Кіріспе
Римдегі ежелгі діни ескерткіш – Антонинус және Фаустина ғибадатханасы. Бұл Римдегі ежелгі рим ғибадатханасы, кейіннен рим-католик шіркеуіне, Чиеза ди Сан-Лоренцо ин Мирандаға немесе жай ғана "Сан-Лоренцо ин Миранда" деп өзгертілді. Ол Рим форумында, Via Sacra көшесінде, Regia-ға қарама-қарсы орналасқан.
The Temple of Antoninus and Faustina is an ancient Roman temple in Rome, which was later converted into a Roman Catholic church, the Chiesa di San Lorenzo in Miranda or simply "San Lorenzo in Miranda". It is located in the Forum Romanum, on the Via Sacra, opposite the Regia.
Ғибадатхана
Ғибадатхана император Антонин Пий тарапынан 141 жылы салынған. Ол бастапқыда қайтыс болған және құдай статусына көтерілген әйелі Фаустинаға арналған еді. Осы себепті Фаустина Рим форумында тұрақты түрде орналасқан алғашқы Рим император қызы болды. 161 жылы Антонин Пий қайтыс болғаннан кейін құдайлыққа ие болған соң, ғибадатхана оның мұрагері Маркус Аврелий тарапынан Антонин мен Фаустинаға қайта арналды. Ғимарат үлкен, сұр түсті перпино тасынан жасалған биік платформада орналасқан. Екінші арнау жазуында "Divo Antonino et Divae Faustinae Ex S. C." деп жазылған, яғни "Сенат жарлығымен құдай Антонин мен құдай Фаустинаға". Оның алдындағы сегіз монолиттік Коринф бағаналарының биіктігі белгілі. Фриздің корниз астындағы бай барельефтері, гриффиндер, акант жапырақтары мен шамдандар 16-шы ғасырдан 19-шы ғасырға дейін жиі көшірілген. Нумизматикалық деректерге сүйенсек, ғибадатхана бастапқыда Via Sacra-дан қоршалған және Фаустинаның үлкен, отырған мүсіні кеме ішінде орналасқан. Осы мүсіннің сынықтары және кейіннен қосылған Антонин Пийдің мүсіні ғибадатхананың алдынан табылған. "Миранда" атауы қайырымды әйелдің есімінен шыққан болуы мүмкін. Сол кезде бұл жерде Рим префектісінің шешімімен Сент-Лоуренс, диакон және шейіт өлім жазасына кесілгені және осы оқиғаға арналғаны туралы пікір болған. Христиандыққа айналу ғибадатхананың кеудесі мен портигінің ғасырлар бойы сақталуына себеп болды, бірақ ол ғимаратты барлық зақымдардан қорғамады. Бастапқыда подиум ақ мәрмәр тақташалармен қапталған, ал жоғарғы және төменгі жағында сәйкес келетін мәрмәр қалыптар орналасқан. Мәрмәр қаптаманың көп бөлігі, қалыптардан басқа, алынып тасталған. Ғибадатхана бағаналарындағы терең ойықтар ортағасырлық дәуірде бағаналы портиктің бұзылуына жасалған әрекеттерге байланысты болуы мүмкін, мақсаты сполия алу немесе пұтқа табынушы ғибадатхананы жою болған. Сондай-ақ, бұл ойықтар портиктің үстіне уақытша шатыр орнату үшін қолданылған болуы мүмкін. 1429 немесе 1430 жылы папа Мартин V шіркеуді Collegio degli Speziali (Аптекарьлар гильдиясы) деп атады, ол кезде ресми түрде "Universitas Aromatorium" деп танылған. Колледж әлі күнге дейін оған іргелес гильдия залын пайдаланады, онда Рафаэльдің қол қойған дәрі-дәрмек рецептісі сақталған шағын мұражай орналасқан. Осы күннен кейін қосалқы шіркеулер салынған. Ғибадатханада әдеттегі шығыс апсидасы жоқ, себебі ғибадатхананың құрылымдық тұрақтылығын сақтау үшін ол ешқашан қосылмаған. 1536 жылы шіркеу ішінара бұзылып, қабырғалар алынып тасталды, бұл Киелі Рим императоры Карл V-нің Римге сапары үшін ежелгі ғибадатхананы қалпына келтіру мақсатында жасалды. Бас алтарьда Пьетро да Кортонаның 1646 жылғы Сент-Лоуренс шейіттігінің рередос суреті орналасқан, ал сол жақтағы бірінші шіркеуде Доменичиноның 1626 жылғы Madonna and Child with Saints суреті ілулі тұр.
The eight monolithic Corinthian columns of its pronaos are in height. The rich bas reliefs of the frieze under the cornice, featuring griffins, acanthus scrolls, and candelabra, were often copied from the sixteenth through the nineteenth centuries. Based on numismatic evidence, the temple was originally fenced off from the Via Sacra and a large, seated statue of Faustina would have been inside of the cella. Fragments of this statue and one of Antoninus Pius, which was added later, were discovered in front of the Temple. "Miranda" may derive from the name of a benefactress. At that time, it was thought that this was the location of the sentencing of St. Lawrence, Deacon and Martyr to death by the Prefect of Rome, hence its dedication. Christianization accounts for the survival of the cella and portico of the temple through the centuries, though it did not preserve the edifice from all damage. Originally, the podium was faced with white marble slabs, with matching marble mouldings at the top and bottom. Most of the marble facing was scavenged, except for the moulding. The deep grooves in the temple's columns are supposed to date to a medieval attempt to dismantle the pillared portico, either for spolia or to destroy the pagan temple. The grooves also may have been used to attach a makeshift roof over the portico. In 1429 or 1430, Pope Martin V gave the church to the Collegio degli Speziali (Guild of Apothecaries), at the time officially denominated the "Universitas Aromatorium". The College still uses its adjoining guildhall, which contains a small museum that holds a receipt for medicine that Raphael signed. Side chapels were erected after this date. The church lacks the usual eastern apse: one was never added so as to retain the temple's structural integrity. In 1536, the church was partially demolished and the side chapels removed in order to restore the ancient temple for the visit to Rome of Holy Roman Emperor Charles V. The church, now constrained within the cella of the temple, was remodelled in 1602 by Orazio Torriani, creating a single nave and three new side chapels. The main altar has a reredos canvas by Pietro da Cortona of the Martyrdom of St. Lawrence (1646), while the first chapel on the left hosts the Madonna and Child with Saints (1626) by Domenichino.