Кіріспе

Гисулф I (сонымен қатар Гисулф, Гисолф, Гисулфо, Гисолфо, Гисулф немесе Гисулфус) (930 жылдың мамыр айы – 977 жылдың қарашасы немесе желтоқсаны) – Гуамар II, Салерноның Ломбард князі мен оның екінші әйелі Гайтельгриманың үлкен ұлы. 943 жылы әкесімен бірге билік құрып, 952 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін оның орнына отырды. Ол «Ломбардтар халқының ханзадасы» деген мағына беретін Langobardorum gentis princeps атағын алды. Бастапқыда оның билігі анасы мен қазынашы (comes tesaurarium) және сарай бастығы (magister palatii) Приско (Приск) регенттігінде болды. 946 жылы Неапольдің Иоанн III-імен одақтасқан Беневентоның Ландульф II оған шабуыл жасады, бірақ оның одақтасы Амальфидің Мастало I оны құтқарып, Ла Кавада Ландульфтың әскерін талқандады. Келесі жылы Ландульфпен одақтасып, Неапольдің Нола қаласын қоршады. 953 жылдың қазан айында Неаполь епископына қолдау көрсететін жарлық шығарды, бірақ көршілерінің ашкөз дипломатиясы оған көмектеспеді. 955 жылдан кейін Баридің византиялық стратегосы Мариан Аргирус оны патриций етіп тағайындады. 966 жылдың күзінде папа Иоанн XIII Римдік-Тоскана-Сполет әскерін Беневентоның Ландульф III және оның інісі Пандульф Темірбасқа қарсы басқарды, бірақ Гисулф оларға көмекке келді және шайқас болған жоқ. Папа мен Гисулф Террачинада келісімге келді. Осы әрекетінің арқасында ол кейіннен Темірбастан қолдау алды. 973 жылы Ландульф Конза және оның ұлдары, Неапольдің Маринус II және Амальфидің Мансомен одақтасып, Гисулфты тақтан түсірді. Оның көршісі, Беневенто мен Капуа князі Пандульф Темірбас, Гисулфты өзінің вассалы ретінде қайта орнатты. Гисулф Джеммаға үйленгенімен, 977 жылдың соңында (немесе, мүмкін, 978) баласыз қайтыс болды, ал Пандульф Салернода билікке келді.