Америкалық қалалардың өзгеруі: фотографтың объективі арқылы
Camilo José Vergara
Чилилік фотограф Камило Хосе Вергара АҚШ қалаларының қирауын фотоға түсірген. Фотосуреттерде урбанизм, кедейлік, уақыт өте қалай өзгеретіні көрсетілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чилилік фотограф
Chilean photographer
Камило Хосе Вергара (1944 жылы Чилидің Сантьяго қаласында туған) – Чилиде туған, Нью-Йоркте тұратын жазушы, фотограф және деректі фильмдер жасаушы. Вергара американдық кемқоналық аудандар мен құлдырап бара жатқан қалалық ортаны фотосуреттерге түсіргені үшін Джейкоб Рииспен салыстырылады. 1980 жылдардан бастап Вергара Америка қалаларының бірнешесінде қайтафотографиялау әдісін қолданды. Ол көп жылдар бойы белгілі бір интервалмен, дәл сол тұрғыдан ғимараттар мен аудандарды түсіріп, уақыт өте келе болатын өзгерістерді жазды. Қала құрылысына маманданған әлеуметтанушы ретінде білім алған Вергара қаланың құлдырау кезеңінде жүйелі құжаттама жасауға кірісті және бұл қиындықтар ең күшті сезілетін жерлерді таңдады: Чикагодағы тұрғын үйлер; Нью-Йорк қаласының Оңтүстік Бронксі; Нью-Джерси штатының Камден қаласы; және Мичиган штатының Детройт қаласы, сондай-ақ басқа да қалалар.
Camilo José Vergara (born 1944 in Santiago, Chile) is a Chilean born, New York based writer, photographer and documentarian. Vergara has been compared to Jacob Riis for his photographic documentation of American slums and decaying urban environments. Beginning in the 1980s, Vergara applied the technique of rephotography to a series of American cities, photographing the same buildings and neighborhoods from the exact vantage point at regular intervals over many years to capture changes over time. Trained as a sociologist with a specialty in urbanism, Vergara turned to his systematic documentation at a moment of urban decay, and he chose locales where that stress seemed highest: the housing projects of Chicago; the South Bronx of New York City; Camden, New Jersey; and Detroit, Michigan, among others.
Білім
Вергара 1968 жылы Нотр-Дам университетінде социология бакалавры (B.A.) және 1977 жылы Колумбия университетінде социология магистрі (M.A.) дәрежелерін алды. Ол сонымен қатар Колумбия университетінде Ph.D. курсын аяқтаған, бірақ дәрежесі әлі берілмеген.
Vergara received a B. A. (1968) in sociology from the University of Notre Dame and an M. A. (1977) in sociology from Columbia University, where he also completed the course work for his Ph. D. (not yet awarded).
Мансап
Вергара 70-жылдардың басында Нью-Йоркке көшіп келген кезде, қаланың көше фотографы ретінде мансабын бастады. Бұл жұмысы 1970-ші жылдардың ортасында Колумбия университетінде социология бойынша магистратурада оқығанда, оны әлеуметтік мінез-құлыққа қоршаған ортаның күрделі әсеріне көбірек сезімтал етті. 1974 жылы Kodachrome 64 пленкасының пайда болуы Вергараны өзгеріп жатқан қала пейзаждары мен олардың ерекшеліктерін тұрақты түрлі түсті фотосуреттерде сақтау мүмкіндігіне жетеледі. Ол сол кезде социологиялық әдістемелерден бейімделген техникаларды қолдана отырып, жүйелі түрде жұмыс істеуге кірісті; бір метро станциясынан екіншісіне өтіп, көшеге шығып, айналасындағы кварталдарды суретке түсіріп, тұрақты түрде кеңейе берді. 