Кіріспе
Жалғыз қасқыр кіші, сондай-ақ Гуй пах го кіші, немесе Елк Крик Жалғыз қасқыр (шамамен 1843 – 1923) – киова тайпасының батыры, бастапқыда Мамай дай те деп аталған. Бір шабуылдан кейін, Гуй пах го кішінің әкесі, Гуй пах го үлкеннің жалғыз ұлы Тау Анкианың өлімі үшін кек алғаннан кейін, оған Гуй пах го есімі берілді. Мамай дай те өлім-жітімге ұшырағандардың кектерін алу үшін рейдке қатысып, сол шабуылда алғашқы соққысын жасады. Жалғыз қасқыр кіші киова тайпасының резервацияға АҚШ үкіметінің ықпалына қарсы тұруын жетекшілік етті, бұл Жоғарғы Соттағы «Жалғыз қасқыр Хичкокқа қарсы» ісімен аяқталды. Жалғыз қасқыр Аудлекотидің (Үлкен қара шаш) және Паугеи тоның (Өзен бойымен қуатын) ұлы болды. Ол Саудлеконгеа (Қара тасбақа), Болеконгеа (Қара қаз), сондай-ақ Чаддлекуанги ки, Ховека (Жек қасқыр) және Танекуот (Дақты құс) толық бауырлары болды. Олар ККА резервациясының батыс бөлігінен шыққан үлкен және беделді киова отбасын құрады. Жалғыз қасқыр кіші киова ізбасарларымен бірге резервацияның солтүстік бөлігінде, Скотт тауы мен Елк және Жаңбырлы таулардың салаларында өмір сүрді. Резервациядағы үнді агенттері Жалғыз қасқыр және оның ізбасарларын үкіметтік саясатқа деген кескілесті қарсылығы үшін «Жайсаңдар» деп атады. Олар үкіметке қарсы тұрып, балаларын мемлекеттік мектептерге жібермеуге күресті және шаруалар мен христиандарға айналуға қарсылық көрсетті. Жалғыз қасқыр және оның тобы, әсіресе, 1887 жылы қабылданған Жалпы бөлу заңына немесе Доуес заңына қарсы болды.
Жером комиссиясы
Жером комиссиясы – бүкіл Үндістан аумағында жұмыс істеген он бес комиссияның бірі болды. Жером комиссиясы 1892 жылы Киова, Команчи, Жазық Апачи (жиі KCA деп аталады) резервациясына Медициналық Ложа шартының талаптарын өзгертуге үндістердің келісімін алу және резервацияны ақтардың қоныстануына ашу мақсатымен келді. KCA резервациясының үнділері бірауыздан жерді бөлуге, сондай-ақ олардың жерлері арқылы теміржол салуға қарсы болды; олар өз жерлерін өзгеріссіз қалдыруды қалады. Комиссия KCA тайпаларын олардың қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін 500 000 акр жер жеткілікті екеніне және қалған 2,6 миллион акр жерді сату үшін ашуға көндіруге тырысты. Дэвид Жером оларға жаңа бөлінген жерлердегі өмір резервациядағы қазіргі өмірден ешқандай айырмашылығы болмайтынын уәде берді. Жалғыз қасқыр алғашқы екі күн кездесуге қатысып, комиссарлардың айтқандарын тыңдады және 28 қыркүйекте Киова тайпасы атынан жауап берді. Ол тайпалардың өмір салтын өзгертуге тырысып, осы бағытта алға жылжып жатқанын түсіндірді. Жалғыз қасқыр, егер оларды жер бөлуге мәжбүрлесе, бұл Киова, Команчи және Апачи тайпаларына зиян келтіретінін және тайпалар қазір резервацияда иеленген жерді бөлуге ниетті емес екенін айтты. Олар Медициналық Ложа шартының талаптарын бұзып, жер бөлуді қабылдағылары келмеді. Екі тараптың көптеген пікірталастарынан кейін Жером комиссарлары Вашингтонға, Колумбия округіне, 1867 жылғы Медициналық Ложа шартында келісілгендей, резервациядағы ересек еркек Киова, Команчи және Апачи тұрғындарының үштен екісінің қолтаңбаларын алғанына сеніммен кетті. Жалғыз қасқыр және KCA тайпаларының мүшелері қажетті қолтаңбалар жиналмағанына және алынған көптеген қолтаңбалар жалған екеніне сенді.
