Венесуэланың ең көне ұлттық паркі: Анри Питтье паркі
Henri Pittier National Park
Венесуэланың ең көне ұлттық паркі – Анри Питтье. 1937 ж. құрылған, 30 мыңнан астам өсімдік түрлерін зерттеген ғалымның құрметіне аталған. Табиғатты қорғау!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анри Питтье ұлттық паркі – Венесуэладағы ең көне ұлттық парк. Ол 1937 жылы президент Элеазар Лопес Контрерас жарлығымен Ранчо Гранде деген атпен құрылған. 1953 жылы парк 1917 жылы Венесуэлаға келген, елде 30 000-нан астам өсімдік түрін жіктеген және көп жылдар бойы парктегі флора мен фаунаны зерттеген швейцариялық географ, ботаник және этнолог Анри Питтье құрметіне қайта аталды. Анри Питтье ұлттық паркі Венесуэланың ұлттық парктері тарихының бастауында тұр. Арагуа штатының солтүстігінде орналасқан 107 800 гектар жері Арагуа жағалауының көп бөлігін және Карабобо штатының таулы аймағын қамтиды. Бұл парк сонымен қатар Сан-Эстебан ұлттық паркімен шектеседі. Анри Питтье ұлттық паркі – Венесуэланың Жер орталық жотасындағы ең ірі ұлттық парк. Парк екі географиялық жүйеден тұрады: 500-ден астам құс түрі мен 22 эндемикалық түр мекендейтін тік таулы ішкі аймақ және үлкен туристік әлеуеті бар шығанақтар, жағажайлар мен курорттар бар жағалау аймағы. Паркте өсімдік және жануарлар әлемінің әртүрлілігі зор. Бұл парк Маңызды құс аймағы болып табылады және "Жоқ болуға қарсы альянс" (AZE) нысаны. Парктегі тоғыз ірі өзені айналасындағы қалалар мен елді мекендерді сумен қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарады. Бұған қоса, әсіресе Чуао ауылында, әлемдегі ең жоғары сапалы какао өсіріледі.
Henri Pittier National Park is the oldest national park in Venezuela, originally created in 1937 under the name of Rancho Grande by decree of President Eleazar López Contreras. In 1953 the park was renamed in honor of Henri Pittier, a distinguished Swiss geographer, botanist and ethnologist, who arrived in Venezuela in 1917, classified more than 30,000 plants in the country and devoted many years studying the flora and fauna in the park. Henri Pittier National Park has the honor of having started the history of national parks of Venezuela. Its 107,800 hectares, located in the north of Aragua state, comprise most of the Araguan coast and mountainous area of Carabobo state. It also borders San Esteban National Park. Henri Pittier National Park is the largest among the national parks of the Venezuelan Coastal Range. The park consists of two geographic systems: a steep mountainous interior where there are more than 500 bird species and 22 endemic species and a coastal area with bays, beaches and resorts with huge tourism potential. There is a great diversity of flora and fauna. The park is an Important Bird Area. and is an Alliance for Zero Extinction (AZE) site. With its nine major rivers, the park is an important source of water for surrounding cities and towns. It also contains land where some of the most highly acclaimed cacao in the world is cultivated, especially in the village of Chuao.
Тарих
1937 жылдың 13 ақпанында Ұлттық парк деп жарияланып, генерал Элеазар Лопес Контрерас төрағалығымен бастапқыда Ранчо Гранде деп аталды, бұл елдегі алғашқы ұлттық парк мәртебесі болды. Кейін, 1953 жылдың 24 мамырында Венесуэланың ұлттық парктер жүйесін құрған, парктің консолидациясын басқарған және өмірінің көп бөлігін парктегі тропикалық орман экожүйесі мен өсімдіктер мен жануарлардың мыңдаған түрлерін зерттеуге арнаған көрнекті швейцариялық инженер, натуралист және ботаник Анри Питтье атымен қайта аталды. Парк бастапқыда 90 000 гектарға белгіленгенімен, 1974 жылы Карлос Андрес Перес үкіметі кезінде тағы 17 800 гектар қосылды, нәтижесінде жалпы ауданы 107 800 гектарға жетті, бұл парктің қазіргі географиялық аумағы. Ол Венесуэланың жағалау жотасының жануарлар мен өсімдіктер әлеміне қауіп төндіретін бұлтты орман және теңіз жағалауы мен сағалық ортасын сақтау, сондай-ақ оның биологиялық әртүрлілігі мен эндемикалық, сирек кездесетін, осал немесе жойылу қаупі бар түрлерін қорғау мақсатында құрылды. Бұдан басқа, ол жақын жердегі қалаларды сумен қамтамасыз ететін маңызды су ресурстарын қорғайды және зерттеу, демалыс және экологиялық білім беру үшін кеңістік болып табылады. Осылайша, ғалым Анри Питтье парктің құрылуына үлкен үлес қосты. Парк көп жылдар бойы Венесуэланың Ұлттық парктер институты (INPARQUES) қорғауында болып, парктің табиғи ресурстарын сақтау және қорғау жөніндегі жүйелі саясатты жүзеге асырып келеді.
