Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Юкио Мисиманың романы «Періштенің құлдырауы» (天人五衰) – Юкио Мисиманың «Туып-өну тетралогиясының» төртінші және соңғы романы. Ол алғаш рет 1971 жылдың 25 ақпанында «Шинчоша» баспасында жарияланды, Юкио Мисиманың өзіне қол жұмсауынан үш ай өткен соң.
Novel by Yukio Mishima
The Decay of the Angel (天人五衰) is a novel by Yukio Mishima and is the fourth and last in his Sea of Fertility tetralogy. It was published in Shinchosha (orig.) on 25 February 1971, three months after Yukio Mishima's suicide.
Сюжет
"Фертильділік теңізі" тетралогиясының соңғы кітабы "Фертильділік теңізі" тетралогиясының соңғы кітабында зейнеткер судья Шикегуни Хонда, қайтыс болған мектеп досының үшінші реинкарнациясы деп сенетін, жасөспірім жетім Тору Ясунаганы асырап алады. Бұл кітап, сондай-ақ Юкио Мисиманың өсиетнамасы ретінде де қабылданады, онда Шигекуни Хонда 20 ғасырдағы Жапонияның эволюциясын бақылайды. "Көктемгі қар" романынан бастау алған, Жапонияның дәстүрлі құндылықтарын жоғалтуы және жеке және қоғамдық деңгейде батыстыққа ұмтылуы, соңғы кітапта жаңа, жалпыға ортақ Жапония ретінде көрінеді. "Көктемгі қар" романында Кийоакидің адал досы және жас заңгер, "Жылқының қашқыны" романында судья, ал "Таң ғибадатханасы" романында философ болып бейнеленген Шигекуни Хонда, "Ангелдің құлдырауы" кітабында зейнеткер судья ретінде суреттеледі. Алдыңғы үш кітапта Кийоаки мен оның реинкарнацияларын өлімнен қорғауға тырысқан Хонда, әр жолы сәтсіздікке ұшырайды. Осы кітапта соңғы реинкарнация болған Тору туралы әңгіме қозғалады, ол кейіннен жалған екені анықталады. Хонда Торуды Кийоакидің реинкарнациясы деп ойлайды және роман бойы оны тәрбиелеуге, қорғауға тырысады, бірақ Торудың бұл әрекетке кері реакция білдіріп, оны алдауға және жоғарырақ тұруға тырысатынын көреміз. Шындығында, Тору әдеттегідей 20 жасында қайтыс болмағанда, ол жалған екені белгілі болады. Кітап соңында Хонда бірінші кітаптағы Кийоакидің сүйіктісі Сатоконы көру үшін Гессю ғибадатханасына барады. Хонда Сатоконы, қазір абыстай, тазалығы мен сұлулығынан ештеңе жоғалтпаған деп сипаттайды. Роман сұрақ белгісімен аяқталады. Хонда Сатоконың өткені туралы ештеңе есіне алмайтынын білгенде, өзінің өмір сүру мағынасын күдікке түсіріп, мүмкін ол ешқашан өмір сүрмеген шығар деп ойлайды. "Ангелдің құлдырауы" романының соңғы жолдарынан кейін, жазушы Юкио Мисима 1970 жылы өзін-өзі өлтіріп қайтыс болды.
