардың акцияларын сатып алды. Сондай-ақ, тағы бір заң арқылы 1995 жылы Lockheed Martin компаниясына концессияға берілген Әскери ұшақ фабрикасы (FMA) қайта ұлттықтандырылды. 2009 жылы парламент Хорхе Рафаэль Виделаның де-факто үкіметі қабылдаған бұрынғы Медиа заңын алмастыратын Аудиовизуалды байланыс қызметтері туралы заң жобасын жіберді. Заң жобасы елдің түкпір-түкпіріндегі 30-ға жуық форумда талқыланды, онда азаматтар, журналистер, радио және телеарна иелері қатысып, 150 тармақты ұсынысқа 140-қа жуық түзету енгізуге қол жеткізді. Ақырында заң жобасы екі палатада да көпшілік дауыспен қабылданды. Жоба үкіметтің Аргентинаның ірі БАҚ-тарымен қарым-қатынасын ширетті, олар оның беделін жоққа шығаруға бағытталған күшті науқанды жүргізді. 2011 жылы парламентте жаңа қағаз өндірісін мемлекеттік мүдделерге жатқызу туралы заң жобасын мақұлдағаннан кейін БАҚ-пен қарым-қатынас одан әрі нашарлады. Нәтижесінде заң қабылданды және Аргентинадағы өнімнің жалғыз өндірушісі Papel Prensa екі ірі газеттің қолында болды, енді ол өнімді күнделікті қажет ететін барлық адамға бірдей бағамен ұсынуға міндетті болды. Егемендік мәселелеріне қатысты, Кристина Фернандес де Киршнер Ұлыбританиямен Фолкленд аралдары мәселесі бойынша келіссөздерді қайта бастауға қадам жасады. 2012 жылдың 16 сәуірінде испандық Repsol компаниясына тиесілі YPF (Fiscal Oilfields) мұнай компаниясының акцияларын мемлекеттік меншікке қайтару туралы шешім қабылданды, бұрын мұнай өндірісінің жеткіліксіздігі және жаңа іздеу жұмыстарына қатысты сұрақтар туған еді. Сонымен қатар, Конгреске астық экспортына салынатын салықты алып тастау және шағын және орта өндірушілерге өтемақы төлеу туралы заң жобасы жіберілді, нәтижесінде парламенттің екі палатасында да көпшілік дауыспен заң қабылданды.
On 18 July 2007, Senator of FPV, Cristina Fernandez de Kirchner was presented as the alliance's candidate for the presidential elections of October. On 28 October the candidate of the Front for Victory, Cristina Fernandez won the general election with 45.29%, leading by over 22 points to Elisa Carrio (Civic Coalition). The formula was imposed in almost all provincial districts and thus became the first woman elected to the office of President of Argentina. She assumed this role on 10 December 2007. One of the first steps taken by President Fernandez was the creation of the Ministry of Science, Technology and Innovation, designating responsible Lino Barañao, a renowned molecular biologist. The move was accompanied by the announcement of the creation of a scientific technological centre in Buenos Aires, composed of three institutes: Social and Human Sciences, Biomedical Sciences and Biotechnology and Sciences Tecnológicas. On the 11 March 2008, the Argentine Economy Minister Martin Lousteau, announced the enactment of Resolution 125 / In the month of March 2008 was passed Resolution 125/2008, establishing a new system of export duties on exports, holding its increase or decrease to international price developments. This caused a conflict with the large estate owners from the agricultural sector, who protested against the government's decision to change the tax system of exports. During the protest, the landowners and main producers declared a series of measures such as roadblocks for national disruption of basic food supply and of long distance transportation and agricultural exports, making partial lockouts (lock out) of roadblocks and other ports and direct action measures. President Cristina Fernandez suspended the resolution and sent Congress a bill on the tax on exports of grains and compensation for small and medium producers, so it was the legislature that ultimately resolved the situation. The project received preliminary approval in Congress, but the vote in the Senate was not successful, scoring the equalizer in the vote, and was the vice president of the Nation Julio Cleto Cobos (President of the Senate), who had negative tie by voting against the project. The government focused on making social action measures, among which we can highlight the Connect Equality program by ANSES (Social Security Administration) consisting of the delivery and commissioning of two million netbooks with Internet access to all public elementary and secondary schools. The Universal Child Allowance, which generalizes the family allowance per child for all children under 18 whose parents are unemployed or work in the informal economy for pay no more than the minimum wage, vital and mobile, including monotributistas. This benefit was extended to pregnant women over 12 weeks gestation. Along with these, there were also redistributive public policies, such as increasing the percentage of GDP spent on education which grew from 3.64% in 2003 to 6.02% in 2010. In absolute terms, increased from 14.501 million pesos in 2003 to 89,924,000 pesos in 2010, a 520% more. School construction, between 2003 and 2010 were built over a thousand schools benefiting half a million students, the second period of increased school construction in the history of Argentina. It also promoted the adoption of the Law of mobility retirement, which sets a minimum of two annual increases in pensions. In addition, measures were