Кіріспе

Американдық саясаткер, канадалық саясаткер

Дэвид Кит МакКарди (30 наурыз 1950 жылы туған) – американдық лоббист, заңгер және бұрынғы саясаткер, 1981 жылдан 1995 жылға дейін Оклахома штатының 4-ші округінен АҚШ Конгресінің өкілі болды. Орташа немесе консервативті демократ ретінде танылған МакКарди орталықтандырылған Демократиялық көшбасшылық кеңесінің төрағасы болды. 1994 жылы ол АҚШ Сенатына сайлауға түсті, бірақ әріптесі Джим Инхофқа жеңілді. Конгрестен кеткеннен кейін МакКарди лоббист қызметін жалғастырды. Ол Америка газ қауымдастығының бұрынғы президенті.

Ерте өмір және білім

МакКарди Техас штатының Канад қаласында дүниеге келген. 1972 жылы Оклахома университетін бакалавр дәрежесімен бітірді, ал үш жылдан кейін заңгер (JD) дәрежесін алды. Ол Шотландияның Эдинбург университетінде Ротари Интернешнл бағдарламасы бойынша аспирант ретінде халықаралық экономиканы оқыды.

Әскери қызмет және саясатқа кіру

МакКарди АҚШ Әуе күштері резервінде қызмет етіп, майор шеніне жетті және Жалпы судья-адвокат (JAG) қызметін атқарды. 1975-1977 жылдары Оклахома штатының бас прокурорының көмекшісі болды.

Конгресс сайлау науқандары

МакКарди 1981-1995 жылдар аралығында жеті рет депутат болып сайланды. Ол Қарулы Күштер комитетінің Әскери нысандар және құрылыстар кіші комитетінде және Ғылым және ғарыш комитетінің Көлік, авиация және материалдар кіші комитетінде жұмыс істеді.

Конгресстегі басқа да жұмыстары

МакКарди "Mainstreet Forum" деп аталатын, умерен және консервативті демократтардан тұратын топты құрып, оған төрағалық етті. 1994 жылы бұл топ жеті жиырма мүшеден тұрды. Конгресте МакКарди келесі заңдарды қабылдауда маңызды рөл атқарды: 1988 жылғы Ұлттық суперөткізгіштік бәсекеге қабілеттілік туралы заң, 1985 жылғы Голдвотер-Николс заңы, ол АҚШ Қорғаныс министрлігін қайта ұйымдастырды, 1982 жылғы Нанн-МакКарди поправкасы, қорғаныс шығындарының 15% немесе одан көп асып кетуі туралы Конгреске хабарлауды талап етеді, және 1993 жылғы Ұлттық қызмет туралы заң, бұл заң конгрессмен МакКарди және бұрынғы Джорджия сенаторы Сэм Нанн енгізген заң жобасынан бастау алды.

DLC-нің негізін қалаушы және 1992 жылғы президенттік сайлау

1990 жылдары МакКарди Демократиялық партияны орталықтандыруға ұмтылған Демократиялық көшбасшылық кеңесінің ұлттық төрағасы болды. Джордж Стефанопулос өзінің саяси естеліктерінде, "All Too Human" атты кітабында, МакКардидің 1992 жылы президенттік науқанын қарастырғанын айтады, бірақ ол ақырында Демократиялық көшбасшылық кеңесінің мүшесі Билл Клинтонды қолдады және Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында оның кандидатурасын қолдау сөзін сөйледі. Сөз кезінде көпшілік арасында "МакКарди 2000" деген плакаттарды көруге болады. Ақырында бұл қызмет Лес Аспинге берілді. МакКардиге Орталық барлау қызметі директоры лауазымы ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты.

1994 жылы АҚШ Сенатына үміткер

1994 жылы АҚШ сенаторы Дэвид Л. Борен өкілеттік мерзімі аяқтамас бұрын АҚШ Сенатынан кетуге шешім қабылдағанда, МакКарди Өкілдер палатасына қайта сайлануға тырыспады; оның орнына ол Сенатқа үміткер болды. Ол әскери тұрғыдан дайындыққа және отбасылық құндылықтарға баса назар аударды. Ол жалпы сайлауда әріптес конгрессмен Джим Инхофқа жеңілді, ал Инхофтың сайлауалды жарнамаларында МакКардидің Клинтонды президенттікке ұсынған сөзінен үзінділер көрсетілді. МакКарди дауыстардың 39 пайызын ғана жинады, тіпті өзінің сайлау округінен де жеңілді. Ол өзінің конгресске қатысты жазбалары мен құжаттарын Оклахома университетінің Карл Альберт Конгресс зерттеу орталығына тапсырды.

Конгресстен кейінгі мансап

МакКарди McCurdy Group LLC компаниясының төрағасы және бас атқарушы директоры болды. 1998 жылы ол электрондық өнеркәсіптің ұлттық сауда ұйымы – Электрондық өнеркәсіптер альянсының (EIA) президенті болып сайланды. Тіпті, Палатаның көпшілік көшбасшысы Том ДеЛей EIA-ға пайдалы заңнаманы тоқтатты және егер олар республикалық өкілді жұмысқа алмаса, ұйымның қолжетімділігін жоямын деп қорқытты. Кейін ДеЛей Палатаның этика комитеті тарапынан сөгіс алды. Ол Стратегиялық және бюджеттік бағалаулар орталығының төрағасы және Джордж Буш және Барак Обама президенттерінің кезінде Қорғаныс саясаты кеңесінде қызмет етті. 2007 жылдың 12 ақпанында МакКарди Автомобиль өндірушілер альянсының (AAM) президенті болды. МакКарди басшылығымен AAM Обаманың көміртегі шығарындыларын азайту және жанармай үнемдеу стандарттарын арттыру жөніндегі ұлттық бағдарламасын, сондай-ақ жүргізу кезінде мәтіндік хабар алмасуға федералдық тыйым салуды қолдады. 2011 жылдың ақпан айында МакКарди Америка газ қауымдастығының президенті және бас директоры болды. 2011 жылдың тамызында МакКарди Вирджиния штатының Маклин қаласында орналасқан, коммерциялық емес зерттеулер мен талдау консалтингтік фирмасы LMI директорлар кеңесінің мүшесі болып кірісті. Ол сонымен қатар Жауапты федералдық бюджет комитетінің директорлар кеңесінде де қызмет етеді.

Жеке

МакКарди әйелі доктор Пэм МакКардимен бірге Вирджиния штатының Маклин қаласында тұрады; олардың үш баласы бар.