In The Decay of the Angel, the last book of Sea of Fertility tetralogy, Shikeguni Honda, a retired judge, adopts a teenage orphan, Tōru Yasunaga, whom he believes to be a dead schoolfriend's third successive reincarnation. In this book, which is also accepted as the testament of Yukio Mishima, Shigekuni Honda observes the evolution of Japan in the 20th century. Japan's progressive losing traditional values and westernization in both individual and social levels, which started in Spring Snow, appears as a new, universalized Japan in the last book. In Spring Snow, Kiyoaki's faithful friend and a young lawyer candidate, a judge in the Runaway Horses, and a philosopher in The Temple of the Dawn, Shigekuni Honda is presented as an old man, a retired judge in the book of The Decay of the Angel. Throughout the previous three books, Honda, who tried to protect Kiyoaki himself and his reincarnations from death, fails each time, and this book deals with the last reincarnation Toru, who later turns out to be a fake. We see that Honda, who thinks Toru is a reincarnation of Kiyoaki, tries to educate and protect him throughout the novel, but we witness that Toru's response turns out negatively to this behavior and tries to deceive him in some way and to be superior. As a matter of fact, when Toru does not die at the age of 20, as in every reincarnation, it is revealed that he is fake. At the end of the book, Honda visits Gesshū Temple to see Satoko, who is Kiyoaki's love in the first book. Honda depicts Satoko, who is now an Abbess, has not lost anything of its purity and beauty. The novel ends with a question mark. When Honda finds out that Satoko doesn't remember anything about their past, he questions his existence in the world and thinks maybe he never existed. After writing the last lines of The Decay of the Angel, writer Yukio Mishima died in 1970 by killing himself.
Хонда Торуды табады (1-10 тараулар)
Роман 1970 жылғы 2 мамырда Идзу түбегінің жағалауындағы теңіз көрінісімен басталады. Тору Ясунага – Шимидзу қаласында телескоп арқылы кемелерді анықтап, порттағы кеңселерге хабарлайтын 16 жастағы жетім бала, сигналшы болып жұмыс істейді. Ол үш күнде бір рет 24 сағаттық ауысымда жұмыс істейді, Комагое жағалауындағы бақылау мұнарасынан, шаруаның су резервуарының үстінде салынған. Жағалаудан өтіп бара жатқан Хонда оны көріп қалады. Кейін сол түні Торуға оның өте сұлу екенін және барлық еркектердің оған қызығатынын сенетін ақылсыз Киню келеді. Киню оған автобуста бір жігіттің оны зорлағаны туралы ұзақ әңгіме айтады. Түн ортасынан кейін Хонданың Хонгодағы үйінде Хонда сол күні барған Михо қарағай орманының үстінен періштелердің ұшып келе жатқанын түсінеді. Сағат 9-да Торудың ауысымы аяқталып, ол үйіне автобуспен кетеді. Ол ваннаға түседі, және оның Кийоаки сияқты үш айнегі бар екенін көреміз. 7-тарауда Хонданың әйелі Ри қайтыс болғаны және бақытты, жалғыз лесбиянка Кейко оның жақын досы болғаны түсіндіріледі. Олар бірге Еуропаға саяхаттап, канаста ойындары ойнайды. Хонда армандаған өмірімен және өткенімен алаңдап, үй шаруасымен және қызметшілерімен қиындыққа келеді. Қартайған шағында Кейко жапон мәдениетін зерттеуге берілген, бірақ оның білімі беткей және екінші қолдан алынған, сондықтан Хонда оны «көкөністерге толы тоңазытқыш» деп атайды. Олар Хонданың бұрын көрген және ұнатпаған Михо қарағай орманына барады – туристерге арналған қаптал. Олар 19 ғасырда Шимидзу портының басшылары болған Джирочо мен оның әйелі Очоға ұқсату үшін суреттелген тақтадағы тесіктерден бастарын тығып, суретке түседі. Олар құлай жатқан алып қарағайды көреді, онда Зеамидің «Құстың киімі» бойынша, періште киімін қалдырып, оны ұрлаған балықшы үшін билеуге мәжбүр болған екен. Олар Мио киіз үйіне де барады. Жолда олар Хонданың бірнеше күн бұрын көрген сигнал станциясында тоқтайды. Ол оған қызығады, сондықтан олар ішке кіріп, қарап шығады. Тору тек іш киім кигендіктен, Хонда оның қабырғасындағы айнектерді көреді. Көлікте отырып, Хонда баланы асырап алуға ниеттенгенін жариялайды.
