Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Израиль саясаткері (1948 жылы туған)
Israeli politician (born 1948)
Йосеф "Йосси" Бейлин (12 маусым 1948 жылы туған) – Израиль үкіметінде бірнеше министрлік және жетекші лауазымдарда қызмет еткен израильдік саясаткер. Оның саяси мансабының көп бөлігі Еңбек партиясында өтті. Ол сонымен қатар "Мерец Яхад" саяси партиясының төрағасы болды. Саяси өмірден қанағаттанғаннан кейін Бейлин "Beilink" бизнес-консалтинг компаниясын құрды. Ол Haaretz және Israel Hayom израильдік газеттерінде пікір мақалалары жазады. Бейлин 1990-шы жылдардағы Израиль-Палестина бейбітшілік процесінде маңызды тұлға болды. Сыртқы істер министрінің орынбасары ретінде ол 1993 жылғы Осло келісіміне қол жеткізуге әкелген құпия келіссөздерге қатысты, бұл Израиль-Палестина қақтығысын аяқтауға бағытталған негізгі келісім болды.
Yosef "Yossi" Beilin (, born 12 June 1948) is an Israeli politician who has served in multiple ministerial and leadership positions in the Israeli government. Much of his political career was in the Labour Party. He also served as chairman of the Meretz Yachad political party. After retiring from political life, Beilin founded 'Beilink', a business consultancy company. He also writes opinion pieces in Israeli papers Haaretz and Israel Hayom. Beilin was a significant figure in the 1990s Israeli–Palestinian peace process. Then serving as Deputy Foreign Minister, he participated in the back channel negotiations that eventually led to the adoption of the 1993 Oslo Accords, a framework agreement to end the Israeli–Palestinian conflict.
Өмірбаян
Бейлин Тель-Авивте либералды отбасында өсті. Бар-мицва жасында ол қатаң діни өмір салтын қабылдады, бірақ ярмалке (дәстүрлі еврей бас киімі) кимеді. Ол Герцлия гимназиясында оқыды. Израиль қорғаныс күштерінде (ИҚК) сигнал корпусында қызмет етіп, 1967 жылғы Алты күндік соғыста Синайдағы 8-ші дивизияда қатысты. 1973 жылғы Йом-Киппур соғысында ол армия штабында қызмет етті. Соғыстың ауыр әсері оның сенімін шайқалтып, ол діни өмір салтын доғарды.
Beilin was raised in Tel Aviv in a liberal household. At the age of bar mitzvah, he adopted a more rigorously religious life, though did not choose to wear a yarmulke (traditional Jewish cap). He studied in Herzliya Gymnasium school. In the Israel Defense Forces (IDF), he served in the signal corps and participated in the Six Day War (1967) in Sinai in Division 8. In the Yom Kippur War (1973) he served in the army headquarters. The trauma of the war shook his faith and he stopped living a religious lifestyle.
Қоғамдық өмір
1969 жылы Бейлин «Давар» газетінде журналист ретінде қызметін бастады, ал 1977 жылы Еңбек партиясының өкілі ретінде саяси аренаға қадам басты. 1984 жылы премьер-министр Шимон Перес сайланғаннан кейін ол Кабинет хатшысы болып жұмыс істеді, ал 1986 жылы Сыртқы істер министрлігінің директоры болды. Осы кезеңде ол Израильді Оңтүстік Африкадағы апартеид режимінен алшақтатуға күш салды. 1988 жылы Бейлин Еңбек партиясынан Кнессет депутаты болып сайланды. Ол 1990 жылы Ұлттық бірлік үкіметі тарағанға дейін Қаржы министрінің орынбасары қызметін атқарды. Еңбек партиясында болғанда Бейлин Яир Хиршфельд пен Рон Пундакпен бірге Экономикалық ынтымақтастық қорын (ЭЫҚ) құрды. 2018 жылдан бері Бейлин Израильдегі Хиллель студенттік ұйымының төрағасы болып табылады.
