Кіріспе

Музыкалық жанр, бастапқыда шеру үшін

Марш – музыкалық жанр ретінде, күшті, реттелген ырғақты музыкалық шығарма. Ол бастапқыда шеру кезінде орындау үшін, көбінесе әскери оркестрлер үшін жазылған. Марштардың көңіл күйі Вагнердің «Готтердаммерунг» операсындағы қайғылы өлім маршынан бастап, Джон Филипп Сузаның шапшаң әскери марштары мен 19 ғасырдың соңындағы соғыс әндеріне дейін өзгереді. Марш жанрының алуан түрлі қолданылуына мысалдарды Бетховеннің «Эройка» симфониясында, Франц Шуберттің «Марш Милитер» шығармасында, Шопеннің B-бемоль минорындағы сонатасындағы «Марш фуннебрде», Жан Сибелиустің [[Опус]] нөміріндегі «Jäger March» және Генделдің «Саул» операсындағы «Өлім маршында» кездестіруге болады.

Сипаттамалары

Марш кез келген уақыт өлшемімен жазылуы мүмкін, бірақ ең көп қолданылатыны – , (alla breve, бұл Иоганнес Брамстың 2/4 өлшемі немесе кесу уақыты болуы мүмкін) немесе . Дегенмен, кейбір заманауи марштар 6/8 немесе 9/8 өлшемімен жазылады. Қазіргі заманғы марштардың темпі әдетте минутына 120 соққыны құрайды. Көптеген қоштасу марштары римдік стандартқа сәйкес келіп, минутына 60 соққыға ие. Темп әскерлердің қадаммен жүру жылдамдығымен сәйкес келеді. Екі темп те минутына 120 қадамдық стандартты жылдамдыққа жетеді. Марштың әр бөлімі әдетте 16 немесе 32 тактіден тұрады, олар қайталанылуы мүмкін. Ең маңыздысы, марш – әскери далалық барабандарды еске түсіретін, күшті және тұрақты ырғақты соққыдан тұрады. Әртүрлі маршырушылар мен бөлімшелердің өнер көрсететін әскери музыкалық шарасы татуировка деп аталады. Марштар көбінесе бір рет тональностьты өзгертеді, субдоминанта тональностьқа модуляцияланып, кейде бастапқы тоникалық тональностьға оралады. Минор тональностьда басталатын марштар, қатысты мажор тональностьға ауысады. Марштарда жиі негізгі мелодияның қайталануы кезінде қарсы мелодиялар енгізіледі. Көбінесе марштарда соңғы алдындағы күрес болады, онда екі топ аспаптар (жоғары/төмен, ағаш үрмелі/жез, т.б.) жауап беру форматында кезектеседі. Көптеген дәстүрлі американдық марштарда үш бөлім болады. Үшінші бөлім "трио" деп аталады. Наполеон армиясы жылдам жүру үшін минутына 120 соққыны немесе қадамды қабылдады. Наполеон басып алған аумақтарын ұстауды жоспарлағандықтан, сарбаздары өздерімен бірге барлық азық-түлігін алып жүрмей, жерден күнкөріс тауып, жылдам жүрді. Француздық марштардың темпі британдық марштардың дәстүрлі темпінен жылдам; британдықтар француздық темптегі марштарды «жылдам марштар» деп атайды. Дәстүрлі американдық марштар француздық немесе жылдам марштардың темпін қолданады. Мұның екі себебі бар: Біріншіден, АҚШ әскери оркестрлері Ұлыбританиямен болған алғашқы соғыста АҚШ-қа көмек көрсеткен Франция және басқа континенттік Еуропа елдерінің марш темпін қабылдады. Екіншіден, ең ұлы американдық марштардың авторы Джон Филип Суза португал және неміс тегінен шыққан. Португалия француздық темпті ғана қолданды – Суза музыкалық білімін алған кезде үйренген стандарт. Әскери оркестрдің британдық дәстүрлі темппен ойнауы немесе маршыруы АҚШ-та ерекше баяу болып көрінеді. Марш музыкасы әскери қызметтен бастау алады және марштарды әдетте маршырушылар оркестрі орындайды. Ең маңызды аспаптар – әртүрлі барабандар (әсіресе, тоқыл барабан), мүйіз, флейта немесе ағаш үрмелі аспаптар және жез аспаптар. Марштар мен маршырушылар оркестрлері бүгінгі күнге дейін әскери жаттығулар мен парадтармен тығыз байланысты. Марш музыкасы көбінесе салтанатты шараларда маңызды рөл атқарады. Процессиялық немесе тәж кигізу марштары, мысалы, Джакомо Мейербердің «Пайғамбар» операсынан танымал тәж кигізу маршы және Эдвард Элгар, Эдвард Герман және Уильям Уолтон сияқты ағылшын композиторларының британ монархтары үшін жазған тәж кигізу марштарының көптеген мысалдары, барлығы дәстүрлі британдық темптерде орындалады.

