Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық израильдік саясаткер (1932–1990)
Ашкелон раввинат сотының басшысы
American Israeli politician (1932–1990)
head of Ashkelon rabbinical court
Мейр Давид Хакохен Кахане (/k//ə/'/h//ɑː//n//ə/ kəHAHnə; туылған Мартин Давид Кахане; Ол еврей халқының жауы деп есептегендерге қарсы күш қолдануды жақтады және АҚШ-та болуы мүмкін "Холокосттан" сақтану үшін еврейлердің Израильге дереу жаппай көшіп кетуін қалады. Ол "Ешқашан Еске Алмайық" (Never Again) деген ұранды осы аттас кітабы арқылы танымал етті. Сондай-ақ ол "Әрбір еврейге .22 калибрлі тапанша" деген ұранды танымал етті. Ол Израиль демократиясын еврей азаматтарымен шектеуді жақтады және Батыс Жағалау мен Газа жолағын аннексиялауды қолдады. 1968 жылы Кахане АҚШ-тағы JDL ұйымының негізін қалаушылардың бірі болды. 1971 жылы Израильде "Ках" ("Осылай") деген жаңа саяси партияны құрды. Сол жылы ол Нью-Йоркте жарылғыш заттар жасауға қатысқаны үшін сотталды және бес жылға шартты жаза алды. 1984 жылы ол Кнессет депутаты болды, осы кезде "Ках" партиясы парламенттік сайлауда бірінші және жалғыз орынды иеленді. Каханеге Кнессетте бойкот жарияланды, ол көбінесе бос зал алдында сөйлейтін. Израиль хабар тарату корпорациясы да оның қызметінен қашып жүрді. Орталық сайлау комиссиясы Каханені 1984 жылғы сайлауға қатысудан тыйым салуға тырысты, бірақ Жоғарғы сот бұл тыйымды жоққа шығарды, себебі оны қолдайтын заң болған жоқ. Жауап ретінде Кнессет "расистік" немесе "демократиялық емес" партияларды тыйым салуға мүмкіндік беретін арнайы заңды бекітті. 1988 жылы, бірінші интифаданың салдарынан "Ках" партиясының танымалдылығы артып келе жатқандықтан, партияға сол жылғы сайлауға қатысуға тыйым салынды. Ол Израильдің мемлекеттік заң ретінде Халаханы қабылдауына үміттенді. Израильде тұруға ниеттенген еврей емес адамдардың үш таңдауы болды: шектеулі құқықтары бар "тұрушы шетелдіктер" ретінде қалу, Израильді тастап, мүлкі үшін өтемақы алу немесе өтемақысыз күштеп шығарылу. 1980-жылдардың ортасында Кнессетте қызмет еткенде Кахане көптеген заңдарды ұсынды, бірақ олардың ешқайсысы қабылданбады. Олардың мақсаты – мемлекеттік мектептердегі еврей дінін күшейту, Израильдің бюрократиясын азайту, еврейлер мен еврей емес адамдар арасындағы сексуалдық қатынастарға тыйым салу, еврей және араб аудандарын бөлу және еврей және араб студенттері арасындағы мәдени кездесулерді тоқтату. Ол тіпті Израильдегі еврей емес адамдардың құл болуын немесе депортациялануын талап етті. 1990 жылдың қараша айында Кахане Нью-Йорк қаласындағы қонақүйінде Египетте туған АҚШ азаматының қолынан қаза тапты. Оның мұрасы бүгінгі күні Израильдегі радикалды және оңшыл саяси топтарға әсер етуде.
Meir David HaKohen Kahane (/k//ə/'/h//ɑː//n//ə/ kəHAHnə; ; born Martin David Kahane; He supported violence against those he regarded as enemies of the Jewish people, and called for immediate Jewish mass migration to Israel to avoid a potential "Holocaust" in the United States, popularizing the slogan Never Again through a book of the same name. He also popularized the slogan "For Every Jew a .22." He supported the restriction of Israel's democracy to its Jewish citizens, and endorsed the annexation of the West Bank and Gaza Strip. In 1968, Kahane was one of the co founders of the JDL in the United States. In 1971, he co founded Kach ("Thus"), a new political party in Israel. That same year, he was convicted in New York for conspiracy to manufacture explosives and received a suspended sentence of five years. In 1984, he became a member of the Knesset, when Kach gained its only ever seat in parliamentary elections. Kahane was boycotted across the aisles of the Knesset, and would often speak in front of an empty chamber. The Israel Broadcasting Authority similarly avoided coverage of his activities. The Central Elections Committee tried to ban Kahane from running in the 1984 elections, but this ban was overturned by the Supreme Court because there was no law to support it. In response, the Knesset approved an ad hoc law that allowed for the banning of parties that are "racist" or "undemocratic". In 1988, despite polls showing Kach gaining popularity due in part to the ongoing First Intifada, Kach was banned from entering that year's elections. and hoped that Israel would eventually adopt Halakha as state law. Non Jews wishing to dwell in Israel would have three options: remain as "resident strangers" with limited rights, leave Israel and receive compensation for their property, or be forcibly removed without compensation. While serving in the Knesset in the mid 1980s Kahane proposed numerous laws, none of which passed, to emphasize Judaism in public schools, reduce Israel's bureaucracy, forbid sexual relations between Jews and non Jews, separate Jewish and Arab neighborhoods, and end cultural meetings between Jewish and Arab students. He went as far as to demand that non Jews in Israel either become slaves or face deportation. Kahane was assassinated in a New York City hotel by an Egyptian born U. S. citizen in November 1990. His legacy continues to influence militant and far right political groups active today in Israel.