The novel opens on Saturday, 2 May 1970, with a seascape off the coast of the Izu Peninsula. Tōru Yasunaga is an orphaned 16 year old boy working in Shimizu as a signalman, identifying ships by telescope and notifying the offices at Shimizu harbour. He works a 24 hour shift every third day, from an observation tower on the Komagoe shore, built on top of a strawberry farmer's water tank. Honda, walking along the shoreline, notices it in passing. Later, that night, Tōru is visited at his post by his friend Kinue, a mad girl who believes that she is incredibly beautiful and that all men are after her. Kinue tells him a long story about how a boy molested her on the bus. After midnight, at his house in Hongō, Honda dreams about angels flying over the Miho Pine Grove, which he had visited that day. At 9am, Tōru's shift ends and he takes the bus home to his apartment. He has a bath, and we see that he has the same three moles as Kiyoaki. In Chapter 7, it is explained that Honda's wife Rie has died and that Keiko, a happily single lesbian, has become a platonic companion for him. They have gone travelling together to Europe, and hold canasta parties. Honda is preoccupied with his dream life and with the past, and has trouble with his housekeeper and maids. In her old age, Keiko is devoted to the study of Japanese culture, but her knowledge is second hand and superficial, and Honda calls it a "freezer full of vegetables". They visit the Miho Pine Grove, a tourist trap Honda already saw and disliked. They have their picture taken, sticking their heads through holes in a board painted to make them look like Jirōchō and his wife Ōchō, who were bosses of Shimizu Harbour in the 19th century. They see the giant dying pine, where, according to Zeami's Robe of Feathers, an angel supposedly left her robe, and had to dance for the fisherman who stole it in order to get it back. They also go to Mio Shrine. On the drive back home, they stop at the signal station Honda saw several days ago. He is strangely drawn to it, and they go inside to look around. Because Tōru is only wearing an undershirt, Honda sees the moles on his side. Back in the car Honda announces his intention to adopt the boy.
Бала асырап алу (11-2 тараулар)
Нихондайрадағы қонақүй бөлмесінде Хонда оған түйіншіктердің мағынасын түсіндіріп, Кийоакидің екі бұрынғы тууы туралы толық оқиғаны айтады. Ол осы әңгімені ойсырап қабылдайды. Хонда ешкімге, әсіресе Торуға айтпауға сөз береді. 10 тамызда Тору Кинюе айтқан оқиға арқылы детективтердің оны тексеріп жатқанын біледі, ал сол айдың соңында үйіне инспектор келіп, Хонданың асырап алу ниеті туралы хабарлайды. 16-тарауда Хонданың байлығының шамасы белгілі болады; соғыстан кейін қол жеткізген қызығын сақтықпен инвестициялап, ол миллионер атанды. Қазан айында Тору Хонгодағы үйге көшіп, үстел әдебі және басқа да әлеуметтік дағдыларды үйрене бастайды. Хонда оны ерте қайтыстан қорғауға тырысып, Кийоаки, Исао және Инг Чанға жетпеген цинизмді сіңіруді көздейді. Тору үшін үш репетитор жұмысқа алынады. Қараша айының соңында әдебиет репетиторы Фурусава оны жергілікті кофеханаға алып барып, өзіне-өзі қол жұмсау және биліктің мәні туралы саяси мысал келтіреді. Тору кенеттен оған деген ұнамайтын сезімге бөленеді және оны жұмыстан босатуды жоспарлайды. Осыдан қуаттанып, ол одан да әсерлі құрбан іздей бастайды.
In Keiko's hotel room on Nihondaira, Honda explains to her the significance of the moles and tells her the whole story of Kiyoaki's two previous reincarnations. She reluctantly accepts this story. Honda makes her promise to tell no one, especially not Tōru. On 10 August, Tōru becomes aware that he is being investigated by detectives through a story of Kinue's, and later that month he is visited at home by the superintendent, who announces Honda's intention to adopt. In Chapter 16, the extent of Honda's wealth is revealed; through prudently investing the fortune he came into after the war, he has become a millionaire. By October, Tōru has moved to the house in Hongō and is receiving lessons in table manners and other social skills. Honda is eager to protect him from premature death and tries to inculcate the cynicism that Kiyoaki, Isao and Ying Chan lacked. Three tutors are employed for Tōru. In late November the literature tutor, Furusawa, takes him to a local coffee house and tells him a political parable about the nature of suicide and authority. Tōru suddenly feels dislike for him and engineers his dismissal. Relishing the feeling of power this gives him, he casts around for a more amusing victim.
