Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлерінің генералы Грейвс Бланшард Эрскин (28 маусым 1897 – 21 мамыр 1973) – Екінші дүниежүзілік соғыста Иво Джима шайқасында 3-ші теңіз дивизиясын басқарған АҚШ теңіз жауынгерлерінің офицері.

Ерте өмір және білім

Эрскин 1897 жылғы 28 маусымда Колумбия, Луизиана штатында дүниеге келді, онда 15 жасында сыныптың үздік бітірушісі болып орта мектепті аяқтады. 1912 жылдың күзінде Луизиана мемлекеттік университетіне қабылданды және Луизиана Ұлттық гвардиясына қосылды. 1916 жылы Мексика шекарасында дислокацияланды. 1917 жылғы 21 мамырда АҚШ Теңіз корпусы резервіне қатысты; және 1917 жылғы маусымда, Америка Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін бірнеше апта өткен соң тәмамлады.

Мансап

Мектепті бітіргеннен кейін Эрскин 1917 жылдың 5 шілдесінде АҚШ Теңіз жаяу әскеріне екінші лейтенант болып, қатысушы ретінде қызметке түсті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1918 жылдың қаңтар айында ол Францияға аттанды және 6-шы теңіз жаяу әскері полкінің взвод командирі ретінде Айне-Марн қорғанысына (Шато-Тьерри шайқасына) қатысты, онда жарақат алды; сондай-ақ Бэлло Вуд, Буреш және Суассон шайқастарында болды. Сент-Михиель шабуылында ол ауыр жарақат алғандықтан 1918 жылдың қазан айында АҚШ-қа эвакуацияланды, бір жыл ауруханада жатып, тоғыз операция жасады. Әрекеттегі батылдығы үшін ол «Күміс Жұлдыз» медалімен марапатталды, Америка экспедициялық күштерінің (AEF) Бас қолбасшысы генерал Джон Дж. Першинг және Соғыс министрлігінің бұйрықтарында есімдері тіркелді, сондай-ақ 6-шы теңіз жаяу әскері полкінің мүшесі ретінде француздық фуражерді тағуға құқылы болды. Канзас-Ситиде (Миссури штаты) жұмылдыру қызметінен кейін, ол Гаитидегі 1-ші Уақытша теңіз жаяу әскері бригадасында шетелдегі қызметке жіберілді; «USS Olympia» кемесінде теңіз қызметін өтеді; және Санто-Домингодағы 2-ші теңіз жаяу әскері бригадасында қайтадан шетелдегі қызметке тағайындалды. 1924 жылдың қыркүйегінде ол Вирджиния штатының Куантико қаласындағы теңіз жаяу әскері казармасының қойма бастығы болды. Кейін ол Форт-Беннингтегі (Джорджия штаты) АҚШ армиясының жаяу әскер мектебінде оқуын аяқтады және Куантикодағы теңіз жаяу әскері мектептеріне нұсқаушы болып тағайындалды. 1928 жылдың наурыз айында ол Никарагуада екі жылдық қызметке жіберілді, алғашқыда 2-ші теңіз жаяу әскері бригадасында, кейін Никарагуа Ұлттық гвардиясының бөлімшесінде қызмет етті. Осы кезеңде ол Президенттік гвардияны ұйымдастырды, президент Хосе Мария Монкада Тапианың көмекшісі және жеке күзетшісі болды, сондай-ақ Никарагуаның солтүстігіндегі ұйымдасқан қарақшыларға қарсы джунглидегі операцияларда Ұлттық гвардия батальонына қолбасшылық етті. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол Филадельфия әскери-теңіз базасындағы Базалық мектепте нұсқаушы болды; Форт-Левенворттағы Командалық және штаб мектебін аяқтады, Канзас штаты; және Куантикодағы теңіз жаяу әскері мектептерінде қайтадан нұсқаушы болып қызмет етті. 1935 жылдың қаңтарынан 1937 жылдың мамырына дейін ол Қытайда, Пейпингтегі американ елшілігіндегі теңіз жаяу әскері жасағының құрамында қызмет етті. 1937 жылдың маусым айында ол Куантикодағы теңіз жаяу әскері мектептерінде бөлім бастығы болып үш жылдық қызметке кірісті, содан кейін Куантикодағы және Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы 5-ші теңіз жаяу әскері полкінің штаб бастығы болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде ол Атлантика флотының амфибиялық күштері штабының бастығы болып қызмет етті (кейін Атлантика флотының амфибиялық корпусы болып қайта аталды). 1942 жылдың қыркүйегінде Сан-Диегода ол Тынық мұхиты флотының амфибиялық корпусына штаб бастығы ретінде қосылды және 1943 жылдың шілде және тамыз айларында Аляскада Алеут аралдарындағы Ату және Кискаға шабуылды жоспарлау мен дайындық кезеңінде міндетін атқарды. Содан кейін ол V амфибиялық корпустың штаб бастығы болып тағайындалды және Тынық мұхиты аймағына аттанды. Шетелде ол 1943 жылдың қарашасында бригадир-генерал атағын алды (1942 жылдың қыркүйегінен бастап), сонымен қатар V амфибиялық корпустың қолбасшысының орынбасары міндетін қосымша атқарды. Кваджалейн, Сайпан және Тинианды шабуылдап, басып алғаны үшін ол екі рет "Құрмет легионы" орденімен марапатталды, екеуі де жауынгерлік "V" белгісімен. Ол Мариана кампаниясы кезінде Тынық мұхиты теңіз күштерінің штабының бастығы ретінде қосымша міндеттерді де атқарды. Мариан операциясынан кейін 1944 жылдың қыркүйегінде ол генерал-майор болып жоғарылатылды, ал келесі айда 3-ші теңіз дивизиясының басшылығын қабылдады. Ол 3-ші дивизияны Иво Джима шайқасында жетектеді, онда дивизияның әскери қызметкерлері ерекше ерліктері үшін Президенттік бірлік марапатына ие болды, ал ол Әскери-теңіз күштерінің ерекше қызметі медалімен марапатталды.

