Кіріспе
Nakaseomyces glabratus – бұрын Candida glabrata деп аталатын, Nakaseomyces туысына жататын гаплоидты ашытқы түрі. Бұл түрдің жыныстық өмірлік циклы құжатталмаған болса да, екі жұптасу типінің N. glabratus штаммдары жиі кездеседі. N. glabrata әдетте адамның шырышты қабық тіндерінде тіршілік ететін, пайдалы микроорганизм болып табылады, бірақ қазіргі заманда әртүрлі себептерге байланысты адам иммунитетінің әлсіреуі жиі кездесетін болғандықтан (мысалы, терапиялық иммуномодуляция, диабет және ВИЧ инфекциясы сияқты түрлі аурулармен ұзақ өмір сүру), N. glabratus көбінесе кандидоздың екінші немесе үшінші ең көп кездесетін себебі болып табылады. N. glabratus инфекциясы зәр-жыныс жолдарына әсер ете алады, тіпті саңырауқұлақ жасушалары қанға енуі арқылы жүйелік инфекцияларға (кандидемияға) әкелуі мүмкін, әсіресе иммунитеті төмен науқастарда. Бұл гендер N. glabratus-та көбінесе хромосоманың субтеломерлік аймағында кодталады және олардың экспрессиясы қоршаған ортаның факторларымен күшейеді, бұл организмнің микробтық биоқабаттардағы тірі және өлі беттерге жабысуына мүмкіндік береді. Адгезин экспрессиясы – N. glabratus-тің саңырауқұлақтың биофильмдерін қалыптастыруының бірінші механизмі деп саналады, бұл биофильмдер планктондық жасушаларға қарағанда антифунгальді препараттарға төзімді екені дәлелденді. N. glabratus геномы жиі өзгерістерге ұшырайды, бұл ашытқының стресстік жағдайларға бейімделуіне және тіршілікке жарамдылығын арттыруға ықпал етеді, ал кейбір авторлар бұл қасиеттің осы ашытқының вируленттілік әлеуетімен байланысты екенін айтады.
Nakaseomyces glabratus is a species of haploid yeast of the genus Nakaseomyces, previously known as Candida glabrata. Despite the fact that no sexual life cycle has been documented for this species, N. glabratus strains of both mating types are commonly found. N. glabrata is generally a commensal of human mucosal tissues, but in today's era of wider human immunodeficiency from various causes (for example, therapeutic immunomodulation, longer survival with various comorbidities such as diabetes, and HIV infection), N. glabratus is often the second or third most common cause of candidiasis as an opportunistic pathogen. Infections caused by N. glabratus can affect the urogenital tract or even cause systemic infections by entrance of the fungal cells in the bloodstream (Candidemia), especially prevalent in immunocompromised patients. These genes, which in N. glabratus are mostly encoded in the subtelomeric region of the chromosome, have their expression highly activated by environmental cues, so that the organism can adhere to biotic and abiotic surfaces in microbial mats. Adhesin expression is the suspected first mechanism by which N. glabratus forms fungal biofilms, proved to be more resistant to antifungals than the planktonic cells. N. glabratus genome frequently undergoes rearrangements that are hypothesized to contribute to the improvement of this yeast's fitness towards exposure to stressful conditions, and some authors consider that this property is connected to the virulence potential of this yeast.
Диагностика
Мәдениеттер – альбика емес вагинальды инфекцияларды анықтаудың тиімді тәсілі. Бұл процесте зәрдің анализі азырақ дәл. Мәдениет өсуіне бірнеше күн қажет болуы мүмкін, бірақ ашытқы оқшауланғаннан кейін ашытқы түрін анықтау жылдамдатылады. Тері ауруын диагностикалау қиын, себебі тампондар мен биопсиялардан алынған мәдениеттерде саңырауқұлақ табылмайды, сондықтан арнайы бағалау талап етіледі. NIH веб-сайтындағы «Сирек кездесетін аурулар» дерекқорында тізімделген Torulopsis glabrata немесе N. glabratus CDC веб-сайтында да кездеседі. Қауіптілік көрсеткіші жоғары болғанымен, glabrata инфекциясының қауіптілігін бағалау мәселесі нақты емес. N. glabratus тек глюкоза мен трегалозаны ашытады және сіңіреді, Candida түрлерінен өзгеше, және қантты пайдаланудың бұл қабілеті идентификация үшін қолданылатын бірнеше коммерциялық жиынтықта пайдаланылады.
Емдеу
N. glabratus-тың маңызды фенотипі және потенциалды вируленттілік факторы – азол препараттарына төмен деңгейдегі ішкі қарсылық, олар ең көп тағайындалатын антифунгальдық (антимикоздық) препараттар болып табылады. Бұл препараттар, соның ішінде флуконазол және кетоконазол, жағдайлардың "15–20% -ында тиімсіз" болып келеді. Жалпы геномның дупликациясы шамамен 90 миллион жыл бұрын болған, ал филогенетикалық зерттеулер N. glabratus және C. albicans арасындағы ортақ ата-тегі 200 мен 300 миллион жыл бұрынға дейін соқтырады. 2018 жылы Saccharomycotina туралы жасалған ең ауқымды филогенетикалық зерттеу, бұршақтанған дрожжилер деп те аталатын, (қазіргі түсініктегі) Candida туысы Pichiaceae, CUG Ser1 клады, Phaffomycetaceae және Saccharomycetaceae тұқымдастарында кездесетінін көрсетті. Осылайша, Candida деген атау біртұтас кандидоз ұғымын тудырғанымен, кейбір бұршақтанған дрожжилердің патогендік қабілеті – әртүрлі метаболизм түрлеріне ие бірнеше субфилалардың ортақ парафилетикалық қасиеті болып табылады.