taken as the recovery of Aerolineas Argentinas and Austral Airlines, which was proposed by a bill introduced by President Fernández to rescue companies, by approving the agreement between the National Government and the group Interinvest on 17 July 2008, whereby the Argentine government acquired the shares of these and other related companies. Also through another law, renationalized the Military Aircraft Factory (FMA), given under concession to U. S. company Lockheed Martin in 1995. In 2009, the parliament sent the draft Law on Audiovisual Communication Services, which came to displace the old Media Law, which was passed by the de facto government of Jorge Rafael Videla. The bill was debated in about 30 forums across the length and breadth of the country, which exposed citizens, journalists, owners of radio and TV channels, and managed to introduce some 140 amendments on a 150 points proposal. Finally the bill was passed by a comfortable majority in both legislative chambers. The project raged the government's confrontation with the major media outlets of Argentina, facing a strong campaign to discredit her image. In 2011, the confrontation with the media worsened after boosting in parliament a bill to declare of public interest the manufacture of paper for newsprint. Finally, the law was passed and Papel Prensa, the only producer of the product in Argentina, to then in the hands of the two major newspapers in the country, went on to provide the material at the same price to all who required it daily. In terms of sovereignty, Cristina Fernandez de Kirchner has taken steps towards resuming negotiations with the United Kingdom over the Falkland Islands. On 16 April 2012 announced the involvement in the oil company YPF (Fiscal Oilfields), whose majority stake was owned by the Spanish company Repsol, which had previously been questioned by deficiencies in oil supplies and new explorations. Also sent to Congress a bill to expropriate 51% of the shares and regain state control over the nonrenewable natural resource. The announcement drew a resounding support from the public and most of the political spectrum, both the ruling party and opposition. Finally, the draft became law by a large majority in both houses of parliament.
Президент сайлауы
Сайлау жылы Кандидаттар Бірінші тур Екінші тур Нәтижелер Ескерту # дауыс % дауыс # дауыс % дауыс 2003 Нестёр Киршнер 4,312,517 22.25 Қарсылықсыз 2-ші тур Қарсылықсыз PJ фракциясы 2007 Кристина Киршнер 8,651,066 45.29 Сайланды PJ фракциясы 2011 Кристина Киршнер 11,865,055 54.11 Сайланды PJ фракциясы 2015 Даниэль Счиоли 9,338,490 37.08 12,317,330 48.66 Жеңіліске ұшырады PJ фракциясы
Election year Candidate(s) First Round Second Round Result Note # votes % vote # votes % vote 2003 Néstor Kirchner 4,312,517 22.25 Unopposed 2nd R Unopposed a faction of PJ 2007 Cristina Kirchner 8,651,066 45.29 Elected a faction of PJ 2011 Cristina Kirchner 11,865,055 54.11 Elected a faction of PJ 2015 Daniel Scioli 9,338,490 37.08 12,317,330 48.66 Lost a faction of PJ
Депутаттар палатасы
Сайлау жылы дауыс саны % жеңілген орындар Жалпы орындар Лауазым Президенттік ескерту 2003 5,511,420 35.1 Көпшілік Эдуардо Духалде (ПЖ) басқа ПЖ фракцияларын қоса алғанда 2005 5,071,094 29.9 Азшылық Нестор Киршнер (FPV—PJ) 2007 5,557,087 Азшылық Нестор Киршнер (FPV—PJ) 2009 1,679,084 8.8 Азшылық Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2011 10,121,311 49.1 Азшылық Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2013 7,487,839 33.2 Көпшілік Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2015 8,237,074 Азшылық Кристина Киршнер (FPV—PJ)
Election year votes % seats won Total seats Position Presidency Note 2003 5,511,420 35.1 Majority Eduardo Duhalde (PJ) including the other PJ factions 2005 5,071,094 29.9 Minority Néstor Kirchner (FPV—PJ) 2007 5,557,087 Minority Néstor Kirchner (FPV—PJ) 2009 1,679,084 8.8 Minority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2011 10,121,311 49.1 Minority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2013 7,487,839 33.2 Majority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2015 8,237,074 Minority Cristina Kirchner (FPV—PJ)
Сенат сайлауы
Сайлау жылы дауыс саны % жеңілген орындар Жалпы орындар Лауазым Төрағалық Ескерту 2003 1 852 456 40.7 Көпшілік Эдуардо Духалде (ПЖ) басқа ПЖ фракцияларын қоса алғанда 2005 3 572 361 45.1 Азшылық Нестор Киршнер (FPV—PJ) 2007 1 048 187 Азшылық Нестор Киршнер (FPV—PJ) 2009 756 695 Азшылық Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2011 5 470 241 54.6 Азшылық Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2013 1 608 866 32.1 Көпшілік Кристина Киршнер (FPV—PJ) 2015 Көпшілік Кристина Киршнер (FPV—PJ)
Election year votes % seats won Total seats Position Presidency Note 2003 1,852,456 40.7 Majority Eduardo Duhalde (PJ) including the other PJ factions 2005 3,572,361 45.1 Minority Néstor Kirchner (FPV—PJ) 2007 1,048,187 Minority Néstor Kirchner (FPV—PJ) 2009 756,695 Minority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2011 5,470,241 54.6 Minority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2013 1,608,866 32.1 Majority Cristina Kirchner (FPV—PJ) 2015 Majority Cristina Kirchner (FPV—PJ)