Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жақын Шығыстың жазу құралы
Writing implement of the Middle East
Қамысты қалам ( ; жекеше κάλαμος) – бір қамыстың сабағын немесе бамбук тілімін кесіп, пішіндеу арқылы жасалған жазу құралы.
A reed pen ( ; singular κάλαμος ) is a writing implement made by cutting and shaping a single reed straw or length of bamboo.
Тарих және өндіріс
Бөлінген ұшы бар сабан қаламдар ежелгі Египеттің б.з.б. 4 ғасырындағы жерлерінде табылған. Сабан қаламдар папирусқа жазу үшін қолданылған және ежелгі дәуірде ең көп таралған жазу құралы болған. Месопотамия мен Сумерде, құмыра қаламдардың ұштарын балшықтан жасалған тақташаларға басып, клинопись арқылы жазбаларды жасау үшін пайдаланылған. Сабан қалам жасау үшін жазушылар шамамен 20 см ұзындықтағы зақымдалмаған қамыс бөлігін алып, кесілетін ұшын біраз уақытқа суда қалдыратын. Бұл қаламды кескенде жарылмауын қамтамасыз ететін. Олар қаламның ұшы жеткілікті түрде жалпақ және үшкір болғанша пішінін өзгертетін бірнеше кесулер жасады. Содан кейін, ұшынан тым алыс емес жерден, жазуға қолайлы төртбұрышты ұшын кесіп тастады. Соңында, ұштығынан бастап, сыя сақтағыш ретінде қызмет ететін тілікті бастап, қажетті ұзындыққа дейін созды. Қаламның екіге бөлініп кетпеуі үшін оны тым ұзартпауға сақтық танысты. Сабан қаламның нашар беріктігіне байланысты, ертедегі жазушылар үшін қалам жасау өнері маңызды болды. Сабан қаламдар қауырсыннан жасалған қаламдарға қарағанда қаттырақ, бірақ ұшын ұзақ сақтамайды. Осы себепті олар қаламгерлермен алмастырылды. Дегенмен, сабан қаламдар қалың сызықтар жасауға мүмкіндік береді және қалыграфияда маңызды құрал болып табылады.
Reed pens with regular features such as a split nib have been found in Ancient Egyptian sites dating from the 4th century BC. Reed pens were used for writing on papyrus, and were the most common writing implement in antiquity. In Mesopotamia and Sumer, reed pens were used by pressing the tips into clay tablets to create written records, using cuneiform. To make a reed pen, scribes would take an undamaged piece of reed about 20 cm long, and leave the end that would be cut into a point in water for some time. This ensured that the pen would not splinter when crafted. They made a series of cuts that would shape the nib of the pen until it was flat enough, and pointed. The pointed end was then cut off, not too far from the point, to form a squared end suitable for writing. At the end they would start the split, which would act as a primitive ink barrel, from the tip of the nib and lengthen it until it was of the proper length. They made care not to lengthen it extensively, because the pen was at risk of snapping in half. Being skilled at making reed pens was important for early scribes due to low durability of the pen. Reed pens are stiffer than quill pens cut from feathers and do not retain a sharp point for as long. This led to them being replaced by quills. Nevertheless, a reed pen can make bold strokes, and it remains an important tool in calligraphy.
Өнердегі қалам
Орта ғасырларда қалам қаламдары қамыстан жасалған қаламдардың орнын толығымен басып алғанмен, қамыстан жасалған қаламның күшті сызықтары кейде заманауи суретшілерге артық көрінетін. 19-шы ғасырдың соңына дейін көптеген көркем туындылар бай демеушілер немесе шіркеу сияқты мекемелердің тапсырысы бойынша жасалған. Сондықтан, бекітілген тақырыптардың дәстүрлі бейнелеулері ең танымал және қабылданған нәрсе болды. 19-шы ғасырда әлеуметтік және мәдени өзгерістер әдебиетте және өнерде көрініс берді. Осының нәтижесінде суретшілер өз көзқарастарын жеткізудің әртүрлі тәсілдерін іздеп, жеке стильдерін қалыптастыра бастады. Суретші Винсент ван Гог қамыстан жасалған қаламның күшті сызығы мен акцентін қоңыр сыя және графитпен үйлестіріп, ерекше стильдегі сурет жасады.
Although quill pens had largely replaced reed pens by medieval times, from time to time the powerful strokes produced by the reed pen have been preferred by modern artists. Until the end of the 19th century, most art was commissioned by wealthy patrons or by institutions such as the church. As such, more traditional depictions of accepted themes were both the most popular and widely accepted. During the 19th century, social and cultural changes were reflected in literature and art. With this, artists began to explore different ways to express their vision and create their own personal style. Artist Vincent van Gogh made use of the strong stroke and accent of the reed pen, combining it with brown ink and graphite, to create a drawing of a different style.