Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық тарихшы, Портленд қаласының мэрі (1831–1921) Джеймс Пинни Бакстер III (15 ақпан 1893, Портленд, Мэн штаты – 17 маусым 1975, Уильямстаун, Массачусетс штаты) – американдық тарихшы, педагог және ғалым. Ол 1947 жылы «Заманға қарсы ғалымдар» (1946) кітабы үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ, ол «Темір кемелердің пайда болуы» (1933) кітабының авторы.
American historian
the mayor of Portland, Maine (1831–1921)
James Phinney Baxter III (February 15, 1893 in Portland, Maine – June 17, 1975 in Williamstown, Massachusetts) was an American historian, educator, and academic, who won the 1947 Pulitzer Prize for History for his book Scientists Against Time (1946). He was also the author of The Introduction of the Ironclad Warship (1933).
Өмір
Бакстер – Мэн штатының Портленд қаласының тарихшысы және мэрі Джеймс Пинни Бакстердің немересі және Джеймс Пинни Бакстердің ұлы болды. Ол Мэн штатының бұрынғы губернаторы және меценаты Персиваль Проктор Бакстердің сіңілі баласы еді. Ол Портленд орта мектебінде және Массачусетс штатының Андовер қаласындағы Филипс академиясында оқыды, содан кейін Уильямс колледжіндегі оқуын Фи Бета Каппа құрметімен аяқтады, Каппа Альфа қоғамының мүшесі болды және Гаргуйл қоғамының президенті қызметін атқарды. Уильямс және Гарвард университеттерінен магистр дәрежесін алды, ал 1926 жылы Гарвардта философия докторы ғылымын қорғады. Бакстер Колорадо колледжінде, содан кейін Гарвардта оқытушы болып жұмыс істеді, 10 жылдың ішінде оқытушыдан толық профессор дәрежесіне жетті. Адамс үйінің алғашқы жетекшісі болды. 1928 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1937–1961 жылдары Уильямс колледжінің президенті болды. Бакстер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірнеше жылға Уильямсты тастап кетіп, ақпаратты зерттеу координаторы (1941–1943 жж.) және Стратегиялық қызметтер кеңсесінің директоры (1942–1943 жж.) қызметтерін атқарды. 1943 жылы ол Ғылыми зерттеулер және даму кеңсесінің штаттағы емес тарихшысы болды, онда «Уақытқа қарсы ғалымдар» атты еңбегін жазды. Ол Дүниежүзілік бейбітшілік қорының сенімділер кеңесінің мүшесі болды.
Baxter was the grandson of historian and mayor of Portland, Maine, James Phinney Baxter and the son of James Phinney Baxter, Jr. He was a nephew of former Maine governor and philanthropist Percival Proctor Baxter. He attended Portland High School and Phillips Academy in Andover, Massachusetts, followed by Williams College, where he was graduated as valedictorian with Phi Beta Kappa honors, was a member of The Kappa Alpha Society, and served as president of the Gargoyle Society. He obtained M. A. degrees from both Williams and Harvard University and his Ph. D. from Harvard in 1926. Baxter taught at Colorado College and then at Harvard, progressing from instructor to full professor in 10 years. He served as the first master of Adams House. In 1928 he was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences. In 1937 1961 he was president of Williams College. Baxter left Williams for a few years during World War II while he served as research coordinator of information (1941–1943) and director of the Office of Strategic Services (1942–1943). In 1943 he was the part time official historian of the Office of Scientific Research and Development, where he wrote Scientists Against Time. He was a member of the board of trustees of the World Peace Foundation.