Decreed National Park on February 13, 1937 and originally christened with the name of Rancho Grande, under the chairmanship of General Eleazar López Contreras, became the first national park status in the country. Subsequently, on May 24, 1953 was renamed Henri Pittier, a distinguished Swiss engineer, naturalist and botanist founder of the system of national parks of Venezuela, who managed the consolidation of the park and spent much of his life in the study of forest tropical ecosystem and thousands of species of plants and fauna in the park. Although it initially was set at 90,000 ha of park, later in 1974 in the government of Carlos Andrés Pérez was appended another 17,800 ha, resulting in a total area of 107,800 ha, current geographic area of the park. It was created in order to preserve the cloud forest ecosystems and marine coastal and estuarine environments of the Venezuelan Coastal Range, threatened by burning and agricultural activities, and protect its biodiversity and the preservation of those endemic, rare, vulnerable or endangered species. It also protects important water resources that supply water to nearby towns and is a space for research, recreation and environmental education. Thus, the efforts of scientist Henri Pittier for the creation of the Park. For years the park has been protected by the Instituto Nacional de Parques de Venezuela (INPARQUES), which assumes a systematic policy of conservation and preservation of natural resources of the park.
Флора
Бұл аймақ көптеген түрлі орталардың болуына байланысты жоғары деңгейде әртүрлілікке ие. Қалың жұлдыз (Curatella americana, Bowdichia virgilioides), майагуа (Heliocarpus sp.) және пало мария (Triplaris sp.) төменгі биіктіктегі орманға тән. Қазан немесе бала (Gyranthera caribensis) бұлтты орманды көрсетеді, сондай-ақ маканилла пальмалары (Bactris setulosa), қант қамыстың диірмені (Chamaedorea pinnatifrons), Прапа (Wettinia praemorsa) және Geonoma, Hyospathe және Socratea туыстары да тән. Ароидтар, орхидеялар, бромелиялар және пипероялар эпифиттік өсімдіктер тобына кіреді.
It has a high diversity due to the large number of environments involved. The dwarf (Curatella americana, Bowdichia virgilioides), the majaguas (Heliocarpus sp.) And palo maría (Triplaris sp.) are characteristic of forests at lower altitudes. The bucket or child (Gyranthera caribensis) is indicative of the cloud forest as macanilla palms (Bactris setulosa), cane mill (Chamaedorea pinnatifrons) Prapa (Wettinia praemorsa) and other gender Geonoma, Hyospathe and Socratea. Aroids, orchids, bromeliads and piperaceae include in the group of epiphytic plants.
Су ресурстары
Сан-Мигель, Туриамо, Окумаре, Ката, Куягуа, Ароа, Сепе, Хорони, Чуао өзендері Кариб теңізіне құяды. Гуаябита, Колорадо, Гюэй және Лимон өзендері Валенсия көліне құяды. Парк ішінде Ла Гуамита, Лас Кокуизас, Ла Трилла, Эль Полворин сияқты бірнеше демалыс аймақтары бар; Портачуэло құстар жолы, Урака гидроэлектр станциясының мұражайы, Санта-Мария шаруашылығы және Маракай-Хорони және Маракай-Окумаре-де-ла-Коста тас жолдарының панорамалық көріністері орналасқан.
