Кіріспе

Ford F сериясының орташа тоннажды жүк көліктері – 1948 жылдан бері Ford Motor Company компаниясы өндіріп келе жатқан коммерциялық жүк көліктерінің желісі. F сериясының кіші пикаптарынан дамыған орташа тоннажды көліктер қазіргі таңдағы сегізінші буынды құрап отыр. Алғашқыда F сериялы пикаптар мен "Big Job" үлгісінің жүк көліктері арасында орналасқан, кейінгі буындары L сериялы "Louisville" жүк көліктерінен төмен орналастырылды; соңғы екі буын Ford компаниясы ауыр тоннажды жүк көліктері сегментінен шыққаннан бері өндірілген ең ірі көліктер болып табылады. Орташа тоннажды F сериясы кең ауқымда қолданылып, бірнеше кабина конфигурацияларында тік (қатаң) жүк көлігі және жартылай тіркемелерге арналған жүк көлігі тракторы ретінде ұсынылды. Ford C сериясының өндірісіне дейін модельдер желісі қозғалтқышы кабинаның астында (COE) орналасқан нұсқада да ұсынылды; автобус өндірісі үшін шасси нұсқасы (Ford B сериясы) пайдаланылды. 2000 модельдік жылдан бастап орташа тоннажды F сериясы Ford Super Duty желісінің бөлігі ретінде таныстырылды, оған 6-7 тонналық Ford F 650 және F 750 жатады; 8 тонналық F 750 үлгілері 2011 жылдан бері өндірілуде. Қазіргі буын орташа тоннажды F сериясы Ford компаниясының Огайо штатындағы (Авон-Лейк, Огайо) құрастыру зауытында шығарылады, бұл Мексиканың Генерал-Эскобедо қаласында орналасқан Navistar International компаниясымен бірлескен Blue Diamond Truck Company LLC кәсіпорнының орнын басты.

Бірінші буын (1948-1952 жж.)

1948 жылғы модель үшін Ford F сериясын арнайы жүк көліктері платформасы ретінде таныстырды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін шығарылған жүк көліктерін алмастырумен қатар, F сериясы Ford жүк көліктерінің ассортиментін кеңейтті. Жеңіл жүк көліктерімен бірге, орташа тоннажды жүк көліктері "Extra Heavy Duty" / "Big Job" коммерциялық жүк көліктерінен төмен санатқа жатты. Орташа тоннажды F сериясы 1½ тонналық F 5 және 2 тонналық F 6 модельдері түрінде ұсынылды, бұл модельдер стандартты және кабинасы алдында қозеткіші бар (COE) конфигурацияларында қол жетімді болды. F 5 және F 6 сонымен қатар B сериялы автобус шассиінің негізі болды; негізінен мектеп автобустары үшін өндірілген B сериясы қозеткіштен кейінгі бөлігінде бос шасси ретінде келді. Жеңіл тоннажды F сериясымен ортақ болатын F 5, 226 куб дюймдік тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталды, ал опция ретінде 239 куб дюймдік V8 қозғалтқышы қол жетімді болды. 1951 жылғы модель үшін орташа тоннажды F сериясы жаңа радиатор торымен қоса, жаңа дизайнға ие болды. 1951 жылға дейін F 6 үшін 254 куб дюймдік тік алты цилиндрлі қозғалтқыш опция ретінде ұсынылды; 1952 жылы 226 куб дюймдік қозғалтқыш 215 куб дюймдік тік алты цилиндрлі қозғалтқышпен ауыстырылды.

Екінші буын (19531956)

Ford Motor Company компаниясының 50 жылдығымен бірге, 1953 жылы F сериясының екінші буыны жарыққа шықты. Көлік құралының жаңа дизайнымен қатар, серияның атауы өзгертілді, F 5 және F 6 сәйкесінше F 500 және F 600 болып өзгерді. Орташа тоннаждылықтағы көліктер трактор, тікелей жүк көлігі немесе автобус шассиі ретінде дәстүрлі және COE кабиналық конфигурацияларын сақтап қалды. 1956 жылы F сериясының орташа тоннаждылықтағы көліктері жеңіл тоннаждылықтағы көліктердің жаңа дизайндағы кабинасын бөлісті, оның ішінде айнала қоршалған алдыңғы әйнегі мен тік A тіректері болды. 1954 жылы Ford ұзақ жылдар бойы шығарылған Flathead V8 қозғалтқышының өндірісін тоқтатып, оны 239 куб дюймдік Y блок V8 қозғалтқышымен алмастырды; 215 куб дюймдік қатарлы алты цилиндрлі қозғалтқыш 223 куб дюймға дейін кеңейтілді. 1956 жылы V8 қозғалтқышы 272 куб дюймға дейін кеңейтілді.