Жеке өмір
Мейр Кахан Бруклинде, Нью-Йоркте дінге берілген еврей отбасында дүниеге келді. Кахан белгілі раввиндік отбасының мүшесі болды, оның ішінде әкесі Флатбуш раввиндер кеңесінің төрағасы болды. Оның әкесі, Ежекель Шрагай (Чарльз) Каханэ (1905–1978) Бруклиндегі ірі синагогтың раввині, «Тора Ешара» түсіндірме Тора аудармасының авторы және Ревизионистік сионистік қозғалыстың белсенді қолдаушысы болды. Каханның әкесі – Нахман Кахан (1869–1937), Сафедтегі көрнекті раввиндік ғалым, Барух Давид Каханның (1850–1925) ұлы, «Хибат ха-Эрец» кітабының авторы және Хаим Халберстам Санстың шәкірті. Барух Давид – Раппапорт раввиндік отбасының Симха Раппапорттың (1650–1718) тікелей ұрпағы. Барух Давид 1873 жылы Польшадан Османдық Палестинаға көшкен. Каханның әкесі Сафедте, ал анасы Сония Латвияда дүниеге келген. 1929 жылғы Палестина көтерілісі кезінде Каханның туысы Сафедте қаза тапты. Жасөспірім шағында Кахан ата-анасының үйіне жиі келетін Джаботинский мен Питер Бергсонға зор қызығушылық танытты. Ол Ревизионистік сионизмнің «Бетар» (Брит Трамплдор) жастар қанатына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Палестинаға еврейлердің, тіпті Холокосттан аман қалғандардың да көшіп келуіне шектеулер салған Ұлыбританияның Сыртқы істер министрі Эрнест Бевинге қарсы наразылық акцияларына қатысты. 1947 жылы Кахан Бевинге жұмыртқа мен помидор лақтырғаны үшін тұтқындалды, ол Нью-Йоркке сапармен келгенде 84-ші пирске түсіп жатқан еді. Тұтқындалуы туралы фотосурет «New York Daily News» газетінде жарияланды. 1954 жылы ол Нью-Йорк қаласының 16 «Бней Акива» бөлімшесінің хатшысы (мазкир) болды. Каханның формальды біліміне Флатбуш ешивасы (бастауыш мектеп) және Бруклин Талмуд академиясы (жоғары мектеп) кірді. Кахан Бруклиндегі Мир ешивасынан раввиндік диплом алды, онда ол бас раввин Абрахам Кальмановицтің ерекше құрметіне ие болды. Ол «Танахты» (Еврей Библиясы), «Талмудты», «Мидрашты» және еврей заңдарын жақсы білді. Кейін Кахан 1954 жылы Бруклин колледжінде саяси ғылымдар бакалавры, Нью-Йорк заң мектебінен заң бакалавры (LL. B.) және Нью-Йорк университетінен халықаралық қатынастар магистрі дәрежесін алды. 1956 жылы Кахан Либби Блумға үйленді, олардан төрт бала дүниеге келді: Циппора, Това, Барух және Биньямин. Биньямин дінге берілген еврей ғалымы, раввин және Каханның саяси қозғалысына жақын тұрған оңшыл саяси лидер болды, кейіннен 2000 жылы қаза тапты. 1966 жылы Кахан, Майкл Кинг атты есіммен және әйелі бар күйінде, бір әйелмен қарым-қатынасқа түсіп, 21 жасар модель Глория Жан Д'Арженьомен (сахналық аты Эстель Донна Эванс) үйленуге келісім берді. Кахан Д'Арженьоға қарым-қатынастарын бір жақты түрде аяқтау туралы хат жіберді. Д'Арженьо Каханның нақты кім екенін білген жоқ және хат алған кезде ол екі күннен кейін оған үйленеді деп күткен, сондай-ақ ол оның жүкті екенін жақында білген. 2008 жылы Каханның әйелі бұл оқиғаның дәлелдемесіз екенін айтып, жоққа шығарды. Д'Арженьо қайтыс болғаннан кейін Кахан оның құрметіне Эстель Донна Эванс қорына басшылық етті. «Еврей орталығында» Кахан көптеген жастарды діни салттарды қатаң сақтауға ықпал етті, бұл ата-аналарды алаңдатты. Ол Арло Гатриге бар-мицваға дайындық жасады. Оның келісімшарты жаңартылмағаннан кейін, ол «Ховард Бич ғажайыпының соңы» атты мақала жариялады. Бұл Каханның «The Jewish Press» газетінде жарияланған алғашқы мақаласы болды, ол өмірінің соңына дейін жазып тұрды. Кахан Дэвид Синай атты псевдонимдерді, сондай-ақ Майкл Кинг, Дэвид Борак және Мартин Кин есімдерін де пайдаланды.