Сот ісіне дейінгі
Үндістандық құқықтар қауымдастығының көмегімен Жалғыз қасқыр және киова халқы Конгресс Джером келісімін бекітуге қарсы лоббилік жұмыс жүргізді. Үндістандық құқықтар қауымдастығының қолдауының себебі – олар келісімді үндістерге дұрыс емес таңды, оған жалған қол қойылған, және шын мәнінде жерлер ешқандай өтемақысыз алынып жатты, ал үндістерге бөлінген жерлердің мөлшері оларды күтінуге жеткіліксіз болды. Әртүрлі наразылықтарға қарамастан, 1900 жылы Конгресс 6 маусымдағы Форт-Холл келісімінің 6-тармағы ретінде маңызды өзгерістер енгізілген Джером құжатын қосты және Киова, Команчи және Апачи резервациясын бөлу туралы заң қабылдады, сондай-ақ резервацияның артық жерлерін ақтарға ашты. 1900 жылғы 6 маусымда қабылданған заңға сәйкес, АҚШ КСА резервациясының 2,9 миллион акр жеріне меншік құқығын алды.
Төменгі соттар
Жалғыз қасқыр және оның немере інісі Делос Ноулз. Карлайл мектеп-интернатында білім алған, ККА резервациясында фермер және үкімет аудармашысы болған Жалғыз қасқыр, сот ісін жүргізу үшін адвокат Уильям Маккендри Спрингерді жалдады. 1901 жылдың 22 шілдесінде Жалғыз қасқыр Киова, Команч, Апач резервациясының артық жерлерін беруді және ашуды тоқтататын уақытша тыйым салу және тұрақты бұйрық беруге талап қойды. Спрингерге Хейс МакМихан, Уильям С. Ривз және Чарльз Портер Джонсон еріп жүрді. Жалғыз қасқырға Эшити, White Buffalo, Ko koy taudle, Mar mo car wer, Nar wats, Too wi car ne, William Tivis және Delos K. Lone Wolf талапкер ретінде қосылды. 1901 жылдың 17 тамызында Канадалық судья Клинтон Ф. Ирвин Жалғыз қасқыр және басқа талапкерлердің сұраған уақытша тыйым салу бұйрығын беруден бас тартты.
Колумбия округінің Жоғарғы соты
Жалғыз қасқыр Колумбия округінің Жоғарғы сотына шағымданып, Жером келісімі оларды заңмен қорғалмаған жерлерінен айырды деп мәлімдеді. Спрингер Жалғыз қасқыр және жоғарыда аталған талапкерлер атынан Жером келісіміне қатысты төрт мәселені көтерді: 1.) Киова, Команчи және Апачи тайпалары Жером келісімін жасауға алданып итермеленді, ал қол қойғандар оның шарттарын толық түсінбеді, себебі Жалғыз қасқыр сияқты көптеген үндістер ағылшын тілін білмеді және аудармашыларға сенеді. 2.) Медисин-Лодж келісімінің талабына сәйкес, Жером келісімін тайпалардың ересек еркек мүшелерінің үштен екі бөлігі қол қоймады. Жалғыз қасқыр индейлердің еркек саны индей агентінің мәлімдемесінен асып түсетінін және 1900 жылғы санақ бойынша резервацияда ККА тайпаларының 639 ересек еркек мүшесі бар екенін көрсетті. Осылайша, Жером келісімінде қажетті қол қою санынан 23-і жетіспеді. 3.) ККА бастапқыда осы келісімге қарсылық білдірді. 4.) Конгресс бекіткен нұсқа маңызды өзгерістерге ұшырады және енгізілген өзгерістер ККА-ға мақұлдауға ұсынылмады. Спрингер Жалғыз қасқырдың атынан Конгресс үндістердің келісімінсіз келісім шарттарын бір жақты өзгерте алмайтынын және осы актінің қабылданбауы керек екенін дәлелдеді. Хичкок Жалғыз қасқыр және басқалары өздеріне жер телімдерін алғанын, ККА-ға берілген жерлер үшін өтемақы төленгенін және жер телімдерін алып, олар үшін ақша алғандарымен Жером келісімін қабылдағандарын айтып жауап берді. 1901 жылғы 21 маусымда судья А. С. Брэдли ККА-ның уақытша тыйым салу туралы өтінішін қабылдамады. Брэдли судья үнді тайпалары тәуелсіз мемлекеттер емес, олар АҚШ-тың бақылауындағы тәуелді қамқоршылары және Конгресс бақылауына бағынатынын мәлімдеді.