In 1969 Beilin began his career as a journalist for the newspaper Davar and in 1977 entered the political arena as a spokesperson for the Labour Party. Following the 1984 election of Prime Minister Shimon Peres, he served as Cabinet Secretary and in 1986 became director of the Ministry of Foreign Affairs. During this period he worked to distance Israel from the apartheid regime in South Africa. In 1988 Beilin was elected to the Knesset by the Labour Party. He was appointed Deputy Minister of Finance, a position he held until the dissolution of the National Unity Government in 1990. While in the Labour Party, Beilin, along with Yair Hirschfeld and Ron Pundak established the Economic Cooperation Foundation (ECF). Since 2018, Beilin is the Chairman of Hillel Student Organization in Israel.
Осло келісімі, Женева бастамасы
1992 жылы Еңбек партиясының жеңісінен кейін Шимон Перес тұсында Сыртқы істер министрінің орынбасары болып тағайындалды. Бейлин өз басшыларына хабарламай, Израиль мен Палестина арасындағы маңызды келісім – Осло процесін бастады. Бұл келісім Батыс жағалау мен Газада Палестина автономиясының құрылуына әкелді. 1995 жылы премьер-министр Ицхак Рабиннің басшылығымен ол экономика және жоспарлау министрі болып тағайындалды. Осы кезеңде ол Махмуд Аббаспен (Абу Мазен) «Бейлин-Абу Мазен келісімдерін» Израиль мен Палестина мемлекеті арасындағы түпкілікті келісімнің мүмкін негізі ретінде жасады. Бұл келісімдерге ешқашан қол қойылмаған, бірақ олар басқа бастамалардың негізін құрады. Ицхак Рабиннің қазасынан кейін Бейлин Шимон Перес үкіметінде премьер-министр кеңсесінің министрі болып қызмет етті. Сол кезде Бейлин сондай-ақ Израильдің әлемдік еврейлікпен, әсіресе американдық еврейлермен қарым-қатынасын нығайтуға мүдделі болды. Ол 1999 жылы «Туғандық құқығы» бағдарламасын құруға әкелген процесті бастады. 1997 жылы ол Эхуд Барактан кейін Еңбек партиясының басшысы және премьер-министр лауазымына үміткер ретінде екінші орын алды. 1999 жылдан 2001 жылға дейін премьер-министр Барак кезінде ол Әділет министрі қызметін атқарды. Сондай-ақ ол қысқа уақыт бойы дін істері министрі болып қызмет етті. Израильдік саясаткерлерге тән әдет бойынша ол 1999 жылы министр болғаннан кейін Кнессет мүшелігінен бас тартты. 2003 жылы Бейлин, депутат Яэль Даянмен бірге, премьер-министр Шаронның коалициясына қосылу туралы шешімге байланысты Еңбек партиясынан шығып, 2004-2008 жылдар аралығында басқарған Мерец партиясына қосылды. 2006 жылдан 2008 жылға дейін Кнессетте Мерец партиясының өкілі болды. 2008 жылы саяси өмірден зейнеткерлікке шықты. 2001 жылы Мысырда Израиль мен Палестина арасындағы Таба келіссөздеріне қатысты. Бейлин үкіметтен кеткеннен кейін палестиналық министр Ясер Абед Раббо және басқалармен бейресми келіссөздерді бастады. 2003 жылы ұзақ процестен кейін ол Женева келісімдеріне қол қойды, бұл Израиль мен тәуелсіз Палестина мемлекеті арасындағы тұрақты келісімнің мүмкін құрылымын құрады. 2004 жылғы 14 сәуірде премьер-министр Ариэль Шарон «Нью-Йорк Таймс» газетіне берген сұхбатында Газадан кетуге күткен шешімінің бір себебі оның Женева бастамасының жүзеге асырылуын болдырмауға тырысқаны екенін айтты. Екінші Ливан соғысының басталуымен (2006 ж.) Бейлин соғысты қолдады. Алайда ол құрлық әскерін енгізуге қарсы болды, оның орнына Израильдің Сириядағы әскери нысандарға шабуыл жасауы керек деп сенді, өйткені ол Хезболлаға қару-жарақ берді. 2008 жылғы 28 қазанда он сегізінші сайлау алдында Бейлин саяси өмірден кететінін мәлімдеді. 3 қарашада Кнессет Бейлин үшін сол кездегі Израиль президенті Шимон Перес пен премьер-министр Эхуд Олмертпен қоштасу жиынын өткізді. Бенджамин Нетаньяху оппозиция басшысы ретінде, ал Эхуд Барак Еңбек партиясының басшысы ретінде сөз сөйледі. Ол Ясир Арафаттың қазасына байланысты көңіл айту хабарламасын, сондай-ақ Шеба фермаларының меншік құқығын Ливанға беру және Марван Баргутиге кешірім жасау туралы ұсыныстар жасады.