Meir Kahane was born in Brooklyn, New York, to an Orthodox Jewish family. Kahane was a member of an established rabbinic family, including his father, who was head of the Flatbush Board of Rabbis. His father, Yechezkel Shragei (Charles) Kahane (1905–1978), was the rabbi of a large synagogue in Brooklyn, author of the interpretive Torah translation Torah Yesharah, and a strong supporter of the Revisionist Zionist movement. Kahane's grandfather was Nachman Kahane (1869–1937), a leading rabbinic scholar in Safed, who was the son of Baruch David Kahane (1850–1925), the author of Hibat ha Eretz, and a disciple of Chaim Halberstam of Sanz. Baruch David was a direct descendant of Simcha Rappaport (1650–1718), of the Rappaport rabbinic family, who were allegedly able to trace their ancestry back to Eleazar ben Azariah, a 1st century sage in the Land of Israel. Baruch David immigrated to Ottoman Palestine from Poland in 1873. Kahane's father was born in Safed while his mother Sonia was born in Latvia. An uncle of Kahane's was killed in Safed during the 1929 Palestine riots. As a teenager, Kahane became an ardent admirer of Jabotinsky and Peter Bergson, who were frequent guests in his parents' home. He joined the Betar (Brit Trumpeldor) youth wing of Revisionist Zionism. He was active in protests against Ernest Bevin, the British Foreign Secretary who maintained restrictions on the immigration of Jews, even Holocaust survivors, to Palestine after the end of the Second World War. In 1947, Kahane was arrested for throwing eggs and tomatoes at Bevin, who was disembarking at Pier 84 on a visit to New York. A photo of the arrest appeared in the New York Daily News. In 1954, he became the Mazkir (Secretary) of Greater New York City's 16 Bnei Akiva chapters. Kahane's formal education included Yeshiva of Flatbush for elementary school and Brooklyn Talmudical Academy for high school. Kahane received his rabbinical ordination from the Mir Yeshiva in Brooklyn, where he was especially admired by the head Rabbi Abraham Kalmanowitz. He was fully conversant in the Tanakh (Jewish Bible), the Talmud, the Midrash and Jewish law. Subsequently, Kahane earned a B. A. in political science from Brooklyn College in 1954, a Bachelor of Law – LL. B. from New York Law School, and an M. A. in International Relations from New York University. In 1956, Kahane married Libby Blum, with whom he had four children: Tzipporah, Tova, Baruch, and Binyamin. Binyamin became an Orthodox Jewish scholar, rabbi, and far right political leader aligned with Kahane's political movement, and was later killed in 2000. In 1966, Kahane, under the alias of Michael King and while already married, had an affair and became engaged to marry the 21 year old model Gloria Jean D'Argenio (who used the stage name Estelle Donna Evans). Kahane sent a letter to D'Argenio in which he unilaterally ended their relationship. D'Argenio was never aware of Kahane's real identity and at the time she received the letter, she had been expecting him to marry her in two days and had recently learned she was pregnant by him. In 2008, Kahane's wife dismissed the incident as lacking proof. After D'Argenio's death, Kahane started the Estelle Donna Evans Foundation in her name. At the Jewish Center, Kahane influenced many of the synagogue's youngsters to adopt a more observant lifestyle, which often troubled parents. He trained Arlo Guthrie for his bar mitzvah. When his contract was not renewed, he soon published an article entitled "End of the Miracle of Howard Beach". That was Kahane's first article in The Jewish Press, an American Orthodox Jewish weekly for which he would continue to write for the rest of his life. Kahane also used the pen name David Sinai, and the pseudonyms Michael King, David Borac, and Martin Keene.
Джон Бёрч қоғамына ену
1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Каханның құпия өмір сүруі және оның қатаң антикоммунизмі оған ФБР-де кеңесші лауазымын әкелді. Оның әйелі Либбидің айтуынша, оның міндеті антикоммунистік Джон Берч қоғамына сіңіп кіріп, ФБР-ге тапқандарын хабарлау болған. Кахан антикоммунизмді ашық түрде жариялай бастады. Ол Джозеф Чурбамен бірлесіп "4 шілде қозғалысын" құрды, ол АҚШ-тың Вьетнам соғысына қарсы кең таралған оппозицияға қарсы тұру үшін құрылған еді. Кейін олар "Вьетнамдағы еврейлердің үлесі" атты кітапты бірлесіп жазды, оның мақсаты американдық еврейлерді "коммунизмнің зұлымдығына" көндіру болды. Кіріспеде былай делінген: "Коммунизмге қарсы осы қатал соғыста барлық американдықтардың үлесі бар. Егер коммунизм жеңіске жетсе, еврейлер өздерінің өмір сүру қаупіне тап болатынын түсінуі өте маңызды." Чурба жарымәскери әрекеттерді қолдану мәселесінде Каханмен үлкен дауға келіп, олар толығымен ажырасып кетті. Чурба өзінің жеке жолын қуа жөнелді, АҚШ Әуе күштеріне қосылды, Таяу Шығыс туралы көптеген кітаптар жазды және ақырында Рональд Рейганның кеңесшілерінің бірі болды. Кахан еврейлердің құқықтары үшін күресуді таңдады және қатаң шаралар қолдануға дайын болды. Ол тіпті кеңестік әскери нысанда қолдану үшін биологиялық қаруды сатып алып, өсіруге тырысты. Ол "Ешқашан емес" деген сөз тіркесін қолдана бастады және "Жас жұлдыз" пен жұдырықтың белгісін ойлап тапты, бұл белгі "Қара пантералар" партиясының белгісіне ұқсас болды. Алайда, Кахан өзі "Қара пантераларға" қарсы болды, олар Массачусетс штатындағы еврейлерге қарсы бүліктерді қолдады және солшыл көзқарастарға ие болды деп мәлімдеді.
In the late 1950s and the early 1960s, Kahane's life of secrecy and his strong anticommunism landed him a position as a consultant with the FBI. According to his wife, Libby, his assignment was to infiltrate the anticommunist John Birch Society and report his findings to the FBI. Kahane began openly expressing his anticommunism. He and Joseph Churba created the July Fourth Movement, which was formed to counteract widespread opposition towards U. S. involvement in the Vietnam War. Subsequently, they coauthored the book The Jewish Stake in Vietnam, an attempt to convince American Jews of the "evil of Communism". The introduction states that, "All Americans have a stake in this grim war against Communism It is vital that Jews realize the threat to their very survival [should Communism succeed]." Churba had a major falling out with Kahane over the use of paramilitary activities, and they parted ways permanently. Churba went on to pursue his own career, joining the U. S. Air Force, writing many books on the Middle East, and eventually becoming one of Ronald Reagan's consultants. Kahane chose to fight for Jewish rights, and was willing to use extreme measures. He even attempted to acquire and grow biological weapons to use on a Soviet military installation. He began using the phrase "Never again" and conceived the Jewish Star and fist insignia, a symbol resembling that of the Black Panther Party. However, Kahane himself opposed the Black Panthers, claiming they had supported anti Jewish riots in Massachusetts and had left wing views.
Яһуди қорғаныс лигасы
Қахан 1968 жылы Нью-Йоркте Еврей қорғаныс лигасы (JDL) құрды. Оның өзіндік мақсаты – еврейлерді жергілікті антисемитизмнің көріністерінен қорғау болды. Қахан "әрбір еврейде .22 калибрлі мылтық болуы керек" деген ұраны арқылы еврейлерді қару-жараққа қол жеткізуге шақырды және кез келген формадағы расизмге қарсы тұруға үндеді. 1971 жылы JDL қара нәсілділердің құқықтары үшін күресетін топпен одақ құрды, бұл Қахан "қара және еврей қарым-қатынастарындағы маңызды өзгеріс" деп атады. Антидиффамация лигасы Қаханның "расизм, зорлық-зомбылық және саяси экстремизмді көрсететін еврей ұлтшылдығының радикалды түрін уағыздағанын" мәлімдеді.
