Кіріспе

Кингман Парк – АҚШ астанасы Вашингтонның солтүстік-шығыс бөлігіндегі тұрғын аудан. Кингман Парк шекаралары: батысында 15-ші көше (15th Street NE), оңтүстігінде C көшесі (C Street SE), солтүстігінде Беннинг жолы (Benning Road) және шығысында Анакостия паркі. Ауданның көп бөлігін екі қабатты кірпіш қатарлы үйлер құрайды (көпшілігі аудан 1928 жылы құрылған кезде салынған).

Ерте тарих

1920 жылдарға дейін Кингман паркі көбінесе адам тұрмайтын, орманды аймақ болған. Осы кезде қала өз сарқынды суларын тазаланбаған күйінде Анакостияға құюға рұқсат берді. Жазық жерлерде батпақ шөбі өсіп, сарқынды суларды ұстап, денсаулық сақтау мамандары осы жазық жерлердің санитарлық емес екеніне қорытынды жасады. 1883 жылға қарай "Суккабельдің ішегі" деп аталған арна жоғарғы жазықты кесіп өтті, ал "Тасбақаның ішегі" деп аталған тағы бір арна төменгі жазықты кесіп өтті. Екі жазықтықта да американдық лотостың, лилияның және жабайы күріштің көптеп өсетін орталары болды. Өзеннен алынған материал жазық жерлерді құрғақ жерге айналдыру үшін пайдаланылып, олардың тудырған денсаулық қауіптерін жою жоспарланған. 1905 жылы округ Колумбия үкіметі келісімге келді, АҚШ-тың Көркем өнер комиссиясы (Вашингтон округіндегі жобалардың дизайны мен эстетикасын қарау құқығы бар федералдық кеңес беруші агенттік) және Армия инженерлік корпусы 1914 жылы келісті, ал Ұлттық астана паркі және жоспарлау комиссиясы 1928 жылы парк жоспарына қосылды. Көпір Томас Юэллге сатылды, ол 1820 жылдары оны Уильям Беннингке сатты. Содан бері бұл құрылыс Беннинг көпірі (немесе Беннинг мосты) деп аталды. Ағаш көпір 1805 жылдан кейін бірнеше рет қайта жаңартылды. Бұл 1892 жылы болаттан жасалған көпірдің салынуын және 1934 жылы қазіргі бетонды көпірдің салынуын қамтыды.