1977 жылға қарай ол өмір бойы қолданатын жұмыс әдісіне жақындады, уақыт өте келе сол жерлерге қайта оралып, қауымдастықтардың құрамындағы өзгерістерді фотоға түсірді. Он жылдан астам фотосуреттерді жинағаннан кейін, Вергара деурбанизацияның ерекше құбылысын (ғимараттардың бір функциядан екіншісіне, содан кейін үшіншісіне ауысуы, одан кейін тасталып қалуы және табиғаттың ұзақ қалалық аумақтарды қайта мекендеу процесі) көрсететін "Жаңа американдық гетто" атты кітабын 1997 жылы Rutgers University Press баспасында жариялады. Осы еңбегі үшін ол 1997 жылы American Sociological Association-ның Роберт Э. Парк сыйлығын алды. Рефотографиялық әдіс, жүйелі түрде қайта оралу, көзқарас бұрышын, көру аймағын және линза таңдауын дәл қайталау қағидаларын талап етеді. Бұл әдіс бастапқыда экологиялық нишалардағы уақыт өте келе болатын өзгерістердің ғылыми дәлелдерін алу қажеттілігінен туындады. Вергараның осы техниканы қолдануы тек соған ғана шектелмеді; ол тұрғындар мен ұсақ бөлшектердің суреттерін де түсірді. "Жаңа американдық гетто" кітабынан бастап Вергара осы фотосуреттерді, басқа авторлардың үзінділерін, қала тұрғындарының пікірлері мен ой-пікірлерінің фрагменттерін және өзінің жазбаларын біріктіре бастады. Вергараның жұмысы 1999 жылы National Building Museum-да "El Nuevo Mundo: Латино Лос-Анджелесінің пейзажы" атты көрмеде көрсетілді. Көрме 1999 жылдың соңында Cooper Hewitt, National Design Museum, Smithsonian Institution-да да көрсетілді. "Жаңа американдық гетто" атты бұрынғы көрме National Building Museum-да ашылып, кейін Нью-Йорктегі Municipal Art Society-де көрсетілді. Оның екінші маңызды еңбегі "Американдық қираған үйлер" жарық көргеннен кейін Вергараның беделі нығайды. Ол 2002 жылы MacArthur Foundation-ның "genius grant" сыйлығын жеңіп алды және 2003–2004 жылдары Rutgers University-дегі Mid-Atlantic Regional Center for the Humanities (MARCH) орталығында қызмет етті. Карталық жүйелердің, визуалды архивтеудің және гипербайланыстардың күрделі интернеттік комбинациялары Вергараға өзінің жұмысын вертикальды (уақыт өте келе болатын өзгерістер) және горизонтальды (кеңістіктегі өзгерістер) біріктіретін және визуалды бейнелерді мәтіндер мен деректер қорына байланыстыратын жаңа форматта ұсынуға мүмкіндік берді. 2004 жылдан бастап Вергараның негізгі жұмысы "Invincible Cities" атты веб-сайтта жарияланды. Google Earth пайдаланушыларға тарихи көше көріністерін салыстыруға мүмкіндік беретінін естігенде, Quartz бұл жаңалықты Вергараның веб-сайты мен шығармашылығымен салыстырды. Оның жобаларына көрмелер, кітаптар және журналдар сериясы кіреді, соның ішінде жаңа Granta әдеби журналы үшін Чикагоның қоғамдық тұрғын үйлерінің суреттері. Slate және Time журналдары оған GM автомобильдерінен бастап Дүниежүзілік сауда орталығының алыс іздеріне дейінгі тақырыптарды қамтитын жұмыстарының "жинақтарын" жасауды тапсырды. Оның сегізінші және соңғы кітабы "Гарлем: Геттоның жойылуы" 2013 жылдың желтоқсанында University of Chicago Press баспасында жарық көрді. Кітапта Вергараның ерте гуманистік фотосуреттері мен Манхэттен қауымдастығының суреттерін қамтитын рефотографиялық сериясы біріктірілген. 2020 жылдың басында Вергара АҚШ-тағы COVID-19 пандемиясының әсерін суретке түсіретін ұзақ мерзімді жобаны бастады. Алғашқы суреттер елдің Батыс жағалауындағы Bay Area аймағында түсірілді, бірақ тез арада Нью-Йорк қаласына және жақын маңдағы Нью-Джерси штатына, Нью-Йорк қаласының астаналық аймағында пандемияның ең қарқынды кезеңінде ауысты. Көптеген фотосуреттер Конгресс кітапханасында сақталады, ал басқаларын National Building Museum көрсетті. Фотосуреттер Вергараның АҚШ-тағы нәсілдік және экономикалық теңсіздіктерге назар аударуын жалғастырады, пандемияның әртүрлі топтарға қалай әсер ететінін көрсетеді, сондай-ақ пандемияға бейімделу үшін жеке және орталық тұрғын үйлерде жасалған өзгерістерге ерекше назар аударады.