Тарих

Марштар 16 ғасырдың соңына дейін нотаға түсірілмеген; сол кезге дейін уақыт көбінесе тек соққылы аспаптармен, жиі импровизацияланған флейтамен белгіленген. 19 ғасырда, әсіресе, мыс аспаптардың кеңінен дамуымен марштар кеңінен танымал болып, көбінесе әсем оркестрленді. Вольфганг Амадей Моцарт, Людвиг ван Бетховен, Гектор Берлиоз, Петр Ильич Чайковский, Густав Малер, Ральф Воан-Уильямс, Чарльз Айвс, Арнольд Шёнберг, Игорь Стравинский, Альбан Берг, Сергей Прокофьев, Пол Хиндемит, Дмитрий Шостакович және Леонард Бернштейн сияқты композиторлар марштар жазды, кейде оларды операларға, сонаталарға, сюиталарға және симфонияларға қосты. Джон Филип Соузаның әскери марштарының танымалдығымен теңесе алмайды. Традициялық симфониялық марштардың стилі Ренессанс дәуіріндегі симфониялық шығармаларға, мысалы, ақсүйектерге арналған шығармаларға дейін жетеді.

Еуропалық марш музыкасы

Еуропаның көптеген елдері мен мәдениеттері ерекше марштар стилін дамытты.

Ұлыбритания

Британдық шерулер әдетте минутына 120 соққыдан тұратын стандартты темппен орындалады, күрделі контрапункттерге ие (көбінесе тек бір бөлімнің қайталануында ғана естіледі), кең динамикалық диапазоны бар (әдеттен тыс жұмсақ бөлімдерді қоса алғанда), фразалардың соңында толық дыбысты тітіркендіргіштерді пайдаланады (американдық шерулердегі қысқа, маркато тітіркендіргіштерден өзгеше). Британдық марштың соңғы бөлімі көбінесе кең лирикалық сипатқа ие. Типик британдық марштарға "Британдық гранадерлер" және майор Рикетстің марштары жатады, мысалы, жақсы танымал "Полковник Боги маршы" және "Ұлы кішкентай армия". Шотландия сыбызғы музыкасы минутына шамамен 90 соққы темппен ойналатын марштарды кеңінен пайдаланады. Көптеген танымал марштар дәстүрлі және авторлары белгісіз. Назар аударуға лайық мысалдар: "Шотландия Батылы", "Highland Laddie", "Bonnie Dundee" және "Солтүстіктің тауығы". Соғыс шегіну марштары 3/4 өлшемінде орындалады, мысалы, "Тирольдің жасыл төбелері" және "Шабыс аяқталғанда". Сыбызғыда сондай-ақ "Skye Boat Song" және "Бесік жыр" сияқты баяу марштар қолданылады. Бұл марштар 6/8 өлшемінде орындалады және тек сыбызғы тобымен орындалса, минутына шамамен 60 соққыда, ал әскери оркестрмен орындалса – 120 соққыда ойналады. Армияның жеңіл жаяу әскері мен мылтық полктеріне (қазіргі The Rifles және Royal Gurkha Rifles) тән марштар, мысалы, "Күміс сыбызғылар" және "Батырлардың ең батыры", минутына 140 соққы темппен орындалады және осы бөлімшелердің оркестрлеріне (Гуркхалар үшін сыбызғыны қоса) тән ерекше сыбызғы дыбыстарын қамтиды.

