Роберт Эллиот: Штаттық электрик және өлім жазасын орындаушы

Кіріспе

Роберт Грин Эллиотт (27 қаңтар 1874 – 10 қазан 1939) – Нью-Йорк штатының электршісі (яғни, өлім жазасын орындайтын адам) және электр орындығын пайдаланған көршілес штаттар үшін – Нью-Джерси, Пенсильвания, Вермонт және Массачусетс штатарының ішінде – 1926–1939 жылдар аралығында қызмет еткен.

Өмірбаян

Ол Нью-Йорк штатының Хамлин қаласында ирланд иммигранттары Томас Эллиотт пен Марта Джейн Эллиотт (туған қызы Роули) отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол терең діншіл болған, тіпті ата-анасы оның дін қызметкері болуын қалаған. Эллиотт өскелген шағында алғаш рет электр орындығы қолданылғаны туралы оқып, өлім жазасын орындау кезінде оны қосудың қандай сезім беретінін ойлаған. Ол түрме қызметіне электрик ретінде жұмысқа орналасып, ақырында Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Даннемора түрмесіндегі электр стансасының басшысы болды. Осы қызметінде ол Даннемора мемлекеттік түрмесінде Эдвин Дэвиске электрлік жазалау кезінде қашықтан көмектескен. Бастапқыда оның жұмысы электр стансасындағы генератордың арматурасын ауыстырудан тұрды, соның арқасында түрме кешенінің басқа бөлігіндегі электр орындығына жоғары кернеулі сымдар арқылы қуат жіберуге мүмкіндік болды. "Өлімнің адамы" атты естеліктерінде ол Дэвис жазалауды орындау үшін Даннемораға келгенде, Эллиоттың үйіне кешкі асқа шақырылатынын айтқан. Бұл жұмыс тәжірибесі және Дэвиспен жеке қарым-қатынас 1926 жылы Джон Хулберт кеткеннен кейін "Мемлекеттік электрик" лауазымына үміткер болғанда оған көмектесті. 1926 жылғы 28 қаңтарда ол алғашқы өлім жазасын орындады – Эмиль Клат пен Луиджи Рапитоның бірдей электрлік жазалауы. Ол маска немесе капюшон кимегенімен, бастапқыда өзін жасыруға тырысып, атын жасырды. Әрбір өлім жазасы үшін оған 150 доллар төленді (1926 жылғы 150 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Бір күні бірнеше өлім жазасын орындағанда, оған алғашқы жаза үшін 150 доллар, ал әрбір келесі сотталғанға қосымша 50 доллар (1926 жылғы 50 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) төленді. Бұл Нью-Йоркте Джон Хулберт екінші мемлекеттік электрик болғаннан бері қалыпты тәжірибе болды және ешқашан өзгертілген жоқ. Эллиотт электрлік жазалаудан 46 000 доллар тапқан деп есептеледі (1926 жылғы 46 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). Эллиотт электр тогы арқылы сот орындауды жетілдіргендігімен ерекшеленеді, ол "Эллиотт әдісі" деп аталған әдісті қалыптастырды. Ол әдетте 2000 вольттан бастап, оны 3 секунд бойы ұстап тұратын. Содан кейін ол кернеуді 500 вольтқа төмендетіп, бірінші минуттың қалған бөлігі үшін сақтайтын; оны тағы 3 секундқа 2000 вольтқа дейін көтеріп, екінші минуттың қалған бөлігі үшін 500 вольтқа төмендетіп, содан кейін қуатты өшіру алдында бірнеше секундқа 2000 вольтқа дейін қайта көтеретін. Эллиотт өлім жазасы үшін ең қолайлы ток күшінің шамамен 8 ампер екенін ұсынды. Бұл әдісті оның екі ізбасары да қолданды. Ол 387 адамды, соның ішінде Сакко мен Ванцетти, Рут Снайдер, Ирен Шрёдер және Бруно Хауптманды өлім жазасына кесті. 1927 жылғы 6 қаңтарда ол екі штатта алты тұтқынды электр тогымен өлім жазасына кесті. Сакко мен Ванцеттидің өлім жазасынан кейін белгісіз біреулер оның үйінің астына бомба орналастырып, кіреберісін қиратты. Содан кейін Нью-Йорк штаты 24 сағаттық күзетке ақы төледі.

