Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ван Гогтың суреттері
Винсент ван Гогтың алты ұқсас суреті
Van Gogh's paintings
Six similar paintings by Vincent van Gogh
«Арлезианка», «Арлезианка: Мадам Гиньо» немесе «Мадам Гиньоның портреті» – Винсент ван Гогтың 1888 жылдың қараша айында (немесе одан кейін) Арль қаласында және 1890 жылдың ақпан айында Сен-Ремиде салған алты ұқсас суреттердің атауы. «Арлезианка» (laʁlezjɛn) сөзбе-сөз «Арль қаласынан келген әйел» дегенді білдіреді. Суреттегі Мария Жуллиан (немесе Жюльен) 1848 жылдың 8 маусымында Арль қаласында дүниеге келді және 1911 жылдың 2 тамызында сол жерде қайтыс болды. Ол 1866 жылы Жозеф Мишель Гиньоға үйленді және олар бірге Ламартинд алаңының 30 нөміріндегі «Кафе де ла Гар» кафесін басқарды, онда Ван Гог 1888 жылдың мамыр айынан қыркүйек айының ортасына дейін тұрды. Ол Арльдегі Сары үйді жиһазбен жарақтап, сонда қоныстанды. Осыған дейін Ван Гогтың Гиньо жұбайларымен қарым-қатынасы көбінесе коммерциялық сипатта болған (кафе «Түнгі кафе» суретінің тақырыбы), бірақ Гогеннің Арльге келуі жағдайды өзгертті. Оның тартымдылығы шамамен 40 жастағы әйелге ұнады, ал 1888 жылдың қараша айының басында Мадам Гиньо Гоген мен оның досы Ван Гогтың портретін салуға келісті. Бір сағаттың ішінде Гоген көмірмен сурет салды, ал Винсент «бір сағатта бітірілген» толық көлемді суретті жасады.
L'Arlésienne, L'Arlésienne : Madame Ginoux, or Portrait of Madame Ginoux is the title given to a group of six similar paintings by Vincent van Gogh, painted in Arles, November 1888 (or later), and in Saint Rémy, February 1890. L'Arlésienne (laʁlezjɛn) means literally "the woman from Arles". The subject, Marie Jullian (or Julien), was born in Arles June 8, 1848 and died there August 2, 1911. She married Joseph Michel Ginoux in 1866 and together they ran the Café de la Gare, 30 Place Lamartine, where van Gogh lodged from May to mid September 1888. He had the Yellow House in Arles furnished to settle there. Evidently until this time, van Gogh's relations to M. and Mme. Ginoux had remained more or less commercial (the café is the subject of The Night Café), but Gauguin's arrival in Arles altered the situation. His courtship charmed the lady, then about 40 years of age, and in the first few days of November 1888 Madame Ginoux agreed to have a portrait session for Gauguin, and his friend van Gogh. Within an hour, Gauguin produced a charcoal drawing while Vincent produced a full scale painting, "knocked off in one hour".
1888 жылғы қарашадағы нұсқасы және оның қайталануы
Ван Гогтың алғашқы нұсқасы қазір Париждегі Орсей мұражайында сақталады. Бұл матаның толық бөлігі Гоген Арльге келгеннен кейін сатып алынды және 1888 жылдың қараша және желтоқсан айларында екі суретшінің де жұмысына пайдаланылды. Екінші нұсқасы, қазір Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында, Ван Гог бұрын қолданған, фабрикада алдын ала дайындалған кенепке қайта сурет салды және қолғаптар мен жаңбырлықтың орнына үш кітап бейнеледі.
Van Gogh's first version, now in the Musée d'Orsay, Paris, is painted on burlap. A complete piece of this fabric was acquired by Gauguin just after his arrival in Arles, and used by both artists in November and December 1888. For the second version, now in the Metropolitan Museum of Art in New York City, van Gogh again painted on the commercially pre primed canvas he had previously used, and he replaced the gloves and umbrella with three books.