In 1992, after the victory of the Labour Party, he was appointed Deputy Minister of Foreign Affairs under Shimon Peres. Secretly, without informing his superiors, Beilin began the Oslo Process, a critical agreement reached between Israel and the Palestinians that led to the establishment of the Palestinian Authority in the West Bank and Gaza. In 1995, under the Prime Minister Yitzhak Rabin administration, he was appointed Minister of Economy and Planning. During this period he formulated with Mahmoud Abbas (Abu Mazen), the "Beilin–Abu Mazen understandings" as a possible basis for a final settlement between Israel and a Palestinian state. These agreements were never signed, but formed the basis of other initiatives. After the assassination of Yitzhak Rabin, Beilin served in the government of Shimon Peres as Minister in the Prime Minister's Office. At that time Beilin was also interested in strengthening Israel's relations with world Jewry and American Jews in particular. He initiated the process that led to the establishment of the Birthright Program in 1999. In 1997 he was second in line after Ehud Barak as contender for head of the Labour party and as candidate for Prime Minister. From 1999 to 2001, under Prime Minister Barak, he served as Minister of Justice. He also served for a short time as Minister of Religious Affairs. In a usual move for Israeli politicians, he resigned his Knesset seat when he became a minister in 1999. In 2003 Beilin, along with MK Yael Dayan, left the Labour Party due to its decision to join Prime Minister Sharon's coalition and joined the Meretz Party, which he headed from 2004–2008. From 2006 to 2008, he represented Meretz in the Knesset. In 2008 he retired from political life. In 2001 he participated in the Israeli–Palestinian Taba Talks in Egypt. As Beilin left government, he initiated the informal negotiation on a very detailed peace agreement model, with Palestinian minister Yasser Abed Rabbo and others. In 2003, after a lengthy process, he signed the Geneva Accords, creating a possible structure of a permanent agreement between Israel and an independent Palestinian state. In an interview Prime Minister Ariel Sharon gave to the New York Times on April 14, 2004, Sharon said that one of the reasons for his unexpected decision to withdraw from Gaza was his attempt to prevent the implementation of the Geneva Initiative." With the outbreak of the Second Lebanon War (2006), Beilin expressed support for the war. However, he objected to the introduction of ground forces, instead believing that Israel should attack military targets in Syria because it arms Hezbollah. On October 28, 2008, prior to the eighteenth elections, Beilin announced his retirement from political life. On November 3, the Knesset held a farewell meeting for Beilin with, at the time Israeli President Shimon Peres and Prime Minister Ehud Olmert. Benjamin Netanyahu spoke as head of the opposition and Ehud Barak as head of the Labour Party. He issued a condolence message on the death of Yasser Arafat, as well as proposals to transfer the ownership of the Shebah Farms to Lebanon and pardon Marwan Barghouti.