Kahane founded the Jewish Defense League (JDL) in New York City in 1968. Its self described purpose was to protect Jews from local manifestations of anti Semitism. Kahane encouraged Jews to take up firearms, through his slogan "every Jew a .22". and racism of any form." In 1971, the JDL formed an alliance with a black rights group in what Kahane termed "a turning point in Black Jewish relations". The Anti Defamation League claimed that Kahane "preached a radical form of Jewish nationalism which reflected racism, violence and political extremism"
Терроризм және сотталғандар
JDL-дің бірқатар мүшелері мен басшылары, оның ішінде Каханэ, ішкі терроризмге қатысты қылмыстар үшін сотталды. 1971 жылы Каханэ жарылғыш заттар жасауға сөз байласқаны үшін бес жылға шартты түрде бас бостандығынан айырылып, 5000 доллар айыппұл төледі. 1975 жылы Каханэ Кеңес Одағының БҰҰ миссиясына шабуыл жасағаны және екі офицерді жарақаттағаны үшін тұтқындалды, бірақ тәртіпсіз мінез көрсеткені үшін күндізгі айып тағылып босатылды. Сол жылы Каханэге кеңес дипломатын ұрлауға, Вашингтондағы Ирак елшілігін бомбалауға және Израильден шетелге қару жіберуге қатысты айып тағылды. Ол 1971 жылғы бомбалау ісі бойынша шартты түрде босатылу мерзімін бұзғаны үшін кінәлі деп танылып, бір жылға бас бостандығынан айырылды. Дегенмен, ол көбінесе қонақ үйде жазасын өтеді, көбінесе бақылаусыз, себебі кошер тағамын қамтамасыз етуге байланысты жеңілдіктер жасалды. 1984 жылы «Вашингтон пост» газетінің тілшісі Карла Холлмен берген сұхбатында Каханэ «Нью-Йорктегі орыс [совет] миссиясын, 1971 жылы осы жердегі [Вашингтондағы] орыс мәдени миссиясын, совет сауда кеңселерiн бомбаладық» деп мойындады.
A number of the JDL's members and leaders, including Kahane, were convicted of acts related to domestic terrorism. In 1971, Kahane was sentenced to a suspended five year prison sentence and fined $5,000 for conspiring to manufacture explosives. In 1975, Kahane was arrested for leading the attack on the Soviet United Nations mission and injuring two officers, but he was released after being given summonses for disorderly conduct. Later the same year, Kahane was accused of conspiring to kidnap a Soviet diplomat, bomb the Iraqi embassy in Washington, and ship arms abroad from Israel. He was convicted of violating his probation for the 1971 bombing conviction and was sentenced to one year in prison. However, he served most of it in a hotel, with frequent unsupervised absences, because of a concession over the provision of kosher food. In a 1984 interview with Washington Post correspondent Carla Hall, Kahane admitted that the JDL "bombed the Russian [Soviet] mission in New York, the Russian cultural mission here [Washington] in 1971, the Soviet trade offices".
Израильге көшіп келу
1971 жылдың қыркүйегінде Кахане Израильге көшіп келді. Ол сол кезде еврей біліміне назар аударатынын мәлімдеді. Кейіннен ол өтемақы алғанда көшіп кеткісі келетін Израиль мемлекетінің араб азаматтарының тізімін жинауға кірісті, және ақырында, ол арабтарды сол елден және Израиль басып алған аумақтардан қууды жақтаған наразылықтарды ұйымдастырды. 1972 жылы Хеброн қаласында «Еврей қорғаныс лигасының» жарияламалары таратылды, онда 1929 жылғы Хеброн қырғыны үшін қала әкімін сотқа тартуға шақырылды. Кахане ондаған рет тұтқындалды. 1971 жылы ол «Ках» саяси партиясын құрды, ол 1973 жылғы жалпы сайлауда «Лига тізімі» деген атпен Израиль Парламенті – Кнессетке үміткер болды. Ол 12 811 дауыс (0.82%) жинады, сол кездегі Кнессетке өту үшін қажетті шегінен (1%) 2 857 (0.18%) дауыс кем болды. 1977 жылғы сайлауда партия одан да аз сәттілікке жетіп, бар болғаны 4 836 дауыс алды. 1980 жылы Кахане эмиграциядан кейін 62-ші рет тұтқындалды, және еврей қоныс аударушыларын өлтіргені үшін палестиналықтарға қарсы қарулы шабуылдарды жоспарлаған деген айыппен алты айға сотталды. Кахане Рамла түрмесінде отырды, сол жерде «Олар кетуі керек» кітабын жазды. 1981 жылы Каханеге Ұлыбританияға кіруге тыйым салынды. 1981 жылы Каханенің партиясы тағы да Кнессетке үміткер болды, бірақ бір мандатқа ие бола алмады және 5 128 дауыс ғана алды. 1984 жылы Израильдің Орталық сайлау комиссиясы «Ках» партиясының расистік екендігіне байланысты оны үміткер ретінде тіркеуден бас тартты, бірақ Израильдің Жоғарғы соты комиссияның Кахане кандидатурасын тіркеуден тыйым салуға құқығы жоқ деген негізде бұл шешімді жоққа шығарды. Жоғарғы сот Кнессетке расистік партияларды болашақ сайлаулардан шығаратын заң қабылдауды ұсынды. Кнессет 1985 жылы «Негізгі заң: Кнессетке» түзетулер енгізу арқылы жауап берді, онда расизмді қоздыратын партияларды тіркеуге тыйым салатын норма (7a-тармақ) қосылды.