Германия мен Австрия

Неміс марштары минутына 114 соққыдан тұратын қатаң темппен орындалады және бас барабан мен төменгі духовой аспаптардың соққыда ойнауынан, ал пик-хорн мен кіші барабан сияқты жоғары дауыстардың соққы арасында ойнауынан туындайтын, oom pah polka немесе халық музыкасына тән күшті ерекшелікке ие. Бұл марштарға әскери рухты береді. Төменгі духовой аспаптар неміс маршының кем дегенде бір бөлігінде маңызды рөлде көрінеді. Көптеген бөлімдердің ырғақты әскерилігін теңгерлеу үшін, соңғы бөлім (трио) көбінесе лирикалық (бірақ біршама пафосты) сипатқа ие. Белгілі неміс және австриялық марш композиторлары: Карл Тейке ("Alte Kameraden"), Людвиг ван Бетховен ("Yorckscher Marsch"), Герман Людвиг Бланкенбург, Иоганн Готфрид Пифке ("Preußens Gloria"), Иоганн Штраус I ("Radetzky Marsch"), Иоганн Штраус II, Ханс Шмид, Йозеф Вагнер және Карл Михаэль Зихрер.

Швеция

Швед марштарының неміс марштарымен көптеген ортақ белгілері бар, бұл Пруссия, Гессен және 1871 жылдан бастап Германия сияқты мемлекеттермен болған тарихи достық пен байланысқа байланысты. Темп қатаң және минутына 110-112 соққы аралығында болады. «Ом па» ритмі жиі кездеседі, бірақ ол әдеттегі неміс маршындағыдай айқын емес. Марштің алғашқы тақтары көбінесе күшті ойналады, одан кейін көтеріңкі әуен орындалады, көбінесе эуфониумдар мен тромбондардың айқын қарсы әуендерімен. Кем дегенде швед маршының бір бөлігі төменгі духовой аспаптарға арналған, онда тубалар да әуенді орындайды, ал қалған аспаптар соққылар арасында ойнайды. Марш триосының ерекшеліктері марштан маршқа өзгереді, бірақ соңғы бөлімі әдетте әсем әрі күшті болады. Швед марштарының мысалдары – Виктор Видквисттің «Under blågul fana» және Сэм Ридбергтің «På post för Sverige».

Франция

Француз әскери шерулері басқа еуропалық шерулерден соққылы аспаптар мен мырыш аспаптарға ерекше назар бөлгенімен ерекшеленеді, көбінесе күйдің бір бөлігі ретінде немесе бөлімдер арасындағы үзілістерде керней үнін қосады. Көптеген француз шерулері жалпы метрде болады және әр такттің бірінші уақытына музыкалық топ пен әскери барабаншылардың күшті соққысын қояды, соның салдарынан ерекше "БАМ-шлық-шлық-шлық" ырғағы пайда болады. Көптеген, бірақ барлық емес француз шерулері (әсіресе Француз революциясы кезеңінен бастап) үштік сезімді қолданады; әр уақыт жылдам үштік ретінде сезіледі. Белгілі француз шерулеріне "Le Régiment de Sambre et Meuse", "La Victoire est à Nous", "Marche de la garde consulaire à Marengo", "La Galette", "Chant du départ", "Le Chant des Africains", "Le Caïd", "La Marche Lorraine" және "Le Boudin" жатады. Көптеген шерулер қазіргі кезде қолданылатын классикалық жылдам темпте болса да, революция және Наполеон соғыстары кезінде француз әскерлерінің баяу және орташа темптегі шерулеріне ұқсас баяу темптегі шерулер де бар. Француз Шетел Легионының қазіргі шеру музыкасының бір бөлігі баяу шерулерді қамтиды. Сонымен қатар, британдық жеңіл атқыштар полкіне ұқсас шерулер Армияның Шассер батальондары қолданады.

