Кіріспе

Уекермюнде – Германияның Мекленбург-Форпоммерн жеріндегі қала.

Уекермюнде – Германияның солтүстік-шығысындағы теңіз порты қаласы, Батыс Померанияның Грефсвальд ауданында орналасқан. Қала Польшаның Полице ауданымен шектес. Уекермюнденің тарихы ұзақ және сан алуан, оның іргесін 934 жылы Корвейлік Видукинд есімді тарихшы атап өткен славян тайпасы – украиндар қалаған. Украмунд атауы 1178 жылғы құжаттарда кездеседі. 2013 жылдың 1 мамырынан бастап Уекермюнде ресми түрде теңіз жағалауындағы курорт ретінде танылды.

Атауы

Уэкермюнде атауы "Уэкердің аузы" деп аударылады. Уэкер өзені Бранденбургтен басталып, Одер лагунасына құяды. Өзеннің атауы жақын орналасқан Укермарк аймағының және бұл жерді неміс шаруалары келгенге дейін қоныстанған ортағасырлық славян тайпасы – укран тайпасының атына сәйкес келеді. Украмунд есімі алғаш рет 1178 жылғы құжатта кездеседі. Кейінірек, атаудың жазылуында Укермунд, Укермунде және Укермунде (1284) түрлері қолданылған.

Орта ғасырлар

Ежелгі славян дәуірінде Уэкермюнде балықшылардың қонысы болды. 1178 жылы (басқа дереккөздерде 1223 жыл деп көрсетілген) Украмунд алғаш рет тарихта айтылды, ал 1243 жылы Уседомда Гроб монастыры салынды. 1260 жылы Померания герцогы Барним I монастырға негіз салды және алғашқы сауда орталығы Любек заңы бойынша қала құқығын алды. 1276 жылы бұл жер Сивитас деп аталды, ал 1284 жылы Померания герцогтары қамал салған Каструм Укермунде бекінісі салынды. 13 ғасырда Уэкермюнде екі қақпасы бар қабырғалармен қоршалған қала болды, ол Бранденбург әскерлерінің шабуылына қарсы тұруға мүмкіндік берді. 1327 жылдың 5 қыркүйегінде Уэкермюнде шарты бойынша Померания герцогтары мен Бранденбург маркграфы ресми бейбітшілік туралы келісімге келді. Жер иелігі мәселесі шешілмеді. Померания герцогы Барним III Бавария герцогы Рудольф I-нің қызы Мехтильдке (немесе Матильдаға) үйленуге келісті, бірақ бұл неке орын алмады. 1473 жылғы үлкен өртте ортағасырлық үйлердің көп бөлігі мен шіркеу қирады. 1540 жылы Померания герцогы Филипп I қамалдың төрт қанатын салуды бастады. 1753 жылы кеш готикалық стильдегі Сент-Мариен шіркеуінің құрылысы басталды. 1540 жылы Померания герцогы Филипп I қамалдың төрт қанатын салуды бастады.

