Бірінші дүниежүзілік соғыстан бастау алатын Карлист тарихы және Сикстус Генрихтің әскери жолы

Кіріспе

Бірінші дүниежүзілік соғыстағы бельгиялық әскери офицері Сакстус ерте жасынан бастап карлизм ісіне өзін арнады. Ол христиан бауырластарымен, бенедиктиндермен және маристтермен, сондай-ақ Мадридтен келген профессор Мария Тереза Ангуломен бірге оқыды. Ол Квебек қаласында да білім алды. Кейін ол заң курстарын тыңдады (Клермон-Феррандада).

1965 жылы ол Энрике Аранхуес Мартинес есімімен Испания шетелдік легионына құпия түрде қабылданып, сегіз ай қызметтенгеннен кейін жасырындығы ашылып, қызметтен шығарылды. Кейіннен Сакстус португалиялық қарулы күштерге ерікті болып, Анголаның тәуелсіздік соғысына "англосаксондық ықпалына" қарсы күреске қатысты. Ол әскери мансабын полковник шенімен аяқтады. 2013 жылы ДНК-талдауы арқылы оның XIII Людовиктен таратыны расталды.

Карлдық мұрагерлікке талап

Сиксттің әкесі, Парма Бурбон князі Ксавье, испан карлистерінің ең ірі фракциясы – дәстүршілдік қауымдастықтың ұлттық кеңесінің басшысы болды. Осылайша ол 1952 жылдан бастап 1975 жылға дейін Испанияның заңды монархы («Хавьер I») деп мәлімдеді. Ксавьедің 1975 жылы карлистік таққа деген құқығынан бас тартқан мұрагері – Сиксттің ағасы, Парма герцогы Карлос Уго, ол Испания тажына талапкер ретінде «Карлос VIII» атағын алды. Бұл кездесуге ағасының реформаларына қарсылық білдірген Сикст Генрих де қатысты. Ксавье 1977 жылы қайтыс болғаннан кейін, Сикст регент болуды талап етті және «Традицияның туын ұстаушысы» атағын алды. Сикстің бұл талабын анасы қолдады; әкесінің соңғы тілегін анықтау қиын болды. 2002 жылы Карлос Уго испан үкіметіне карлистік мұрағаттарды тапсырғанда, Сикст ашық наразылық білдірді. Карлос Уго 1979 немесе 1980 жылы таққа деген талабынан бас тартты, бірақ 2003 жылы оны қайтадан жаңартты. 2010 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Парма герцогы Карлос, Карлос Угоға адал карлистердің (Партидо Карлиста) көзінде оның орнын басты, ал оның жақтастары блогта оның патшалығын «Карлос Хавьер I» деп жариялады. 2016 жылы Карлос испан баспасөзіне (әкесі сияқты 2005 жылы) ол таққа деген талабын «қолданбаса да», бұл оның өмірінде «басымдыққа ие емес» екенін және ол король Фелипе VI-ның заңдылығын «тартысқа салмасы» жоқ екенін мәлімдеді. Карлистер ұйымы, Comunión Tradicionalista, Сиксті өздерінің басшысы ретінде мойындайды және оны «Традицияның туын ұстаушысы» деп атайды. Кейбіреулері оны король ретінде таниды, Энрике V атағымен. Сикст 30 маусым 1988 жылы Швейцарияның Экон қаласында Марсель Лефеврдің басшылығымен X Пий қоғамына жататын төрт епископты епископтыққа бекіту рәсіміне қатысты және оны алғашқылардың бірі болып құттықтады. Сикст Латын Америкасында, испан және португал тілдерінде кеңінен саяхаттады. 2001 жылдың қаңтар айында Аргентина арқылы саяхаттағанда, ол қазаға тірелерлік жол апатына ұшырады, одан толыққанды айығуға мүмкіндік болмады. Апат салдарынан жүруде қиындықтар туындады, бұл оны қоғамдық шараларға қатысуын шектеуге мәжбүр етті. 2014 жылы ол Константин Малофеев ұйымдастырған Венадағы оңшылдардың кездесуіне қатысты, онда қатысушылар (оның ішінде Александр Дугин, Марион Марешаль Ле Пен, Аймерик Шаупрад, Илья Глазунов, Волен Сидеров, Хайнц Кристиан Штрахе, Иоганн Гуденус, Иоганн Герцог және Серж де Пахлен) «Еуропаны либерализмнен және «шайтандық» гомосексуалдық лоббиден қалай құтқаруға болатынын» талқылады. Сириядағы азаматтық соғыс аясында ол Башар Асадтың Сирияның заңды президенті екенін және Араб көктемі – Таяу Шығысты бақылауға алу үшін ағылшын-американдық араласу екенін мәлімдеді. 2015 жылдан бері Сикст «Иерусалим бағыныштылығы» бөлігі ретінде Қасиетті Лазар орденінің Ұлы магистрі атағын иеленді.

Sixtus's father, Prince Xavier of Bourbon Parma, was the leader of the National Council of the Traditionalist Communion, the largest faction of Spanish Carlists, and thus claimed to be the rightful monarch of Spain (as "Javier I") from 1952 until his "abdication" in 1975. Xavier's successor, in whose favor Xavier renounced his Carlist claim in 1975, was Sixtus's older brother Carlos Hugo, Duke of Parma, who took the title "Carlos VIII" as claimant to the Spanish crown. and at which Sixtus Henry was also present, leading opposition to his brother's reforms. After the death of Xavier in 1977, Sixtus put forth the claim to be regent, and took the title "Standard bearer of Tradition". Sixtus' claim was supported by their mother; his father's last wishes were difficult to discern. Sixtus publicly protested when Carlos Hugo donated the Carlist archives to the government of Spain in 2002. Carlos Hugo renounced his claim to the throne in 1979 or 1980, but reasserted it in 2003. After his death in 2010, his son Prince Carlos, Duke of Parma succeeded him in the eyes of the Carlists loyal to Carlos Hugo (the Partido Carlista), and his followers claimed on a blog his kingship as "Carlos Javier I". In 2016 Carlos told the Spanish press that, while (like his father in 2005) he "does not abandon" his claim to the throne, it is "not a priority" in his life, and he "will not dispute" [no planteo pleito] the legitimacy of King Felipe VI. The Carlist organization known as Comunión Tradicionalista recognizes Sixtus as their leader and calls him the "standard bearer of Tradition". Some of them recognize him as king, under the title Enrique V.

Sixtus was present at the episcopal ordination of four bishops who belong to the Society of Saint Pius X by Archbishop Marcel Lefebvre on 30 June 1988 at Écône, Switzerland, and was the first to publicly congratulate him. Sixtus has travelled widely in Latin America, both Spanish and Portuguese speaking. In January 2001, while travelling through Argentina, he was in a nearly fatal traffic accident, from which he did not completely recover. He has difficulties walking as a result of the accident, prompting him to limit public appearances. In 2014 he took part in a far right meeting in Vienna organised by Konstantin Malofeev, in which the participants (among others Aleksandr Dugin, Marion Maréchal Le Pen, Aymeric Chauprade, Ilya Glazunov, Volen Siderov, Heinz Christian Strache, Johann Gudenus, Johann Herzog and Serge de Pahlen) discussed about how to 'save Europe from liberalism and the "satanic" homosexual lobby'. In the context of the Syrian civil war, he has stated that Bashar al Assad is the legitimate President of Syria and that the Arab Spring was an Anglo American intervention to take control of the Middle East. Since 2015, Sixtus has claimed the title of Grand Master of the Order of Saint Lazarus, as part of its "Jerusalem obedience" wing.