In September 1971, Kahane moved to Israel. At the time, he declared that he would focus on Jewish education. He later began gathering lists of Arab citizens of the State of Israel who were willing to emigrate for compensation, and eventually, he initiated protests that advocated the expulsion of Arabs from that country, and Israeli occupied territories. In 1972, Jewish Defense League leaflets were distributed in Hebron, calling for the mayor to stand trial for the 1929 Hebron massacre. Kahane was arrested dozens of times. In 1971, he founded Kach, a political party that ran for the Knesset, the Israeli Parliament, during the 1973 general elections under the name "The League List". It won 12,811 votes (0.82%), just 2,857 (0.18%) short of the electoral threshold at the time (1%) for winning a Knesset seat. The party was even less successful in the 1977 elections, winning only 4,836 votes. In 1980, Kahane was arrested for the 62nd time since his emigration, and he was jailed for six months after a detention order that was based on allegations of him planning armed attacks against Palestinians in response to the killings of Jewish settlers. Kahane was held in prison in Ramla, where he wrote the book They Must Go. Kahane was banned from entering the UK in 1981. In 1981, Kahane's party again ran for the Knesset during the 1981 elections, but it did not win a seat and received only 5,128 votes. In 1984, the Israeli Central Elections Committee banned him from being a candidate on the grounds that Kach was a racist party, but the Supreme Court of Israel overturned the ban on the grounds that the committee was not authorized to ban Kahane's candidacy. The Supreme Court suggested that the Knesset pass a law excluding racist parties from future elections. The Knesset responded in 1985 by amending the "Basic Law: Knesset" to include a prohibition (paragraph 7a) against the registration of parties that explicitly or implicitly incite racism.
Кнессетке сайлау
1984 жылғы заң шығарушы сайлауда Каханның Кач партиясы 25 907 дауыс (1.2%) алып, Кнессетте бір орынға ие болды. Ол стандартты қызметке кірісу ант беруден бас тартты және егер олар бір-біріне қайшы келсе, ұлттық заңдар Торамен жоққа шығарылатынын көрсету үшін Забурдан Киелі кітап жолындағы бір шумақты қосуға талап етті. Каханның заң жобалары еврей біліміне, еркін экономикаға, араб халқының Израиль жерінен шығарылуына, еврей емес азаматтардан Израиль азаматтығын алуға, еврейлердің басқа діндерден адамдармен некелесуіне және жыныстық қатынасқа тыйым салуға бағытталған. Израильде оның танымалдылығы артқан сайын, Кахан Кнессетте бойкотқа ұшырады, оның сөздері көбінесе тек кезекші төраға мен жазба даярлаушы болған бос залға айтылды. Кнессет оның парламенттік иммунитетін оның отты сөздері зиян келтіруі мүмкін аймақтарда еркін қозғалуына кедергі келтіру үшін алып тастады. Каханның заң жобалары мен үкіметке сенімсіздік білдіру туралы ұсыныстары қарастырылмады немесе қабылданбады. Кахан басқа Кнессет мүшелерін жиі «еллиншілдер» деп атайтын, бұл Александр Ұлының Иудеяны басып алғаннан кейін грек мәдениетіне сіңген яһудилерге сілтеме жасады. 1987 жылы Кахан АҚШ қолдаушыларының қаржысымен «Ешива» («HaRaayon HaYehudi») ашып, «нағыз еврей идеясын» оқытты. Бойкотқа қарамастан, оның Израиль халқы арасында, әсіресе жұмысшы табындағы сефард яһудилері арасында танымалдығы артты. Сауалнамалар көрсеткендей, Кач 1988 жылғы қарашада өтетін сайлауда төрттен он екі орынға дейін жете алатын. 1985 жылы Кнессет Израильдің Негізгі Заңына түзету енгізіп, расизмге шақыратын саяси партияларға тыйым салды. Орталық сайлау комиссиясы Каханды екінші рет тіркеуден бас тартты, ол Израильдің Жоғарғы Сотына шағымдануға жүгінді. Бірақ Жоғарғы Сот бұл жолы комиссияның жағында шешім шығарып, Качты 1988 жылғы заң шығарушы сайлауға қатысудан шеттетіп тастады. Осылайша Кахан Израильде расизм негізінде сайлауға қатысудан шеттетілген алғашқы кандидат болды. Бұл шешімді белгілі заңгер және профессор Алан Дершовиц демократияға қарсы деп сынады. 1984 жылы Кахан Кнессетке сайланғаннан кейін АҚШ үкіметі оның АҚШ азаматтығын жоюға тырысты, бірақ Кахан бұл әрекетке сот арқылы қарсы шықты. Алайда 1987 жылы Кнессет Кнессет мүшесінің тек Израиль азаматы болуы керек екенін жариялаған заң қабылдады. Кахан өзінің АҚШ азаматтығынан бас тартты, бірақ саясатынан кейін Кнессеттен шеттетілгеннен кейін, ол АҚШ азаматтығын қайтару үшін сотқа жүгінді, өйткені ол Кнессет тарапынан одан бас тартуға мәжбүр болған деп мәлімдеді. Сот бұл талапты қабылдамады, бірақ оған АҚШ-қа сапарлауға рұқсат берді.