Көршілікті құру

Белгілі бір Вашингтондық жылжымайтын мүлік иесі Чарльз Сейгер 1927 жылы қазіргі Кингман Парк деп аталатын бос жерге үйлер салуды бастады. 1928 жылдың шілдесінде сол аймақтағы 24-ші көшеде салынған алғашқы 40 үй сатылды. Сейгер ақ түсті үй сатып алушылар сол аймақта тұруға қызығушылық танытпағанын байқады, сондықтан ол үйлерді афроамерикалықтарға сатуға назар аударды. 1931 жылы бұл жерде 230 үй болды. Бұл жобаға 22-25 көшелер NE, Беннинг Роуд пен E Street SE аралығы кірді. 1931 жылдың қараша айында аяқталуы жоспарланған жаңа мектептің қажеттілігі соншалықты зор болды, мектеп басқармасы құрылыс аяқталу күнін 1930 жылдың қарашасына дейін екі айға жылжытты. Жаңа мектеп Вест-Пойнт оқу орнын бітірген үшінші қара нәсілді адам, АҚШ-тың ұлттық паркіне бірінші қара нәсілді адам, АҚШ армиясында полковник дәрежесіне жеткен алғашқы қара нәсілді адам және 1922 жылы қайтыс болған кезде армиядағы ең жоғары дәрежелі қара офицер Чарльз Е. Янгтың есімімен аталды. Янг бастауыш мектебі 1931 жылы 1 қазанда ашылды (құрылыс артта қалуынан бір ай кешіктірілді) және 1932 жылы қаңтарда алғашқы сыныпты бітірді. Кингман парк ауданында афроамерикалық студенттер үшін орта мектеп ашуға тырысу 1920 жылы басталды, бірақ 1930 жылға дейін DC мемлекеттік мектеп жүйесі бірін құрды. Бұл аймақтың алғашқы тұрғындарының көпшілігі орта таптық афроамерикандық отбасылар болды, олардың үй шаруашылығының басшысы федералды үкімет үшін жұмыс істеді. 1940-1950 жылдары осы ауданда тұратын афроамерикалықтардың көпшілігі Ұлы көші-қон кезінде терең оңтүстіктен шыққан қара нәсілді адамдар болды. RFK стадионының осы проблемасына қарамастан, Кингман Парк маңы айтарлықтай тұрақты, көптеген отбасылар бірнеше ұрпақ бойы бір үйге ие болды. Қазіргі уақытта Кингман паркі 6-шы және 7-ші округтердің бір бөлігі болып табылады. 2001 жылға дейін Кингман паркі 6-округтің құрамына кіретін. Бірақ Анакостия өзенінің шығысындағы аудандар тұрғындарды жоғалтып, ал оның батысындағы аудандар сайлаушыларды жинады, DC қалалық кеңесі тұрғындардың теңдігін сақтау үшін әр округтің шекарасын қайта сызуды мәжбүр етті. 2001 жылдың маусым айында округтік қалалық кеңес қабылдады және мэр Энтони А. Уильямс "Округті қайта бөлу туралы" заңға қол қойды, ол Кингман Парктің 1840 тұрғынын 6-округтан 7-округқа көшірді. Көптеген Кингман Парк тұрғындары өзгеріс туралы өте көп айтты (бұл бірінші рет 7-округті Анакостиа өзенінің батысына қарай кеңейтті). Алайда бұл наразылықтар нәтиже бермеді, ал Кингмен паркінің сайлаушылары 7-округқа қосылды. Кингмен Парк азаматтық қауымдастығы сотқа жүгінді, қала әрекеті федералды дауыс беру құқығы туралы заңды бұзды деп мәлімдеді. 2003 жылы Колумбия округінің апелляциялық соты округтің әрекеттері федералды заңдарды бұзбайды деп шешкенде, Кингман паркінің сайлаушылары өздерінің ісіне қол жеткізе алмады. Кингман-парк тұрғындары екінші сот ісіне Колумбия округінің (мысалы, штаттың) сотына шағымданып, қаланың әрекеттері "Колумбия округінің сайлау туралы заңын" бұзғанын мәлімдеді. Бірақ Колумбия округінің апелляциялық соты 2007 жылы екінші сот ісі бойынша оларға қарсы шешім шығарды. 2015 жылы Кингман паркінің барлық тұрғындарына 6-округта көлік тіркелу стикерлері мен тұрақтандыру құқығы берілді.