Vergara began as a humanistic New York street photographer in the early '70s, when he moved to the city. This work changed significantly in the middle 1970s, when graduate work in sociology at Columbia University increasingly sensitized him to the complexities of environmental influences on social behavior. The advent of Kodachrome 64 film in 1974 alerted Vergara to the possibilities of permanent color photographic records of changing urban landscapes and their features. He began at that time to work systematically, using techniques adapted from sociological methodologies; traveling from one subway stop to the next, he would emerge onto the street and then photograph the surrounding blocks, fanning steadily outward. By 1977, he had come upon a rough approximation of his lifelong working method, returning to the same locales over time to photograph changes in the makeup of the communities in question. With more than a decade of photographs to document the extraordinary phenomenon of de urbanization (including the conversion of buildings from one function to a second, then a third, before their abandonment, and the process by which nature recolonized long urban areas), Vergara published The New American Ghetto with Rutgers University Press, for which he received the Robert E. Park Award of the American Sociological Association in 1997. The rephotographic method, with its rigorous demands for systematic return, exact replication of vantage point, angle of view, and lens choice, had emerged originally out of the need for scientific evidence of change over time in ecological niches. Vergara's use of the technique was not exclusive; indeed, Vergara made other pictures, including of residents and smaller details. Beginning with The New American Ghetto, Vergara increasingly interwove these photographs, along with quotes from outside writers, fragments of comments by citizen dwellers in the cityscapes he developed, and his own writing. Vergara's work was the subject of a 1999 exhibit at the National Building Museum, "El Nuevo Mundo: The Landscape of Latino Los Angeles". The exhibit was shown later in 1999 at the Cooper Hewitt, National Design Museum, Smithsonian Institution. "The New American Ghetto", an earlier exhibition, opened at the National Building Museum and was later shown at The Municipal Arts Society in New York City. After the publication of his second major work, American Ruins, Vergara's reputation was fully established; he won a MacArthur Foundation "genius grant" in 2002 and served as a fellow at the Mid Atlantic Regional Center for the Humanities (MARCH) at Rutgers University in 2003–2004. The advent of sophisticated internet combinations of mapping, visual archiving, and hyperlinking have enabled Vergara to present his work in ways that can combine both the vertical (change over time) and the horizontal (change across space) and link the visual images to texts and databases. Since 2004, Vergara's main work has been conveyed in a website called "Invincible Cities". Upon the news that Google Earth would allow users to compare historical street scenes, Quartz likened the development to Vergara's website and oeuvre. His projects include a continuing series of exhibitions, books, and magazine projects, including a collection of pictures of Chicago's public housing for the new literary magazine Granta. Slate and Time magazines have also commissioned him to produce "mines" of his work—collections that feature topics or themes, from GM automobiles to distant traces of the World Trade Towers. His eight and most recent book is Harlem: The Unmaking of a Ghetto, published in December 2013 by the University of Chicago Press. The book combines Vergara's early humanistic photographs with his long running rephotography series of the iconic Manhattan community. In early 2020, Vergara began a long term project photographing the experience of the COVID 19 pandemic in the United States. Early images started on the country's West Coast in the Bay Area but quickly shifted to New York City and nearby New Jersey, throughout the most intense phase of the pandemic in the New York City metropolitan region. Many of the photographs are archived in the Library of Congress, and others have been presented by the National Building Museum. The photographs continue Vergara's attention to U. S. racial and economic disparities by visualizing how the pandemic is differentially experienced, with special attention to personal and built environmental adaptations to the pandemic.
Марапаттар
2010 жылы Вергара Берлин сыйлығының стипендиясын алды және 2010 жылғы көктемгі семестрді Берлиндегі Америка академиясында өткізді. 2013 жылдың 10 шілдесінде Вергара Ақ үйінде өткен салтанатта президент Барак Обамадан Ұлттық гуманитарлық медалін алды. 2018 жылдың 18 мамырында, жұма күні Вергараға The New School университетінің құрметті доктор дәрежесі берілді.
In 2010, Vergara was rewarded a Berlin Prize fellowship and spent the academic spring semester 2010 at the American Academy in Berlin. On July 10, 2013, Vergara received the National Humanities Medal from President Barack Obama in a ceremony at the White House. On Friday, May 18, 2018, Vergara was awarded an honorary degree from The New School.