The Rivers San Miguel, Turiamo, Ocumare, Cata, Cuyagua, Aroa, Cepe, Choroní, Chuao drain into the Caribbean Sea. The Rivers Guayabita, Colorado, Güey and Limón drain into the lake of Valencia. Within the park are several recreational areas such as La Guamita, Las Cocuizas, La Trilla, El Polvorín; the Birds Pass of Portachuelo, the Museum of Uraca Hydroelectric Plant, the Hacienda de Santa María and the Viewpoints of the main roads Maracay Choroní and Maracay Ocumare de la Costa.
Сапарға шығу орындары
Бұл саябақтың басты тартымдылығы – оның әдемі жағажайлары. Кейбіреулеріне жолмен жетуге болады, сондықтан оларды көбінесе демалыс жасаушылар жиі табады. Ал басқаларына теңіз арқылы ғана жету мүмкін, олар әдетте көбінесе бос және таза болады. Ең көп танымалдары: Бахия-де-Ката, Куягуа, Плайя-Гранде, Эль-Плейон, Плайа-Чуао және тағы да басқалар. Плайя Куягуа – мұхит жағажайы, және Венесуэлада серфингпен айналысу үшін ең жақсысы деп есептеледі. Парктің тағы бір маңызды қызығушылығы – мұнда 500-ден астам түрлі құстарды көруге болады. Бұл елдегі құстардың 40%-дан астам бөлігін құрайды. Осы себепті әлемнің түкпір-түкпірінен туристер мен ғалымдар саябаққа келеді, соның нәтижесінде 1989 жылы Sociedad Científica Amigos del Parque Nacional Henri Pittier (SCAPNHP) қоғамы құрылды. Бұл қоғам парктің флорасы мен фаунасын зерттеуді қолдауға, сондай-ақ осы түрлердің табиғи ортасын бұзатын факторлардан қорғауға тырысады. Экология министрлігінің Rancho Grande биологиялық станциясында алдын ала жазылса, аймақтағы көптеген түрлерді көрсететін зоологиялық мұражайды аралауға болады. Пасео-дель-Паргоға, Хорони жотасының жолымен көтеріліп, Ла-Меса, Пальмарито, Ла-Негра, Ла-Негрита және Эль-Сенизоға баруға болады.
The main attraction of this park are its beautiful beaches. Some are accessible by road, and it is noteworthy that so are most frequented by vacationers. Others are only accessible by sea, which are generally much more empty and clean. The most visited are: bahía de Cata, Cuyagua, Playa Grande, El Playón, Playa Chuao, among others. Playa Cuyagua is an ocean beach, considered the best to practice the «surfing» in Venezuela. Another major attraction of the park are over 500 species of birds can be seen there. These represent over 40% of total bird species in the country. Tourists and scientists around the world visit the park for this reason, and thus created the Sociedad Científica Amigos del Parque Nacional Henri Pittier (SCAPNHP) in 1989. This society seeks to promote the study of flora and fauna of the park, while protecting of disturbing elements the natural habitat of these species. In the Estación Biológica Rancho Grande of the Ministry of Environment can visit a zoological museum with many of the species in the area by appointment. The Paseo del Pargo, which can be reached by taking Road of Choroní peaks can visit La Mesa, Palmarito, La Negra, La Negrita and El Cenizo.
Орналасқан жері
Генри Питье ұлттық паркі Орталық аймақта орналасқан, Арагуа штатының көп бөлігін және Карабобо штатының солтүстік-шығыс бөлігінің көп бөлігін алып жатыр, Венесуэланың жағалау жоталарының кең аумағын қамтиды, Хорони, Куягуа, Чуао, Ката, Ла Сиенага, Окумаре де ла Коста және Туриамо қалаларына жақын орналасқан. Паркке ең оңай Маракайдан Эль Лимонға қарай, Ранчо Гранде арқылы Окумаре де ла Костаға және Маракайдан Лас-Делисиасқа қарай, Хорониге дейін баратын жолмен кіруге болады. Маракай автобус терминалынан Чорони қаласына автобустар да қатынайды.
Henri Pittier National Park is located in the Central Region, occupies most of the northern state of Aragua and much of the northeastern state of Carabobo, covers a considerable area of the Venezuelan Coastal Range, adjacent to the towns of Choroní, Cuyagua, Chuao, Cata, La Ciénaga, Ocumare de la Costa y Turiamo. The easiest access to the park is across the road from Maracay to El Limón, through Rancho Grande and down Ocumare de la Costa, and the road from Maracay to Las Delicias and reaches Choroní. From the Maracay Bus Terminal there are also buses that arrive to the town of Choroni.