In the 1984 legislative elections, Kahane's Kach party received 25,907 votes (1.2%), gaining one seat in the Knesset, which was taken by Kahane. He refused to take the standard oath of office and insisted on adding a Biblical verse from Psalms to indicate that national laws were overruled by the Torah if they conflict. Kahane's legislative proposals focused on Jewish education, an open economy, transferring the Arab population out of the Land of Israel, revoking Israeli citizenship from non Jews, and banning Jewish Gentile marriages and sexual relations. While his popularity in Israel grew, Kahane was boycotted in the Knesset, where his speeches were often made to an empty assembly except for the duty chairman and the transcriptionist. The Knesset revoked his Parliamentary immunity to prevent his freedom of movement in areas where his inflammatory rhetoric could cause harm. Kahane's legislative proposals and motions of no confidence against the government were ignored or rejected. Kahane often pejoratively called other Knesset members "Hellenists," a reference to Jews who assimilated into Greek culture after Judea's occupation by Alexander the Great. In 1987, Kahane opened a yeshiva ("HaRaayon HaYehudi") with funding from US supporters to teach "the Authentic Jewish Idea". Despite the boycott, his popularity grew among the Israeli public, especially for working class Sephardi Jews. Polls showed that Kach would have likely received anywhere from four to twelve seats in the coming November 1988 elections. In 1985, the Knesset passed an amendment to the Basic Law of Israel, barring political parties that incited to racism. The Central Elections Committee banned Kahane a second time, and he appealed to the Israeli Supreme Court. However, the Supreme Court this time ruled in favor of the committee, disqualifying Kach from running in the 1988 legislative elections. Kahane was thus the first candidate in Israel to be barred from election for racism. The move was criticized as being anti democratic by the well known lawyer and professor Alan Dershowitz. After Kahane's election to the Knesset in 1984, the United States government attempted to revoke his U. S. citizenship, an action which Kahane successfully challenged in court. However, in 1987, the Knesset passed a law declaring that a Knesset member could only be an Israeli citizen. To remain eligible for office, Kahane renounced his United States citizenship, but after being banned from the Knesset for his politics, he again filed suit to get his U. S. citizenship reinstated based on the argument that he was compelled to relinquish it by the Knesset. The court rejected this argument, but he was permitted to continue traveling to the United States.
Құрлық
1990 жылдың қараша айында Кахан Бруклиннен келген, негізінен ортодоксал яхудилердің алдында сөз сөйледі. Манхэттеннің Нью-Йорк Марриотт Ист-Сайдтағы екінші қабаттағы лекция залында Каханның төңірегіне адамдар жиналғанда, оны Ел Сайид Носаир есімді Мысыр туған АҚШ азаматы өлтірді. Ол бастапқыда кісі өлтіруде айыпталды, бірақ ақталды. Кейін Носаир 1993 жылы Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған шабуылға қатысқандығы үшін АҚШ аудандық сотында сотталды. Прокурорлар Носаирді кісі өлтіру ісі бойынша қайтадан сотқа тарта алды, себебі федералдық айыптамада бұл кісі өлтіру террористік құлпынаның бір бөлігі ретінде қарастырылған. Ол өмір бойына бас бостандығынан айырылды және кейіннен федералдық агенттерге құлықтанды. Кахан Иерусалимдегі Хар Ха-Менухотқа жерленді. Оны АҚШ және Израильдегі жақтастары, соның ішінде раввин Моше Тендлер және Израильдің сефард бас раввині Мордехай Элияху, Каханның нағыз құндылығын адамдардың қаншалықты аз түсінгенін айтып еске алды. Каханның қазасы туралы хабар Израильге жеткеннен кейін бірнеше сағат өткен соң, екі қарт палестиналық – Мохаммед Али (73) және Мариам Сулейман Хассан (71) – Ках ұлтшылдарының қолынан қаза тапты. Ноам Федерман бұл кісі өлтірулерді Каханның жақтастарының кек алу ретінде жасағанын және одан да көп зорлық-зомбылық күтілуде деп мәлімдеді.
In November 1990, Kahane gave a speech to an audience of mostly Orthodox Jews from Brooklyn, As a crowd gathered around Kahane in the second floor lecture hall in Midtown Manhattan's New York Marriott East Side, Kahane was assassinated by El Sayyid Nosair, an Egyptian born U. S. citizen. He was initially charged and acquitted of the murder. Nosair was later convicted of the murder in a U. S. district court for his involvement in the 1993 World Trade Center bombing. Prosecutors were able to try Nosair again for the murder because the federal indictment included the killing as part of the alleged terrorist conspiracy. He was sentenced to life imprisonment and later made a confession to federal agents. Kahane was buried on Har HaMenuchot, in Jerusalem. He was eulogized by supporters in both the U. S. and in Israel, including Rabbi Moshe Tendler and the Sephardic Chief Rabbi of Israel, Mordechai Eliyahu, who spoke of how little the people understood of Kahane's true value. A few hours after news of the assassination of Kahane reached Israel, two elderly Palestinians, Mohammed Ali (73) and Mariam Suleiman Hassan (71), were gunned down in an incident ascribed to Kach militants. Noam Federman was quoted as saying that the slayings had been committed as revenge by Kahane supporters, and that more violence was in the pipeline.
Идеология
Қахан еврейлердің тағдырында Тора мен халаханы (иудей заңын) сақтау арқылы келетін даңқ бар деп мәлімдеді. Ол: «Демократия мен иудаизм – бір емес» деп атап өтті. Қахан еврей мемлекеті мен батыс демократиясының үйлесімсіз екенін айтты, себебі батыс демократиясы дінге бейжай, ал еврей мемлекеті өзінің атымен-жөнімен дінге бағытталған. Ол еврей емес азаматтардың көпшілікке айналып, мемлекеттің еврейлік сипатына қарсы дауыс беруінен қаушады: «Сұрақ мынадай: егер арабтар арамызда қоныстанып, көпшілікке айналу үшін жеткілікті бала туса, Израиль еврей мемлекеті болып қала бере ме? Араб көпшілігінің шешімін қабылдауымыз керек пе?» Ол сондай-ақ: «Батыс демократиясы болмайынша, сионизм мен демократияны қатар алып жүру мүмкін емес. Мен үшін бұл мәселе шешілген: Израильде демократия құру туралы сөз қозғаудың қажеті жоқ, себебі демократия – нәсілдік немесе діни тегіне қарамастан, барлық адамға тең құқық беруді білдіреді» деді. Қахан еврейлердің араб елдерінен көшіп кетуін жалғастыратын «халық алмасуды» ұсынды: «1948 жылдан бері шамамен 750 000 еврей араб елдерінен қашып кетті. Израильдегі арабтардың санының артуына алаңдаған яһудилер 35 жыл бұрын басталған халық алмасуды аяқтауды қарастыруы керек». Қахан ерікті түрде кеткісі келетін арабтарға 40 000 доллар өтемақы төлеуді, ал «кетуге ниеті жоқтарды» күштеп шығаруды ұсынды. Бірақ бір сұхбатта Израильдің «ең төменгі шекарасын» былай анықтады: «Оңтүстік шекарасы Эль-Аришке дейін созылады, ол Солтүстік Синайдың барлығын, оның ішінде Ямитті қамтиды. Шығыс жағынан шекара Иордан өзенінің шығыс жағалауының батыс бөлігімен өтеді, демек, қазіргі Иорданияның бір бөлігі. Эрец Исраэль Ливанның, Сирияның кейбір бөліктері мен Ирактың Евфрат өзеніне дейінгі бөлігін де қамтиды».