Азаматтық іс-қимыл

1970-ші жылдардың басында Вашингтон метрополитені жоспарланған Қызғылт/Көк желісінің Stadium–Armory станциясынан кейін жер үстіне шығу мүмкіндігін қарастырды. RFK стадионының оңтүстігіндегі Stadium–Armory аялдамасынан өзге, метрополитен «Оклахома даңғылы станциясын» да ұсынды. Оклахома даңғылының солтүстік-шығысындағы тұрғындар мен Кингман паркі азаматтық қауымдастығының мүшелері көлік тұрағына қарсы күшті наразылық білдірді, себебі олар қозғалыстың ауырлығынан және тұрғындардың үйлерінің алдында заңсыз тоқтап тұрған көліктерден қорқады. Азаматтық қауымдастық стансаны жер астына салуды талап етті, бірақ метрополитен бұл ұсынысқа қарсы болды, өйткені ол 40 миллион доллар тұрады. Тұрғындар сондай-ақ метрополитеннің көлік тұрағын жоюын талап етті. Тұрғындар аудандық және федералды лауазымды тұлғаларға көлік тұрағына қарсы белсенді лобби жасады, ал 1977 жылы метрополитен Оклахома даңғылы станциясын салу жоспарларын тоқтатты. Бұл Колумбия округіндегі азаматтар тобының толыққанды станцияны жоюға қол жеткізген жалғыз жағдайы болды. 1975 жылы федералды, аймақтық және қалалық көлік жоспарлаушылары I 695/Оңтүстік-Шығыс тас жолын кеңейтуді ұсынды, оны «Барни айналымындағы тас жол» деп атауды жоспарлады. Бұл тас жол I 695-ті Барни айналымындағы қазіргі аяқталуынан кейін Анакостиа өзенінің батыс жағалауымен (Анакостиа паркі арқылы) Шығыс Капитолий көшесіне және Роберт Ф. Кеннеди ескерткіш стадионына дейін жалғастыруды көздеді. Алайда Кингман паркі және Капитолий төбесінің басқа тұрғындарының наразылығы Колумбия округін Барни айналымындағы тас жолдағы бағыттар санын төрттен екіге дейін азайтуға мәжбүр етті. Алайда, ұсынылып отырған тас жолға қарсы наразылықтар мен құқықтық және нормативтік шақырулар тоқтамады, және 1992 жылға қарай тас жолдың құны 160 миллион долларға жетті және ол салынбады. 1993 жылы Вашингтон қаласының мэрі Шарон Пратт Келли құрылысты бастауға келісім берді. Бірақ Кингман паркі азаматтық қауымдастығы, Сьерра клубы құқықтық қорғау қоры, Анакостиа су алабы қоғамы, Азаматтар оны қайтадан тоқтату комитеті, DC азаматтық қауымдастықтар федерациясы және басқа ұйымдар қала тас жолды одан әрі қысқартпаса, сотқа жүгінеміз деп қорқытқандықтан құрылыс тағы кейінге шегерілді. Ұйымдар қаламен келісімге келе алмады және 1994 жылдың мамырында құрылысты тоқтату үшін сотқа жүгінді. Ұйымдар федералды және қалалық лауазымды тұлғалар құрылыс алаңдарының астында қанша қауіпті қалдықтар бар екенін жасырды деп мәлімдеді; жолдар мен көпірлер қолданыстағы аудандарға ластану, қозғалыс және шуды арттырады; жолдың құрылысы мен ағып кетуі Анакостиа өзенін ластайды; жол қалалық парктеріне қажетті жерді жояды; және тас жол тек штаттан тыс саяхатшылар мен бай Капитолий төбесінің тұрғындарына пайда әкеледі, ал Анакостиядағы кедей, афроамерикандық аудандарға зиян келтіреді. 1980-ші жылдардың соңы мен 1990-шы жылдардың басында РФК стадионының жанында жаңа футбол стадионын салу жоспарлары бойынша тағы бір үлкен күрес болды. Вашингтон Редскинс футбол командасы мен Вашингтон үкіметі арасындағы жаңа стадион салу (және команданың Мэрилендке көшіп кетуін болдырмау) туралы келіссөздер 1988 жылы басталды, және Кингман паркінің тұрғындары бірден түрлі стадион жобалау ұсыныстары туралы кеңес алмайынша наразылық білдірді. Тұрғындар стадиондағы көлік қою және қозғалыс мәселелеріне қатысты алаңдаушылықтарына назар аудару жоқ болғандықтан ашуланды және олар қалалық және федералды лауазымды тұлғаларға лобби жасады, пикетке шықты және қоғамдық жиналыстарда наразылық білдірді. Экономикалық, мүліктік, салықтық және қозғалыс зерттеулері Кингман паркінің азаматтары жаңа стадионнан зардап шегетінін