Грекия

Грек шерулері көбінесе француз және неміс музыкалық дәстүрлерін үйлестіреді, себебі қазіргі грек мемлекетінің тарихы германдық патшалық династиялармен, Францияға құштар үкіметтермен, сондай-ақ француз және бавариялық офицерлермен және әскери кеңесшілермен байланысты, олар өздерінің музыкалық дәстүрлерін алып келді, соңын британдық ықпалдар толықтырды. Ең танымал шерулердің қатарында Грекияның Балқан соғыстарындағы жеңісін еске түсіретін "Танымал Македония" (Μακεδονία Ξακουστή), "Греция ешқашан өлмейді" (Η Ελλάδα ποτε δεν πεθαίνει), "Эгей теңізінің теңізшісі" (Ο Ναύτης του Αιγαίου), "Артиллерия" (Το Πυροβολικό), "Жалыннан туған Крит" (Από φλόγες, η Κρήτη) және "Әскер алға қадам басады" (Πέρναει ο Στρατός) бар. Грек марштарының көпшілігі хорлық нұсқада қол жетімді. Көптеген шерулер хорлық нұсқаларында грек балаларына мектепте оқытылатын және ұлттық мерекелер мен шерулер сияқты түрлі жағдайларда ортақ ән ретінде айтылатын танымал патриоттық әндер болып табылады. "Танымал Македония" сондай-ақ Грекияның Македония аймағының ресми емес әнұраны қызметін атқарады. Грек Туының маршы (Προεδρική Εμβατήριο "Η Σημαία") – грек Туын салтанатты шараларда көрсету кезінде қолданылатын жалғыз марш. Композитор Маргаритис Кастеллис әскери оркестрлерге арналған көптеген грек шығармаларын дамытуға үлкен үлес қосты.

Нидерланды

Голландиялық шерулерде әдетте ауыр кіріспе болады, оны көбінесе тромбон, эвфониум, барабан және тубалар орындайды, одан кейін көңіл көтеріп, жеңіл трио және шамалы жылдам, әрі біршама әсем қорытынды келеді, сонымен қатар бұрынғы әскери музыкалық құралымдардың кең таралғандығына байланысты кейде керней үні де естіледі. Голландиялықтардың төменгі духовой аспаптарға берген басымдылығы, голландиялық әскери оркестрлердің көпшілігінің басқа еуропалық әскери стильдердегідей концерттік тубалардың орнына, дыбысты алға қарай бағыттайтын сузафондарды пайдалануында көрінеді. Голландияның танымал шеру композиторлары – Ян Жерард Палм, Вилли Шутемейер, Адриан Маас, Йохан Вихерс және Хендрик Карелс. Голландиялық әскери оркестрлердің көпшілігі музыкасын жаяу орындайды, бірақ кейбір голландиялық полктер (әсіресе Trompetterkorps Bereden Wapens) голландиялық дәстүрді сақтап, тарихи велосипедтік жаяу әскерлерінде болғандей, атты музыкалық құралымды пайдаланып велосипедте шеру музыкасын орындайды.

Италия

Италиялық марштар өте жеңіл музыкалық сезімге ие, көбінесе фанфар немесе сопрано обблигатосы жеңіл колоратура артикуляциясымен орындалатын бөлімдері болады. Бұл әсемдік опералық арияларды еске түсіретін кең лирикалық мелодиялармен үйлеседі. Көбінесе бір бөлім (әдетте соңғы бөлімнің алғашқы таныстырылысы) жоғары дауысты аспаптармен немесе аспаптардың жоғарғы регистрінде орындалады. Италиялық марш музыкасының мысалдары – Боккаларидің "Il Bersagliere" ("Италиялық мерген") және Крёнің "4 Maggio". Ерекшелігі, Берсальери полктері әрқашан жылдам жүгіріп жүреді, ал олардың, көбінесе мыс аспаптардан құралған, жүгіріс оркестрі осы қарқынмен ойнайды. "Passo di Corsa dei Bersaglieri" ("Берсальерилердің жүгіру маршы") және "Flick Flock" осыған керемет мысалдар.

