Кіріспе
Суға түскен адамды іздеу маневрі – теңізге құлаған адамды құтқару үшін кеме басқаруда қолданылатын маневр. Кемені адамның орналасқан жеріне жақындату үшін мына принциптер іске асырылады: Андерсон бұрылысы (немесе бір бұрылыс), жылдам бұрылыс (Q бұрылысы немесе сегіздік бұрылыс деп те аталады), Уильямсон бұрылысы және Шарнов бұрылысы. Адамды борттан құтқару маневрі көбінесе SOLAS конвенциясының талабы бойынша сауда кемелерінде жүргізілетін жаттығулардың бір бөлігі болып табылады. Ол 1943 жылы кемеден құлаған адамды құтқару үшін қолданған Джон Уильямсонның есімімен аталған. Алайда, Джон Макфидің «Uncommon Carriers» кітабында айтылғандай, бұл маневр бастапқыда Бутаков түтігі деп аталған және орыс-жапон соғысында жаудан бірдей қашықтықта қару ұстау үшін қолданылған. Сонымен қатар, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің атомдық суасты кемелерінде сонардың «өлген аймақтарын» тазалау үшін де пайдаланылған. Уильямсон бұрылысы – кемедегі навигаторлар үшін ең қолайлы маневр, өйткені оны кез келген көріну және ауа райы жағдайында қолдануға болады. Теңізшілер жағдайға қарай бұрылыстардың біреуін таңдайды.
Тез әрекет ету жағдайы: Бұл жағдайда бір бұрылысқа қарағанда онша жылдам емес және кемені құрбан болғаннан алыстатады, бірақ тиімді.
Кейіктірілген әрекет ету жағдайы: Көбінесе кемені құрбан болғанға жеткізеді.
Адам жоғалған жағдайы: Кемеге кері бағыт беруге мүмкіндік беретіндіктен ұсынылады. Уильямсон бұрылысын кез келген жағдайда қолдануға болатындықтан, ол компанияның SMS және жаттығу матрицасына енгізілді, адамды борттан шығару және Уильямсон бұрылысын үш айда бір рет жаттығудан өткізу үшін. Уильямсон бұрылысы әдетте мыналардан тұрады: 1) Рульді құрбан болған жаққа толық бұру, 2) бастапқы бағыттан 60 градусқа ауытқу, содан кейін рульді қарсы жаққа толық бұру, 3) бағыт кері бағыттан шамамен 20 градусқа кем болғанда рульді ортаға қойып, кемені тұрақтандыру, 4) қозғалтқыштарды суға тоқтату, ал адам винттерден алшақ, жанында болуы керек.
A man overboard rescue turn (or person overboard) is a shiphandling manoeuvre usually implemented immediately upon learning of a person having gone overboad into the sea. To bring a vessel closer to the person's location, implementations of the principles described are: the Anderson turn (or single turn), the quick turn (also known as the Q turn or the figure eight turn), the Williamson turn, and the Scharnow turn. The man overboard rescue turn is often carried out as part of regular drills on Merchant ships as a requirement of the SOLAS Convention. It was named for John Williamson, USNR, who used it in 1943 to recover a man who had fallen overboard. However, according to Uncommon Carriers by John McPhee, the maneuver was originally called the Butakov pipe and was used in the Russo Japanese War as a way of keeping guns at the same distance from an enemy. It was also used by U. S. Navy nuclear submarines to clear their sonar dead zones. The Williamson turn is most preferred maneuver by navigating officers onboard ship as it can be used in any condition of visibility and weather. Mariners to utilize one of the turn depending on the situation. Immediate Action Situation Not as quick as the single turn in an immediate action situation and take the ship further away from the casualty, but it is effective. Delayed Action Situation Mostly it will take the ship to the casualty
Person Missing Situation Recommended as it will bring the vessel to its reciprocal course. As Williamson turns can be used in any situation, it's been included in company SMS and drill matrix to conduct man overboard and Williamson turn drill every three months. A Williamson turn generally consists of 1.) Placing the rudder full over to the side of the casualty, 2.) deviating 60 degrees from the original course and then shifting the rudder full over to the opposite side, 3.) when the heading is approximately 20 degrees short of the reciprocal course, the rudder should be placed amidships and the vessel steadied up, 4.) the engines should be stopped in the water with the person alongside, well forward of the propellers.
Шарнов бұрылысы
Шарнов бұрылысы – кеме немесе қайықты бұрын өткен нүктеге қайтаруға қолданылатын маневр. Ол Ульрих Шарнов жасаған және оның атымен аталған. Шарнов бұрылысының басты артықшылығы – бұрылыс аяқталғаннан кейін кеме өзінің іздеп өткен жолымен кері бағытта қадам басады. Шарнов бұрылысы кеме бұрылу радиусынан әлдеқайда артта жатқан нүктеге жету үшін ең қолайлы. Басқа жағдайларда Андерсон немесе Уильямсон бұрылысы тиімдірек болуы мүмкін. Әдетте, Шарнов бұрылысы мыналарды қамтиды: 1.) рульді кез келген жаққа толығымен бұру, 2.) бастапқы бағыттан 240 градусқа ауытқып, содан кейін рульді кері жаққа толығымен бұру, 3.) бағыт кері бағыттан 20 градусқа жеткенде, рульді ортаға қойып, кемені зардап шеккен жерге жақындату үшін қозғалтқыштарды тоқтату керек.