Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Яэль "Юли" Тамир (; 26 ақпан 1954 жылы туған) – 2003 және 2010 жылдар аралығында Еңбек партиясынан Кнессет депутаты, иммигранттарды қабылдау және білім беру министрі, сондай-ақ Кнессет спикерінің орынбасары, Қаржы комитетінің, Білім комитетінің және Қауіпсіздік және Сыртқы істер комитетінің мүшесі болған израильдік ғалым және саясаткер. 2010 жылдан 2020 жылға дейін Тамир Шенкар инженерлік және дизайн колледжінің президенті қызметін атқарды. 2015 жылдан бері Оксфорд университетінің Блаватник үкімет мектебінде адъюнкт-профессор болып жұмыс істейді. 2020 жылдың қазан айынан бастап Тамир Бейт Берл колледжінің президенті.
Yael "Yuli" Tamir (; born 26 February 1954) is an Israeli academic and former politician who served as a member of the Knesset for the Labor Party between 2003 and 2010, and as Minister of Immigrant Absorption and Education, as well as the deputy speaker of the Knesset and a member of the Finance committee, the Education committee and the Security and Foreign Affairs committee. From 2010 to 2020, Tamir was President of Shenkar College of Engineering and Design. Since 2015 she is an adjunct professor at the Blavatnik School of Government, Oxford. As of October 2020, Tamir is President of Beit Berl College.
Өмірбаян
Тель-Авивте (кейбір дереккөздерде Рамат-Ган деп аталады) туған Тамир ұлттық қызмет кезінде Аманның 848 бөлімінде қызмет етті, ал Йом-Киппур соғысы кезінде Синайдағы аванпостта офицер болып қызмет етті. Ол Иерусалимдегі Еврей университетінен биология және саясаттану мамандықтары бойынша бакалавр дәрежесін, ал Оксфорд университетінен саяси философия бойынша докторлық дәрежесін алды. 1989-1999 жылдары аралығында Тель-Авив университетінде философия оқытушысы және Иерусалимдегі Шалом Хартман институтында, Принстон және Гарвард университеттерінде ғылыми қызметкер болды. Тамир 1978 жылы Peace Now ұйымының негізін қалаушылардың бірі болды, ал 1980-1985 жылдар аралығында Ратцтың белсенді мүшесі болды. 1998 жылдан 1999 жылға дейін Израильдің Азаматтық құқықтар қауымдастығының төрағасы болды. 1995 жылдан бастап ол Еңбек партиясының белсенді мүшесі болды. Тамир 1999 жылғы сайлауда Кнессетке сайлауда жеңіске жетпегенімен, оны Эхуд Барак иммигранттарды қабылдау министрі етіп тағайындады. Ол 2003 жылғы сайлауда Кнессетке сайланды және қаржы, конституциялық, құқық және тәртіп, қоғамдық пікірлер, мәдениет және спорт комитеттерінде қызмет етті. Сонымен қатар, ол үкіметтік жемқорлықты тергейтін парламенттік комитетте жұмыс істеді. Ол 2006 жылғы сайлауда тағы да Кнессетке сайланды және 2006 жылдан 2009 жылға дейін Эхуд Ольмерттің Кадима басшылығымен құрылған коалициялық үкіметінде білім министрі болды. Оның қызмет ету кезеңі бастауыш, орта және жоғары мектептердегі, сондай-ақ университеттер мен колледждердегі мұғалімдердің кең ауқымды және ұзаққа созылған ереуілдерімен қиындыққа тап болды. Тамир сондай-ақ 2006 жылдың қарашасында Офир Пайнес Паз отставкаға кеткеннен кейін 2007 жылдың наурыз айына дейін Ралеб Маджаделе тағайындалғанға дейін ғылым, мәдениет және спорт министрі міндетін атқарды. Партия тізімінде тоғызыншы орынға ие болған ол 2009 жылғы сайлауда өзінің мандатын сақтап қалды. Алайда, ол 2010 жылы Шенкар инженерлік және дизайн колледжінің президенті болу үшін депутаттығынан бас тартты, ал оның орнына Маджаделе келді. Тамир Израильде даулы тұлға болып саналады. Білім министрі ретінде ол араб балалары үшін тарих оқулығын бекітті, онда 1948 жылғы араб-израиль соғысы ("Израильдің тәуелсіздік соғысы") "нақба" – апат ретінде сипатталды. Бұл оппозиция басшыларын оның қызметтен босатылуын талап етуге итермеледі, ал Кнессет мүшесі, Білім министрлігінің бұрынғы бас директоры Ронит Тирош (Кадима) «жаман» шешімнің «педагогикалық тұрғыдан негізсіз екенін және саяси араласудың қажеті жоқ екенін» айтты. Тамир өзінің бұл әрекетін «арабтардың сезімдерін білдірудің» жолы деп қорғады. 2008 жылдың 11 тамызында Тамирдің Зеев Жаботинскийдің еңбектерін ұлттық білім беру бағдарламасынан алып тастау жоспарларын жариялағаны хабарланды, бұл оңшылдардың арасында наразылық тудырды. Тамир бұл хабарды жоққа шығарды.