16-19 ғасырлар

Кейінгі ғасырларда қала көптеген қоршауларға ұшырады және бірнеше рет жаулап алынды. Қала Оттыз жылдық соғыста дерлік толығымен қирады; 1600 тұрғынынан бар болғаны 15-і тірі қалды. Содан кейін қаланы қарсы жақ күштері бірнеше рет басып алды. 1631 жылы үлкен өрт шамамен 40 үйді және қала әкімшілігінің ғимаратын жойды. 1639 жылы қалада тұруға жарамды он ғана үй болды. 1648 жылы Вестфалия бейбіт шартынан кейін қала шведтердің иелігіне өтті. Швеция патшайымы Кристина Фин және Ливониялықтармен бірге аймақта қалалар салуға шешім қабылдады. Ұлы Солтүстік соғысы кезінде орыс және саксон әскерлері Штеттин (қазіргі Щецин) мен Померанияны басып алғаннан кейін Пруссия аумақтың уақытша басқару құқығы үшін төрт жүз мыңнан астам талер төледі. Стокгольм бейбіт шарты бойынша 1720 жылдың 21 қаңтарында (немесе 1 ақпанында) Штеттин, Узедом және Волинмен бірге Батыс Померанияны сатып алу үшін екі миллион крона төленді. Осылайша Уэкермюнде пруссиялық болып кетті. Ол 1720 жылдан 1945 жылға дейін Пруссияның Померания провинциясының құрамында болды. Сол жылы, 1720 жылы, қираған қамалдың оңтүстік қанаты мен қалған бөлігі бұзылды. 18 ғасырдың басында Уэкермюндеде демалысқа келген патшаларға танымал болды. Әскер патшасы Фридрих Вильгельм I, Польша королі және Саксонияның сайлаушысы III Август, Польша королі Станислав Лещинский және Ресей монархы Ұлы Петр де қалада уақыт өткізді. 1761 жылы швед әскері қаланы басып алып, қамал ауданында штаб орнатылды. 1766 жылы готикалық шіркеудің орнына жаңа ғимарат салынды. 1806 жылы Уэкермюнде француз әскерлерімен басылып алынды. Қала тек 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында гүлдене бастады. Торгелоу сияқты, батпақты темірдің табылуынан кейін бірнеше темір қорыту зауыттары салынды, Уэкермюндеде 19 ғасырда шамамен 50 кірпіш зауыты салынды және қала маңызды сауда және кеме жасау орталығына айналды. 1781-1795 жылдары 102 кеме суға түсірілді. 1818 жылғы Пруссияның әкімшілік реформасы кезінде Уэкермюнде округі (832 шаршы километр және 24 000 тұрғын) құрылды. 1819 жылдан 1994 жылға дейін Уэкермюнде округтің орталығы болды. 19 ғасырдың ортасына қарай Уэкермюндерге тиесілі 27-ден астам сауда кемелері болды. 19 ғасырдың екінші жартысындағы өркендеу кезеңінде (Gründerzeit) ескі қаланы қалыптастырған көптеген жаңа ғимараттар, соның ішінде базар және Сент-Мария шіркеуі салынды. 19 ғасырдың соңында қазіргі Амеос клиникасы деп аталатын Санкт-Кристофер ауруханасы, заманауи медициналық мекеме болып салынды.

Жақында болған тарих

Ұлттық социализм кезінде қалған оннан он екіге дейінгі еврей отбасылары елден қуылды немесе өлтірілді. Еврейлердің зираты нацистік билік тұсында сақталды, бірақ кейіннен күйреп, ұстамалдыққа ұшырады. 1961 жылы мемлекеттік қорғаумен мемориал орнатылды. 1945 жылы қала күрессіз, айтарлықтай зардапсыз Кеңес әскерлеріне берілді. 1945 жылдан 1952 жылға дейін Уэкермюнде Мекленбург-Ворпомерн штатының, 1952 жылдан 1990 жылға дейін Шығыс Германияның Нойбранденбург округінің және 1990 жылдан бері қайтадан Мекленбург-Ворпомерннің құрамына кірді. 1950 жылы қалада Хафф мұражайы ашылды және бірнеше рет кеңейтілді. 1962 жылы 18 гектар аумақта Уэкермюнде жануарлар паркі құрылысы басталды, онда 120-ға жуық түрден 400-ге жуық жануар орналастырылды. Оны жыл сайын 150 000-нан астам адам бақылайды. 1960 жылдардың соңында қаланың батысындағы жаңа ауданда 6000-нан астам адамды орналастыруға арналған жаңа құрылыс салынды. Шығыс Германия кезеңіндегі ең ірі кәсіпорын Уэкермюндедегі 1100 жұмыскері бар қорыту зауыты болды. 1997 жылы Уэкермюндедегі елу кірпіш зауытының соңғысы жабылды. Ескі қала ГДР кезінде зақымданбады, бірақ көптеген ғимараттар ондаған жылдар бойы күтімнің болмауынан қаңқалық зақымдарға ұшырады. 1991 жылы сарайдың сақталған оңтүстік қанатынан бастап тарихи қала орталығын жаңарту жұмыстары басталды. Ескі бекініс, ескі портың маңызды бөлігі, қайта жаңартылды. Шығыс Уэкермюнде ауданы (Бақшалы қала) Шығыс қалалық жаңарту аясында жаңартылды. Аймақ жоғары бос тұрғын үйлермен сипатталатын жиналмалы ғимараттармен ерекшеленді, бұл ішінара қалпына келтіру шаралары мен құрылымдық өзгерістерге әкелді. 1990 жылдардың басында қала орталығында көптеген қонақ үйлер, пансионаттар, пәтерлер мен дүкендер жаңартылды. Штетин лагунасының жанында 400 кеме орны мен 200 пәтерлі марина салынды. 2001 жылы Уэкермюнде "мемлекеттік мақұлдамасы бар курорт" атағын алды. Үлгілі қала құрылысы үшін Уэкермюнде 2002 жылы Эггесин және Торгелоу қалаларымен бірге ұлттық сыйлыққа ие болды.