Kahane argued that there was a glory in Jewish destiny, which came through the observance of the Torah and halakha (Jewish law). He observed, "Democracy and Judaism are not the same thing." Kahane was of the view a Jewish state and a Western democracy were incompatible, since Western democracy is religion blind, and a Jewish state is religion oriented by its very name. He feared non Jewish citizens becoming a majority and voting against the Jewish character of the state: "The question is as follows: if the Arabs settle among us and make enough children to become a majority, will Israel continue to be a Jewish state? Do we have to accept that the Arab majority will decide?" He also said that "you cannot have Zionism and democracy at the same Western democracy has to be ruled out. For me, that's cut and dried: There's no question of setting up democracy in Israel, because democracy means equal rights for all, irrespective of racial or religious origins." Kahane proposed an "exchange of populations" that would continue the Jewish exodus from Arab lands: "A total of some 750,000 Jews fled Arab lands since 1948. Surely it is time for Jews, worried over the huge growth of Arabs in Israel, to consider finishing the exchange of populations that began 35 years ago." Kahane proposed a $40,000 compensation plan for Arabs who would leave voluntarily, and forcible expulsion for those who "don't want to leave". However, in an interview, he defined Israel's "minimal borders" as follows: "The southern boundary goes up to El Arish, which takes in all of northern Sinai, including Yamit. To the east, the frontier runs along the western part of the East Bank of the Jordan River, hence part of what is now Jordan. Eretz Yisrael also includes part of Lebanon and certain parts of Syria, and part of Iraq, all the way to the Euphrates River."
Қолдау
Шломо Авинер Каханның еврей ұлты үшін өзін-өзі құрбан еткен адал адам болғанын және оны әр сөзі Тора көздеріне қатысты "Тора батыры" деп атады. Шломо Карлебах және Кахань 1980 жылдары Ноахид заңдарын қабылдағысы келген яһуди емес адамдар үшін алғашқы Ноахид конференцияларының бірін ұйымдастырды. Боб Дилан Кахан туралы жағымды пікір білдірді. 1971 жылы "Time" журналына берген сұхбатында Дилан: "Ол шынымен адал жігіт. Ол барлығын дұрыс түсінген" деді. Каханның айтуынша, Дилан еврей қорғаныс лигасының бірнеше жиынына қатысып, "біз кім екенін" білуге тырысқан, содан кейін раввинмен әңгімелесе бастады. Кейін Дилан Каханмен байланысын азайта бастады. Мордехай Элияху Каханның ең адал қолдаушыларының бірі болды. Ол Каханның бір кітабына мақтау сөз жазып, оны жерлеу рәсімінде мессиандық рухта мадақтады. Зви Йехуда Кук Каханды Кнессетке үміткер ретінде қолдады. Каханды қолдаған хатында Кук: "Раввин Мейр Каханның Кнессет трибунасынан айтқан келісімсіз сөздері, сөзсіз, бүкіл Израиль жері үшін міндетті күреске күш пен құндылық қосады" деді. Йосеф Менделевич: "Кахан біздің өкіліміз болды. Оның қызметі бізге жақсы сезім сыйлады. Оның іс-әрекеті яһудилердің қамқорлығын көрсетті. Оның іс-әрекеті дау тудырған болуы мүмкін, бірақ оның рөлі өте маңызды болды. Ол ресейлік яһудилердің символы болды" деді. Аарон Ракефет Роткофф: "Каханның көптеген жастарға қаншалықты әсер еткенін сіз елестете алмайсыз. Каханды біз бәріміз құрметтейтін Тора ғалымы (талмид хахам) деп есептедік" деді. Авраам Шапира Каханның православие яһудилігінің ажырамас бөлігі екенін айтты. Кейіннен ол Каханның Яһудея мемлекеті қозғалысын ашық қолдады. Аарон Соловейчик: "Кахан айтқанның бәрі толыққанды дұрыс, бірақ біз оны айтпадық, себебі әлем бізді сынап тастайды, бірақ оны айтуға біреу керек еді" деді. АҚШ Мемлекеттік департаменті де Кач және Кахане Хайды шетелдік террористік ұйымдар тізіміне қосты. 2003 жылғы Кнессет сайлауында Ұлттық Одақ тізімінен бөлініп шыққан Херут, Майкл Клейнер және бұрынғы Кач белсендісі Барух Марзель тізімдегі алдыңғы екі орынды иеленді. Бірлескен күш-жігер 1,5% бөгетін аздап басып өте алмады. 2006 жылғы сайлауда Барух Марзель басқарған еврей ұлттық фронты жақсы нәтиже көрсетті, бірақ ол да ең төменгі шектің үстінен өте алмады. Каханның көп жылдар бойы Качпен байланыста болған ізбасары Майкл Бен Ари 2009 жылғы сайлауда Ұлттық Одақтың жаңартылған тізімі бойынша Кнессетке сайланды. Ол 2013 жылғы сайлауда "Оцма ЛеИсраэль" партиясының тізіміндегі екінші кандидат ретінде қайта үміткер болды, бірақ партия ең төменгі шектің үстінен өте алмады. 2007 жылы ФБР 1960 жылдардың басында Каханды күнделікті бақылауға алған мыңнан астам құжатты жариялады. 2015 жылы Каханның немересі Мейр Эттингерді Израиль құқық қорғау органдары ұстады. Ол "Антиреволюция" деп аталатын радикалдық яһудилік топтың жетекшісі болды. Әкесінің кейбір ілімдерін қайталайтын онлайн "манифестінде" Эттингер Израильде тұратын "жұрттықтарды" иемденуді және Халаха бойынша басқарылатын жаңа "Израиль патшалығын" құруды ұсынды. Эттингердің жазбалары Израиль үкіметін, негізгі раввиндерді және Израиль қорғаныс күштерін айыптады, сондай-ақ христиан шіркеулерін "санамен табынушылық" деп айыптады. Оның жесірі Либби Кахань Раввин Мейр Каханның өмірбаянының бірінші томын: Оның өмірі мен ой-пікірі, 1-том: 1932–1975 жылдарды шамамен 2008 жылы жариялады. "Хаартец" журналына еңбек сіңірген бір автор бұл кітапта "серт талдаудың жоқтығы", "маңызды, жағымсыз егжей-тегжейлерді елемеу" және "ақтау ретінде қызмет ету" деді. Прокуратура араб депутаты Ханин Зоабидің еврей халқының бар екенін жоққа шығарғаны үшін тыйым салынуы керек деп мәлімдеді, және оны Кахан прецедентін қолданатын Орталық сайлау комиссиясы тыйым салды. Бір аптадан кейін Жоғарғы Сот бұл шешімді бірауыздан жоққа шығарды. Кахан прецедентін пайдаланып "Қуатты Израиль" және "Балад" саяси партияларын тыйым салуға жасалған әрекеттер де тоқтатылды. 