Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық жазушы
Australian writer
Джон Хьюз (1961 жылы туған) – Сиднейде тұратын австралиялық жазушы және зейнеткер мұғалім. Оның алғашқы автобиографиялық эсселер жинағы "Үй туралы ой" 2004 жылы Giramondo баспасында жарық көрді, бұл кітап кеңінен мойын соғып, 2005 жылғы Жаңа Оңтүстік Уэльс премьерінің әдебиеттік сыйлығын және 2006 жылғы Ұлттық өмірбаян сыйлығын жеңіп алды. 2022 жылы Хьюз өзінің 2021 жылғы "Иттер" кітабында плагиат жасады деген айыпқа ұшырады.
John Hughes (born 1961) is a Sydney based Australian writer and retired teacher. His first book of autobiographical essays, The Idea of Home, published by Giramondo in 2004, was widely acclaimed and won both the New South Wales Premier's Literary Awards for Non Fiction (2005) and the National Biography Award (2006). In 2022, Hughes faced accusations of plagiarism in his 2021 book The Dogs.
Өмірбаян
Хьюз Нью-Саут Уэльс штатының Цеснок қаласында, Уэльс шежірелі әкесі мен украин шежірелі анасының отбасында дүниеге келді. Хьюз өзінің екінші буын австралиялық екенін айта келе, "бала кезімде екі әлемде өмір сүрдім" деп жазды және құрметтік курстың соңында Кембриджге Shell стипендиясы ұсырылды. Оның Еуропаны өзінің провинциялық Цеснок қаласынан гөрі әлдеқайда мәдениетті деп ойлауы оны сол жаққа баруға ынталандырды. Бірақ, Англияда көбірек уақыт өткізгенде және Колридж бойынша докторлық диссертациясын аяқтауға тырысқанда, ол өзінің пікірлерінің бұрыс екенін, ал провинциализм, егер көзге көрінбесе де, академиялық әлемнің орталығы саналатын жерде де әлі де күшті екенін түсінді. Осыдан кейін ол "әдеби өмірден" бас тартты.
Hughes was born in Cessnock, New South Wales to a father of Welsh descent and a mother who was of Ukrainian descent. Hughes wrote that as a second generation Australian, he "lived in two worlds as a child": and at the end of his Honours year, was offered the Shell Scholarship to Cambridge. His preconceived notions of Europe as a place vastly more sophisticated than his provincial Cessnock prompted him to go. However, as he spent more time in England, and struggled through a PhD on Coleridge, he realised that his ideas were wrong, and that provincialism was, if not as obvious, certainly still as potent in what was considered the centre of the academic world. After this, he gave up his "life of letters",
Үй туралы ой
Бұл автобиографиялық очерктер жинағы он жылдық кезеңде жазылған. Бұл Хьюздің анасы мен әкесінің украиндық тегімен және бала кезінде Австралиядағы екінші буын өкілі ретінде өсуімен байланысты қарым-қатынасын сипаттайтын бес бір-бірімен байланысты очерктерден тұрады. Очерктер сонымен қатар, жас кезінде оның қалыптастырған Еуропа туралы түсінігінің Кембридж университетінде және Еуропа бойынша саяхат еткен кездегі шындықпен қалай келіспегені туралы да айтады.
This autobiographical collection of essays was written over a ten year period. It is a collection of five interlinked essays where Hughes describes his relationship with the Ukrainian heritage of his mother and grandfather and his childhood experience of growing up as a second generation Australian. The essays are also about how the idea of Europe he developed as a young man clashed with the reality he found in Cambridge and when he travelled though Europe.
Қалдықтар
Австралиялық өнер тарихшысының қолжазбасын оның ұлы табады. Ареццода Пьеро делла Франческаның жоғалған суреттерін тапқанын айтатын әкесінің қолжазбасы, Ренессанс Италиясы мен Революциядан кейінгі Ресей арасындағы оқиғаларды қамтиды. Романның ядросында – әкесінің, өлтірілген ұлының көлеңкесімен мазаланған, ақын Осип Мандельштамды соңғы күндері күткен қарт орыс эмигрантымен қарым-қатынасы жатыр. Әкесінің қолжазбаларының, жазбаларының және күнделіктерінің қалдықтары ұлының түсіндірмелері арқылы біріктіріліп, тілдер, мәдениеттер арасындағы аударма және, әкесінің ұлына аудармасы туралы терең философиялық романға айналады.
A manuscript written by an Australian art historian is discovered by his son. Claiming to have found a series of lost paintings by Piero della Francesca in Arezzo, the father's manuscript moves between Renaissance Italy and post Revolutionary Russia – at its core is the relationship the father has with an ageing Russian émigrée who, haunted by the ghost of her murdered son, claims to have nursed the poet Osip Mandelstam in his final days. The remnants of the father's manuscripts, notebooks and diaries are brought together through the son's commentary resulting in a deeply philosophical novel about translation between languages, cultures and, ultimately, the translation of the father into the son.
Иттер
Майкл Шаманов – өмірдің жауапкершілігінен қашып жүрген адам. Оның некесі ажырасқан, ұлын сирек көреді және екі жыл бұрын анасын қарттар үйіне жібергеннен бері оны көрген жоқ. Сәтті сценарийші Майкл анасының медбикесімен кездеседі, бұл оны ең үлкен оқиға, мүмкін, өліп бара жатқан анасында жатыр екенін сезуге жетелейді. Кітап 2022 жылы Виктория және Жаңа Оңтүстік Уэльс премьер-министрінің әдеби жүлделеріне және Майлс Франклин жүлдесіне іліккен. Плагиат анықталғандықтан, бәйгеден алынып тасталды.
Michael Shamanov is a man running away from life's responsibilities. His marriage is over, he barely sees his son and he has not seen his mother since banishing her to a nursing home two years earlier. A successful screen writer, Michael's encounter with his mother’s nurse leads him to discover that the greatest story he has never heard may lie with his dying mother. The book was shortlisted for the Victorian and New South Wales Premier’s Literary Prizes, and the Miles Franklin Award in 2022. It was withdrawn from competition due to findings of plagiarism.