Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Людовик, принц Наполеон (Louis Jérôme Victor Emmanuel Léopold Marie; 23 қаңтар 1914 – 3 мамыр 1997) – Бонапарт әулетінің мүшесі. Ол 3 мамыр 1926 жылдан бастап, 3 мамыр 1997 жылы қайтыс болғанға дейін Наполеон VI ретінде Франция императорлық тағына талапкер болды.
Louis, Prince Napoléon (Louis Jérôme Victor Emmanuel Léopold Marie; 23 January 1914 – 3 May 1997) was a member of the Bonaparte dynasty. He was the pretender to the Imperial throne of France, as Napoléon VI, from 3 May 1926 until his death on 3 May 1997.
Ерте өмір
Ол Бельгияның Брюссель қаласында дүниеге келді, себебі сол кезде Францияда бұрынғы француз билеуші әулеттерінің мұрагерлеріне тұруға тыйым салынған заң күшінде болды. Ол Виктор, Наполеон принці мен оның әйелі Бельгияның Клементина князының ұлы, Бельгия королі Леопольд II және Австрияның архигерцогинясы Мари Генриеттаның қызы. Леопольд II-нің анасы, Луиза Мария Орлеандық ханшайым, Франция королі Людовик Филипп I-нің үлкен қызы еді. Бала кезінде Людовик принці Англияда Наполеон III-нің жесірі Евгения императрицасымен бірге болды. Ол Бельгияның Левен қаласында және Швейцарияның Лозанна қаласында білім алды. 1926 жылдың 3 мамырында әкесі қайтыс болғаннан кейін, 12 жасар Людовик Францияның императорлық тағына бонапартистік талапкер ретінде мұрагерлік құқығына ие болды, ал анасы оның кәмелетке толуына дейін регенттік қызметін атқарды.
He was born in Brussels, Belgium, due to the law which then banned heirs of the former French ruling dynasties from residing in France. He was the son of Victor, Prince Napoléon and his wife Princess Clémentine of Belgium, daughter of King Leopold II of the Belgians and Archduchess Marie Henriette of Austria. Leopold II's mother, Princess Louise Marie of Orléans, was the eldest daughter of King Louis Philippe I, ruler of France during the July Monarchy. As a child, Prince Louis spent some time in England, where he stayed with Empress Eugénie, the widow of Napoleon III. He was educated in Leuven, Belgium, and in Lausanne, Switzerland. When his father died on 3 May 1926, the 12 year old Prince Louis succeeded as the Bonapartist pretender to the Imperial throne of France, his mother acting as regent until he came of age.
Екінші дүниежүзілік соғыс және кейінгі өмір
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Людовик хан Франция премьер-министрі Эдуар Даладиеге хат жазып, француз армиясында қызмет етуге ұсыныс жасады. Оның ұсынысы қабылданбады, сондықтан ол «Луи Бланшар» әскери псевдонимін қабылдады және Француз шетел легионына қосылды. 1941 жылы Компиеньдегі екінші тоқтау шартынан кейін Солтүстік Африкада әрекет еткен соң демобилизацияланды. Одан кейін ол француз қарсыласы қозғалысына қосылды және Лондонға Шарль де Гольге, еркін француздердің жетекшісіне бара жатқанда, Пиреней тауларын кесіп өтуге тырысқанда немістер ұстады. Ұсталғаннан кейін ол түрлі түрмелерде, соның ішінде Фреснеде де отырды. Бостандыққа шыққаннан кейін «Луи Моннье» деген атпен француз қарсыласы тобы «Organisation de Résistance dans l'Armee» құрамына қосылды. Ол кірген Шарль Мартель бригадасының тағы бір мүшесі – оның туысы Иоахим, Мурат князі, ол 1944 жылдың шілдесінде қаза тапты. Людовик ханзада бір айдан кейін, 28 тамызда, жеті адамнан тұратын күзет тобы шабуылға ұшырағанда ауыр жарақат алып, өлімнен мүжілді, ол жалғыз аман қалған адам болды. Жазылғаннан кейін Альпілік дивизияға қосылды және кейін батылдығы үшін марапатталды. 1945 жылы Америкада оның екінші туысы Жером Наполеон Шарль Бонапарт қайтыс болғаннан кейін, ол Бонапарт әулетінің жалғыз тірі еркек мүшесі атанды. Соғыстан кейін ол Швейцарияда және 1950 жылға дейін Парижде тұрды, содан кейін Францияның бұрынғы билеуші династияларының басшыларына қатысты қуғын-сүргін заңы күштен шығарылды. Людовик ханзада Африкадағы көптеген қаржылық мүдделері бар табысты кәсіпкер болды. 1951 жылы ханзада Германия императоры Вильгельм II-нің ұлы Вильгельмнің жерлеу рәсіміне Наполеонның «N» әрпімен белгіленген ескерткіш гүл шоғын жіберді. Бұл сол кездегі монархистер тарапынан ирониялық әрекет ретінде қарастырылды, себебі 1870 жылғы Франко-пруссия соғысы кезінде неміс Хогенцоллерн үйі Людовик Наполеонның императорлық үйін жеңіп, тақтан түсірген еді. Людовик ханзада Швейцариядағы Прангинс қаласында қайтыс болғаннан кейін, ол үлкен ұлы, принц Шарль Наполеонды айналып өтіп, немересі, принц Жан-Кристоф Наполеонды өзінің мұрагері етіп тағайындады.
On the outbreak of the Second World War, Prince Louis wrote to the French prime minister, Édouard Daladier, offering to serve in the French Army. His offer was refused, and so he assumed the nom de guerre of "Louis Blanchard" and joined the French Foreign Legion, seeing action in North Africa before being demobilised in 1941, following the Second Armistice at Compiègne. He then joined the French Resistance and was arrested by the Germans after attempting to cross the Pyrenees on his way to London to join Free French leader Charles de Gaulle. Following his arrest, he spent time in various prisons, including Fresnes. Following his release, he joined the French Resistance group Organisation de Résistance dans l'Armee under the name "Louis Monnier". Another member of the Charles Martel Brigade to which he belonged was his cousin Joachim, Prince Murat, who was killed in July 1944. Prince Louis himself narrowly escaped death a month later when, on 28 August, he was badly wounded as part of a seven man patrol that came under attack; he was the sole survivor. Following his recovery, he joined the Alpine Division and was later decorated for bravery. After his 2nd cousin Jerome Napoleon Charles Bonaparte died in America in 1945, he became the sole living male member of the Bonaparte line. After the war, he lived in Switzerland and, irregularly, in Paris until 1950, when the law of banishment against the heads of France's former ruling dynasties was repealed. Prince Louis became a successful businessman, with a number of financial interests in Africa. In 1951, the prince sent a memorial wreath bearing the Napoleonic 'N' insignia to the funeral of William, German Crown Prince, son of the deposed Wilhelm II, German Emperor. This was seen as an ironic gesture by royalists at the time, given the fact that it was the German House of Hohenzollern that had defeated and dethroned Louis Napoleon's own imperial house during the Franco Prussian War in 1870. Following Prince Louis's death in Prangins, Switzerland, he designated his grandson, Prince Jean Christophe Napoléon, as his successor, bypassing his elder son, Prince Charles Napoléon.