Испания

Испанияның ең ерекше марш түрі – пасодобль. Испан марштарында көбінесе дәстүрлі және халық музыкасын еске түсіретін бөлімдердің басында немесе соңында фанфарлар кездеседі. Бұл марштар көбінесе мажор және (туыстық) минор тональдықтар арасында ауытқып, марш барысында тембрдің үлкен өзгерістерін көрсетеді, бұл созылған веналық рубатоны еске түсіреді. Әскери марштар – пасодобльдің бейімделген түрі, олар күшті соққылы аспаптармен ерекшеленеді және британдық және француздық ықпалдарға, сондай-ақ неміс, австриялық және итальяндық элементтерге ие. Типик испан марштары – Хайме Тейксидордың "Ампарито Рока", Геронимо Хименестің "Лос Волунтариос" және Роман де Сан-Хоседің "Эль Турута". Осы марштардың көптегені патриоттық сипатта болады.

Чехия

Белгілі чех (богемиялық) марш композиторлары Франтишек Кмох және "Гладиаторлардың кіруі" шығармасын жазған Юлиус Фучиктерді қамтиды.

Ресей, Украина және Беларусь

Патшалық Ресейдің көптеген шерулері сол кезеңдегі неміс шерулерімен ұқсас сипаттамаларды бөліседі, тіпті кейбіреулері тікелей Германиядан (мысалы, "Der Königgrätzer Marsch") және кейінірек Франция мен Австриядан алынған. Дегенмен, жергілікті, революцияға дейінгі орыс шеруінің ерекше орыс дыбысы бар – төменгі духовой аспаптармен қайталанып тұратын минор тональностьдағы күшті үлгілер, ал бөлімдер арасында кейде мажорлық аккордтар жарқырайды. Кеңес дәуірінде ресейлік тақырыптарды және голланд шерулерінің құрылымын еске түсіретін көптеген заманауи шерулер жазылды. Көбінесе мажор тональностьда орындалатын кеңес шерулері, әдетте, кең динамикалық диапазонды қамтиды, сонымен бірге перкуссиямен үйлесімде күшті мелодияны сақтайды, француз шерулеріндегідей перкуссияны басып тастамай, қуатты дыбысқа ие болады. Олар көбінесе А В/Cb A пішінде немесе үш бөлімді пішінде болады. Агапкиннің "Славянкамен қоштасуы" – классикалық орыс шеруінің бір мысалы, ал кеңес стиліндегі орыс шерулерінің көрнекті мысалдары – "Жеңіс күні", "Киелі соғыс", "Жолда" және "Мәскеу қорғаушыларының шеруі". Украинада әскери шерулер бастапқыда орыс үлгісін еліктеу үшін жазылған, ал халық әндері мен украиндық шерулерді жақында ғана қолдана бастады. Запорожье шеруі (сонымен қатар казак шеруі ретінде белгілі) – Украина Қарулы күштерінің негізгі шерулерінің бірі және 1991 жылы әскери қызметке шақырылғандарды қарсы алу кезінде орындалатын ресми шеру ретінде "Славянкамен қоштасуды" алмастырды. Осы принцип Белоруссияда да қолданылады, бірақ ел әлі де орыс шерулерін қарызға алатындықтан стильі көбінесе сәл төмендетілген. Белоруссиядағы аз ғана отандық әскери шерулердің қатарында "Біздің Отанның туы" (Айчыны нашай сцяг), сондай-ақ қайта жаңартылған "Маған жақын Отан" (Радзіма мая дарагая), "Жеңіс шеруі" (Марш Перамогi) және "45-ші жылғы хат" (Письмо из 45 го) бар. Басқа шерулерге Беларусь Халық Республикасының Ваяцкий маршы жатады.

