Мануэль Альварес Браво: Мексикалық фотосуретшінің өмірі мен шығармашылығы
Manuel Álvarez Bravo
Мексикалық фотограф Мануэль Альварес Браво – Латын Америкасының 20-ғасырындағы ең маңызды суретшісі. Фотосуретінде реализм мен сюрреализмді үйлестірген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық фотограф
Mexican photographer
Мануэль Альварес Браво (4 ақпан 1902 – 19 қазан 2002) – мексикалық суретші фотограф және 20 ғасырдағы Латын Америкасы фотографиясының ең маңызды тұлғаларының бірі. Ол Мексика қаласында туып өскен. Сан-Карлос академиясында сурет сабақтарын оқығанмен, фотографияны өздігінен үйренген. Оның мансабы 1920-шы жылдардың соңынан 1990-шы жылдарға дейін созылды, ал көркемдік шыңы 1920-1950 жылдар аралығында болды. Оның фотограф ретінде ерекшелігі – әдеттегі бейнелерді ирониялық немесе сюрреалистік тұрғыдан түсіруі. Оның ерте туындылары еуропалық әсерлерге негізделген, бірақ көп ұзамай Мексиканың монументалдық өнері қозғалысы және сол кездегі жалпы мәдени және саяси күштер Мексиканың ұлттық ерекшелігін қайта анықтауға ықпал етті. Ол көркемдік суреттерді пайдаланып, стереотиптерге жол бермеуге тырысты. Ол өзінің туындыларын көптеген көрмелерде көрсетті, мексикалық кинода жұмыс істеді және «Fondo Editorial de la Plástica Mexicana» баспасын құрды. Ол 1970 жылдан кейін көптеген сыйлықтарға ие болды. Оның еңбегі 2017 жылы ЮНЕСКО-ның «Әлемдік естеліктер тізіміне» енгізілді.
Manuel Álvarez Bravo (February 4, 1902 – October 19, 2002) was a Mexican artistic photographer and one of the most important figures in 20th century Latin American photography. He was born and raised in Mexico City. While he took art classes at the [Academy of San Carlos], his photography is self taught. His career spanned from the late 1920s to the 1990s with its artistic peak between the 1920s and 1950s. His hallmark as a photographer was to capture images of the ordinary but in ironic or Surrealistic ways. His early work was based on European influences, but he was soon influenced by the Mexican muralism movement and the general cultural and political push at the time to redefine Mexican identity. He rejected the picturesque, employing elements to avoid stereotyping. He had numerous exhibitions of his work, worked in the Mexican cinema and established Fondo Editorial de la Plástica Mexicana publishing house. He won numerous awards for his work, mostly after 1970. His work was recognized by the UNESCO Memory of the World registry in 2017.
Өмір
Альварес Браво 1902 жылғы 4 ақпанда Мехико қаласында дүниеге келген. Оның әкесі мұғалім болған, бірақ сурет салу, музыкамен шұғылданып, бірнеше пьеса қойған, ал әкесінің әкесі кәсіби портрет суретшісі болған. Осының арқасында Альварес Браво бұл өнерге ерте танысқан. Мексика революциясы басталғанда ол сегіз жаста болған. Бала кезінде ол оқ атысының даусын естіп, қаза тапқан адамдарды көріпті. Бұл кейіннен оның фотосуреттеріне әсер еткен. Ол біраз уақыт француз тоқыма фабрикасында, содан кейін Мексика қазынашылығында қызмет еткен. Түнде есепшілік білімін жетілдіруге тырысқан, бірақ кейін Сан-Карлос академиясында сурет сабақтарына ауысқан. Ол Бремнің кеңесімен және фотожурналдарға жазылу арқылы тәжірибе жинақтап, өнермен айналыса бастады. Ол оны Мексикадағы зиялылар мен суретшілермен, соның ішінде фотограф Эдвард Уэстонмен таныстырды, ол оны осы кәсібін жалғастыруға ынталандырды. Оның екінші әйелі Дорис Хайден, ал үшіншісі француз фотографы Колетт Альварес Урбайтель болған. 1938-1939 жылдары ол Escuela Central de Artes Plásticas мектебінде, қазіргі Ұлттық өнер мектебінде (UNAM) фотосуретке оқытушылық еткен. 1960 жылдардың екінші жартысында ол Centro Universitario de Estudios Cinematográficos орталығында сабақ берген. Оның туындыларының маңызды коллекциялары Мексика мен АҚШ-та сақталған. Centro Fotográfico Álvarez Bravo – 1996 жылы Франсиско Толедоның Оахака қаласында құрған коммерциялық емес ұйым. Мұнда оның фотосуреттерінен және басқа авторлардың туындыларынан уақытша көрмелер өткізілетін алты зал бар. Онда фотосуретке арналған кітапхана және Альварес Браво мен басқа белгілі фотографтардың 4000 фотосуретінен тұратын тұрақты коллекция бар. Тағы бір коллекциясы – Альварес Бравоның 1980 жылы Fundación Cultural Televisa үшін жинақтап бастаған фотосуреттер жинағы. Оның қазасынан кейін Casa Lamm фотоархиві Мексикадан және шетелден фотосуреттерді көбейту туралы өтініштерді қабылдап, фотограф және оның заманы туралы зерттеушілерге көмек көрсетуде. Мексикадан тыс жерлердегі екі маңызды коллекция Лос-Анджелестегі Дж. Пол Гетти мұражайында және Пасаденадағы Нортон Саймон мұражайында орналасқан.