География

Одер лагунасында орналасқан қала (Одерхафф, Штеттиннер Хафф) Германияның ең солтүстік-шығыс порты болып табылады. Мемлекет тарапынан ол курорттық қала ретінде танылған, сондай-ақ Германия аумағында сақталған Померания герцогтарының соңғы сарайы осы қалада орналасқан. Қаланың атымен аталатын Уэкер өзені осы лагунаға құяды; Уэкермюнде атауының мағынасы – "Уэкердің сағасы". Айналасы, тіпті теңіз деңгейінен 20 метрлік биіктіктегі сирек жерлерден қарағанда да, көбінесе тегіс жазықтан тұрады. Сонымен қатар, қала Ueckermünder Heide (орманды дала) атауын берген. Бұл Батыс Померанияның ең ірі орманды аймағы, солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай 50 шақырымнан астам қашықтыққа созылып, Польшаның Полице қаласына (неміс тілінде – Политц) дейін жетеді.

Одер лагунасының тарихы

1889 жылы Уэкер өзенінде моншахана ашылды. 1924 жылы Уэкермюндеде лидо ашылды, ал 1927 жылы Уэкермюнде Одер лагунасында Beach Hall ашылды. 1935 жылы қалалық шипажай және туристік бірлестік құрылды. Осы кезеңнен бастап Уэкермюндеден алғашқы түсқағаздар шықты, онда "Хаффбад Уэкермюнде, демалыс іздейтін қонақтар үшін қолжетімді курорт" деп жазылған. Соғыстан кейін жағалаудың көп бөлігінде терең орлар пайда болды, ал жолаушылар кемелері мен гидросамолеттердің тоқтау тұрағы қирады. 1950 жылдары бас Уэкерде пароход тоқтағысы болды (1959); жағажай паркі жоспарланды және жағажай залы қайтадан салынды. 1960 жылдары қала он километрлік қорғалатын аймақ деп жарияланған белдеудің бойында салынды. 1969 жылы Уэкермюнде қаласына жауапты демалыс үшін муниципалдық бірлестік құрылды. Келесі жылы Уэкермюнде, Мёнкебуде, Грамбин және Вогельсанг жергілікті қауымдастықтарының бірлескен туристік кәсіпорынын дамыту үшін "Hafftourist" құрылды. Бірігуден кейін барлық жағажай қайта ұйымдастырылып, кеңейтілді және қолжетімді болды.

Уеккермюнде санаторийінің тарихы

Уэкермюндеде көп жылдар бойы үлкен психиатриялық аурухана болған. Қазір Кристофер ауруханасы деп аталатын бұл аурухана, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында өте прогрессивті болып, инновациялық емдеулер мен терапияларды қолданған. Психикалық және физикалық кемістіктері бар пациенттер емделіп қана қоймай, мүмкіндігі шектес болса да жұмысқа орналастырылып, дамытуға көмектеседі. Нацистер билікті басып алғаннан кейін, психикалық аурулармен және мүгедектермен қарым-қатынас жасаудың саяси ахуалы өзгерді. Уэкермюндер ауруханасы «T4» операциясы деп аталатын іс-қимылдың салдарынан ондаған мың әлсіз науқастарды жаппай өлтірумен танымал болды, олардың көпшілігі «құнды емес» балалар деп есептелді. Уэкермюнде, әрине, Помераниядағы осы операцияның маңызды орталығы болды. Қырқындар Батыс Помераниядағы медициналық мекемелерде және жартылай түрлендірілген SS казармаларында орын алды. Жүздеген адамдардың өлтірілуі жасырылып, олардың өлімі аурухана тізімдеріне «қалыпты» аурулармен байланысты өлім ретінде тіркелді.

Көршілес қауымдастықтар

Шығыс жағынан сағат тілі бойынша: Vogelsang Warsin, Eggesin, Liepgarten, Lübs, Mönkebude және Grambin.

Инфрақұрылым

Ueckermünde-ге A 20 автобанының Pasewalk West немесе Pasewalk Süd түйіскен жерінен жетуге болады. Анклам мен Пренцлау қалалары арасында өтетін Bundesstraße (Федералды автомобиль жолы) B 109 қаланың батысынан 13 км жерден өтеді. Ueckermünde – Пасевактан басталатын теміржол желісінің соңғы стансасы. Жолаушылар кемелері Уседом аралындағы Шчецин, Свинуйст және Камминке қалаларына жүйлі түрде қатынайды. Сонымен қатар, Берлин-Уседом велосипед жолы да қаладан өтеді.