Американдық наурыз музыкасы

Шынайы марш музыкасы дәуірі 1855 жылдан 1940 жылға дейін сақталды, одан кейін джаз оны көлеңкеге алды, бірақ марш формасы оған әсер етті (әсіресе рагтайм арқылы). Америкалық марш музыкасын талқылауда "Марш патшасы" атанған Джон Филип Сузаны атаусыз қалдыруға болмайды, ол 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында марш өнерін революциялады. Оның ең танымал марштары – "Semper Fidelis", "The Washington Post", "The Liberty Bell" және "Жұлдыздар мен жолақтар мәңгілік". Сузаның марштары көбінесе тыныш триомен ерекшеленеді, мысалы, "Жұлдыздар мен жолақтар мәңгілік" маршында оркестрдің қалған бөлігі барлық музыкадағы ең әйгілі пикколо солосына бағынады. Әдетте, американдық марш тон өзгерумен (көбінесе бір бемольдің қосылуымен) сипатталады, бұл өзгеріс көбінесе трионың ұзақтығы бойына сақталады. Ән аяқталар алдында, әсіресе трио марш соңына жетпеген жағдайда, тон бастапқы күйіне қайта оралуы мүмкін. Америкалық марш музыкасының ерекше түрі – цирк маршы немесе "қайғылы марш", оны Генри Филлмор мен Карл Кингтің марштары көрнекті түрде бейнелейді. Бұл марштар айтарлықтай жылдам темпте (минутына 140-200 соққы) орындалады және әдетте көптеген жүгіріс, фанфарлар және басқа да әсерлі элементтерге ие. Көбінесе, төменгі духовой аспаптарда бір немесе бірнеше бөлімдер болады (әдетте екінші бөлім), онда олар жылдамдық пен күшті дыбыспен таныстырылады. Стильдік тұрғыдан алғанда, көптеген цирк марштары лирикалық соңғы бөлімді қолданады, ол (бөлімнің соңғы орындалуында) maestoso (керемет, баяу және салтанатты) ретінде басталып, содан кейін бөлімнің екінші жартысында жылдамдап, бастапқы темптен жылдам аяқталады. 20-шы ғасыр бойында Американың маңызды оқиғаларын еске алу үшін марштар жазыла берді. 1960 жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштері оркестрінің директоры Энтони А. Митчеллге кейіннен Кеннеди өнер орталығы болып белгілі болған орталық үшін "Ұлттық мәдени орталық маршын" жазу тапсырылды.

Кавказ

Армения, Әзірбайжан және Грузиядан тұратын Кавказ аймағы үш елдің КСРО құрамында болған кезеңінің әсерінен жиі советтік/ресейлік ықпалға түседі. Рус-грузин соғысынан кейін Грузия Ұлттық гвардиясының әскери оркестрінің репертуарындағы барлық орыс әскери марштары грузин марштарының пайдасына алынып тасталды. Бірінші Таулы Қарабақ соғысы кезінде көптеген армян патриоттық әскери марштары жазылды. Әзірбайжанда Azadlıq Marşı (Азаттық маршы) және Görüş Marşı (Сақтық маршы) сияқты көптеген әскери марштар тексеру марштары ретінде қолданылады, ал басқалары, мысалы, Әзірбайжан Жоғары әскери академиясының маршы немесе Marş «Vətən» (Отан маршы) әскери шерулерде пайдаланылады. Тағы да басқа марштар совет дәуірінен қалған, мысалы, Yaxşı Yol (Сау бол).

Филиппин

Филиппиндік марш дәстүрі – еуропалық және американдық дәстүрлердің, сондай-ақ жергілікті музыкалық стильдердің үйлесімі. Бірнеше белгілі филиппин композиторлары марштар жазды, тіпті Джулиан Фелипе ұлттық әнұранға айналған марштың авторы болды. Көптеген марштар жергілікті халық музыкасының өңделген нұсқалары, ал кейбіреулері патриоттық сезімге толы. Филиппиндік марш музыкасының дәстүрі 19 ғасырда, Филиппин революциясы кезінде испан марш дәстүрінен туындады. Бұл музыка филиппин халқының өз Отанына деген ұлттық сүйіспеншілігін білдірудің кең таралған тәсілі, АҚШ немесе Франциядағыдай, әсіресе филиппин сарбаздары соғысқа шыққанда немесе жеңіске жеткенде осы әнмен шабыттанады. Бұл музыка стилі Филиппин-Америка соғысы мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де танымал болды. 1960 жылдардың соңында бұл музыка түрі қарулы күштердің, ұлттық полицияның және жағалау күзетінің әскери жаттығуларында, шерулерінде және басқа да іс-шараларында, сондай-ақ жастардың бірыңғай форма киетін топтары мен спортшылардың арасында кеңінен қолданыла бастады. Белгілі жергілікті марш композиторларының қатарында Антонио Буэнавентура және Ұлттық суретші Лусио Сан-Педро бар. Ең танымал марштардың кейбіреулері:

Тақырыбы/Шығарма Композиторы Түсіндірме
Lupang Hinirang Джулиан Фелипе Филиппиннің ұлттық әнұраны
Alerta Katipunan! (Қаттығу Katipunan!) Автор белгісіз Катипунан мен Филиппин революциялық армиясының танымал марш әндерінің бірі
Marangal na Dalit ng Katagalugan (Salve Patria) (Тагалогтардың асыл әнұраны) Хулио Накпил Тагалог әнұраны
Sampaguita March (Flor de Manila) Долорес Патерно Әскери/фестивальдік марш
Mabuhay! Тито Круз-младший Президенттік марш
Ang Bayan Ko (Менің елім) Жозе Корасон де Иесус Патриоттық ән
Bagong Pagsilang (Жаңа қоғамның маршы) Фелипе Падилья де Леон Фердинанд Маркос басқарған кезеңдегі патриоттық әнұран
AFP on the March Қарулы күштердің маршы
Martsa ng Kawal Pilipino Филиппин армиясының ресми әнұраны
Philippine Army March Антонио Буэнавентура 1940 жылдардың соңында қабылданған Филиппин армиясының маршы

Тайланд

Тайландтың қайтыс болған патшасы Бхумибол Адульядедж – марш жазатын композитор. Оның ең әйгілі маршы, "Корольдік гвардия маршы", Бангкоктағы Корольдік алаңындағы Тай корольдік гвардиясының әскери шеруі кезінде әскери оркестрлермен жыл сайын 2 желтоқсанда орындалады. Ол Тайланд әскери музыкасында неміс және британдық әскери музыкалық үлгілерінің ықпалын көрсетеді.

Қытай

Қытай шерулері көбінесе Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде пайда болған, ал 1930 жылға дейін жазылған шерулердің өте сирек орындалатыны байқалады (бірақ осы ереженің ерекше жағдайы – Цинь әулетінің соңына дейін жететін және Цзэн Гуофанның тапсырысымен жазылған Қытайдың әскери әнұраны). Олар көбінесе мажор тонда жазылады және минутына шамамен 120 соққымен орындалады. Пруссиялық стильдегі "oom pah" ырғағы жиі қолданылады, мысалы, Халықтық азаттық армиясының салтанатты шеруі мен қарауында оны көруге болады. Қытай шерулерінің ең танымал мысалы – Қытай Халық Республикасының мемлекеттік әнұраны болып табылатын "Волонтерлер шеруі".

Түркия

Қазіргі Түркияның ұлттық әнұраны – "İstiklâl Marşı" шеруы, ол күшті әуенге ие. Жалпы, Осман империясының ескі түрік марштарында, мысалы "Mehter Marşı" әнінде, агрессивті мәтіндер кездеседі. Моцарт пен Бетховен де түрік марштарының танымал үлгілерін жазғандығын атап өткен жөн. Қазіргі заманғы салтанаттарда орындалатын марштардың ішінде Ататүрк шеруы бар, ол әскери парадтар мен рәсімдерде әскери оркестрлердің кіріп-шығу музыкасы ретінде таралған.

Латын Америкасының шеру музыкасы

Неміс, испан және француз әскери музыкасынан шабыттанғанмен, Оңтүстік және Орталық Американың марштары әуен және аспаптық құрамы жағынан ерекшеленеді.

Аргентина

Аргентиналық шерулер елдің әскери тарихынан және 19-шы және 20-шы ғасырлардағы еуропалық көші-қонның күшеюінен шабыт алады. Каетано Альберто Сильваның "Сан-Лоренцо шеруі" – неміс және француз әскери музыкасының ықпалын біріктіретін мысал. Басқа мысалдарға "Камелиялар аллеясы" маршы және Фолкленд соғысы кезінде, сондай-ақ әскери шерулер мен салтанатты шараларда қолданылған Малвиналар маршы жатады.