Көзқарастар
Ол агностик, бірақ еврей ұлтының өзіне маңызды екенін айтады. Ол әлеуметтік либерал. 2015 жылдың мамыр айында New York Times газетінде жарияланған мақаласында ол "жасанды бөліссіз" бірлескен Израиль-Палестина конфедерациясын құруды ұсынды. Израиль мен Палестина осы конфедерация құрамындағы екі тәуелсіз мемлекет болады, олардың әрқайсысының өз парламенті мен үкіметі болады, бірақ сонымен қатар су, инфрақұрылым, қоршаған орта, басқару және төтенше жағдайлар сияқты ортақ мәселелермен айналысатын бірлескен институттары да болады. Бейлин Біріккен Ұлттар Ұйымының Парламенттік Ассамблеясын құру науқанының қолдаушысы, бұл ұйым Біріккен Ұлттар Ұйымын демократиялық түрде реформалауды жақтады. 2016 жылы Бейлин Бенджамин Бен Елиезердің қайтысынан кейін көп ұзамай оның мұрасын сынап, оны "агрессивті, құрылымды бұзушы саясаткер" деп атады.
He is agnostic but finds being Jewish central to his identity. He is a social liberal. In an op ed published in New York Times in May 2015, he called for the establishment of a joint Israeli Palestinian confederation, without any "artificial partition". Israel and Palestine would be two independent states as part of this confederation, each with its own parliament and government, but will also have joint institutions that will deal with common issues such as water, infrastructure, environment, government and emergency services. Beilin is a supporter of the Campaign for the Establishment of a United Nations Parliamentary Assembly, an organisation which advocates for democratic reformation of the United Nations. In 2016, Beilin made headlines by criticizing the legacy of Benjamin Ben Eliezer shortly after his death, calling him "an aggressive, destructive politician."
Академиялық дәрежелер мен қызмет
Бейлин Тель-Авив университетінен Ph.D. дәрежесін алған, онда 13 жыл бойы саясаттану курстарын оқытқан, сондай-ақ бейбіт процестің және Израиль саясаты мен саяғаты туралы көптеген кітаптар жариялаған. Бейлин 2020 жылғы көктемгі семестрде Нью-Йорк университетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді.
Beilin has a Ph. D. from the University of Tel Aviv, where he also taught courses in Political Science for 13 years, and has published numerous books dealing with the peace process and Israeli politics and policy. Beilin was a visiting Professor in NYU during the Spring Semester 2020.
Кәсіпкерлік қызмет
Беilin қазіргі уақытта Beilink компаниясының негізін қалаушы және президенті. Бұл бизнес-консалтингтік фирма клиенттерге Израильде және басқа елдерде жаңа нарықтарға қол жеткізуге, стратегиялық инвестициялар жасауға және шешімдер қабылдауға, маңызды мүдделі тараптармен мықты халықаралық байланыстар орнатуға, саяси және жеке сектор арасындағы қарым-қатынастарды дұрыс бағыттауға, инвесторларды анықтауға және нәтижесінде бизнесті дамытуға және күшейтуге көмектеседі.
Beilin is currently the Founder and President of Beilink, a business consulting firm that help clients connect to new markets both in Israel and abroad, make strategic investments and decisions, forge strong international relationships with key stakeholders, navigate the spectrum between the political and private spheres, locate investors, and ultimately expand and strengthen businesses.
Құрметтер
2009 жылдың қараша айында Израильдегі Франция елшісі оны «Құрметті легион» орденімен марапаттады. Сол жылы ол Италияның «Archivio Disarmo» зерттеу институты ұсынған «Бейбітшілік үшін Алтын Көгершін» журналистік сыйлығына ие болды.
In November 2009 he was appointed Légion d'honneur by the French ambassador to Israel. In the same year he received the journalistic prize Golden Doves for Peace issued by the Italian Research Institute Archivio Disarmo.