1.) The Kiowa, Comanche, and Apache Indians were fraudulently induced to sign the Jerome Agreement and those that did sign did not fully understand its provisions vastly due to the fact that, like Lone Wolf, most of the Indians did not speak English and relied on interpreters. 2.) The Jerome Agreement was not signed by three fourths of the adult male members of the tribes as required by the Medicine Lodge Treaty. Lone Wolf alleged that the total number of Indian males exceeded the number claimed by the Indian Agent and that the census of 1900 showed there were 639 adult male members of the KCA tribes on the reservation. Thus the Jerome Agreement was twenty three signatures short of the required amount. 3.) The KCA's had protested the agreement from the beginning. 4.) The version that was ratified by Congress had been significantly altered and amended and the changes made had not been submitted to the KCA for their approval. Springer argued for Lone Wolf that Congress should not be able to unilaterally alter the provisions of the agreement without the Indians' consent and thus the Act should be rejected. Hitchcock responded by arguing that Lone Wolf and the others had taken allotments for themselves and the KCA had been compensated for the ceded lands and by taking the allotments and accepting money for the lands they had accepted the Jerome Agreement. On June 21, 1901 Justice A. C. Bradley denied the KCA's application for a temporary injunction. Justice Bradley stated that Indian tribes are not independent nations but they are dependent wards of the United States in a state of pupilage, subject to the control of Congress.
Колумбия округінің апелляциялық шағымдары
Спрингер Колумбия округінің Жоғарғы сотының заң жобасын қабылдамау шешіміне қарсы Колумбия округінің апелляциялық сотына шағым жасады. «Жалғыз қасқырдың» апелляциясы апелляциялық сотта қаралып жатқанда, президент Маккинли 1901 жылдың 6 тамызында KCA үнді резервациясының артық жерлерін лотерея арқылы ақтардың қоныстануына ашу туралы жарлық шығарды. 1901 жылдың 4 желтоқсанында D.C. апелляциялық сотының төрағасы Алви төменгі соттың шешімін күшінде қалдырды. Алви судьясы 1867 жылғы Медициналық ложа келісімі мен Конгресс актісі арасындағы қайшылыққа қатысты, келісім Конгресс актісіне бағынуға тиіс екенін мәлімдеді.
Жоғарғы Сот
Уильям Спрингерге енді адвокат Хэмптон Карсон көмектесті, оған Үндістер құқығын қорғау қауымдастығы төлеген ақша төленді. Спрингер мен Хэмптон бұл іс бойынша бірнеше мәселені жарысалап айтты. Осыған дейін АҚШ үнділердің келісімінсіз жерін алған емес, АҚШ үнділердің иелігіндегі құқығын қасиетті деп санаған, құрылыс қағидалары үндістер заңдарында сақталуға тиіс, ал сот келісімдерді үнділерге зиян келтіретіндей етіп түсіндіре алмайды. Келісімдер елдің заңдары болғандықтан және Медициналық лодж келісімі ККА резервациясының жерлерінде меншік құқығын құрғандықтан, бұл жерлер Конституциямен қорғалған. Бас прокурордың көмекшісі Уиллис Ван Девантер АҚШ атынан сөйлеп, тайпаларды мемлекеттің қарауындағылар деп сипаттады. 1903 жылдың 5 қаңтарында сот шешімін жазған судья Эдвард Дуглас Уайт осымен келісті. Үндістер тәуелді ұлттар және АҚШ Конгресінің қарауында болғандықтан, егер келісімнің шарттары АҚШ-тың мүдделеріне қарсы келсе, АҚШ үндістермен жасалған келісімді жоюға құқылы. Сондай-ақ, судья Уайт соңғы қабылданған заң ережесіне сүйенді, онда конгресс қабылдаған соңғы заң бұрынғы келісімді жоюға болады, және осы себепті 1867 жылғы Медициналық лодж келісімі күшін жойды. Судья Уайт сотта апелляциялық шағым АҚШ соттарында қарастырылмайтынын, оны Конгресске жолдау қажет екенін атап өтті.
Қорытындыны бөлу
1901 жылдың 24 шілдесіне дейін 11 638 үй шаруашылық учаскесінің лотереясына 150 000-нан астам адам тіркелді. 1906 жылға қарай, KCA-ның мал жаюға арналған ортақ пайдалануына бөлінген резервациядағы 480 000 акр жер ақтардың қоныстануына ашылды. Жер бөлуден бұрынғы 2,9 миллион акр жер, жер бөлу кезеңінің соңына қарай шамамен 3000 акрға дейін азайтылды.
Істен кейін
Сотта жеңіліске ұшырағаннан кейін Жалғыз қасқыр ККА резервациясына қайтып келді, онда оның тайпаластары әлі де оны көшбасшы ретінде қарастырды және ол 1923 жылы қайтыс болғанға дейін отбасымен бірге берілген жерінде тұрды.
Елді мекен
1920 жылдары Жоғарғы Сотта "Жалғыз қасқыр" ісі бойынша шешім шығарылғаннан кейін, киова үндістері Конгресске көмек сұрап, заң қабылдауды ұсынды. 1955 жылы Үнділердің талаптары жөніндегі комиссия Киова, Команч және Апачи тайпаларына 1900 жылғы заңмен бөлінген жерлер үшін 2 миллион доллардан астам қосымша өтемақы төледі.