Момоко (21-25 тараулар)
1972 жылдың көктемінің аяғында Хонданың екі досы Тору мен олардың қызы Момоко Хаманаканың некелерін ұйымдастырып алуға тырысады. Тамақтан кейін Момоко Торуға оның бөлмесіндегі фотоальбомдарды көрсетеді, ал ол оған зиян келтіру туралы ойлайды. Екі отбасы демалыс үшін Шимодаға барады; Хонда Торудың Момокоға жасырын түрде жау екенін түсінеді. Тура қарым-қатынас дамыған сайын, Тору Момоконы талдап, онымен бірінші кездесуден кейін бір жылдай уақыт өткен соң, Коракуен бағында сөйлесіп жатып, екінші қызға қосылып, қызғаныш жасауға шешім қабылдайды. Мектептен үйге бара жатқанда, ол өзін "Нагиса" (Мисс Бринк) деп атаған 25 жастағы қызды алады және олар бірнеше күннен кейін жыныстық қатынасқа түседі. Нагиса оған өзінің монограммасы бар медальон береді. Момоко оны бірге жүзуге барғанға дейін байқамайды және ол "N" -ге зиянсыз түсіндірме береді. Тек Нагиса кофеханада Торуға жақындағанда ғана қызғаныш оянады. Момоко медальонды каналға лақтырып, Торуның Нагисадан кетуін талап етеді. Тору мұны жалғыз жасай алмайтынын айтады және Момокоға Нагисаға жіберуге хат жазып береді. Хатта Момокоға отбасының қаржылық қиындыққа тап болғанын және оның ақшасына Торумен некеге тұруы керектігін өтірік айту керек. Момоко Нагисаны кінәлі сезінуге талпындырады. Хатты жеткізгеннен кейін Тору Нагисаның пәтеріне барып, одан алып, Хондаға апарады. Некеге отыру тоқтатылды. Бірнеше айдан кейін, 1973 жылдың қазан айының басында Хонда мен Тору Йокогамаға барады, және портта әңгімелеседі. Тору Хонданың хаттың жалған екенін білгенін және асырап алған ұлының айла-амалдарына қанағаттанғанын түсінеді. Тору оны оңай көре алғаны үшін ашуланып, күнделігін суға лақтырады. 1973 жылдың соңында ол мектепті бітіріп, университетке қабылданды.
In late spring of 1972, two friends of Honda try to arrange a marriage between Tōru and their daughter, Momoko Hamanaka. After dinner, Momoko shows Tōru photo albums in her room and he makes up his mind to hurt her. The two families go on holiday to Shimoda; it is there that Honda realises that Tōru is secretly hostile to Momoko. As the demure relationship progresses, Tōru analyses Momoko and, while talking to her in the Kōrakuen Garden a year or so after their first meeting, he decides to make her jealous by acquiring a second girlfriend. At a go go hall on his way home from school, he picks up a 25 year old who calls herself "Nagisa" (Miss Brink) and they have sex a few days later. Nagisa gives him a medallion with her monogram on it. Momoko does not notice it until they go swimming together, and she gives the "N" an innocuous interpretation. It is only when Nagisa approaches Tōru in the coffee house that her jealousy is aroused. Momoko throws the medallion into a canal and insists that Tōru must leave Nagisa. Tōru claims that he cannot do it alone, and dictates a letter for Momoko to send to Nagisa. In the letter, Momoko is made to lie that her family is in financial difficulties and that she needs to marry Tōru for his money. Momoko hopes to inspire guilt in Nagisa. After the letter is delivered, Tōru goes to Nagisa's apartment, snatches it from her, and takes it to Honda. The marriage is off. Several months later, in early October 1973, Honda and Tōru visit Yokohama, and at the harbourside have a conversation. Tōru realises that Honda has guessed that the letter was fake, and that he takes satisfaction in the guile his adopted son displays. Tōru is furious at being seen through so easily, and throws his diary into the water. At the end of 1973 he finishes school, and is accepted into university.