He was born in Hamlin, New York, the son of Irish immigrants Thomas Elliott and Martha Jane Elliott (nee Rowley). As a child he was a devout Methodist, and at one point his parents wanted him to be a minister. As a young boy Elliott recounts that he read of the first use of the electric chair and wondered what it might be like to throw the switch at an execution. He became employed in the prison service as a regular electrician, ultimately in charge of the power house at Dannemora Prison in upstate New York. In that capacity he remotely assisted Edwin Davis at electrocutions at Dannemora State Prison. Initially his involvement was to change the armatures on the generator in the power house, so that it would temporarily produce enough power to send over high tension wires to the electric chair elsewhere in the prison complex. In his memoirs titled "Agent of Death", he recounted that when Davis visited Dannemora to conduct executions, he would be invited to dinner at Elliott's nearby house. This on the job training and personal rapport with Davis ultimately stood him in good stead in 1926 when he applied for and accepted the post of "State electrician", which had just fallen vacant by John Hulbert. On January 28, 1926 he officiated at his first execution, the double electrocution of Emil Klatt and Luigi Rapito. Although not wearing a mask or a hood, he tried to conceal his identity at first, not revealing his name. For each execution he was paid the same fee of $150 (150.0 in 1926 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). When he performed multiple executions on a single day, he would be paid $150 only for the first one and then an extra $50 ($50.0 in 1926 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) for each additional convict he executed. This was standard practice in New York since John Hulbert had become the second State electrician and was never changed. It has been estimated that Elliott earned as much as $46,000 from electrocutions (46000.0 in 1926 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). Elliott is credited with perfecting judicial execution by electrocution, establishing what would come to be known as the "Elliott method". He usually made the first contact at 2000 volts, holding it there for 3 seconds. Then he lowered the voltage to 500 volts for the rest of the first minute; raised it to 2,000 volts for a further 3 seconds; lowered the voltage to 500 volts for the rest of the second minute; then raised it again to 2000 volts for a few seconds before shutting off the power. Elliott recommended that the ideal amperage for executions was around 8 amps. This technique was also used by his two successors. He executed 387 people, including Sacco and Vanzetti, Ruth Snyder, Irene Schroeder and Bruno Hauptmann. On January 6, 1927, he carried out the electrocutions of six inmates in two states. Soon after the execution of Sacco and Vanzetti, persons unknown planted a bomb under his house that destroyed his front porch. For some time later, the State of New York paid for a 24 hour guard.

Естеліктер мен өлім

Ол өзінің өмірдегі оқиғаларын "Өлім агенті" атты кітапқа жариялады. Өлім жазасынан кейін бір газет Елиотты жасаған істері мазалап, Рут Снайдердің көрінісі оны қинағанын хабарлады. Эллиоттың ұйықтау үшін тыныштандыруға мұқтаж болғаны және кінәден парализге ұшырағаны туралы айтылды. Алайда, "Өлім агенті" кітабында Эллиот әйелді электр тоғымен өлімге кесіп, оның қажеттілігі оны әсер еткенін, бірақ ол өз жұмысын істегені үшін ұйқысы қашқан адам емес екенін жазды. Оның қосавторы А.Р.Битти естеліктерінің кіріспесінде Эллиоттың қысқа аурудан кейін қайтыс болғанға дейін кітаптың соңғы тарауларын бекіткенін мәлімдеді. Эллиот коронарлық эмболиядан қайтыс болды және ол Нью-Йорк штатының Порт-Вашингтон қаласындағы Нассау-Ноллс зиратында жерленген.