Үшінші буын (1957-1960 жж.)

1957 жылғы модель үшін үшінші буын F сериясы шығарылды; орташа тоннаждықтағы жүк көліктері келесі екі онжылдық бойында модель қатарының (әртүрлі нұсқаларда) құрамында болатын бірнеше дизайндық ерекшеліктерді ұсынды. «Қабықша» капоты қайтадан қолданылды, бірақ қанаттардың еніне дейін кеңейтілді. Тағы бір өзгеріс – радиатор торы да үлкейтіліп, капот пен бампер арасындағы кеңістік жойылды. 1958 жылы төрт фара енгізілді (олардың заңды түрде рұхсат етілуінен кейін). 223 куб дюймдік тік алты цилиндрлі қозғалтқыш стандартты қозғалтқыш ретінде ұсынылды. Ford Y блогы бұрынғы буыннан алынып, 1958 жылы 292 куб дюймға дейін ұлғайтылды. Орташа тоннаждықтағы модельдер қатары біреуге қысқартылды, себебі F сериясы COE (C сериясы) Ford C сериясының көлбеу кабиналы COE көлігімен алмастырылды. Көтерілуге және қозғалтқышқа қол жеткізуге қолайлы жағдай жасаған көлбеу кабина дизайны 1990 жылғы модельге дейін бір буын бойы өндірілді (Ford компаниясы жасаған ең ұзақ өмір сүрген дизайнның бірі).

Төртінші буын (1961-1966 жж.)

F сериясының төртінші буынында орта тоннажды жүк көліктері пикаптарда қолданылған үлкен және кең кабинаны қабылдады. Жеңіл тоннажды Ford жүк көліктерімен қуат агрегаттарын бөлісудің орнына, орта тоннажды Ford жүк көліктері жүк көліктері үшін арнайы әзірленген алты цилиндрлі және V8 қозғалтқыштарымен жабдықталды. Модельдер қатары кеңейтілді, F 700/750 ауыр жұмысқа арналған қатардан орта жұмысқа арналған қатарға көшірілді. Төртінші буын – орта тоннажды жүк көліктерінің Ford F сериясымен бірдей кузовты бөліскен соңғы буыны болды. 1961 жылы F 800 және одан жоғары тоннажды жүк көліктеріне жеке алдыңғы панель (орталық тіреуішті тормен) берілді. Бұл жүк көлігінің Mercury нұсқасы Канадада да ұсынылды.

Бесінші буын (1967-1979)

Бесінші буын F сериясы 1967 модельдік жылы шығарылып, Ford компаниясы жеңіл және орташа тоннажды F сериясының дизайнын ерекшелендірді. Өндіріс шығындарын азайту мақсатында, орташа тоннажды жүк көліктері (және автобус шассилері) жеңіл жүк көліктерінің кабинасын және капотын сақтап қалды. Twin I Beam серіппесінің орнына тұтас алдыңғы ось қолданылды; алдыңғы крылолары кеңейтілген алдыңғы ізге (және үлкен дөңгелектерге) бейімделу үшін қайта жасалды. Тағы бір өзгеріс ретінде, тандемді осьті жүк көліктері үшін (T 700 және одан жоғары) қолданылатын жеке Т сериясы белгісі алынып тасталды. 2012 жылы Ford орташа тоннажды жүк көліктері үшін бензин және газ (пропан) қозғалтқыштарын ұсынды. 6.8L 30 клапанды Triton V10 қозғалтқышы және TTC Spicer ES56 7B жеті жылдамдықты механикалық беріліс қорабы үйлесімді.

Сегізінші буын (2016 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2016 жылғы модель үшін Ford өзінің орта тоннажды жүк көліктерінің желісінің сегізінші буынын ұсынды. 2015 жылы Blue Diamond Truck бірлескен кәсіпорны таратылғаннан кейін Ford орта тоннажды жүк көліктерін Мексикадан Огайо штатындағы Avon Lake жинау зауытына көшірді, онда E сериялы шассилер және F 53/F 59 автоүйдегі/коммерциялық шассилер де жиналады. Бұрынғысынша, F 650 және F 750 модельдері қайтадан 7 классқа дейін ұсынылады. 6R140 алты жылдамдықты автоматты беріліс екі қозғалтқыш үшін де жалғыз нұсқа болып табылады; қолмен беріліс қарастырылмаған. Ford F 550-нің күшейтілген нұсқасы – F 600-ді қайта енгізді, ол F 650 орта тоннажды жүк көлігінің күшейтілген кардан білістерімен, рамасымен, алдыңғы осімен және қуат беру жүйесімен жабдықталған, бірақ F 250-ден F 550-ге дейінгі модельдердің алюминий кабина құрылымын және рама дизайнын пайдаланады.