Born in Tel Aviv (some sources state Ramat Gan), Tamir served in Aman's 848 Unit during her national service, and during the Yom Kippur War, she served as an officer in an outpost on the Sinai. She received a BA in Biology and an MA in political science from the Hebrew University of Jerusalem. She received a PhD in political philosophy from the University of Oxford. Between 1989 and 1999, she was a philosophy lecturer in Tel Aviv University and a research fellow at the Shalom Hartman Institute of Jerusalem, Princeton University and Harvard University. Tamir was one of the founders of Peace Now in 1978, and between 1980 and 1985, she was an activist for Ratz. From 1998 until 1999, she was chairwoman of the Israeli Association for Civil Rights. From 1995, she became active in the Labour Party. Although Tamir failed to win election to the Knesset in the 1999 election, she was appointed Minister of Immigrant Absorption by Ehud Barak. She was elected to the Knesset in the following 2003 election, and served on the finance, constitutional, law and order, public input, and culture and sport committees. She also served on the investigatory parliamentary committee into government corruption. She was elected to the Knesset again in the 2006 elections and served as the Education Minister in Ehud Olmert's Kadima led coalition government from 2006 till 2009. Her tenure was tainted by ubiquitous and lengthy strikes by Teacher's unions in elementary, middle and high schools, and at universities and colleges. Tamir also served as acting Science, Culture and Sport minister following Ophir Pines Paz's resignation in November 2006 until March 2007 when Raleb Majadele was appointed. Placed ninth on the party's list, she retained her seat in the 2009 elections. However, she resigned her seat in 2010 to become President of Shenkar College of Engineering and Design, and was replaced by Majadele. Tamir has been a controversial figure in Israel. As Minister of Education, she approved a history textbook for Arab children, wherein the 1948 Arab–Israeli War ("Israel's War of Independence") is described as the nakba – the disaster. This led the opposition leaders to demand her dismissal, while Member of Knesset Ronit Tirosh (Kadima), a former director general of the Education Ministry, said the "wretched" decision "is not justified from a pedagogic standpoint and is not a matter for political intervention." Tamir defended her act as a way of giving "expression to [the Arab's] feelings as well." On 11 August 2008, it was reported that Tamir had announced plans to remove Ze'ev Jabotinsky's work from the national education curriculum, causing a furor among rightists. Tamir denied the report.
Академиялық қызығушылықтар
Тамир докторлық диссертациясын Исайя Берлиннің жетекшілігімен жазды. Оның зерттеулері ұлтшылдыққа арналған. "Либералды ұлтшылдық" атты тұңғыш кітабында ол ұлтшылдық пен либерализм арасындағы тұнық идеологиялық байланысты дәлелдеді. Профессор Сэнди Левинсон кітапқа жазған рецензиясында былай дейді: "Тамирдің жетістігінің көрсеткіші – кітапты аяқтаған соң "либералды ұлтшылдық" терминінің өзара қайшы емес екендігіне сенуге және олардың арасынан таңдау жасау қажеттігін қабылдамауға дайын болу. "Неге ұлтшылдық?" атты жаңа кітабында Тамир бұл ойды одан әрі дамытып, ұлттық сезімдердің қазіргі заманғы ұлт-мемлекеттің негізгі құрауышы екенін, ал гиперглобализмнің дамуы салдарынан олардың әлсіреуі әлеуметтік және экономикалық теңсіздіктің күрт өсуіне себепті екенін айтады. Тамир либералдардың ұлтшылдықты оңшыл экстремистерге беруі керек емес, керісінше, оны әлеуметтік ынтымақ пен әлеуметтік әділдікті қамтамасыз ететін түрлі топтардан құралған коалицияны құру үшін пайдалануы керек деп санайды.
Tamir wrote her PhD under the supervision of Isaiah Berlin. Her work concentrated on nationalism. In her first book "liberal nationalism" she established the inherent ideological connection between nationalism and liberalism. As Professor Sandy Levinson writes in his review of the book: "It is a mark of Tamir's achievements that one finishes the book willing to credit the non oxymoronic nature of the term "liberal nationalism" and thus accept the possibility that one is not forced to choose among them. In her new book "Why Nationalism" Tamir continues this line of thought and claims that national sentiments lie as the core of the modern nation state and that their erosion, due to the development of hyper globalism, is responsible for the rapid growth of social and economic gaps. Tamir suggest that liberals should not surrender the power of nationalism to right wing extremists but rather try to harness it to recreated a cross class coalition that can promote social solidarity and social justice.