Кіріспе

Ади тайпасының кіші тайпасы

Падам – Аботани руының Ади тайпасының кіші тайпасы. Олар сино-тибеттік тілдердің бірінде сөйлейді. Падамдар Ади халқының 30-35 пайызын құрайды және Ади тайпасының ең күшті кіші тайпасы болып саналады. Бұрынғы отарлық кезеңге дейін олар көшпелі жауынгерлер болып, қатал жауынгерлер ретінде танымал болған. Олардың Тибеттен қазіргі Аруначал Прадеш штатына көшіп келгеніне сеніледі. Бұрын Ассамдағы тұрғындары мен британ үкіметі оларды "Бор Абор" деп атаған.

География

Пасихатқа шамалы қашықтықта болса да, олардың жері Жоғарғы Сианг ауданында, Төменгі Дибанг аңғарының бойында және Лохит ауданының шамамен 50 пайызын құрайды. Олардың туған жерін аңғар арқылы ағатын Ямне өзені суғарып тұрады.

Мәдениет

Олар бастапқыда көшпелі халық болған, бірақ көбінесе өзіне қажетті азықты, негізінен күрішті өсіреді. Падам халқы құстар мен жануарларды, мысалы шошқа, сиыр және митунды жейді. Олар шебер аңшылар және көбінесе лицензиясы бар қарулары мен еек (ұзын металл қылыштары) болады. Падам еркектері әртүрлі киімдер мен костюмдер киеді. Ерлерге арналған дәстүрлі киімге қызыл, көк, қоңыр немесе қара түсті пальтолар, көбінесе Тибетте жасалған әртүрлі ою-өрнектермен және төменгі жағында мақта матамен, доңыздың тісімен, аюдың түктерімен немесе қызылға боялған яктың құйрықтарымен безендірілген бамбуктан жасалған бас киімдер, сондай-ақ табиғи түсті тастардан жасалған тадок деп аталатын әшекейлер жатады. Ерлер түрлі типтегі якико (тибет қылыштары) және қылыштың белбеуіне жолбарыс тістері бекітілген пышақтарды да алып жүреді. Падам әйелдері бастарына гал, төменгі жағына гал салынған қара мақта мата киіп, дәстүрлі киімдерінің бір бөлігі ретінде сондоронг деп аталатын әшекейлер тағады. Падам халқының ең маңызды мейрамы – Солунг Луне, Солунг Этор немесе Солунг Лутор және Уньинг Аран.