Көңіл көтеру
Венесуэланың жағалау жотасында орналасқан бұл парк, теңіз деңгейінен басталып, 2346 метрге дейін көтеріледі, ең биік нүктесі Пико Сенизо тауы – 2346 метрді құрайды. Парктің геологиялық құрамы негізінен метаморфты және магмалық тау жыныстарынан тұрады, ал ең биік шыңы 2436 метрге жетеді. Сонымен қатар, жартасты жағалау аймақтары да бар. Парктің маңызды географиялық ерекшеліктерінің бірі – 1136 метрге дейінгі ашық тау жолы, Пасо де Портачуэло деп аталатын бұл жер, құстар, жабырқақтар және ұшатын жәндіктердің, оның ішінде солтүстік жарты шардан көшіп келетін түрлердің өтуіне мүмкіндік береді.
Located in the Venezuelan Coastal Range, the park is a rugged terrain with steep slopes, starting at sea level and rises to 2,346 meters, where it reaches its highest point at Pico Cenizo. The geological constitution of the park is essentially metamorphic igneous rock, the highest peak is 2,436 meters. Similarly, there are rocky shore environments. One of the major geographical features is the presence of the mountain open to 1,136 meters, known as Paso de Portachuelo, which allows the passage of species of birds, bats and flying insects, many of them migrants from the northern hemisphere.
Өсімдіктер
Венесуэланың жағалау жоталарындағы өсімдік қауымдастықтары, мысалы, бұлтты ормандар, жапырақты ормандар және галереялар. Олардың арасында орхидеялар, бромелиялар, пальмалар және Gyranthera Caribensis сияқты алып ағаштар өседі, ол "Эль-Ниньо" немесе "Кучарон" деп аталады және орташа биіктігі 40 метрге жетеді. Сондай-ақ, Ла-Сьенага және Туриамо шығанақтары да бар. Жапырақты ормандарда "когло" деп белгілі алып шөптердің қауымдастықтары кездеседі. Жоғарыдан төменге дейін, көптеген экожүйелердің болуына байланысты өсімдіктердің әртүрлілігі өте жоғары. Парк бұлтты ормандардың төрт өсімдік қабатынан тұрады: биік ағаштар, лианалар, орташа биіктіктегі бұталар, шөптер, содан кейін мүктер, лишайлар, папоротниктер және саңырауқұлақтар.
Plant communities of the Venezuelan Coastal Range, such as cloud forest, deciduous and galleries. Among them are species of orchids, bromeliads, palms and trees of great development as Gyranthera Caribensis, known as "El niño" or "cucharón", which average about 40 m in height. There are also mangrove La Ciénaga and Turiamo Bay. In deciduous forests are giant grass communities known as the "cogollo". From the top to the valley is a high diversity of vegetation due to the large number of environments. The park is composed of four representative vegetables layers of the cloud forests from tall trees as climbers, shrubs of medium height, herbs and finally mosses, lichens, ferns and fungi.
Климат
Генри Питтье паркінде өте тік, тұрақсыз немесе тегіс топография бар, сондықтан климат теңіз деңгейінен биіктікке қарай өзгереді. Парк 0-ден 2436 метрге дейінгі биіктікте орналасқан, ең жоғары нүктесі Пико Эль-Кенизо тауының шаңырағында. Жағалау аймағындағы орташа температура 28°C, ал ең жоғары температура 30°C-тан асуы мүмкін, ал биік жерлерде 12°C-тан 6°C-қа дейін төмендейді, сәуір мен қараша айлары аралығындағы жаңбырлы маусымда жауын-шашын мөлшері жоғары болады.
As Henri Pittier Park a very steep topography, unstable or flat, the climate varies with altitude above sea level. The park is situated at an altitude ranging from 0 to 2,436 meters, its maximum height at the top of Pico El Cenizo. In the coastal system average temperature is 28 °C, with highs that may exceed 30 °C, while in the higher areas descend from 12 °C to 6 °C with high levels of precipitation during the rainy season between April and November.