2017 жылы "The Forward" журналы Каханның кейбір ізбасарлары ақ ұлтшылдар мен оңшылдармен бірігіп жатқанын хабарлады. Басқа каханистер мұндай әрекеттер Каханның ілімдерін білдірмейді деп мәлімдеді және олар Каханның афроамерикандықтармен бірге жұмыс істегенін дәлелдеу арқылы бұл мәлімдемені қолдады.
Shlomo Aviner stated that Kahane was a righteous man who displayed self sacrifice for the Jewish nation and also referred to him as a "Torah hero" whose every word was rooted in Torah sources. Shlomo Carlebach and Kahane organized one of the first Noahide conferences in the 1980s for non Jews wishing to accept the Noahide laws. Bob Dylan made positive comments about Kahane. In a 1971 interview for Time magazine, Dylan said, "He's a really sincere guy. He's really put it all together." According to Kahane, Dylan attended several meetings of the Jewish Defense League to find out "what we're all about", and he started to have talks with the rabbi. Subsequently, Dylan downplayed the extent of his contact with Kahane. Mordechai Eliyahu was one of Kahane's staunchest supporters. He wrote a glowing approbation to one of Kahane's books, and eulogized him at his funeral in messianic terms. Zvi Yehuda Kook endorsed Kahane in his bid for a Knesset seat. In his letter of support for Kahane, Kook stated, "The presence of Rabbi Meir Kahane and his uncompromising words from the Knesset platform will undoubtedly add strength and value to the obligatory struggle on behalf of the entire Land of Israel." Yosef Mendelevitch said "Kahane was a representative for us. His activities made us feel good. His actions showed that Jews cared. His actions may have been controversial, but his role was very important. He was a symbol for Russian Jews." Aaron Rakeffet Rothkoff said, "You can't imagine the influence Kahane had on so many young people. Kahane was a talmid chacham (Torah scholar) that we all looked up to." Avraham Shapira stated that Kahane was an inseparable part of Orthodox Judaism. He later openly backed Kahane's State of Judea movement. Ahron Soloveichik stated, "What Kahane said was absolutely correct, just we don't say it because the world will criticize us, but somebody had to say it." The US State Department also added Kach and Kahane Chai to its list of Foreign Terrorist Organizations. In the 2003 Knesset elections, Herut, which had split off from the National Union list, ran with Michael Kleiner and former Kach activist Baruch Marzel taking the top two spots on the list. The joint effort narrowly missed the 1.5% barrier. In the following 2006 elections, the Jewish National Front, led by Baruch Marzel, fared better, but it also failed to pass the minimum threshold. A follower of Kahane who was involved with Kach for many years, Michael Ben Ari, was elected to the Knesset in the 2009 elections on renewed National Union list. He stood again in the 2013 elections as the second candidate on the list of Otzma LeYisrael, but the party failed to pass the minimum threshold. In 2007, the FBI released over a thousand documents relating to its daily surveillance of Kahane from the early 1960s. In 2015, Kahane's grandson, Meir Ettinger, was detained by Israeli law enforcement. He was the alleged leader of the radical Jewish group "The Revolt". In an online "manifesto" echoing some of his grandfather's teachings, Ettinger promotes the "dispossession of gentiles" who live in Israel and the establishment of a new "kingdom of Israel", a theocracy ruled according to the Halacha. Ettinger's writings condemned Israel's government, mainstream rabbis, and the IDF, and also have denounced Christian churches as "idolatry". Libby Kahane, his widow, published the first volume of a biography Rabbi Meir Kahane: His Life and Thought Vol. One: 1932–1975 around 2008. A contributor to Haartez said the book "lacks serious analysis", "ignores important unflattering details" and "serves as an apologetic". The prosecution argued that Arab MK Haneen Zoabi should be banned for denying the Jewish people's existence, and she was banned by the Central Elections Committee, which uses the Kahane precedent. A week later, the ruling was unanimously overturned by the Supreme Court. Attempts to ban the Strong Israel and Balad political parties by using the Kahane precedent were also overturned. In 2017, The Forward reported that some of Kahane's followers were aligning themselves with white nationalists and the alt right. Other Kahanists declared that such moves did not reflect Kahane's teachings, and they supported that declaration by arguing that Kahane worked together with African Americans.