Соғыстан кейінгі әскери мансап

Соғыстан кейін, Гуамда орналасқан 3-ші теңіз жаяу әскерлері дивизиясының қолбасшысы ретінде, ол азаматтық өмірге оралғанға дейін, әскери қызметшілеріне соғыстан кейінгі кәсіби білім мен дағдыларды үйрету үшін Гуамда кәсіптік мектептер ұйымдастырды. 1945 жылдың қазан айында Эрксин Вашингтонға жіберілді және Конгрестің арнайы заңымен қайта оқыту және жұмысқа орналастыру басқармасының (RRA) әкімшісі болып тағайындалды. 1947 жылдың маусым айында теңіз жаяу әскерлері қатарына қайта оралу туралы өтініш білдірген соң, генерал Калифорния штатындағы Пэндлтон лагерінде теңіз жаяу әскерлерінің оқу және жұмылдыру командасына қолбасшылық етті. Келесі айда 1-ші теңіз жаяу әскерлері дивизиясы Қытайдан Пэндлтон лагеріне оралғаннан кейін, ол 1-ші теңіз жаяу әскерлері дивизиясының және Пэндлтон лагерінің қолбасшысы болды. 1949 жылдың мамыр айында оған Тынық мұхиты флотының теңіз жаяу әскерлерінің қолбасшысының орынбасары міндеті қосымша жүктелді. Осы кезеңде Эль-Торо әуе базасындағы теңіз жаяу әскерлерінің әуе бөлімдері Пэндлтон лагеріндегі 1-ші теңіз жаяу әскерлері дивизиясының әскерлерімен біріктірілді, және осы күштер аймақтағы жағдай шиеленіскенде Кореяға аттанды. 1950 жылдың маусым айында Қорғаныс министрі Эрскинді Оңтүстік-Шығыс Азияға бағытталған Бірлескен мемлекеттік және өзара қорғаныс көмегі бағдарламасының әскери тобының бастығы етіп тағайындады. Бұл міндетті орындау барысында ол Филиппин, Француз Индокитайы, Малайя, Таиланд және Индонезияны аралады. Бұл тапсырманы аяқтағаннан кейін, 1950 жылдың желтоқсан айында Эрскин Сан-Францискодағы (Калифорния штаты) Тынық мұхиты департаментінің қолбасшысы болып тағайындалды. Ол сонымен қатар Батыс теңіз шекарасы бойынша кеңесшілер тобының мүшесі және Батыс теңіз шекарасы бойынша теңіз жаяу әскерлерінің жедел әскерлерінің қолбасшысы міндеттерін де атқарды. 1951 жылдың шілдесінде генерал-лейтенант шенінде Атлантика флотының теңіз жаяу әскерлерінің қолбасшысы болды. Теңіз жаяу әскерлеріндегі активтік қызметтен зейнетке шыққаннан кейін, Эрскин 1953 жылдың 1 шілдесінде жауынгерлік оқиғаларда көрсеткен батылдығы үшін ерекше мақталып, төрт жұлдызды шенге көтерілді.

Қорғаныс министрлігі

1953 жылғы маусымда АҚШ Конгресінің арнайы заңымен белсенді қызметтен зейнетке шығуына рұқсат берілді, себебі ол АҚШ Қорғаныс министрлігінің арнайы операциялар директоры және Қорғаныс министрінің көмекшісі лауазымын қабылдауға ниеттенді. Ол 1961 жылдың 31 қазанына дейін осы лауазымда сегіз жылдан астам қызмет етті.

Өлім

Эрскин 1973 жылдың 21 мамырында Мэриленд штатындағы Бетезда қаласында қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.