көрсетті. Кингман паркінің тұрғындарының қарсылығына байланысты (олар Конгрессті сапарлармен және лоббилеу әрекеттерімен толтырды), Редскинс ұйымы жоспарға федералдық мақұлдау ала алмады және Мэрилендке көшті. Стадион шайқасынан екі жыл өткен соң, Кингман паркінің тұрғындары жақын маңдағы Кингман аралында балаларға арналған үлкен ойын-сауық паркін салу жоспарларына наразылық білдіре бастады. Балалар аралы ойын-сауық паркі 1960 жылдан бері ұсынылып келді, бірақ ешқашан жоспарлау кезеңінен өткен жоқ. Алайда, 1995 жылы федералды үкімет Кингман аралы мен жақын маңдағы Мұра аралын қалаға бергеннен кейін, ойын-сауық парктерін дамыту әлдеқайда жылдам алға жылжуға ұқсады. Тағы да Кингман паркінің тұрғындары қозғалыс және көлік қою мәселелеріне, сондай-ақ құрылыстың Анакостиа паркіне және Анакостиа өзеніне келтіретін мүмкін экологиялық зиянға алаңдады. Олар қалалық және федералды лауазымды тұлғаларға ойын-сауық паркіне қарсы белсенді лобби жасады және парк келтіретін кез келген экологиялық зиянды бағалауға дамытушыларды мәжбүрлеу үшін сотқа қатысты. Балалар аралы 1999 жылы Колумбия округінің қаржылық бақылау кеңесінің дамуды тым қымбат деп тауып, тоқтату шешімі қабылданғаннан кейін жойылды. Кингман паркінің тұрғындары жақын маңдағы Анакостиа өзеніне келтірілген экологиялық зиянға да қатты алаңдады. 1998 жылы Кингман паркі азаматтық қауымдастығы Агенттіктің жергілікті қауымдастарын Анакостиа өзеніне тазартылмаған кәріз суын және дауыл суын құюын тоқтатуға бұйрық беруден бас тартқаны үшін АҚШ қоршаған ортаны қорғау агенттігіне (EPA) сотқа жүгінді. Kingman Park Civic Association v. U. S. Environmental Protection Agency, 84 F. Supp.2d 1 (D. D. C. 1999) ісінде EPA өзенге жақын барлық қауымдастар кәріз суларын тазартуға мәжбүр болады немесе айыппұл мен санкциялар төлейтін мерзімді келісті. Кингман паркінің тұрғындары 2002 және 2003 жылдары РФК стадионында өткен үлкен автомобиль жарысына да наразылық білдірді. Дау 2002 жылы басталды, осы жылы өткізілетін American Le Mans Series жарысы үшін RFK стадионының тұрақтарын пайдалану туралы ұсынысқа DC лауазымды тұлғалары келісім берген кезде. Кингман паркінің тұрғындары тағы да қозғалыс және тұрақ мәселелеріне, сондай-ақ ұзақ жарыс тудыратын артық шу деңгейіне алаңдады. Азаматтар округтік лауазымды тұлғалар жарысқа экологиялық әсерді бағалауды талап ететін заңдар мен ережелерді елемегенін және Le Mans лауазымды тұлғалары қалаға шу деңгейі туралы өтірік айтқанын білгенде ашуланды. Кингман паркінің тұрғындары American Le Mans жарыс лауазымды тұлғалары жарыс жолының шекарасын белгілейтін Jersey кедергілерін стадион тұрақтарынан алып тастау туралы уәдесінен бас тартып, көрікті емес құрылымдарды қалдырып, тұрақтарды пайдалануға мүмкіндік бермегеніне одан әрі ашуланды. American Le Mans ұйымы 2003 жылы РФК-да екінші жарыс өткізуге тырысқанда, ашуланған Кингман паркінің тұрғындары DC лауазымды тұлғаларын компаниямен 10 жылдық келісімді жоюға сәтті мәжбүр етті (тағы да жарыс өткізілмеді). Соңғы кезде махалла тұрғындары SEED Foundation салғысы келетін пансиондық мектептің құрылысына қарсы болды. Тұрғындар сондай-ақ Вашингтон Нэшнлс бейсбол командасы пайдалануға кірген кезде RFK стадионында фейерверктерді пайдалануға қарсы болды. Команда әр ойыннан кейін стадион үстінде фейерверктерді атқызуды ұсынды. Кингман паркінің тұрғындары фейерверктердің тудыратын шу, түтін және қоқысқа, сондай-ақ махалладағы өрт қаупіне алаңдады.

Білім

Колумбия округінің мемлекеттік мектептері мемлекеттік мектептерді басқарады. Кингман паркіне Мори бастауыш мектебі, Майнер бастауыш мектебі, Браун білім беру орталығы, Эллиот Хайн орта мектебі және Шығыс жоғары мектебі қызмет көрсетеді.