Кіріспе

Көбелектің түрі

Дисколампа этион, жолақты көк пиррот – Оңтүстік Азияда таралған, көк көбелектер немесе Lycaenidae тұқымдастығына жататын, контрастты түрде безендірілген көбелек. Бұл түрді алғаш рет Джон О. Вествуд 1851 жылы сипаттаған.

Сипаттама

Келесі сипаттама Чарльз Томас Бингхамның «Британдық Үндістанның фаунасы: Көбелектер» II томынан (1907) алынған. Еркек. Жоғарғы жағы, алдыңғы және артқы қанаттары: ортасынан және көлденеңінен өте кең, таза ақ жолақпен кесілген, оның ішкі және сыртқы жиектерінде қара көк түспен кеңінен жиектелген, ал алдыңғы қанатта 6 тамырдан жоғары емес, 3 тамырдың үстінен созылмайды, 3 тамырдың үстінен қысқа арақашықтыққа сыртқа қарай домалап шығып, содан қара көк жиектің ішкі жиегі 6 тамырға көлденең бағытталған; қанаттардың тамырлық бөлігі қара; алдыңғы және артқы қанаттардың жағалау жиегі мен шеткі бөлігі кеңінен қара; екі қанатта да негізінен сыртқа қарай ашық көгілдір түспен боялған. Төменгі жағы: қар ақ. Алдыңғы және артқы қанаттары: келесідей қара белгілер: Алдыңғы қанат: негізінен көлденең бағытталған, жағалауға дейін созылған екі кең, шамамен параллель жолақ, екеуінің сыртқысы ұшында иіліп, ішкі жолақпен бірігіп кетеді; жағалау жиегі өте тар қарамен жиектелген; алдыңғы, постдискальді сызықтан кейін, сыртқа қарай көлденең бағытталған, қысқа, арт жағына қарай сәл кеңейген жолақ, жағалау мен 5 тамырдың арасында созылады; оған қарсы, арқа мен 3 тамырдың арасында соған ұқсас, бірақ тік және ұшында кеңеймейтін жолақ бар; бұлардан тыс, ішкі және сыртқы толық көлденең субтерминалдық дақтар тізбегі, содан кейін жұқа алдыңғы қара сызық; ішкі субтерминалдық тізбектегі дақтар төртбұрышты, сыртқысы сызықты, бұрынғысының артқы екеуі өте үлкен; соңында, 3 кеңістіктегі бір бөлек постдискальді дақ, ішкі субтерминалдық дақтар тізбегіне өте жақын. Артқы қанат: құйрыққа дейін созылмаған қисық қысқа базальді жолақ, сыртқы жағынан ортасында оған жанасқан дақ және екі рет кеңінен үзілген дискальді көлденең жолақ, ортаңғы бөлігі сыртқа қарай ығысқан, төменгі бөлігі сыртқы жиегіндегі дақпен біріккен; алдыңғы қанаттағыдай субтерминалдық және терминалдық белгілер. Мұрттар, бас, кеуде және құрсақ қара; төменгі жағында: palpi, кеуде және құрсақ орталық бойлық ақ сызықпен. Гусеница. «Жапырақ жегіш гусеница, Ziziphus jujuba ағашының жас бүршіктерімен қоректенеді, ағаш құрт сияқты, бірақ жалпақ. Оның құрылымы, көзге қарағанда тегіс болғанымен, линза арқылы қарағанда, қалың ақ түкпен жабылғандығы көрінеді: оның түсі көкшіл ақ, көк түсті арқалық жолағы бар». Қоры. «Фабрициус Касталиус Розимонның пішініне ұқсас, бірақ кішірек және тар. Ашық алма жасыл түсті, ортасында күңгірт жасыл сызық бар. Қанат қабықшаларының шетінде кішкентай қызыл дақтар бар».

Ауқым

Көпшілік Шри-Ланкада, Оңтүстік Үндістанда, Сиккимнен Ассамға дейін және Мьянмаға қарай таралған. Сонымен қатар Оңтүстік Андаман және Никобар аралдарында да кездеседі. Оңтүстік-Шығыс Азияда бұл көбелек Камбоджада, Таиландта, Лаоста, Вьетнамда, Хайнань аралында, Малайя түбегінде, Сингапурда, Суматрада, Явада, Борнеода, Филиппинде, Палаван, Ниас, Сумбава, Анамбас аралдарында және Сулавесиде табылған.