Биологиялық әртүрлілік
Бұл саябақта жоғары биологиялық әртүрлілік бай және ол Тропикалық Анд тауларының «ыстық нүктесіне» жатады. Ең көп зерттелген өсімдік қалыптасуы – бұлтты орман, онда 0,25 га аумақта 150 түрлі ағаш түрі тіркелген, ал «ниньо» немесе кучарон – ағаш түрлерінің ең өкілі. Саябақта 140 түрлі сүтқоректілер, 580 құс, 97 жорғалаушы және 38 қосмекенді тіршілік етеді. Көмескілердің саны бір миллионнан астам түрге жетеді деп есептеледі. Жануарлардың түрлерінің арасында Уетмор тауығы, сары бетті алтынқұйрық және сискин сияқты сирек кездесетін құстар, солтүстік жәндік маймылы, түлкілер және тапирлер, американдық крокодил, жолақты бақа және Геркулес қоңызы бар. Саябақтың символы болып бірнеше құс және сүтқоректілер түрлері саналады: сорокуа, әдемі гранисера, гарпиялық бүркіт, пума, ягуар және айқайлайтын маймыл. Ранчо Гранде ауданында Окумаре де ла Коста жолынан бастап Венесуэланың Орталық университеті басқаратын доктор Альберто Фернандес Йепес атындағы Биологиялық станцияға дейін, 1940 жылдан бері саябақтың флорасы мен фаунасы және басқа да табиғи ресурстарын зерттеу жұмыстары жүргізіліп келеді. Бұл станция Венесуэланың түкпір-түкпірінен және әлемнен келген зерттеушілерді қабылдайды, олар бұлтты орманның ерекше тіршілік әртүрлілігіне тәнті болады. Осы ғалымдардың жылдар бойы жариялаған еңбектері журналдарда, кітаптарда, мақалаларда және веб-сайттарда жарық көрді, соның арқасында PNHP ел бойынша ең жақсы құжатталған саябақтардың біріне айналды. Мысалы, Венесуэланың Audubon қоғамы 10 жылдан астам уақыттан бері Пасо-Портачуэло арқылы құстардың көші-қонын зерттеп келеді. Елдің және әлемнің түкпір-түкпірінен келген студенттер станцияны пайдаланып, парктің көптеген аспектілері бойынша практикалық оқу шараларын жүзеге асырады: зоология, ботаника, топырақ, география, биогеография. Жыл сайын бұлтты орманның табиғи тарихының таңдалған мәселелері бойынша ұлттық және халықаралық деңгейде бірнеше курстар өткізіледі. Эндрю Филдтің танымдық жолына қауымдар мен топтар барып, оны пайдалану үшін Inparques-тен жетекші сұрауы керек. Станцияны пайдаланушылар оның инфрақұрылымын пайдалану үшін алдымен байланысып, сондай-ақ айналасындағы орманға кіру үшін Inparques-тен рұқсат алуға өтініш беруі керек. Ғылыми зерттеулер жүргізгісі келетіндер Қоршаған ортаны қорғау министрлігінің Ұлттық биологиялық әртүрлілік бюросынан рұқсат алуы керек.
The park has a great biological diversity and belongs to the "hotspot" of the Tropical Andes. The most studied plant formation is the cloud forest which have been reported up to 150 different species of trees in an area of 0.25 ha, and where the "niño" or cucharón is the most representative tree species. The park has been reported about 140 species of mammals, 580 birds, 97 reptiles and 38 amphibians. It is estimated that the number of insects than one million species. Among the animal species are endangered birds like the cock of Wetmore, the goldfinch yellow face and the siskin, mammals such as the northern spider monkey, dog foxes and tapirs, and american crocodile, the striped frog and Hercules beetle. Several species of birds and mammals are emblematic of the park: the sorocuá, the beautiful granicera, the harpy eagle, puma, jaguar and howler monkey. In the area of Rancho Grande from the way of Ocumare de la Costa to the Biological Station Dr. Alberto Fernández Yépez, administered by the Central University of Venezuela, where since the 1940 is supported studies of the flora and fauna and other natural resources of the park. The station receives researchers from all over Venezuela and around the world fascinated by the extraordinary diversity of life in the cloud forests. Over the years the contributions of these scientists scattered in journals, books, articles and websites have made the PNHP is one of the best documented nationwide. As an example, the Audubon Society of Venezuela has over 10 years studying the migration of birds across the Paso Portachuelo. Students from around the country and the world use the station to develop practical teachers activities on many aspects of the park: zoology, botany, soils, geography, biogeography. Several courses are held annually, both nationally and internationally on selected aspects of the natural history of the cloud forest. The Andrew Field interpretive trail is subject of visits of communities and groups who must request the Inparques a guide to its use. Users of the station should contact to itself to make use of its infrastructure, and also apply for a permission of Inparques to enter at surrounding forest. Those who wish to conduct scientific research must also request permission from the Oficina Nacional de Diversidad Biológica, Ministry of Environment.