Álvarez Bravo was born in Mexico City on February 4, 1902. His father was a teacher but pursued painting, music, producing several plays and his grandfather was a professional portrait maker. Because of this, Alvarez Bravo had early exposure to the medium. He was eight years old when the Mexican Revolution began. He could hear gunfire and came across dead bodies as a child. This would have an effect on his photography later. He worked as a clerk at a French textile factory for some time, and later at the Mexican Treasury Department. He studied accounting at night for a while but then switched to classes in art at the Academy of San Carlos. He began experimenting with it, with some advice from Brehme and subscriptions to photography magazines. She introduced him to a number of intellectuals and artists in Mexico City, including photographer Edward Weston, who encouraged him to continue with the craft. His second wife was Doris Heyden and his third was French photographer Colette Álvarez Urbajtel. From 1938 to 1939, he taught photography at the Escuela Central de Artes Plásticas, now the National School of Arts (UNAM). In the latter half of the 1960s he taught at the Centro Universitario de Estudios Cinematográficos. Significant collections of his work exist in Mexico and the United States. The Centro Fotográfico Álvarez Bravo is a non profit association founded in 1996 by Francisco Toledo in the city of Oaxaca. It contains six halls for temporary exhibitions of his photographs as well as works by others. It has a library specializing in photography and a permanent collection of 4,000 photographs by Álvarez Bravo and other notable photographers. The other is a collection of photographs that Alvarez Bravo began putting together himself in 1980 for the Fundación Cultural Televisa. Since his death the photo archive at Casa Lamm continues to receive petitions for reproductions of the photographs from both Mexico and abroad, as well as provide assistance to researchers about the photographer and the times he lived in. Outside of Mexico, two significant collections are at the J. Paul Getty Museum in Los Angeles and the Norton Simon Museum in Pasadena.
Өнер
Ол Мексикадағы көркем фотосуреттің негізін қалаушы және 20 ғасырдағы Латын Америкасы фотосуретіндегі ең ірі тұлға болды. Өнер шеберлігін жетілдіре келе, ол фотосурет өнерінің қиындықтарын, атап айтқанда өткенді бейнелеу мүмкін еместігі мен стереотиптерден қашудың қиындығын мойындады. Басты тақырыптарынан өзге, ол әртүрлі текстураларды, әсіресе қабырғалар мен едендердің беттерін іздеді. Мысалы, "Шайықтағы шаш" суретінде жұлдыз және крест пішіндері бар плитка еденде ұзын, толқынды шаш бейнеленген. Ол үлкен форматты камераларды қолданды, олар түсірілген суреттерде көбірек мәліметтерді сақтады. Дегенмен, ол суреттерінің техникалық сапасынан гөрі түсірілген кадрларға көбірек мән берді. Композициялар көбінесе өте жақсы, ал суреттер поэтикалық сипатқа ие болды. Мұның көп бөлігі екі кітаптан алынған: біреуі Пикассоға, екіншісі Хокусайдың ертедегі пейзаждық туындыларына шабыттандырған жапондық гравюралар жинағы. 1930 жылдары ол еуропалық ықпалдардан бас тартып, мексикалық мурализм қозғалысының өнерінен шабыт алған мексикалық тақырыптар мен стильдерге көшті. Оның фотосуреттері қан, өлім және діннің ежелгі символдарымен, сондай-ақ мексикалық мәдениетінің парадокстары мен екіұштылығымен күрделіленді. Мексика революциясы кезінде бала кезінде өліммен күрескен тәжірибесі оның фотосуреттеріне, тікелей "Өлтірілген жұмысшы" суретінен бастап, тұңғыш "Мәңгілік портрет" суретіне дейін әсер етті. Алайда, Альварес Браво Мексиканың мәдени ерекшеліктеріне қызығушылық танытса да, ол саяси көзқарастарымен ерекшеленбеді. Ол объективін Мексика қаласын моральдық немесе батырлық тұрғысынан емес, әлеуметтік қарым-қатынастар мен материалдық қақтығыстар тұрғысынан көрсету үшін пайдаланды. Бұл мәселелерге әлеуметтік топтар мен гендерлік рөлдер де кірді. 1930 және 1940 жылдары ол Мексиканың қалалық өмірінің қайшылықтарын әлеуметтік мәлімдемелерге айналдырудың жаңа және күрделі жолдарын тапты. Оның суреттерінде әйелдік бейне күрделі символикалық мағынаға ие, онда жыныстық айырмашылық күнделікті өмірдің басқа әлеуметтік аспектілерімен байланысты.
He was the pioneer of artistic photography in Mexico and the most important figure in Latin American photography for the 20th century. In developing his craft, he recognized the difficulties of the photographic medium, such as the inability to capture the past and the difficulty of avoiding stereotyping. In addition to his main subjects, he also sought out certain textures, especially the surfaces of walls and floors. One example is “Hair on Tile” featuring a long lock of wavy hair on a tile floor with star and cross designs. He used large cameras which produced more detail in the finished print. However, he was more concerned with the images he photographed than the technical quality of his prints. The compositions were generally excellent and the images poetic. Much of this came from two books, one of Picasso and another on Japanese prints with work by Hokusai that influenced his early landscape work. In the 1930s, he abandoned European influences for more Mexican themes and styles, influenced by the art of the Mexican muralism movement. His photographs became more complicated with ancient symbols of blood, death and religion along with the paradoxes and ambiguities of Mexican culture. His experience with death as a child as the Mexican Revolution was unfolding played a role in his photographs from the explicit “Striking Worker, Assassinated” to the more subtle “Portrait of the Eternal.” However, while Alvarez Bravo was interested in Mexico's cultural identity, he was not particularly political. He used his lens to present Mexico City not in terms of moral or heroic, but rather of social relationships and material clashes. These included class and gender roles. During the 1930s and 1940s, he discovered increasingly more complex ways to frame the contradictions of Mexico's urban life into social statements. In his pictures, feminine identity has a complex symbolic range where sex overlaps with other social identities of everyday life.