Соңы (26- 30 тараулар)
1974 жылдың көктемінде Тору ересек болып, барлық сылтауларын тастайды. Ол Хондаға зорлық көрсетіп, барлық ісінде оны өзінің қалауынша әрекет етуге мәжбүрлейді, Кинуені бақтың ең шетіндегі шатырға көшіріп, ақшаны ысыраптап, қызметшілерді ұрысады. 1974 жылдың 3 қыркүйегінде Хонда парктегі жұптарды тыңдап жатқанда ұсталып, оқиға газет беттеріне шығады; Тору оны есінен жаңылып қалған деп жариялауға тырысады. 20 желтоқсанда Тору Кеиконың үйіндегі Рождестволық кешке барады. Ол таңғалып, кештің жалғыз қонағы екенін көреді. Кеико Хонданың оны неліктен асырағанын айтады және егер ол 1975 жылы өлмесе, ол жалғаншы екенін қуана түсіндіреді. Тору үйге оралып, Киёакидің арман күнделігін талап етеді. 28 желтоқсанда Тору күнделікті өртеп, метанол ішіп өліске тырысады, бірақ бұл оны соқыр қылып, өмірінен айырмайды. Хонда Кейконың оған опасыздық жасағанын біліп, онымен барлық байланысты үзеді. Торудың қызығушылығы мүлдем жоғалып, ол күндерін Кинуемен оның шатырында өткізеді. Хонда соңында Торудың Киёакинің жанындағы түлғасы емес екеніне көз жеткізеді. Осы шақта Хонда бірнеше ай бойы емдемеген қатты ауыруларға шалдығады. 1975 жылдың 22 шілдесінде, ауруханаға барар алдында, Хонда 1914 жылдың ақпанынан бері алғаш рет Гесшу ғибадатханасына барады. Қазір абыстай болған Сатоко оны қабылдайды, бірақ сөйлесу барысында ол Киёаки туралы айтқанда, ол мұндай есімді ешкімді білмейтінін мәлімдейді. Сараңдап, күйзеліске түскен Хонда: "Бәлкім, онда мен де жоқпын" дейді. Кітаптың соңғы сахнасында Хонда Сатоконың шақыруымен ғибадатхана бағында серуендейді, ол жерде "ескерткіштер жоқ, ештеңе жоқ" еді.
In the spring of 1974, Tōru enters his majority and drops all pretences. He becomes violent with Honda and intimidates him into getting his way on everything, moving Kinue into a hut at the bottom of the garden, spending money freely and abusing the maids. On 3 September 1974, Honda is caught spying on couples in the park, and the incident makes the newspapers; Tōru moves to have him declared senile. On 20 December, Tōru goes to a Christmas party at Keiko's. To his amazement, he is the only guest. Keiko reveals Honda's true motivations for adopting him, and cheerfully explains that if he does not die in 1975, he must be a fraud. Tōru returns home and demands Kiyoaki's dream diary. On 28 December, Tōru burns the diary and tries to commit suicide by drinking methanol, but it only blinds him, and he survives. Honda discovers that Keiko has betrayed him, and he breaks off contact with her. Tōru loses all motivation and spends his days with Kinue in her cottage. Honda eventually concludes that Tōru was not, in fact, Kiyoaki's reincarnation. At about this time, Honda is afflicted by pains which he does nothing about for months. On 22 July 1975, just before a hospital appointment, Honda goes to Gesshū Temple for the first time since February 1914. Satoko, who is now the Abbess, admits him, but during their conversation he mentions Kiyoaki, and she claims that she never knew anyone of that name. Baffled and desolate, Honda replies "Perhaps then there has been no I." In the final scene of the book, Honda strolls through the temple garden at Satoko's invitation, a place that "had no memories, nothing".
Қабылдау
Ричард Т. Келли (The Guardian) «The Decay of the Angel» туындысының асығыс жазылғанын сынға алды, бірақ соңы «жағдайды түзетуге көп үлес қосады» деді.
Richard T. Kelly of The Guardian criticized The Decay of the Angel as having a rushed quality but also said that the conclusion "does much to redeem" this.