Қауіптер
Қазіргі уақытта парк, негізінен орман өртінен немесе адамның салдарынан туған өрттен келген зиян деңгейіне байланысты "қауіп астында" деп сипатталуда. Адамдардың парктің аумағына заңсыз енуі де орманды жоюға себепкер болды. Жануарларды тым көп аулау, келушілердің паркте қоқыс тастауы және инфрақұрылымды күтіп ұстамау парктің нашарлауына әкеп соқты.
Currently the park has been described as "threatened" mainly by the degree of damage caused by fire, whether forest or produced by human factors, human encroachment have also contributed to the destruction of forest area. Excessive hunting of animals, the unconsciousness of the visitors to leave solid waste in the park and the lack of maintenance to the infrastructure have contributed to the degradation state of the park.
Фауна
Паркте кем дегенде 582 түр құс мекендейді, бұл Венесуэладағы құстардың кем дегенде 43% және әлемдегі құстардың 6% құрайды. 10 км²-ге 5,4 түрдің тығыздығы – әлемдегі ең жоғары көрсеткіштердің бірі. Пасо Портачуэло – Солтүстік жарты шардан 79-дан астам көшпенді құс түрінің маңызды өткелі. Құстардың ең өкілді туыстары: сұңқар, жылдам құс, гарпия бүркіті, жалғыз бүркіт, Ветмор әтеші, қапталды куросса, гуиро, сорокуа акоралладо, әскери ара және сискин – тек бірнешеуін атап өтуге болады. 140 түрлі сүтқоректі жануар тіркелді, бұл Венесуэланың сүтқоректі жануарлар фаунасының 47% құрайды. Ірі топтарға жарықшалар, одан кейін кеміргіштер мен етқоректілер жатады, олардың ішінде тапир, пекари, жалқау, қарақұйрық, айқайлайтын маймыл, алып сусар, оцелот, пума, құйрықты бұғы, агути, пака және су егесі бар. Жылан тәрізділердің 97 түрі және 38 қосмекенді жануар тіркелді. Бұл жануарлардың екі түрі де Сан-Мигель өзенінің сағасында кездесетін американдық крокодилді, теңіз тасбақаларын, діңгектерді және тропикалық ормандардың түрлі бақаларын қамтиды. Паркте миллионнан астам жәндік түрі бар деп есептеледі, бірақ парктегі барлық жәндік түрлерінің саны ешқашан анықталған емес.
In the park inhabit at least 582 species of birds, which means at least 43% of bird species in Venezuela and 6% of the world birdlife. A density of 5.4 species per 10 km ², one of the highest in the world. The Paso Portachuelo is a major gateway for more than 79 species of migratory birds from the northern hemisphere. Among the most representative genera of birds are: the peregrine falcon, the swift, harpy eagle, the lonely eagle, the Wetmore cock, the helmeted curassow, the guiro, the sorocuá acorallado, the military macaw and the siskin, just to name a few. They have recorded 140 species of mammals, representing 47% of the mammal fauna in Venezuela. Larger groups are represented by the bats, followed by rodents and carnivores, among them are the tapir, the peccary, the sloth, the anteater, the howler monkey, the giant otter, the ocelot, the puma, the tailed deer, the agouti, the paca and the water rat. Among the reptiles have been recorded 97 species and 38 amphibians, both types of animals include the american crocodile located at the mouth of the San Miguel river, sea turtles, rattlesnakes and other species of toads and frogs of tropical forests. It is estimated that live more than a million species of insects, and has never computes all insect species in the park.