Бразилия

Бразилиялық әскери шерулер халық арасында "Добрадо" деп аталады, бұл осы музыка жанрындағы ең танымал өлшем түріне, 2/4-ке сілтеме жасайды. Бұл музыка түріне еуропалық және американдық марш стильдері әсер еткен. Бразилияның дерлік барлық штаттары осы дәстүрдің дамуына өз үлесін қосты, жергілікті музыканттар жазған көптеген шерулер, олардың көпшілігі патриоттық рухта. Ең танымал композиторлар – Антонио Мануэль до Эспириту Санто, "Cisne Branco" (Теңіз күштерінің ресми маршы), "Avante Camaradas" және "Quatro Dias de Viagem", сондай-ақ Педро Сальгадо, "Dois corações" және "Coração de Mãe". Маноэль Альвестің "Batista de Melo" маршы әскери және азаматтық шерулерде кеңінен орындалады, Бразилия армиясының артиллерия және жабдықтау қызметтерінің әні болғанымен, ол де-факто армияның жылдам маршына арналған музыкасы болып табылады.

Колумбия

Колумбияның әскери маршы музыкасы, мысалы "Колумбия Ұлттық Армиясының әнұраны", "Коммандос маршы" және "Колумбия Әскери-теңіз күштерінің әнұраны" еуропалық және американдық марш үлгілеріне бейімделу болып табылады.

Венесуэла

Венесуэланың "Индио және конкистадор" әні Венесуэла Әскери академиясының ресми маршы болып табылады. Ол әскери шерулер мен салтанаттарда баяу темпте ойналуымен әйгілі. Венесуэла Ұлттық қарулы күштерінің арнайы күштері мен әуе десант бөлімшелерінің ресми қос маршы "Carabobo Reveille" және "Slope Arms" маршы да кеңінен танымал. Бұл марштардың (соның ішінде 114-ші бронетанкті батальонның "Апур Батырлары", "Туған жер сүйікті") британдық, американдық және пруссиялық әсерін көрсетуде.

Мексика

Мексиканың "Батырлық әскери колледж маршы", "Тәуекелді десантшылар маршы", "Ұлттық қорғаныс маршы" және "Viva Mexico маршы" сияқты марштар американдық, испандық және француздық әскери музыкадан шабыттанған, бірақ олардың темпі жылдамырақ. Кейбір марштарда жаяу әскер бөлімдерінің шерулерінде француздық кернейдің тікелей ықпалы байқалады, себебі Мексика Қарулы Күштері әрқашан бөлімшелер деңгейінде барабан және керней оркестрлерін ұстап келген.

Куба

Кубалық әскери шерулер американдық, испандық және советтік әскери музыкадан шабыттандырылған. Кубаның Революциялық Қарулы Күштерінің оркестрі ресми шараларда, мысалы, әскери парадтарда Yorckscher Marsch және Preußens Gloria сияқты неміс әскери шерулерін жиі пайдаланады. Ерекше кубалық әскери шеру – 26 шілде гимні (Himno del 26 de Julio). Басқа музыкалық шығармалардың ішінде Марша де ла алфавитизация және Марша Де Ла Революция бар.

Перу

Латын Америкасының басқа шерулері еуропалық және жергілікті американдық әсерлерден шабыттанған, мысалы, перулік "Los peruanos Pasan" және "Sesquicentenario" шерулері, сондай-ақ эквадорлық "Paquisha" әскери шеруі.

Чили

Чили марштары – еуропалық марш музыкасының, әсіресе неміс марш өнерінің қосындысы, және олардың көптегені жергілікті композиторлардың туындылары. Чили армиясының ресми маршы "Los viejos estandartes" – осыған бір мысал. Әскери және азаматтық оркестрлер парадтар мен салтанатты шараларда, әсіресе ұлттық мерекелерде бірнеше неміс, британдық және француз марштарын (сондай-ақ АҚШ-тың "Semper Fidelis" маршын) пайдаланады.