1890 жылғы ақпандағы нұсқалар
Сен-Ремидегі ауруханада болған кезде Ван Гог 1888 жылдың қарашасында Гогеннің көмір суретіне негізделген мадам Джинюдың тағы бес портретін салған. Олардың бірі Гогенге, бірі оның інісі Теоға, бірі өзіне, тағы бірі мадам Джинюға арналған. Кроллер-Мюллер мұражайындағы нұсқаның шығу тегі толыққанды белгісіз, бірақ картинаның бұрын Винсенттің суреттерінің ерте жақтасы Альберт Ауриерге тиесілі болғандығы мәлім. Мадам Джинюға арналған нұсқа жоғалып, әлі табылмаған. Осы нұсқаны Винсент 1890 жылдың 22 ақпанында қайтадан ауырып қалғанда Арльдегі мадам Джинюға жеткізіп бара жатқан. Гогенге ешқашан жіберілмеген жазылмаған хатында Винсент оның портретімен жұмыс істеудің өзін тағы бір айға созылған аурумен байланыстырған. Гогеннің нұсқасы – қазіргі уақытта Сан-Паулу өнер мұражайында сақталатын қызғылт фонды картина. Гоген портреттен қатты ынтызар болып, былай деп жазған:
While in the asylum at Saint Rémy, van Gogh painted another five portraits of Madame Ginoux, based on Gauguin's charcoal drawing of November 1888. Of these, one was intended for Gauguin, one for his brother Theo, one for himself and one for Madame Ginoux. The provenance of the version in the Kröller Müller Museum is not known in detail, but the painting is known to have been previously owned by Albert Aurier, an early champion of Vincent's paintings. The version intended for Madame Ginoux was lost and has not been recovered. This is the version Vincent was delivering to Madame Ginoux in Arles when he suffered his relapse on February 22, 1890. In an unfinished letter to Gauguin that was never sent, Vincent remarked that working on her portrait cost him another month of illness. Gauguin's version was the one with a pink background, currently in the São Paulo Museum of Art. Gauguin was enthusiastic about the portrait, writing:
"Мадам Джинюдың картинасын көрдім. Өте әдемі және өте қызықты, мен оны өз суретімнен де жақсы көремін. Денсаулығыңыз нашарлағанмен, сіз өнер туындысына қажетті сезім мен ішкі жылуды сақтай отырып, мұндай тепе-теңдікпен ешқашан жұмыс істеген емессіз, әсіресе өнердің салқын есептеулермен алдын ала реттелетін бизнес болып табылатын дәуірде." 1890 жылдың 5 маусымында әпкесіне жазған хатында Винсент портрет салу философиясын былай түсіндірген: "Жүз жылдан кейін адамдарға аян ретінде көрінетін портреттер жасағым келеді. Яғни, мен бұл мақсатқа фотосуреттік ұқсастық емес, біздің құштарлықты бейнелеу арқылы, заманауи білімімізді және түстерді бағалауды кейіпкерді көрсету және оның мәнін асыру құралы ретінде пайдалану арқылы қол жеткізуге тырысамын. Арлезианның портреті түссіз және матовый тері тонға ие, көздері тыныш және өте қарапайым, киімі қара, фоны қызғылт, ал ол жасыл кітаптары бар жасыл үстелге сүйеніп отыр. Бірақ Теоның көшірмесінде киім қызғылт, фон сары ақ, ал ашық кеудешесінің алдыңғы бөлігі – ақ түске ауысатын жасыл муссалин. Осы ашық түстердің арасында тек шашы, кірпіштері мен көздері ғана қара дақтар құрайды." 2006 жылдың 2 мамырында гүлдік фонды картина Нью-Йорктегі Кристис аукционында 40 миллион доллардан астамға (АҚШ доллары) сатылды. Бұл – Винсенттің Теоға сыйлаған нұсқасы.
I've seen the canvas of Madame Ginoux. Very fine and very curious, I like it better than my drawing. Despite your ailing state you have never worked with so much balance while conserving the sensation and the interior warmth needed for a work of art, precisely in an era when art is a business regulated in advance by cold calculations. In a letter to his sister Wil, dated 5 June 1890, Vincent set out his philosophy for doing portraits: "I should like to do portraits which will appear as revelations to people in a hundred years' time. In other words I am not trying to achieve this by photographic likeness but by rendering our impassioned expressions, by using our modern knowledge and appreciation of colour as a means of rendering and exalting character The portrait of the Arlésienne has a colourless and matt flesh tone, the eyes are calm and very simple, the clothing is black, the background pink, and she is leaning on a green table with green books. But in the copy that Theo has, the clothing is pink, the background yellowy white, and the front of the open bodice is muslin in a white that merges into green. Among all these light colours, only the hair, the eyelashes and the eyes form black patches." On 2 May 2006, the painting with the floral background sold at auction at Christie's, New York, for more than $40million (USD). This was the version that Vincent gave to Theo.
Гогеннің нұсқалары
Гоген 1888 жылдың қараша айында Мадам Джинюдан алғашқы сурет салған, кейіннен «Кафе де Нуи, Арль» атты картинасын жасады, онда Мадам Джиню және оның күйеуінің кафесі бейнеленген.
Gauguin produced a charcoal sketch at the original sitting of Madame Ginoux in November 1888, and later produced a canvas, Café de Nuit, Arles, which features Mme. Ginoux in her and her husband's café.
Арена
Арледе болған Гогеннің тұруы кезінде салынған "Лес Арен" картинасында Ван Гогтың өмірінде кездескен нақты адамдар бейнеленген, олардың ішінде Рулин отбасының мүшелері және мадам Джиню бар. Арлесьяндық костюмдегі әйел бейнесінде оның профилін көруге болады.
Les Arènes, also painted during Gauguin's stay in Arles, is said to depict various real life subjects whom Van Gogh had encountered, including members of the Roulin Family and Madame Ginoux, whose profile can be seen in the woman in Arlésienne costume.
Мәдениеттегі сілтемелер
1955 жылы Владимир Набоковтың «Лолита» кітабында баяндаушы Л'Арлезиенді «көркем әлемге құмар орта таптың әдеттегі сүйіктісі» деп сипаттайды.
In the 1955 book Lolita, by Vladimir Nabokov, the narrator calls L'Arlésienne "that banal darling of the arty middle class".