Кіріспе

Софияның елтаңбасы төрт бөлікке бөлінген қалқаннан тұрады. Қалаға атын берген Әйелі София шіркеуінің суреті сол жақ жоғарғы төрттен бір бөлігін алып жатыр (қалқанның артынан қарағанда), ал оң жақта ежелгі Сердика қаласының бейнесі, антикалық монетадан алынған, бейнеленген (геральдикада оң және сол жақ кері көрсетіледі, себебі ол қалқанды арт жағынан ұстаған адамның көзқарасынан қарастырылады). Сол жақ төменгі бөлігінде алтын балдахин мен Аполлон Медикустың мүсіні бейнеленген, бұл қала маңындағы минералды су көздерін көрсетеді, ал оң жақ төменгі бөлігі София қаласының етегінде орналасқан Витоша тауына арналған. Ортасында – тағы бір, кішкентай қалқан (инескутчеон), онда дәстүрлі болгар символы – арыстан бейнеленген. Үлкен қалқанның үстінде қабырға тәжі орналасқан. Төменде қаланың ұраны: "Расте, но не стареe" – Raste, no ne staree ("Мәңгі өсіп, ешқашан қартаймайды").

Тарих

Герб 1900 жылы Париждегі Универсалды көрмеге үш белгілі болгар суретшісі мен маманынан – Харалампи Тачев, Иван Мрквичка және Вацлав Добрускиден тұратын команда жасады, өйткені қатысу үшін қала атқару комитетіне символ ұсыну талап етілді. Сол кездегі князь Фердинанд гербті бекітті және ол Парижге жіберілді. Келесі жылдары гербтің бастапқы бейнесіне өзгерістер енгізілді. Девизді алғаш рет 1911 жылы Харалампи Тачев қосты, ал 1928 жылы девизбен және лавр бұтақтарымен жолақ қосып, оған түпкілікті нұсқасын берді. 1940 жылдары Борис Ангелушев гербтің жеңілдетілген нұсқасын ұсынды, ал Иван Радоев 1974 жылы бес қабырғалы жұлдыз қосып, гербті одан әрі стильдеді. 1928 жылғы Харалампи Тачевтің нұсқасы демократиялық өзгерістерден кейін ресми қолданысқа қайта оралды.